Η παραγωγική ανασυγκρότηση ξεκινάει από τον Θοδωρή

kalliergeiaτου Μελέτη Η. Μελετόπουλου*

Ο Θοδωρής είναι πραγματικό πρόσωπο. Γεννήθηκε σ΄ένα πανέμορφο αλλά δύσβατο χωριό στα ηρωϊκά Άγραφα, στα χίλια μέτρα υψόμετρο, την δεκαετία του ΄60. Οι γονείς του ήθελαν να του εξασφαλίσουν μία καλύτερη τύχη, που τότε ταυτιζόταν με την φυγή από την αγροτική ζωή. Όταν τελείωσε το Λύκειο, κάποιος τοπικός κομματάρχης φρόντισε ο Θοδωρής να μπει στην Αστυνομία (τότε έμπαινες με «μέσον»). Ο νεαρός Θοδωρής εισήλθε σ’ έναν κόσμο όπου τα πάντα ρυθμίζονταν από τις πελατειακές σχέσεις, τα «βύσματα» και τα «κοννέ».
Ο Θοδωρής, αφού υπηρέτησε γιά χρόνια σε μάχιμες μονάδες της αστυνομίας, αποσπάστηκε κάποια στιγμή στο πολιτικό γραφείο ενός παλαιοκομματικού βουλευτή. Ως σωματοφύλακας. Εκεί όμως διαπίστωσε ότι η δουλειά του συνίστατο κυρίως στην διεκπεραίωση υποθέσεων του πολιτικού γραφείου.
Πολλά είδε, άκουσε και κατάλαβε ο Θοδωρής γιά τον τρόπο λειτουργίας του πολιτικού μας συστήματος. Όταν είσαι οκτώ ώρες την ημέρα σ’ένα πολιτικό γραφείο, το πρώτο που αντιλαμβάνεσαι είναι η διάσταση του ηθικολογικού, φιλολαϊκού και δημοκρατικού πολιτικού λόγου με την τριτοκοσμική, φαυλοκρατική πρακτική. Απόρησε επίσης πώς είναι δυνατόν ένας άνθρωπος να περνάει όλη του την ημέρα κάνοντας ρουσφέτια. Τι το συναρπαστικό έχει μία τέτοια ζωή; Πόσο κενός περιεχομένου και ουσίας πρέπει να είναι ένας πολιτευτής, γιά να περνάει όλη του την ημέρα ακούγοντας αιτήματα στα όρια ή και εκτός νομιμότητας;
Κάποια στιγμή, όταν ο πολιτευτής δεν επανεξελέγη, ο Θοδωρής επέστρεψε στην μάχιμη δράση. Φρόντισε, όμως, να συμπληρώσει τα χαρτιά του, ώστε να πάρει πρόωρη σύνταξη. Στα 48 του, ο Θοδωρής πήρε τα μπογαλάκια του, την γυναικούλα του και το παιδάκι του και ανέβηκε τον στριφογυριστό δρόμο για τα Άγραφα.
Ο πατέρας του τον υποδέχθηκε με τον μόσχο τον σιτευτό. Η εποχή που οι χωρικοί θεωρούσαν την «Αθήνα» απώτατο στάδιο της κοινωνικής ανόδου και καταξίωσης, είχε περάσει. Τώρα η Αθήνα είχε καταντήσει ανθυγιεινή και χαοτική, και είχε γίνει πιά κατανοητό σε όλους ότι η καταφρονημένη ύπαιθρος είναι το τελευταίο καταφύγιο του χειμαζόμενου Ελληνισμού.
Ο Θοδωρής, παρά την μακρά αθηναϊκή του θητεία στην αιθαλομίχλη και στην φαυλοκρατία, παρέμενε ένας θηριώδης, υγιής και ηθικά ακέραιος Σαρακατσάνος. Μόλις ανέπνευσε τον καθαρό αγραφιώτικο αέρα, η «Αθήνα» εξατμίστηκε και αναβίωσε όλη η αγροτική τεχνογνωσία που έμαθε στα παιδικά του χρόνια. Οπότε σήκωσε τα μανίκια και έβαλε στόχο να πραγματοποιήσει τους άθλους του Ηρακλέους (ο μεγάλος ανθρωπολόγος Κωνσταντίνος Καραβίδας γράφει ότι οι ηράκλειοι άθλοι εκφράζουν συμβολικά και προσωποποιημένα την εξημέρωση του τοπίου και την υποταγή της άγριας φύσης από τους αρχαίους Έλληνες κατά τους προμηκυναϊκούς χρόνους).
Ο πρώτος άθλος του Θοδωρή ήταν η αναβίωση του παλιού αμπελιού του παππού του. Το αμπελάκι ξεχορτιαριάστηκε, κλαδεύτηκε, οργώθηκε, λιπάνθηκε με κοπριά και με εντυπωσιακή ταχύτητα απέδωσε ξανά τον πρώτο του τρύγο.
Ο δεύτερος άθλος του Θοδωρή ήταν ότι φύτεψε εξήντα καρυδιές σε ένα ορεινό οικογενειακό κτήμα, που παλιά το χρησιμοποιούσαν ως ποιμνιοστάσιο. Οι καρυδιές είναι ανθεκτικές, μεγαλώνουν γρήγορα, δεν θέλουν πολύ πότισμα και αποδίδουν καρπό με ζήτηση στην αγορά.
Ο τρίτος άθλος του Θοδωρή ήταν ότι επισκεύασε το κατεστραμμένο παλιό τζάκι του πατρικού του, που είχε εγκαταλειφθεί χάριν ενεργειοβόρου και ανθυγιεινού κλιματιστικού. Και, μάλιστα, εγκατέστησε σύστημα κεντρικής θέρμανσης με βάση το τζάκι.
Άλλοι εννέα άθλοι περιμένουν τον Θοδωρή. Συμπατριώτες, αφήστε το σιχαμερό πολιτικό προσκήνιο, τα κομματικά γραφεία, την βρώμικη Αθήνα, τα μουχλιασμένα γραφεία των δημοσίων υπηρεσιών, την δουλειά στον «τριτογενή τομέα» με τους εξευτελιστικούς μισθούς, την απασχόληση στα «ντελίβερυ» και στα «καφέ», την μάταιη φιλοδοξία του γρήγορου πλουτισμού μέσω χρηματιστηρίου, τα διάφορα «μέσα», τα «βύσματα» και τα «κοννέ». Και ακολουθήστε τον Θοδωρή στον ωραίο, καθαρό και υγιεινό δρόμο προς τα Άγραφα και όλα τα περήφανα βουνά και πεδιάδες της Ελλάδας, τα χωριά των προγόνων σας, όπου ο καθένας μπορεί να κάνει τους δικούς του άθλους και να γράψει τη δική του, μοναδική ιστορία.

Δημοσιεύθηκε στην πρωινή εφημερίδα “Kontra News” την Τετάρτη 19.2.2014.
Μελέτης Η. Μελετόπουλος είναι Διδάκτωρ Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών Πανεπιστημίου Γενεύης.

(1379) αναγνώσεις

3 comments

  1. ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΘΟΔΩΡΗ ΑΛΛΑ ΕΙΧΕ ΚΑΒΑΤΖΩΣΕΙ
    ΤΑ ΜΕΧΡΙ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΛΙΓΟ ΚΑΙΡΟ 1200 ΕΥΡΩ ΣΥΝΤΑΞΗ (ΤΩΡΑ ΜΙΑ ΧΑΡΑ 600 ΕΥΡΩ), ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΕΙ
    ΚΑΝΕΝΑ ΕΤΑΚ, ΤΟ ΧΑΡΑΤΣΙ ΛΙΓΟ, ΑΓΟΡΑΖΕΙ ΚΑΙ ΠΟΥΛΑΕΙ ΧΩΡΙΣ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ, ΔΕΝ ΤΗΡΕΙ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΟΥΤΕ ΕΧΕΙ ΛΟΓΙΣΤΗ κοκ, ΠΑΙΖΕΤΑΙ ΑΝ ΚΑΝΕΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ, ΕΧΕΙ ΝΑ ΦΑΕΙ κοκ.
    ΤΩΡΑ ΟΜΩΣ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΥ ΠΑΡΕΙ ΚΑΤΙ ΑΠΟ ΕΤΑΚ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΛΛΑ, ΘΑ ΤΟΥ ΖΗΤΑΕΙ ΑΔΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΧΩΡΑΦΑΚΙΑ, ΖΩΑ, ΟΙΚΟΣΙΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΞΥΛΑ ΠΟΥ ΚΟΒΕΙ ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΖΕΣΤΑΘΕΙ κοκ. ΚΑΙ Ο ΚΟΥΤΟΠΟΝΗΡΟΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΣ ΣΤΑ 48 ΘΑ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΦΟΡΟΥΣ ΓΙΑΤΙ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΕΠΑΙΖΕ ΚΑΤΑΤΡΕΓΜΕΝΟΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΣ. ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΟΤΟΠΟΝΗΡΟΥΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ (ΝΕΟΥΣ ΚΑΙ ΓΕΡΟΥΣ) ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΤΙ ΕΣΤΙ ΚΡΑΤΟΣ ΑΠΑΤΗΣ-ΔΙΑΠΛΟΚΗΣ-ΔΙΦΘΟΡΑΣ ΠΟΥ ΨΗΦΙΖΑΝ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΜΕΤΑ ΤΟ 2008.
    ΑΥΤΑ ΝΑ ΠΕΙΤΕ ΣΤΟ ΘΟΔΩΡΑΚΟ. ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΑΕΙ ΚΑΙ ΣΤΗ ΒΑΛΙΑ ΚΑΛΝΤΑ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ. ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΘΑ ΤΟΝ ΤΣΙΜΠΗΣΕΙ ΤΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΔΕΝ ΤΟΥ ΑΡΕΣΕΙ. ΤΩΡΑ ΜΑΛΙΣΤΑ ΠΟΥ ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΤΟΥ ΘΟΔΩΡΑΚΟΥ ΕΓΙΝΕ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΘΑ ΣΟΥ ΠΩ ΕΓΩ. ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΘΑ ΤΑ ΠΟΥΜΕ ΚΥΡΙΕ ΘΟΔΩΡΑΚΟ.

  2. Αγαπητε Γιωργο, προσπαθω να σε καταλαβω και να σε δικαιολογησω, γιατι τοσο μενος και γιατι τοση σιγουρια οτι ειναι “λαθρεπιβατης” ο συνανθρωπος σου και συνελληνας Θοδωρης και ο καθε Θοδωρης ? Γιατι για μια ακομη φορα βιαζεσαι να αποδειξεις οτι εισαι Ελληναρας και προτιμας να πεθανει η κατσικα του γειτονα γιατι δεν εχεις κι εσυ μια κατσικα ? Προσπαθω να σε δικαιολογησω για το δηλητηριο που χυνεις ( ειπαμε κλασσικος Ελληναρας εισαι αλλα ολα εχουν ενα οριο ) διοτι σιγουρα ησουν καλοταϊσμενος ( σε διαισθανομαι με κομματικη ταυτοτητα και δημοσιο υπαλληλο με καλη θεσουλα ) και ξαφνικα σε 4 χρονια απο την απολυτη ευδαιμονια, ολα ηρθαν τουμπα. Και μου αρεσει που επεισες ετσι απλα τον “εαυτουλη σου”, οτι για ολα τα κακα που σου συνεβησαν τα τελευταια 4 χρονια, φταιει μονο ο Θοδωρος και κατι περιργοι τυποι σαν τον Θοδωρο. Και δεν καθησες να προβληματισεις το αδειο κεφαλακι σου, ποσα χιλ. € μπορουν να φανε ολοι αυτοι οι Θοδωρηδες ? Φτανει εκατομμυριο ? Θελεις αυηξηση ? Εισαι ικανοποιημενος με 10 εκ. ?
    Εδω μαςε λειπουν 300 δις € ηδη Γιωργο μου. Διανοεισαι το νουμερο ? Ολοι να ειμασταν Θοδωρηδες δεν βγαινει το ατιμο. Μηπως ο συλλογισμος σου ειναι λαθος ? Μηπως σου φταιει ο Παγακλος και συ ασχολεισα με τον Θοδωρη ? Γιατι ο ενας δεν ειναι με τιποτα του χεριου σου, ενω ο αλλος νομιζεις οτι καλοπερναει κιολας. Ποσο λαθος εισαι Γιωργη μου ? ΜΕΓΑΛΟ ΛΑΘΟΣ. Και επειδη σε κοβω και κομματακι εγωιστη, θα συνεχισεις να κατηγορεις συλληβδην ολους τους Θοδωρηδες, και σε λιγο ειμαι σιγουρος και τους Κωστηδες, τους Γιαννηδες και παει λεγοντας, επειδη η κατασταση, επετρεψε μου να σε ενημερωσω γιατι εσυ ειτε δεν βλεπεις, ειτε ασχολεισαι με “αλλα θεματα” , δεν ειναι αναστρεψιμη και μας πανε ολοταχως για “φουντο”.
    Για να μην μακρυγορω, Ζούμε σε μια ευλογημένη χώρα, γεμάτη ήλιο και φως και αναξιοποίητο ορυκτό και θαλάσσιο πλούτο. Δεν μας φταιει ο Θοδωρος και ο καθε Θοδωρος Γιωργη μου, αλλα ο κακος μας εαυτος που . . . . . Αντικαταστήσαμε την σκέψη μας με την Ιδεολογία.
    Πήραμε δηλ. το έτοιμο πακέτο. Δεν χρειάζεται να σκεφτούμε για αυτό που πιστεύουμε, αρκεί μόνο να τσακωθούμε με τον διπλανό μας. Στα Καφενεία, στις αλάνες, στους δρόμους , στα γηπεδα . . . Ευκολόπιστοι, προδομένοι, διχασμένοι. Τελικά σ’ αυτή τη χώρα εκτός από το «σοσιαλισμό» ανίκητη είναι και η βλακεία…Γιωργη μου, δεν νομιζεις ?
    Διοτι κανείς και πάλι από τους αγανακτισμένους και κατεστραμμένους ψηφοφόρους π.χ. σαν εσενα Γιωργη μου, δεν θα αναρωτηθεί πού διάολο βρίσκουν το χρήμα όλοι αυτοί, από τα βουνά μέχρι την πρωτεύουσα, να διανύσουν τον προεκλογικό τους αγώνα ? Κανείς δεν θα αναρωτηθεί και πάλι πώς πληρώνεται ένα γραφείο προεκλογικό, πόσο στοιχίζουν οι καταχωρήσεις σε εφημερίδες, πόσο τα κεράσματα στα καφενεία και στα μπαρ και πόσο οι στημένες συνεντεύξεις σε ηλεκτρονικό και έντυπο τύπο.
    Και οσο σαν πολίτες δεν αναρωτιόμαστε, αλλά αντίθετα θεωρούμε φυσικά και δικαιολογημένα όλα αυτά τα έξοδα των υποψηφίων, που βαυκαλίζονται ότι σκοπός τους είναι να μας εξυπηρετήσουν, τόσο πιο εύκολα γίνεται για τα (από)κόμματα να δρουν όπως είναι χρόνια στημένο το παιχνίδι, ακόμα κι αν αυτή την στιγμή ο μισός πληθυσμός της Ελλάδας είναι φτωχός και άλλος μισός, εν μέσω της εικονικής ευδαιμονίας του, ΜΕΛΛΟΘΑΝΑΤΟΣ ( όταν έλθουν στο δικο μας club και το καταλαβουν θα είναι πολύ αργά ).
    ΤΕΛΙΚΑ . . . . . . . . . . . . .
    Για να σωθεί η Ελλάδα
    τους καιρούς του ύστατους
    βρείτε τώρα έναν Καίαδα
    και γκρεμοτσακίστε τους”
    Ν. Γκατσος

  3. Γιώργο μην ξεχάσεις να πάρεις και την κάρτα του πολίτη. Στην συχνότητα που εκπέμπεις πας ολοταχώς προς τα εκεί. Άλλωστε ένας εθελόδουλος, νεκρός, αναλογικός και ανταποδοτικός ως μια κινητή σάρκα δεν αντιστέκεται και δεν έχει να κρύψει τίποτα από το ολοκληρωτικό κράτος δυνάστη της νέας εποχής.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *