Τετάρτη, 22 Φεβρουάριος 2012 20:11

Θεόδωρος Ι. Ζιάκας

Ενώ ο κόσμος ολόκληρος βυθίζεται κάθε μέρα περισσότερο μέσα στις περιοριστικές προσπάθειες για να ξεπεραστεί η οικονομική κρίση και να επανέλθει η περιπόθητη ανάπτυξη, η Κίνα πραγματοποιεί το πανηγύρι των αγορών που της επιτρέπει το τεράστιο απόθεμα κεφαλαίου που έχει συσσωρεύσει. Αυτό υπολογίζεται σε περίπου 3 τρισεκατομμύρια δολάρια. Παρατηρούμε λοιπόν όχι μόνο την μεταφορά της μεταποιητικής δραστηριότητας από τις μέχρι σήμερα αναπτυγμένες οικονομίες του δυτικού κόσμου στην Ανατολική Ασία, αλλά ταυτόχρονα και την αποδυνάμωση των δυτικών οικονομιών με την πτώση των τιμών που ευνοεί την ασιατική χώρα να αποκτήσει πρώτες ύλες και προηγμένες βιομηχανικές εταιρείες με παγκόσμια προβολή.

Μετά από προτροπή αναγνώστη, προκειμένου να αναθερμανθεί ο διάλογος για το νέο Μνημόνιο και την πιθανή χρεωκοπία, αναπαράγουμε ένα βίντεο με μία μαρτυρία για τη χρεωκοπία της Πολωνίας στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Είναι βέβαιο ότι θα υπάρξει έντονη πόλωση στη θέαση του βίντεο. Προπαγάνδα ή πιθανό σενάριο;

Χαῖρε ἀντιμνημονιακὴ συσπείρωση,

ἡ μνημόνιον ἀρειμανίως μισήσασα∙

χαῖρε, ἡ τὸ πῶς (θὰ τὴ βγάλουμε) μηδένα διδάξασα.

Σήμερα ζούμε σε έναν κόσμο κατ’ επίφαση δημοκρατικό. Στην πραγματικότητα έχουν μεταφερθεί οι λήψεις των αποφάσεων από τα Εθνικά Κοινοβούλια σε υπερεθνικούς οργανισμούς, όπως Μπίλντερμπεργκ, G20, ΕΚΤ, Π.Ο.Ε. κλπ οι οποίοι λειτουργούν με απολυταρχικό τρόπο, ερήμην φυσικά των πολιτών.

Αυτό επετεύχθη μέσω της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας. Του νεοφιλελεύθερου δηλαδή μοντέλου της Νέας Τάξης που έχει ως βασική αρχή την μεγιστοποίηση του ατομικού συμφέροντος και στηρίζεται στην ιδεολογία της ελευθερίας, δηλαδή ασυδοσίας των αγορών.

Του Ιωαννη Κωτουλα*

Τα γεγονότα της Κυριακής με τους εκτεταμένους βανδαλισμούς σε πολυάριθμα κτίσματα, μεταξύ αυτών και εννέα ιστορικά κτίρια, στο κέντρο των Αθηνών, αποτέλεσαν εκδήλωση μιας ιδιότυπης προσπάθειας μεταλλαγής του χαρακτήρα και των συμβολισμών του αστικού τοπίου της πρωτεύουσας. Στόχος των βανδάλων έγιναν διατηρητέα ιστορικά κτίσματα, εξαίρετα δείγματα της αρχιτεκτονικής του 19ου και του 20ού αιώνα, στα οποία αποτυπώνεται ο διακριτός ιστορικός χαρακτήρας της πόλης των Αθηνών, καθώς και δεκάδες επιχειρήσεις.

 http://www.anixneuseis.gr/?p=28201

8-2-2012

 http://www.anixneuseis.gr/?p=28201

8-2-2012

Κωνσταντίνος Χολέβας-Πολιτικός Επιστήμων

Θα συμφωνήσω απολύτως με τον Αντώνη Σαμαρά ότι είναι ανάγκη να προκηρυχθούν το συντομότερο εκλογές. Η συγκυβέρνηση υπό τον Λουκά Παπαδήμο κατέδειξε αυτό που αρκετοί είχαμε προβλέψει. Ότι, δηλαδή τέτοια πολυκομματικά σχήματα δεν είναι βιώσιμα και επιβιώνουν μόνο σε περίοδο έκτακτης ανάγκης. Σε τελευταία ανάλυση δεν κατάλαβα σε τί βοήθησε καταλυτικά η παρουσία ενός γκρίζου τεχνοκράτη στην κορυφή της κυβερνήσεως. Αυτά που θα ζητούσε η τρόικα από ένα κοινοβουλευτικό Πρωθυπουργό αυτά ζήτησε και από την κυβέρνηση Παπαδήμου. Η δε δανειακή σύμβαση δεν νομίζω ότι θα ήταν χειρότερη αν είχαμε Πρωθυπουργό βγαλμένο μέσα από νωπή λαϊκή εντολή. Γι’ αυτό και σε όλες τις δημοσκοπήσεις ο μύθος Παπαδήμου καταρρέει. Δεν αμφισβητώ την ακεραιότητα και τις καλές του προθέσεις, αλλά νομίζω ότι ο μεταβατικός μας Πρωθυπουργός είναι μία από τις πιο υπερτιμημένες προσωπικότητες που τελικά εζυγίσθη, εμετρήθη και απεδείχθη ελλιπής.

Αντιλήψεις και Αντιδράσεις για τα εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

Του Βασίλη Κυρατζόπουλου

Στις 23/1/2012 η Γαλλική Γερουσία ενέκρινε το νόμο «περί άρνησης αναγνωρισμένων γενοκτονιών». Αν και οι πάντες προσπάθησαν να περιορίσουν το γεγονός σ’ ότι αφορά τα αδικήματα κατά των Αρμενίων που διαπράχθηκαν την περίοδο 1916 – 1919, στα άρθρα που ψηφίστηκαν δεν περιλαμβάνονται οι λέξεις Αρμένιοι ή Αρμενία.

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Το κατάντημα μας πού θα σταματήσει; Στην Ευρώπη άλλοι μας οικτίρουν, άλλοι μας υβρίζουν και άλλοι μας συμπονούν. Την περασμένη Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου, ο Πρόεδρος της Ιταλίας, Τζιόρτζιο Ναπολιτάνο, δήλωσε δημόσια πως "η Ιταλία δεν είναι Ελλάδα". Διασαφηνίζοντας τη δήλωση του τόνισε πως η χώρα του θα τιμήσει τις υποχρεώσεις της έναντι των πιστωτών της και θα τηρήσει τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό με άλλα λόγια σημαίνει ότι η Ιταλία δεν θα γίνει Ελλάδα, που κοροϊδεύει τους πάντες, δεν τηρεί τις δεσμεύσεις της και αποδεικνύεται ανίκανη να ξαναμπεί σε τροχιά ανάκαμψης της οικονομίας της. Εξάλλου προ ημερών τα γαλλικά ΜΜΕ χαρακτήρισαν τον σοσιαλιστή ηγέτη Φρ. Ολάντ, αντίπαλο του Νικ. Σαρκοζί στις προσεχείς προεδρικές εκλογές, ως τον " τον Γιώργο Παπανδρέου της Γαλλίας", γιατί, όπως έγραψαν, υπόσχεται στους πάντες τα πάντα για να αναρριχηθεί στην εξουσία. Η Ελλάδα θεωρείται ανίκανη και αναξιόπιστη και ο Γιώργος Παπανδρέου το πρότυπο της.

«Οι μη οργιζόμενοι εφ’ οις δει, ηλίθιοι δοκούντες είναι». Όσοι δεν οργίζονται γι’ αυτά που πρέπει, φαίνεται ότι είναι ηλίθιοι. Η οργή, όταν δεν αποτελεί πάθος, αλλά εξέγερση της ψυχής, υπέρ των αδικουμένων, είναι ένα είδος «εμβριμήσεως» (=ταραχής), που χαρακτηρίζει τις ζωντανές ψυχές, όπως εύσtοχα το διατύπωσε ο Αριστοτέλης, στο παραπάνω ρητό.

Το νέο μνημόνιο ψηφίστηκε. Κακώς κατά την γνώμη μου, αφού: (α) νομιμοποιεί και επαναλαμβάνει την καταδολιευτική σε καθεστώς πτώχευσης πληρωμή ανασφάλιστων ομολογιούχων δανειστών σε βάρος των προνομιούχων δανειστών του Δημοσίου (δημοσίων υπάλληλων και συνταξιούχων), (β) βασικές διατάξεις του παραβιάζουν το Σύνταγμα της Χώρας όπως τόνισε η νομική υπηρεσία της Βουλής, (γ) εξουδετερώνει το βασικό διαπραγματευτικό χαρτί της Χώρας για να ζητήσει ένα σχέδιο Μάρσαλ, δηλαδή την πτώχευση που θα σήμαινε πτώχευση και των δανειστών,  (δ) οδηγεί την Ελλάδα με μαθηματική ακρίβεια σε άτακτη πτώχευση και επιστροφή στην δραχμή αφού δεν έχει αναπτυξιακή προοπτική, και (ε) η άτακτη πτώχευση θα γίνει σε δυσμενέστερες συνθήκες αφού θα έχει εν των μεταξύ ξεπουληθεί και η δημόσια περιουσία αντί πινακίου φακής.

Κωνσταντίνος Χολέβας-Πολιτικός Επιστήμων

Τις ώρες που γράφονται αυτές οι γραμμές αναμένουμε τα τελικά ανακοινωθέντα από τη διαπραγμάτευση μεταξύ της Τρόικας και της ελληνικής Κυβερνήσεως για τη νέα δανειακή σύμβαση. Τα οικονομικά και κοινωνικά στοιχεία και οι προβλεπόμενες δυσμενείς συνέπειες για τον μέσο Έλληνα αναλύονται και θα αναλυθούν από πολλούς ειδικούς αρθρογράφους. Προσωπικά θα ήθελα να επιμείνω στην ηθική και ψυχολογική πλευρά του ζητήματος. Δηλαδή την ανάγκη να διαφυλαχθεί η εθνική αξιοπρέπεια αυτού του λαού.

Το ερώτημα αυτό επαναλαμβάνεται επίμονα για πρώτη φορά μέσα στα πάνω από 500 χρόνια από τότε που ο Ιωάννης Γουτεμβέργιος κατέστησε το βιβλίο κοινό κτήμα. Μέχρι σήμερα το ερώτημα αφορούσε μόνο αυτούς που πρακτικά είναι αναλφάβητοι, μόνο δηλαδή όσους χαρακτηρίζονται στο δυτικό κόσμο ως δυσλεκτικοί, και δεν είναι λίγοι. Το ερώτημα βέβαια διατυπώθηκε όταν η ψηφιακή τεχνολογία κατέκτησε τις προτιμήσεις του δυναμικού τμήματος του κοινού στον δυτικό κόσμο και κατέκλυσε στη συνέχεια τον κόσμο ολόκληρο. Δημιουργήθηκε έτσι μια αντιπαλότητα των ψηφιακών μέσων προς το βιβλίο που για τους θαυμαστές τους μέλλουν να κυριαρχήσουν και να σημάνουν το τέλος της έντυπης μορφής του λόγου. Ωστόσο, η αντιπαλότητα βιβλίου – ψηφιακών μέσων μάλλον αποτελεί μια φαντασία και δεν είναι πραγματική.

Την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2012 κρεμάται επί ξύλου ολόκληρος ο ελληνικός λαός

* Ανοιχτή Επιστολή προς τα μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου,

Κωνσταντίνος Χολέβας-Πολιτικός Επιστήμων

Η Κυπριακή Δημοκρατία αναλαμβάνει την εκ περιτροπής Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ενώσεως από 1ης Ιουλίου μέχρι 31ης Δεκεμβρίου της χρονιάς που διανύουμε. Πιέζεται, λοιπόν, πανταχόθεν για την άμεση εξεύρεση μιας λύσης που φοβούμαι ότι μάλλον θα είναι διάλυση. Η διαδικασία των συνεχών διαλόγων με τη μεσολάβηση του ΟΗΕ δεν έχει μέχρι τώρα αποδώσει κάτι θετικό για τον Ελληνισμό της Κύπρου, αλλά και γενικότερα για τη σταθερότητα στην περιοχή. Η διαδικασία αυτή στην παρούσα φάση εμπεριέχει τα ακόλουθα αρνητικά στοιχεία:

Ο ειδικός απεσταλμένος του Γενικού Γραμματέως του ΟΗΕ κ. Ντάουνερ εκφράζεται κατά καιρούς με φρασεολογία, η οποία δείχνει στήριξη των τουρκικών θέσεων. Προσφάτως αντί να αναφερθεί στην ανεγνωρισμένη κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας έκανε λόγο για «ελληνοκυπριακή πλευρά» , κάτι το οποίο σημειολογικά καταδεικνύει την προσχώρησή του σε διχοτομικές λογικές.

«Κόψε το ρόδο πριν μαραθεί»
«Η ανολοκλήρωτη επανάσταση του Ρήγα Βελεστινλή» παρουσιάζεται στην Κύπρο
ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ

Στη μακρά πορεία της ελληνικής παλιγγενεσίας, ο Ρήγας σηματοδοτεί το τέλος μιας περιόδου, κατά την οποία οι Έλληνες αναζητούσαν την ανεξαρτησία τους χρησιμοποιώντας πρωτίστως τη συνδρομή ξένων δυνάμεων, και την απαρχή μιας νέας εποχής, κατά την οποία τολμούν να διανοούνται και να προετοιμάζουν μια νέα ανεξάρτητη πολιτειακή τάξη, στηριγμένοι στις δικές τους δυνάμεις. Πρόκειται για μια ιστορική εποχή που θα ολοκληρωθεί με τη Φιλική Εταιρεία και την Επανάσταση, πρόκειται για την εποχή της «παλιγγενεσίας».

Kυκλοφορεί στο Διαδίκτυο ένα γόνιμο νομίζω, επικαιρικό ντοκουμέντο. Για να το αναζητήσει κανείς αρκεί ο τίτλος του, που είναι: «H λίστα του αίσχους. Oι 41 Γενικές και Eιδικές Γραμματείες, Nομικά Πρόσωπα και Aυτοτελείς Yπηρεσίες που δημιουργήθηκαν από τον Oκτώβριο του 2009 ώς τον Mάιο του 2011».

Παρά τον καταιγισμό αναλύσεων, άρθρων, συνεντεύξεων, ενημερωτικών  εκπομπών –ίσως  και εξαιτίας αυτών– ο απλός πολίτης βρίσκεται σε πλήρη σύγχυση. Αδυνατεί να διαμορφώσει μιά στέρεη άποψη, να κατανοήσει τί ακριβώς συνέβη, πώς βρεθήκαμε σ’ αυτό το βαθύ πηγάδι. Και, ακόμα χειρότερα, δεν βλέπει αν και πώς θα τα καταφέρουμε να βγούμε απ’  αυτό το πηγάδι. Μοιραία συνέπεια τό άγχος, ο φόβος, η κατάθλιψη.

Ν. Λυγερός

Δεν αρκεί πια να λέμε στο λαό μας ότι περνάμε δύσκολες στιγμές, διότι δεν είναι πια στιγμές. Δεν αρκεί πια να λέμε ότι πρέπει να αντέξει, διότι δεν βλέπει το όραμα. Ακόμα και οι μαχητές θέλουν να ξέρουν ποιος είναι ο στόχος, ποιος είναι ο σκοπός. Και οι φοιτητές δεν ξέρουν πια σε ποιο τομέα να σπουδάσουν, διότι όλοι τους εξηγούν ότι είναι δύσκολα τα πάντα λόγω κρίσης.

Ποιος μπορεί όμως να κοροϊδέψει τους πιο έξυπνους, αυτούς που βλέπουν ότι η κρίση αποτελεί την τέλεια λύση για την αποτροπή κάθε ενθουσιασμού εκ μέρους του λαού μας, της νεολαίας μας. Με τις κοινωνίες της ευτυχίας να καταρρέουν, έχουμε την εντύπωση, κι αν δεν την έχουμε μας την δίνουν οι άλλοι, ότι δεν υπάρχει λύση. Βέβαια, εξακολουθούν να μας εξηγούν ότι υπάρχει ελπίδα, αλλά αυτό το κάνουν μόνο και μόνο για να μη γίνει καμιά λαϊκή εξέγερση.

Ν. Λυγερός

Δεν αρκεί πια να λέμε στο λαό μας ότι περνάμε δύσκολες στιγμές, διότι δεν είναι πια στιγμές. Δεν αρκεί πια να λέμε ότι πρέπει να αντέξει, διότι δεν βλέπει το όραμα. Ακόμα και οι μαχητές θέλουν να ξέρουν ποιος είναι ο στόχος, ποιος είναι ο σκοπός. Και οι φοιτητές δεν ξέρουν πια σε ποιο τομέα να σπουδάσουν, διότι όλοι τους εξηγούν ότι είναι δύσκολα τα πάντα λόγω κρίσης.

Ποιος μπορεί όμως να κοροϊδέψει τους πιο έξυπνους, αυτούς που βλέπουν ότι η κρίση αποτελεί την τέλεια λύση για την αποτροπή κάθε ενθουσιασμού εκ μέρους του λαού μας, της νεολαίας μας. Με τις κοινωνίες της ευτυχίας να καταρρέουν, έχουμε την εντύπωση, κι αν δεν την έχουμε μας την δίνουν οι άλλοι, ότι δεν υπάρχει λύση. Βέβαια, εξακολουθούν να μας εξηγούν ότι υπάρχει ελπίδα, αλλά αυτό το κάνουν μόνο και μόνο για να μη γίνει καμιά λαϊκή εξέγερση.

Ειλικρινά, όταν πλησιάζει η γιορτή των Τριών Ιεραρχών, η γιορτή της Παιδείας και των Γραμμάτων, αισθάνομαι άβολα, νιώθω ως εκπαιδευτικός, ακόμη και ντροπή. Χάσμα μέγα χωρίζει το πνεύμα των Πατέρων, μ’ αυτό που λέγεται σήμερα νεοελληνική Παιδεία.

Τους ονομάζουμε προστάτες μας, όμως τους τιμούμε τόσο, ώστε φροντίσαμε να τους εξοβελίσουμε από τα αναλυτικά προγράμματα. Ο μαθητής, για παράδειγμα του δημοτικού σχολείου, δεν συναντάει στα αναγνωστικά του ούτε ένα κείμενο των Τριών Ιεραρχών. Δεν αρωματίζει τα βιβλία ο λόγος ο ορθόδοξος, ο ελληνικός των Πατέρων, γιατί έτσι έκρινε η «προοδευτική» διανόηση. Ακόμη και στις σχολές, όπου παράγονται «με το κιλό» οι εκπαιδευτικοί, απουσιάζουν οι παιδευτικοί τους θησαυροί. Προς τι, λοιπόν, οι γιορτές και οι πανυγυρικοί;

ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΔΙΑΚΕΚΡΙΜΕΝΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ
Προς την Α. Ε. τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κύριο Κάρολο Παπούλια

Κοινοποίηση προς:

- Τον Πρωθυπουργό της Ελλάδος και Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Κύριο Γεώργιο Παπανδρέου
- Τον Αρχηγό της Αξιωμ/ικής Αντιπολίτευσης και Πρόεδρο της ΝΔ, Κύριο Αντώνιο Σαμαρά
- Τη Γενική Γραμματέα του ΚΚΕ, Κυρία Αλέκα Παππαρήγα
- Τον Πρόεδρο του ΛΑΟΣ, Κύριο Γεώργιο Καρατζαφέρη,
- Τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, Κύριο Αλέξη Τσίπρα,
- Τα Μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου
- Τα Μέλη της Βουλής των Ελλήνων

Εξοχότατε Κύριε Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας,

Με περισσή αγωνία για την τύχη της πατρίδας μας, αλλά και με αίσθημα εθνικής ευθύνης, σας απευθύνουμε την παρούσα επιστολή, με συγκεκριμένες προτάσεις οι οποίες, με τον κατάλληλο χειρισμό και εφαρμογή θα οδηγήσουν στην έξοδο από την κρίση.

Του Σαράντου Καργάκου
Ιστορικού - Συγγραφέως

Απέφευγα για λόγους προσωπικής ευαισθησίας (έχουμε κι εμείς βέβαια τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα μας!) ν' αναφερθώ στο περιβόητο θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων. Ήμουν εξήμισυ ετών όταν ανήμερα σχεδόν του Αγίου Νικολάου του 1943 οι Γερμανοί πηγαίνανε για σκοτωμό τ' αδέρφια του πατέρα μου. Η μάνα μου λέει πως με κρατούσε από το χέρι. Πέρασε το αυτοκίνητο με τους μελλοθάνατους από μπροστά μας, ο μικρός θείος μου που ήταν δεν ήταν 30 ετών, σήκωσε το χέρι και μας χαιρέτισε μ' ένα πικρό χαμόγελο.

Και μετά το αυτοκίνητο χάθηκε σε κάποια στροφή. Τότε για πρώτη φορά άκουσα κι έμαθα τη λέξη εκτέλεση. Κι η λέξη έμεινε άσβηστη στη συνείδησή μου, γιατί έκτοτε είχαμε κι άλλες, κι άλλες πολλές ακόμη εκτελέσεις. Έφευγαν από κοντά μας αγαπημένα πρόσωπα κι ο κόσμος έλεγε: «Τα πήγαν για εκτέλεση»!

Κωνσταντίνος Χολέβας- Πολιτικός Επιστήμων

Τί γιορτάζουμε στις 30 Ιανουαρίου; Παλαιότερα η απάντηση ήταν σαφής. Γιορτάζουμε τους Τρεις Ιεράρχες, τον Μέγα Βασίλειο, τον Άγιο Γρηγόριο τον Ναζιανζηνό και τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, οι οποίοι τιμώνται ως οι προστάτες των Ελληνορθοδόξων Γραμμάτων. Σήμερα όμως βλέπουμε στα σχολεία μας μία υποβάθμιση της εορτής. Υποβάθμιση που εναρμονίζεται με τις επιδιὠξεις των ψευδοπροοδευτικών για αφελληνισμό και αποχριστιανοποίηση της Παιδείας μας. Τα ελληνόπουλα πλέον δεν συνειδητοποιούν τί προσέφεραν οι Τρεις Ιεράρχες στην σύζευξη της αρχαιοελληνικής σοφίας και γλώσσας με την Ορθόδοξη Πίστη και παράδοση. Την ημέρα της εορτής απλώς κάποια παιδιά και ορισμένοι καθηγητές πηγαίνουν χαλαρά για εκκλησιασμό. Για τους υπόλοιπους είναι μία ευκαιρία για ύπνο ή καφετέρια.