Χριστόδουλος, ταυτότητες και σιωπή ενόχων

Με αφορμή το θάνατο του Αρχιεπισκόπου και τις αναφορές στη δραστηριότητά του κατά τη δεκαετή θητεία του, γίνονται συχνές αναφορές στο «ζήτημα των ταυτοτήτων», όχι πάντα με ακρίβεια των γεγονότων.

Ο χειρότερος εφιάλτης μέρους των διαμορφωτών της κοινής γνώμης είναι μία παρουσία που θα αναπληρώνει την έλλειψη δημοσίου λόγου, επαρκούς να καλύψει την κοινή γνώμη. Τους λόγους αυτής της απουσίας δεν τους αναζητά κανείς..

Μέσα σ’ αυτό το κλίμα, δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στο ζήτημα που ανέκυψε το 2000, με χρωματισμό που περιγράφει τα γεγονότα ως μία οδυνηρή ήττα του Αρχιεπισκόπου. Η πραγματική αιτία είναι ότι επιδιώκουν να περικόψουν τον όποιον δημόσιο λόγο σκεφθεί ενδεχομένως να εκφράσει ο επόμενος Αρχιεπίσκοπος.

Έτσι, καλλιεργούνται ορισμένες εντυπώσεις που δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα:

  • Η Εκκλησία δεν διοργάνωσε κανένα δημοψήφισμα. Η Εκκλησία αιτήθηκε δημοψήφισμα από τις αρμόδιες αρχές. Το κείμενο που συνυπέγραψαν τα 3 εκατομύρια πολιτών δεν λάμβανε καμία θέση υπέρ ή κατά της υποχρεωτικής ή προαιρετικής αναγραφής.
  • Το γεγονός ότι πολλοί επικοινωνιακοί παράγοντες, με προεξάρχουσα μία «δημοκρατική εφημερίδα», καλούσαν ανερυθρίαστα δημοσίως τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να πετάξει στα σκουπίδια τρία εκατομύρια υπογραφές που αιτήθηκαν δημοψήφισμα προκειμένου να εκφραστεί όλος ο λαός για το ζήτημα, δεν αποτελεί επ’ ουδενί ήττα αυτού που διοργάνωσε τη διαδικασία, αλλά παράδειγμα απίστευτης υποκρισίας και στρεβλή αντίληψη της Δημοκρατίας.
  • Το διακύβευμα εκείνου του εγχειρήματος δεν περιορίζονταν στο συγκεκριμένο ζήτημα της αναγραφής. Ουδέποτε ειπώθηκε αυτό. Για του λόγου το αληθές, το ακριβώς αντίθετο διακυρήσσονταν προς όλες τις κατευθύνσεις. Ότι βρισκόμασταν εν αναμονεί σειράς μέτρων προς την αποθρησκειοποίηση και αποιεροποίηση της κοινωνίας, και αυτό κρίθηκε ότι έπρεπε να αποκρουστεί. Τη σειρά αυτή μέτρων δεν την αρνήθηκαν ούτε οι εμπνευστές του συγκεκριμένου μέτρου. Σε συνεντεύξεις των αρμοδίων τις πρώτες κι όλας ημέρες της περιόδου εκείνης, και πριν τις εκτεταμένες αντιδράσεις, η σειρά αυτή μέτρων είχε ήδη διατυπωθεί και δημοσίως. Είναι γνωστά τα μέτρα. Έτσι, η εξέλιξη του ζητήματος τα προηγούμενα 8 χρόνια έκανε φανερή την απόλυτη επιτυχία των αντιδράσεων! Η έκτασή τους έστειλε τέτοια μηνύματα στους ιθύνοντες που τους εμπόδισε να προχωρήσουν έστω και μισό βήμα παραπέρα από αυτό το τυπικό γραφειοκρατικό μέτρο. Το διακύβευμα λοιπόν κερδήθηκε ολοκληρωτικά!

Τέλος, χαρακτηριστικό δείγμα απύθμενης υποκρισίας είναι η σιωπή ορισμένων σήμερα στο κατατεθειμένο (και υπό συζήτηση)

νομοσχέδιο για τη ρύθμιση των Βακουφίων στη Θράκη. Εκεί υπάρχει η ρύθμιση πρόσληψης Μουσουλμάνων κατά 0.5% του συνόλου των νέων θέσεων εργασίας στο Ελληνικό δημόσιο.

Έτσι, όχι μόνο το θρήσκευμα θα αναγράφεται σε δημόσια έγγραφα, αλλά πολύ περισσότερο οι αρχές του κράτους (ΑΣΕΠ) θα είναι υποχρεωμένες να επιβεβαιώνουν το θρήσκευμα των πολιτών, προκειμένου να τους κατατάξουν στην ειδική κατηγορία του 0.5%, ώστε να προσλαμβάνονται στο δημόσιο!

Αυτό δε φαίνεται να ενοχλεί ιδιαίτερα, και σωπαίνουν. Η σιωπή τους είναι, πράγματι, εκκωφαντική. Είναι σιωπή ενόχων.

.

(443) αναγνώσεις

One comment

  1. Μᾶλλον spam εἶναι τὸ προηγούμενο μήνυμα.
    Εὐκαιρία, ὅμως, νὰ θυμηθοῦμε καί, πιθανῶς, νὰ συμπληρώσουμε :
    Νὰ κατονομάσουμε τὰ δημόσια πρόσωπα ποὺ εἶχαν ἐνεργὸ ρόλο στὴν συνωμοσία.
    Οἱ κινήσαντες τὴν πτέρναν εἶναι : Ὁ τότε πρωθυπουργὸς Κωνσταντῖνος Σημίτης, ὁ ἀποποιηθεὶς τὴν θέση τοῦ Ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης Εὐάγγελος Βενιζέλος καὶ ὁ τελικῶς ἀποδεχθεὶς αὐτὴν ἐξωκοινοβουλευτικὸς πρώην πρύτανις τῶν καθαριστριῶν Μιχαὴλ Σταθόπουλος. Ὁ τότε ἀρχηγὸς τῆς Νέας Δημοκρατίας Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς, ὁ ἐπιλεγόμενος καὶ κρέας, ἀργότερα προσχηματικῶς μεταμεληθεὶς καὶ ὑπογράψας στὴν συλλογὴ ὑπογραφῶν, ἀλλά, πρωθυπουργοποιηθεὶς τῇ ψήφῳ τοῦ λαοῦ, οὐδὲν πρὸς ἐπανόρθωσιν πράξας. Ὁ προαλειφόμενος διὰ τὴν θέση τοῦ Ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης ἀπὸ τὴν Νέα Δημοκρατία, Στέφανος Μάνος. Ἡ βουλευτὴς τοῦ Συνασπισμοῦ Μαρία Δαμανάκη, ἡ ὁποία προεκάλεσε σχετικὴ δήλωση τοῦ τότε πρωθυπουργοῦ μὲ ἐρώτησή της στὴν Βουλή. Ὁ τότε πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας Κωνσταντῖνος Στεφανόπουλος, ὁ ὁποῖος σὲ συνεννόηση μὲ ὅλα τὰ πολιτικὰ κόμματα, πέταξε στὰ σκουπίδια τὶς ὑπογραφές σχεδὸν τριῶν ἑκατομμυρίων πολιτῶν καί, ἔτσι, ἀκύρωσε τὶς περὶ δημοψηφίσματος διατάξεις τοῦ Συντάγματος, τίς οἶδε γιὰ πόσα ἀκόμη χρόνια.
    Ἐνδιαφέρον εἶναι ὂτι σχεδὸν κανένας δὲν εἶδε ἔκτοτε ἄσπρη ψῆφο. Ἴσως ἡ ἀγαρμποσύνη τους νὰ κάνουν τὸ ἀνοσιούργημα τὴν ἐπαύριο ἐκλογῶν ἄναψε τὰ προειδοποιητικὰ λαμπάκια στὸν νοῦ τῶν ψηφοφόρων. Ἐρευνητέος εἶναι ὁ ρόλος τοῦ ξένου παράγοντος. Τόση σύμπνοια κάτι, πιθανῶς, ὐποδεικνύει. Πάντως, ὅσο ζοῦν, ὑπάρχει ἐλπίδα νὰ «σπάσει» κάποιος τὴν σιωπὴ τῶν συνενόχων. Μπορεῖ καὶ τὸ Wikileaks κάτι νὰ βγάλει κάποτε …

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *