Οικονομική ανασυγκρότηση χωρίς εξωτερικό έλλειμμα

Παρασκευή, 07 Μαΐου 2010
Του Κωνσταντίνου Κόλμερ

(Εάν πρόκριτο η Ελλάς να εγκαταλείψει την Ευρωπαϊκή Νομισματική Ένωση και να καθιερώσει μία ‘νέα δραχμή’, το υφιστάμενο χρέος εις ευρώ θα υπελογίζετο ως οφειλή εις ξένον νόμισμα.- Michael Dicks Financial Times 17.3.10)


Η Ελληνική οικονομία οδεύει αφεύκτως προς την στάση πληρωμών. Αδυνατεί αποπληρώσει τοεξωτερικό χρέος της ύψους 345 δισ. ευρώ, το οποίον διπλασιάζεται εντός 10ετίας, με το τρέχον επιτόκιο 7%.


Εχοντας χάσει το 35% της ανταγωνιστικότητός της, τα καθαρά συναλλαγματικά έσοδα της χώρας δεν υπερβαίνουν τα 30 δισ. ευρώ ετησίως. Ο περαιτέρω εξωτερικός δανεισμός δεν πρόκειται να την σώσει, ως επίστευαν μέχρι πρότινος ορισμένοι αφελείς ή εξ επαγγέλματος «αισιόδοξοι» (με το αζημίωτον βέβαια).


Η χρεωκοπία είναι νομοτελειακή καθ’ όσον έχει σταματήσει η οικονομική ανάπτυξις.
Ειδικώτερον:
* Μία χώρα που ζει με ξένον νόμισμα (το ευρώ)και ζητεί δανεικά επί 35ετία δεν μπορεί ν’ ανακτήσει την διαδικασία αναπτύξεως και συνεπώς την ικανότητα αποπληρωμής των δανείων της. Η διαχείριση της οικονομίας υπαγορεύεται σήμερα από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή που αδιαφορεί για τις αντοχές της Ελληνικής κοινωνίας- ίσως και να την εξωθεί εις ένα εμφύλιο πόλεμο.


* Μία οικονομία οδηγείται εις πτώχευσιν, όταν η εξυπηρέτηση του εξωτερικού χρέους υπερβαίνει τις ταμειακές ροές από εξαγωγικές εισπράξεις και αυτόνομα εισοδήματα εκ του εξωτερικού.


Εφέτος, το τρέχον εξωτερικόν έλλειμμα αυξάνεται στο 10% του ΑΕΠ κι η χώρα χρειάζεται 73 δισ.$ για τοκοχρεολύσια ενώ δανείζεται με επιτόκιο 4 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερο της Γερμανίας , μεσοβραχυχρόνια, για την εξυπηρέτηση του εξωτερικού της χρέους.
Του χρόνου το χρέος θα έχει φθάσει τα 392 δισ. ευρώ, ακόμη και εάν εξασφαλισθή η συνέχεια του εξωτερικού δανεισμού – πράγμα αμφίβολον.


* Η κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου , διαισθανομένη την αποδοκιμασία του εκλογικού σώματος, προσκολλάται στο όχημα της εξουσίας, με μεταφορά των ελλειμμάτων απ’ το δημόσιο στον ιδιωτικό τομέα, γεγονός που επιτείνει την οικονομική ύφεση. Τα κυβερνητικά ελλείμματα αυξάνονται ενώ διάδοχος πολιτική κατάσταση δεν υπάρχει. Χρειάζεται όθεν μία πρωτοβουλία του προέδρου της Δημοκρατίας, ως εξής:


1. Κήρυξι της χώρας εις κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, επί τη βάσει του άρθρου 48 του Συντάγματος 2001, για την εξασφάλιση της εσωτερικής ασφαλείας και την διάσωση της οικονομίας απ’ την πλήρη καταρράκωση. Το Κοινοβούλιο ν’ αναστείλει επί 2ετία τις εργασίες του και να εγκρίνει 7μελή κυβέρνηση εκ προσωπικοτήτων, που να διοικήσει την χώρα με πράξεις νομοθετικής εξουσιοδοτήσεως και διατάγματα.


2.Εκπόνησις 2ετούς πλεονασματικού προϋπολογισμού, με μείωση της δημοσίας σπατάλης και διεύρυνση των εσόδων, χωρίς αύξηση των αμέσων φόρων.


3.Αναστολή εξυπηρετήσεως του εξωτερικού χρέους μέχρις ότου αυξηθούν τα συναλλαγματικά έσοδα και μειωθούν οι αντίστοιχες δαπάνες.


4. Προσφυγή στο ΔΝΤ και «πρώτη τραβηκτική» 10 δισ. $ με επιτόκιο 1,25-3,25% κι’ άλλα τόσα υφ’ όρους, διά τις τρέχουσες συναλλαγματικές ανάγκες 25 δισ.$ (καύσιμα, φάρμακα, ανταλλακτικά, πρώτες ύλες).
Με την stand-by συμφωνία, το ΔΝΤ θα παρακολουθήσει εκ του σύνεγγυς την περιστολή της δημοσίας σπατάλης που θα γίνει με την Consolidation του χρέους και την Conditionality των όρων του.
Οι διαδοχικές φάσεις της συμφωνίας με το ΔΝΤ έχουν ως εξής:


Α. Της ελεύσεως του ΔΝΤ έπεται η αναδιαπραγμάτευση του εξωτερικού χρέους 345 δισ. ευρώ , με τους ξένους πιστωτές, στην «λέσχη των Παρισίων», στο 50% της αξίας του (λόγω ασυγνώστου αμελείας των) και εις χρονικό ορίζοντα 20 ετών, με επιτόκιο 3,5%…


Β. Την διακοπή του εξωτερικού δανεισμού θα ακολουθήσει η καθέλκυση μιας «νέας δραχμής» (ΝΔρχ.) ίσης προς ένα ευρώ, δια την επιβαλλομένη διάσωση του Τραπεζικού συστήματος .


Γ. Οι καταθέσεις και ο οφειλές προς τις Τράπεζες θα μετατραπούν εις νέες δραχμές εις αναλογίαν 1 ΝΔρχ. προς 1 ευρώ. Οι φόροι και τα δημόσια έσοδα καθώς και οι πληρωμές του δημοσίου θα γίνονται υποχρεωτικώς με ΝΔρχ…


Δ. Οι Τράπεζες θα διασωθούν με την διάθεση υπό της Τραπέζης της Ελλάδος απεριορίστων νέων δραχμών εις χρέωση του κεφαλαίου των, ταυτοχρόνως με την επιβολή ελέγχου της εξαγωγής κεφαλαίων και των Τραπεζικών πιστώσεων, από την ανασυνιστωμένη Νομισματική Επιτροπή (Currency Comity).
Τα εκ 2 δις. ευρώ συναλλαγματικά αποθέματα ευρίσκονται αλώβητα στα θησαυροφυλάκια της κεντρικής μας Τραπέζης, το μέχρι τούδε χρέος είναι «κλειδωμένο» με μέσον επιτόκιο 5%. Αρα «ουδέν πρόβλημα».


Ε. Πρόβλημα υπάρχει διότι συγχρόνως πρέπει ν’ αυξηθούν τα επιτόκια ( γίνονται «θετικά») κι’ αφήνεται η εξωτερική ισοτιμία της νέας δραχμής να διολισθήσει εις αναλογίαν 1,50 ΝΔρχ. προς ένα δολάριο (ίση περίπου 2 ΝΔρχ. προς ένα ευρώ).Η αναλογία αντιστοιχεί σε υποτίμηση 46% έναντι ευρώ διά την ανάκτηση της χαμένης ανταγωνιστικότητος λόγω της προηγηθείσης υιοθεσίας του Γερμανικού μάρκου, ως… νομίσματος της χώρας υπό της αλήστου μνήμης κυβερνήσεως Σημίτη, με μίαν υπερτιμημένη, παλαιά δραχμή .


ΣΤ.Η διατήρηση της ισοτιμίας προς το δολάριο θα είναι αναλογεί με την εξέλιξη της εγχωρίου νομισματικής κυκλοφορίας: Εάν ανέρχεται, λόγω ταμειακών αναγκών του κράτους, η υποτίμηση θ’ αυξάνεται, εάν συγκρατείται (η κυκλοφορία) κάτω της ονομαστικής αυξήσεως του εθνικού προϊόντος, η ΝΔρχ. θα ημπορεί λελογισμένως να ενισχυθεί .


Ζ. Η εντεύθεν της υποτιμήσεως άνοδος του πληθωρισμού είναι επιθυμητή, τόσον διά την μείωση της αναλογίας του εξωτερικού χρέους προς το ΑΕΠ, όσον και διά την αποφυγή της ανεργίας, που είναι το σαράκι της κοινωνίας. Με πληθωρισμό ζει κανείς, χωρίς δουλειά όχι. Το κρίσιμο μέγεθος δεν είναι η αναλογία χρέους προς το ΑΕΠ αλλά των συναλλαγματικών καθαρών εισπράξεων προς εξυπηρέτηση του συνολικού εξωτερικού χρέους (δημοσίου και ιδιωτικού). Το εσωτερικό χρέος δύναται ν’ αυξηθεί έως 3% του ΑΕΠ καθ’ όσον θα οφείλεται εις Νδρχ.


Εν συνεχεία της νομισματικής μεταρρυθμίσεως και της επαναφοράς του εθνικού νομίσματος, η Ελληνική οικονομία θα ισορροπήσει και θα επαναλάβει την διαδικασία της αναπτύξεως με την ανάκτηση της χαμένης ανταγωνιστικότητός της.
Η αγοραστική δύναμη των μισθών και των συντάξεων θα εμειώθη, ως και η εγχωρία κατανάλωση (για να περιορισθούν οι εισαγωγές) – όπερ το ζητούμενο, προς μείωση του εξωτερικού ελλείμματος , που είναι το ΚΥΡΙΩΣ πρόβλημα της Ελληνικής οικονομίας.
Η εγχώρια παραγωγή, οι εξαγωγές και οι εισροές κεφαλαίων θ’ αυξηθούν λόγω της υποτιμήσεως, καθ’ όσον η εγχώριος αγορά θα καταστεί φθηνότερε ceteris paribus και τα επιτόκια θα γίνουν θετικά (άνω του πληθωρισμού) ενώ την τελευταία 10ετία με το ευρώ υπήρξαν εντόνως αρνητικά (κάτω του υποφώσκοντος πληθωρισμού).


Το εργασιακό κόστος θα συγκρατηθεί. Οι ξένοι εργάτες θ’ αποχωρήσουν. Οι τιμές των οικοπέδων θα καμφούν και η οικοδομή – η «μάνα όλων των τεχνών» – θα ξεκινήσει ξανά αλλά με λελογισμένους ρυθμούς δραστηριότητος. Για την προστασία της εγχωρίου παραγωγής από τρίτες χώρες θα χρειασθεί η επιβολή δασμών 10%. Εις πρώτη φάση , η επιβολή δελτίου στα εισαγόμενα καύσιμα ίσως να είναι επιβεβλημένη.


Η προστασία της ελευθέρας επιχειρηματικότητος απαιτεί την κατάργηση όλων των προνομίων των κατεστημένων συμφερόντων. Η άρση της μονιμότητας των ΔΥ και ο δραστικός περιορισμός των συνδικαλιστικών «ασύλων» είναι απαραίτητος , διά ν’ ανοίξει πάλι «τα φτερά της» η Ελληνική οικονομία , χωρίς την εκχώρηση της εθνικής ανεξαρτησίας που υπαινίσσεται ο κ.Γ. Παπανδρέου ή την πώληση του Παρθενώνος, ως απέτισε η Γερμανική εφημερίς «Μπιλντ», γονιδιακός απόγονος του «Φαίλκισε Μπεομπάχτερ» το 1941. Οι ξένοι άσπονδοι φίλοι μας πρέπει να εννοήσουν , ότι η Ελλάς δεν είναι Γιουγκοσλαβία προς διάλυση ούτε παραλία προς πώληση.


Η ανασυγκρότηση της οικονομίας και εξυγίανση του δημοσίου τομέως , πριν είναι πολύ αργά και «οι Μήδοι διαβούνε» , καθίσταται καθαρά Ελληνική υπόθεση άνευ αναβολής.

http://fapes-mapes.blogspot.com/2010/05/blog-post_7359.html 

.

(338) αναγνώσεις

15 comments

  1. “Η διαχείριση της οικονομίας υπαγορεύεται σήμερα από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή που αδιαφορεί για τις αντοχές της Ελληνικής κοινωνίας- ίσως και να την εξωθεί εις ένα εμφύλιο πόλεμο.”

    Λάθος μεγάλο. Αυτό το οποίο αδιαφορεί για τις αντοχές της ελληνικής κοινωνίας είναι το Δ.Ν.Τ. για αυτό και το μόνο του μέλημα είναι ο περιορισμός των δαπανών.
    Η Ε.Ε. έλαβε σοβαρά υπόψην της τις αντοχές της ελληνικής κοινωνίας, όπως και επίσης τις δυνατότητες της (ανύπαρκτης) ελληνικής οικονομίας να αντισταθμίσει την μείωση του εξωτερικού δανεισμού όσον αφορά το έλλειμα, με αντίστοιχη αύξηση των φοροεισροών. Για αυτό τον λόγο υπήρξε και αυτή η στάση των Γερμανών (κάτι εξάλλου πολύ λογικό αφού είναι και οι βασικώτεροι εγγυητές των δανεικών τα οποία θα εισρεύσουνε τα επόμενα χρόνια). Το μοναδικό επιχείρημα το οποίο φαίνεται τελικά να έπεισε το Βερολίνο να δώσει την συγκατάθεσή του είναι οι πιέσεις από την Γαλλία και την Αμερική.
    Όσοι δυσανασχετούνε με την αρνητική, αρχικά, στάση της Γερμανίας, ας μας πούνε τελικά τί ήθελε η ίδια η ελληνική κυβέρνηση. Ήθελε μόνο το Δ.Ν.Τ.; Ήθελε μια αποκλειστική διαχείρηση της κρίσης εντός της Ε.Ε.; Ήθελε την έξοδο από το Ευρώ;
    Παρεπιπτόντως, αυτό το οποίο με εντυπωσιάζει στις αντιδράσεις των πολιτών είναι το γεγονός, ότι όλοι συμφωνούνε στο σημείο ότι υπάρχει μεγάλη ακρίβεια στην αγορά κανείς όμως δεν ασχολείται με τους λόγους για τους οποίους υπάρχει αυτή η ακρίβεια και εντελώς παράλογα, όλοι διαμαρτύρονται για την μείωση μισθών και συντάξεων, κανείς όμως δεν διεκδικεί μείωση των τιμών. Όλοι φαίνεται να ζητάνε αυξήσεις, ή απορρίπτουνε τουλάχιστο κατηγορηματικά μειώσεις. Όλοι δηλαδή εξακολουθούνε να απαιτούνε χρήματα τα οποία προφανώς δεν υπάρχουνε.
    Με τέτοια συμπεριφορά είναι δυνατόν να μην ανησυχούνε τα ξένα και ειδικά τα γερμανικά μέσα μαζικής ενημέρωσης για τις δυνατότητες επιστροφής των χρημάτων;

  2. Ναι η ΕΕ ειχε τοσο αγχος για την ελληνικη κοινωνικη συνοχη που δανειζει με υψηλοτερο επιτοκιο απο το ΔΝΤ.

  3. Εάν το επιτόκιο δεν ήτανε τόσο υψηλό θα ήτανε αδύνατο η προβλεπόμενη βοήθεια να εγκριθεί από τα εθνικά κοινοβούλια, αλλά και εάν ακόμη εγκρινότανε, θα είχε ακυρωθεί από τα εθνικά συνταγματικά δικαστήρια.

  4. Χαρηκα πολυ, η κερδοσκοπια βαφτιζεται κοινωνικη συνοχη. Μα καλα για λοβοτομημενους μας περνας.

  5. Έλα τώρα φίλε, μάλλον η κοινωνική πολιτική με δανεικά, σε βάρος των εταίρων, βαφτίζεται ανάπτυξη.

  6. Συ ειπας, δεν ισχυριστηκα πουθενα αυτο.

  7. Το συντομώτερο ανέκδοτο στην αρχαία Ρώμη ήταν το

    Ελληνική πίστις.

    εκτός του γνωστού “Ελληνικές καλένδες”.

    Αλλά φαινεται ότι ούτε οι Ευρωπαίοι ξέρουν ιστορία.

    Άυτά πληρώνονται.

  8. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΕΝΗ (ΑΥΤΟ)ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
    Η κατάργηση των συντάξεων και του κράτους πρόνοιας στην Ελλάδα
    ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΗΣ ΕΥΘΑΝΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
    Toυ Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
    Konstantakopoulos.blogspot.com
    Σάββατο, 22 Μαΐου 2010

    Κριτήριο των κριτηρίων για τον πολιτισμό μιας κοινωνίας, ενός ανθρώπου, μιας χώρας είναι ο τρόπος που μεταχειρίζονται τον ηλικιωμένο, τον ανήμπορο, τον άρρωστο, τον αδύναμο. Πάντων μέτρον άνθρωπος, δίδασκε ο Πρωταγόρας, ηγέτης των Σοφιστών, θεωρητικών και ιδεολόγων της αρχαίας Δημοκρατίας.

    Τo πρόγραμμα περικοπής μέχρι ουσιαστικής κατάργησης των συντάξεων οδηγεί σε γενοκτονία συνταξιούχων, ηλικιωμένων, ασθενών. Χιλιάδες συμπολίτες μας θα δυστυχήσουν, θα αρρωστήσουν και θα πεθάνουν εξαιτίας του. Οι συνέπειες στον κοινωνικό ιστό θα πολλαπλασιασθούν από οικονομικές πολιτικές που οδηγούν σε εκτόξευση την ανεργία, περιορίζοντας τις αποζημιώσεις απολύσεων. Η ελληνική οικονομία οδηγείται σε κραχ, ο κοινωνικός ιστός σε διάρρηξη και, μαζί, απειλούνται τα θεμέλια της δημοκρατίας και η εθνική ασφάλεια.

    Η ηθική ζημιά στην ελληνική κοινωνία θα είναι απροσμέτρητη. Στη συλλογική μνήμη του ελληνικού λαού, η επικείμενη ημι-κατάργηση του κράτους πρόνοιας θα καταγραφεί ως κοινωνική και εθνική καταστροφή. ‘Ένα σύνδρομο Μαρίας Αντουανέτας μοιάζει όμως να εμποδίζει την κυβέρνηση να το αντιληφθεί. Απορεί κανείς με την ακατάσχετη τηλεοπτική πολυλογία και ενίοτε ψευδολογία των αρμοδίων, που αλλάζουν μάλιστα κάθε δεύτερη μέρα αυτά που λένε. Δεν καταλαβαίνουν ότι τρομοκρατούν και εξαγριώνουν τους πολίτες; Σε άλλο πλανήτη κατοικούν;

    Οι σημερινοί συνταξιούχοι είναι ανήμποροι να υπερασπιστούν τον εαυτό τους, οι αυριανοί πολύ συγχυσμένοι για να υπερασπιστούν το μέλλον τους. Οι διαδρομές όμως του δίκιου και του άδικου είναι παράξενες. Το ανάθεμα του γέροντα, που του κόβουν τα 500 ευρώ της σύνταξης, γιατί δεν έχουν τα κότσια ούτε καν να διαπραγματευθούν με ΔΝΤ και Κομισιόν, θα βρει δικό του τρόπο να εκδικηθεί. .
    Ο Απόστολος Κακλαμάνης διαπίστωσε πικρά πως το κύμα της οργής δεν κάνει πολλές διακρίσεις. Κινδυνεύει να αποδειχθεί εξίσου ισοπεδωτικό με τη βαρβαρότητα που δέχεται η κοινωνία. Οι βουλευτές που απαιτούν σεβασμό, σεβάστηκαν την εντολή των ψηφοφόρων; Σεβάστηκαν το πνεύμα, αν όχι το γράμμα του συντάγματος, εκχωρώντας εθνική κυριαρχία στο ΔΝΤ, την ΕΚΤ και την Κομισιόν ή περιβάλλοντας τον κ. Παπακωνσταντίνου με εξουσίες ¨Υπάτου Αρμοστή, όταν του έδωσαν εξουσίες να υπογράφει δεσμευτικές συμφωνίες, για θέματα κοινοβουλευτικής αρμοδιότητας;

    Υποστηρίζονται όλα αυτά ως απαραίτητα. Αν το πίστευαν οι πολιτικοί μας ταγοί, ας έβρισκαν το θάρρος να ξαναγυρίσουν στον ελληνικό λαό, εν ονόματι του οποίου κυβερνούν, ζητώντας νέα, διαφορετική εντολή. Τι συζητάμε όμως; Από τον Αύγουστο 2009 τουλάχιστο, ο κ. Προβόπουλος ενημέρωσε για το έλλειμμα. Κατά τον κ. Σαχινίδη, το ΔΝΤ ήταν παρόν από τις 5.10! Μπορεί να θεμελιωθεί το νέο κράτος που χρειαζόμαστε, το νέο κοινωνικό συμβόλαιο που έχουμε απελπιστικά ανάγκη, πάνω σε απάτες προεκλογικών μπαλκονιών, διακηρύξεις που αλλάζουν κάθε βδομάδα, στημένα γκάλοπ, δίκυκλα ΜΑΤ ή τις επικίνδυνες προβοκάτσιες που (ελπίζουμε ότι δεν θα) μπορούσαν να σκαρφιστούν οι υπηρεσίες του ελληνικού βαθέως κράτους, εκ γενετής συνδεδεμένες με Λονδίνο και Ουάσιγκτον;

    Δεν θα επανέλθουμε στο δήθεν αναπόφευκτο της προσφυγής στο ΔΝΤ, για το οποίο πολύ μελάνι χύθηκε στις στήλες των «Επικαίρων». Είναι φανερό ότι η κυβέρνηση δεν έκανε περίπου τίποτα για να αποτρέψει το ενδεχόμενο. ‘Άλλωστε, το ΠΑΣΟΚ δεν περίμενε τις αγορές για να μάθει το νεοφιλελευθερισμό. Δεν το υποχρέωσαν οι αγορές να βάλει το 2004 στο ψηφοδέλτιο επικρατείας τους ηγέτες του ελληνικού νεοφιλελευθερισμού-ατλαντισμού Στέφανο Μάνο και Ανδρέα Ανδριανόπουλο. Αργότερα, ο κ. Παπανδρέου φλέρταρε με τον σοσιαλδημοκρατικό Κεϊνσιανισμό τύπου Στίγκλιτζ ή Κρούγκμαν και που είναι πραγματικά η καρδιά του ένας Θεός ξέρει. Σημασία έχει η πράξη και η πολιτική.

    Ο γράφων ουδέποτε υποστήριξε την άποψη ότι υπάρχουν λεφτά. Δεν υπήρχαν περιθώρια Κεϋνσιανής διόρθωσης τον Οκτώβριο 2010. Θα έπρεπε ίσως να γίνει εσωτερική υποτίμηση. Μπορούσε να γίνει με ένα σοβαρό πρόγραμμα ριζοσπαστικής μεταρρύθμισης, που θα χτυπούσε την απέραντη λεηλασία του ελληνικού κράτους μέσω της διαφθοράς, θα περιόριζε τα εισοδήματα της μεσαίας και ανώτερης τάξης και τη φοροδιαφυγή, θα χρησιμοποιούσε το γεωπολιτικό χαρτί της χώρας. Μπορούσε να γίνει με μικροχειρουργική, όχι με το τσεκούρι του ΔΝΤ. ‘Ένα τέτοιο πρόγραμμα θα συνιστούσε ενδεχομένως και απαραίτητο στοιχείο νέας αναπτυξιακής προσπάθειας και προσπάθειας εθνικής αναγέννησης. Αντ’ αυτού καταλήξαμε σε ένα πρόγραμμα αυτοκαταστροφής της ελληνικής κοινωνίας, οικονομίας και του κράτους.

    Την κεντρική ιδέα του προγράμματος διατύπωσε ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου: “Ο δημόσιος τομέας είναι βαρίδι για την οικονομία, δεν την αφήνει να ανθήσει”. Τη δήλωση δεν την έκανε προεκλογικά στον ελληνικό λαό, αλλά πρόσφατα στους Φαϊνάνσιαλ Τάιμς (5.5.2010), όργανο του Σίτυ και των διεθνών τραπεζών που τίναξαν στον αέρα το ελληνικό χρέος.

    Tο αστείο, αν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τέτοιο όρο για μια τραγωδία, είναι ότι, λέγοντάς τα, ο κ. Παπακωνσταντίνου, που επιδιώκει να κερδίσει την εμπιστοσύνη των διεθνών τραπεζιτών, περιορίζει, χωρίς να το καταλαβαίνει, τη χρησιμότητά του γι’ αυτούς. Το Σίτυ και ο Σόρος θέλουν να κλέψουν την Ελλάδα και να τη σταθεροποιήσουν ίσως πολύ μετά και ως κάτι πολύ διαφορετικό. ‘Όταν ο κ. Παπακωνσταντίνου τους δώσει αυτό που τώρα θέλουν, το ελληνικό δημόσιο, θα παύσουν να τον έχουν ανάγκη. ‘Ηδη καλλιεργούν παρασκηνιακά τις φιλοδοξίες του κ. Χρυσοχοϊδη, για να κάμψουν ενδεχόμενες αναστολές του στη δυναμική στήριξη του προγράμματος. Κι αυτός όμως, μεταβατικός θα αποδειχθεί. Θα χρειασθούν άλλες ιδεολογίες και δυνάμεις για να “πολτοποιηθεί” η Ελλάδα.

    Ξέρουν ότι το πρόγραμμά τους δεν είναι εφαρμόσιμο. Γράφουν και ξαναγράφουν στις εφημερίδες τους ότι θα χρεοκοπήσουμε. Σχεδιάζουν πως θα εκμεταλλευθούν μια χρεωκοπία και πως θα αναδιαρθρώσουν το χρέος προς ώφελός τους, κατά το μοντέλο Γέλτσιν, με πλήρη δηλαδή λεηλασία της δημόσιας περιουσίας και της ελληνικής κοινωνίας. Το δυσθεώρητο ελληνικό χρέος είναι το μεγάλο τους όπλο. Ακόμα μεγαλύτερο όπλο είναι όμως γι’ αυτούς η διακηρυγμένη στρατηγική επιδίωξη της κυβέρνησης να ανακτήσει την “αξιοπιστία στις αγορές”.

    Τα διεθνή κέντρα που οργάνωσαν την επίθεση κατά της Ελλάδας, σκέφτονται από τώρα ποιόν θα ΄θελαν για διάδοχο και του κ. Παπακωνσταντίνου και ολόκληρης της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ! Θα υποστηρίξουν άλλες λύσεις, αφού ξεζουμίσουν όλο το κεφάλαιο του ονόματος Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ. Μακάρι να μπορούσε η κυβέρνηση, μια στιγμή μονάχα, να διερωτηθεί γιατί προκαλεί τόσο ενθουσιασμό σε Μητσοτάκη, Καρατζαφέρη, Δασκαλόπουλο!

    Η δήλωση του Υπουργού Οικονομικών δείχνει άγνοια της παγκόσμιας και ελληνικής οικονομικής ιστορίας και της συγκυρίας. Αν ο κ. Παπακωνσταντίνου έλεγε ότι “αυτός’ ο δημόσιος τομέας είναι βαρίδι και χρειάζεται να τον αλλάξουμε, θα τον χειροκροτούσαμε. ‘Όμως πουθενά στον κόσμο δεν υπήρξε ανάπτυξη χωρίς στρατηγική εμπλοκή του κράτους, από την Κορέα και την Ιαπωνία έως τις υπερφιλελεύθερες ΗΠΑ, όπου ο όγκος της έρευνας, της τεχνολογίας, της αντικυκλικής παρέμβασης έγινε μέσω των δημόσιων στρατιωτικών δαπανών. Δεν θα λύσουμε το πρόβλημα του κράτους καταργώντας το, όπως δεν συνιστά θεραπεία ο θάνατος του ασθενούς.

    Ο κ. Παπακωνσταντίνου δεν είναι Υπουργός σε χώρα που διαθέτει Ζήμενς, ΙΒΜ ή Ντασώ. Οι ξένοι που θα αγοράσουν έναντι πινακίου φακής τη δημόσια περιουσία δεν ενδιαφέρονται για ανάπτυξη. Με μικρότερο δημόσιο τομέα, η ανάπτυξη πάει περίπατο. Πόσο μάλλον που το δημόσιο που θα αφήσει πίσω της η κυβέρνηση θα είναι πολύ χειρότερο από το υπάρχον.

    Αυτό θα συμβεί γιατί κλονίστηκε συθέμελα ότι απέμενε από την εμπιστοσύνη του πολίτη και του δημόσιου λειτουργού στο κράτος και την πολιτική ηγεσία, κλονίστηκε η αυτοπεποίθηση του ελληνικού λαού, η εμπιστοσύνη στη χώρα του, αποσυντίθεται το όποιο, περιορισμένο κοινωνικό κεφάλαιο και εθνικό σχέδιο διέθετε η χώρα. Δεν μπορεί η ανόρθωση της χώρας να στηριχτεί σε ψέμματα και αδικίες. Ανακοινώνοντας τελείως διαφορετικά μέτρα κάθε βδομάδα και καταστροφολογώντας επί μήνες εν πανικώ η κυβέρνηση τσάκισε την ελληνική αυτοπεποίθηση. Μόνο άνθη του κακού, φοβερές καταστροφές μπορούν να φυτρώσουν και να ανθίσουν στο έδαφος που έτσι σπέρνουν. (Δεν μπορούμε να αποκλείσουμε δυστυχώς ότι σε αυτή την καμπάνια ψυχολογικού πολέμου, που θυμίζει τον τρόπο απότομης καταστροφής της ΕΣΣΔ, δεν συνέβαλαν ξένες υπηρεσίες.)

    Η Θάτσερ δεν κρύφτηκε για να περάσει τα μέτρα της, δεν ισχυρίστηκε ότι είναι σοσιαλίστρια! Βγήκε θαρραλέα μπροστά, τα πρότεινε στο έθνος της και πήρε την εντολή του. Επαναστάσεις ή αντεπαναστάσεις στη ζωή των λαών δεν γίνονται με κολπάκια. Μόνο στην Ελλάδα θα μπορούσαμε να σκεφτούμε κάτι τέτοιο – ή να το κάνουμε γιατί δεν σκεφτόμαστε.

    Καμμιά ανάπτυξη δεν μπορεί να υπάρξει, ιδίως στην Ελλάδα, χωρίς στυβαρό, αλλά και πολύ διαφορετικό, πολύ πιο σύγχρονο και εκπαιδευμένο, με αίσθηση αποστολής δημόσιο τομέα. Η συκοφαντική καμπάνια εναντίον των δημοσίων υπαλλήλων έχει αρκετή πέραση γιατί στηρίζεται στην καθημερινή εμπειρία της συναλλαγής με το δημόσιο. Αλλά τον δημόσιο τομέα δεν τον έφτιαξαν οι υπάλληλοι, τους υπάλληλους έφτιαξαν τα αφεντικά του δημόσιου τομέα.

    Θα μπορούσαν να λεηλατούν τα ιδιωτικά συμφέροντα το ελληνικό δημόσιο, αν δούλευε στοιχειωδώς; Κάποιος φρόντισε να μην προσληφθούν χειρούργοι στον Ευαγγελισμό για να πηγαίνουν οι ασθενείς στα ιδιωτικά νοσοκομεία. Ίσως ο ίδιος που φρόντισε να προσλάβει το νοσοκομείο δεκάδες κηπουρούς ή ηλεκτρολόγους που δεν χρειάζεται. Η λύση στο πρόβλημα είναι λοιπόν να προσλάβουμε τους χειρούργους που λείπουν και να στείλουμε τους κηπουρούς στους κήπους. Δεν είναι λύση ούτε να συνεχίσουμε την πρόσληψη κηπουρών, ούτε να διακόψουμε κάθε πρόσληψη!

    Για να μη βρούμε ποτέ τα πρόσωπα που οργάνωσαν την καταστροφική κατάσταση του δημοσίου, μας έβαλαν τώρα όλους μαζί να ασχολούμεθα με τα επιδόματα των υπαλλήλων, να αντιπαραθέτουν ιδιωτικούς με δημόσιους υπαλλήλους, εργαζόμενους με συνταξιούχους, εργαζόμενους με ανέργους, επιταχύνοντας τη βύθιση του σκάφους. ‘Οπως οι Γερμανοί έβαλαν όλη την Ευρώπη να ασχολείται με τους ‘Ελληνες, για να μη διερωτηθεί για την νομισματική πολιτική της ΕΕ ή τις συνέπειες της εξωφρενικής απελευθέρωσης επί δεκαετίες του χρηματιστικού κεφαλαίου. Είναι δυνατό να θεωρηθούν τα επιδόματα των Ελλήνων δημοσίων υπαλλήλων υπεύθυνα για τη μεγαλύτερη κρίση της Ευρωπαϊκής ‘Ενωσης και του παγκόσμιου καπιταλισμού;

    Λησμονούμε ότι ο ελληνικός δημόσιος τομέας λειτουργεί και ως κράτος πρόνοιας, κακό, οθωμανικό, πελατειακό βέβαια. Δεν έχουμε επιδόματα ανεργίας, κατώτερο εισόδημα επιβίωσης, κοινωνικές υπηρεσίες της προκοπής, πρέπει να λαδώνουμε για τα νοσοκομεία και να πληρώνουμε για φροντιστήρια. Θα μας κόψουν τώρα κι αυτές τις μίζερες συντάξεις. Ακόμα κι αν θεωρήσουμε επίδομα τις αμοιβές τμήματος των υπαλλήλων, αυτό το επίδομα επιτρέπει στην ελληνική οικογένεια να επιβιώνει, παίζει τον ίδιο ρόλο που κάποτε έπαιζε το χτηματάκι στο χωριό. Το σύστημα έπρεπε προ πολλού να αλλάξει, να ορθολογικοποιηθεί, δεν είναι όμως λύση να πεθάνουμε τους ‘Ελληνες.

    Η απότομη, βάρβαρη εισαγωγή της ελληνικής εκδοχής νεοφιλελευθερισμού, υπό τον άμεσο έλεγχο διεθνών τραπεζών και κρατών με μοναδικό συμφέρον να διατηρήσουν τον ελληνικό λαό σε κατάσταση πνιγμένου στα χρέη δουλοπάροικου, αντανακλά στην πραγματικότητα τον βαθύτερα υποτελή χαρακτήρα της ελληνικής άρχουσας τάξης, μόνιμη σταθερά της νεώτερης ιστορίας μας. Σηματοδοτεί όμως και την είσοδο σε μια ιδιαίτερα οξεία φάση της κρίσης του μεταπολιτευτικού καθεστώτος. Θα προκαλέσει αναπόφευκτα κοινωνικές αντιδράσεις, τις μόνες άλλωστε ικανές να ανακόψουν κάπως το πρόγραμμα καταστροφής του κράτους και της ελληνικής κοινωνίας, θα απειλήσει την εθνική ασφάλεια και τη δημοκρατία.
    Διατρέχουμε τον κίνδυνο, αφού χρησιμοποιηθήκαμε ως πειραματόζωο για να φέρουμε στην Ευρώπη το ΔΝΤ και να αρχίσουμε από δω τη Λατινοαμερικανοποίηση της ηπείρου, να γίνουμε πειραματόζωο και για την κατάργηση της ευρωπαϊκής δημοκρατίας, για να φέρουμε κι εδώ καμμιά χούντα σαν αυτές που ευδοκίμησαν αλλού ως αποτέλεσμα εφαρμογής των ίδιων συνταγών. Μήπως ήταν πολύ βολικός, για να ήταν τυχαίος, ο εμπρησμός της Μαρφίν με τους υπαλλήλους μέσα;

    Ο ελληνικός νεοφιλελευθερισμός είναι δείγμα καθυστέρησης. Αν είχε κάποιο οικονομικό πλεονέκτημα ήταν στην αρχή του φιλελεύθερου κύκλου (1970-80). H εφαρμογή της μεθόδου στην πρώτη μεγάλη ρωγμή του κύκλου, όταν οι πάντες ξαναγυρνάνε στο κράτος για σωτηρία και η παγκοσμιοποίηση δείχνει σοβαρές ενδείξεις μη βιωσιμότητας, θα αποβεί καταστροφική για μια Ελλάδα με ήδη αδύναμες κρατικές δομές, χωρίς αξιόλογο ιδιωτικό τομέα και υπό εθνική απειλή.

    Το πρόγραμμα, εφαρμοζόμενο μέχρι τέλους, θα οδηγήσει στη μετατροπή της Ελλάδας από χώρα σε χώρο, θλιβερή μισοαποικία. ‘Όσοι ‘Ελληνες μπορούν θα μεταναστεύσουν, νέες μάζες εξαθλιωμένων Ασιατών και Αφρικανών θα εποικίσουν το χώρο. Θα γίνουμε μια αποθήκη σύγχρονων δούλων που θα δουλεύουν για κινέζικα μεροκάματα, χρησιμοποιούμενοι ως πολιορκητικός κροιός για την κατεδάφιση του ευρωπαϊκού κράτους πρόνοιας, της δημοκρατίας και του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Θα γίνουμε μείζων μοχλός αμερικανικής επιρροής στην Ευρώπη και γενικό δοκιμαστήριο μιας γιγαντιαίας επίθεσης της παγκόσμιας Αυτοκρατορίας του Χρήματος εναντίον των ευρωπαϊκών λαών. Δυστυχώς, όχι μόνο οι οικονομικές επιλογές της κυβέρνησης αλλά και μια σειρά άλλων επιλογών εξωτερικής και εσωτερικής πολιτικής τείνουν να ενισχύσουν την επίθεση αυτή εναντίον του ελληνικού έθνους-κράτους.

    Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Επίκαιρα, 20.5.2010

  9. Μου αρεσει ο Κωνσταντακοπουλος που νομιζει πως η εσωτερικη υποτιμηση θα ηταν λιγοτερο οδυνηρη.
    Λαικισμος και αγνοια επι των οικονομικων. Καμια διαφορα απο τον καθε Πρετεντερη και Σωμεριτη. Αιδως λιγη!

  10. Tο σημερινό συντομότερο ανέκδοτο είναι “Greek statistics”.
    Eίμαστε … διαχρονικοί, πώς να το κάνουμε; 🙂

  11. Δεν συμφωνώ με την νοοτροπία οτι πρέπει να κηδέψουμε τον ασθενή που λέγεται ελληνική οικονομία πρίν καν εξαντληθούν οι εναλλακτικές λύσεις.Καταρχήν μπορούμε να υιοθετήσουμε
    την πρόταση του κ.Αντώνη Σαμαρά για μείωση των βουλευτών σε 200 ώστε να περιοριστούν
    αισθητά οι σπαταλές της πολιτικής ελίτ.Δεύτερον,να γίνει είσπραξη των μεγάλων ποσών που
    χρωστάνε οι άνθρωποι του θεάματος.Τρίτον,να γίνει μέριμνα της ανάπτυξης με βατήρες ένα
    φθηνό νόμισμα,μειωμένο φορολογικό συντελεστή και ορθολογικό κόστος λειτουργίας της
    επιχείρησης.
    Αλλίμονο,εαν οι απαισιόδοξοι και οι κερδοσκόποι σπρώξουν την πολιτική ηγεσία να κηρύξει τη χώρα σε χρεοκοπία.Τότε είναι που τα λαικά δικαιώματα θα εξαφανιστούν οριστικά και τα
    υλικά αγαθά θα μεταφερθούν σε μιά χούφτα ανθρώπων που θα έχουν τα αποθεματικά και τις
    καταθέσεις να αντέξουν στο πάρα πολύ ακριβό κόστος ζωής που θα επικρατήσει.
    Νεκτάριος Κατσιλιώτης
    Ιστορικός-Εκδότης

  12. 1) Η λύση νομίζω ότι πρέπει να αναζητηθεί στο πλαίσιο της ΕΕ σε συμμαχία και πρωτοβουλίες με τις άλλες χώρες του Νότου.
    2) Οχι έξοδος από το ευρώ! Αλλά άμεση πολιτική αλλαγή (Κυβέρνηση προσωπικοτήτων, χωρίς ή μετά από εκλογές) για (3) δημιουργία αξιόπιστου κρατικού μηχανισμού προσέλκυσης ξένων επενδύσεων και (4) οικονομική εκμετάλλευση του τομέα “καινοτομία” (γνώση), την οποία, έτσι κι αλλιώς αγογγύστως, χρηματοδοτεί έκαστος εξ ημών (μόρφωση παιδιών, μεταπτυχιακές σπουδές κλπ).
    (5) Το οικονομικό πρόβλημα, παρά την ιδιαίτερη οξύτητα που προσλαμβάνει για μας, είναι πρόβλημα ολοκλήρου της Δύσης, η οποία μόνο τεχνολογικά-ερευνητικά (και όχι πλεον καθαρά παραγωγικά) μπορεί να κινηθεί σε επίπεδο ανταγωνισμού με την Ανατολή.
    Αλλά η δική μας τεχνολογική ανάπτυξη είναι απαγορευμένη εδώ και 60 χρόνια. (6) Ας την επιχειρήσουμε επιτέλους με τις συμπράξεις που πρέπει και με την αξιοποίηση (ι)της πολυδιατυμπανιζόμενης τη δεκετία του 80 «αξιοποίησης των πλουτοπαραγωγικών μας πόρων» (Ας αξιοποιήσουμε επιτέλους τον Ήλιο και τον άνεμο που μας δίνει ο καλός θεός! και το «χρυσό» κάθε είδους), (ιι) του ανθρώπινου δυναμικού που διαθέτουμε (εντός και εκτός Ελλάδος), και (ιιι) της ριζικής αναμόρφωσης της άχολης παιδείας μας!

  13. Αυτή η συμπόνια που δείχνουν οι ….. της ΕΕ με συγκινεί ! 😛

  14. Καταθέτω καλοπροαίρετα τις προσωπικές μου απόψεις, χωρίς κηδεμόνευση καμιά. Μπορεί να σφάλλω. Αν υπάρχουν λύσεις εκτός ΕΕ, θα ήθελα να μάθω ποιές είναι. Δέχομαι και την
    άποψη να μην πρέπει να συζητηθούν δημόσια. Γι’ αυτό πρότεινα Συμβούλιο Χάραξης Εξωτερικής πολιτικής από τους διαλεγομένους που το επιθυμούν. Εν πάσει περιπτώσει, υπάρξει πρόβλημα πώς μπορεί ένα σύνολο απόψεων να μεταφραστεί σε Πολιτική και μάλιστα με πολιτικές ιδέες «ανορθόδοξες» (καινοτόμες).

  15. Περί δε των υπεξαιρέσεων ο Σόλων ήδη παραπονείται ότι κλέπτουσι και αρπάζουσιν άλλος άλλοθεν, μη φειδόμενοι μήτε ιερών πραγμάτων μήτε δημοσίων.

    Ιδίως το όνομα των Αθηναίων ήν τοσούτον δεδυσφημημένον επί κλοπή, ώστε μετά τινος λόγου ηδύνατο λέγειν ο αντίζηλος Σπαρτιάτης, “εγώ ακούω ότι υμείς οι Αθηναίοι εστέ δεινοί εις το κλέπτειν τα δημόσια.”

    Αλλά και αλλαχού επεκράτει τούτο το κακόν επι τοσούτον, ώστε κατά τον Πολύβιον “σπάνιον ήν ευρείν άνδρα απεχόμενον των δημοσίων και καθαρεύοντα περί ταύτα”.

    .. το δ’ επίθετον δ ω ρ ο φ ά γ ο ι κατήντησε αχώριστον και οιωνεί κοσμητικόν επιθετον των βασιλέων.

    Ο Πολύβιος λέγει ότι η δωροδοκία επεπόλαζεν ανά πάσαν την Ελλάδα, ώστε ουδείς ήθελε πράττειν τι δωρεάν.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *