Μακεδονία: Ντροπή νά ντροπιαστοῦμε… 

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός.

“Ατό πού κερδήθηκε μέ αμα δέν μπορε νά ξεπουληθε μέ τό μελάνι μις πογραφς

Μπαίνω ἀπευθείας στό θέμα, ἄνευ περιστροφῶν καί προλόγων. Ἄν βρεθεῖ, ἄν τολμήσει “ἑλληνική” κυβέρνηση, κυβέρνηση Γραικύλων, νά ὑπογράψει τήν προδοσία, τήν μεγαλύτερη ἀπό καταβολῆς νεοελληνικοῦ κράτους, πού λέγεται «βόρεια ἤ ἄνω ἤ νέα «Μακεδονία», θά πρέπει νά γνωρίζει ὅτι:

Πρώτον: τό πλέον εὐτελές καί ἀνάξιο λόγου. Δέν πρόκειται νά ξαναδεῖ ἐξουσία. Ὅπως στήν περίπτωση τοῦ ἱστορικοῦ κουρελουργήματος τῆς Ρεπούση, θά ὑπάρξει τέτοια κινητοποίηση ἀπό τόν πατριωτικό χῶρο, πού οἱ κυβερνῶντες – ὅποιοι κι ἄν εἶναι- θά τρίβουν κυριολεκτικά τά μάτια τους. Ἰδίως οἱ βουλευτές τῆς Μακεδονίας, ἅς ἑτοιμάζονται γιά ἰσόβια, ἄτιμη καί ὄχι τιμητική, ἰδιώτευση. Ἅς γνωρίζουν ὅτι θά ἀντιμετωπίσουν, σέ περίπτωση ὑπογραφῆς τῆς ροδοσίας, ὅ,τι ἀντιμετώπισαν οἱ παπόδουλοι ἐπίσκοποι, ὅταν γύρισαν στήν Κωνσταντινούπολη τό 1438, μετά τήν ψευτοσύνοδο Φερράρας – Φλωρεντίας. Ὑπέγραψαν ἕνωση – ὑποταγή τῆς Ὀρθοδοξίας – τῶν Ἐκκλησιῶν καί φτάνοντας στήν Πόλη τούς ἀνέμενε ὁ λαός… Ὅταν μαθεύτηκε ὅτι λατινοφρόνησαν καί ὑπέκυψαν στά «φλωρία» τοῦ Πάπα, ὁ εὐσεβής  λαός τούς προπηλάκισε καί τούς έφτυσε. Ταραγμένοι καί μετανιωμένοι ψέλλιζαν οἱ  μητραλοίες: «Πεπράκαμεν (πουλήσαμε) τήν πίστην μν, ντηλλάξαμεν τή σεβεία τήν εσέβειαν, προδόντες τήν καθαράν θυσίαν (τήν ρθοδοξία), ζυμται (παπικοί) γεγόναμεν. Κόψατε τήν δεξιάν μν τήν πογράψασαν (κόψτε τό χέρι πού πέγραψε), κριζώσατε τήν γλώσσαν μν τήν τοιατα μολογήσασαν». (Δ. Παναγόπουλου, «Εἰς ἔναντι μυρίων»). Χέρι πού θά ὑπογράψει καί γλώσσα πού θά ὁμολογήσει «Βόρεια ἤ Ἄνω ἤ Νέα Μακεδονία» θέλουν κόψιμο ἤ ξερίζωμα. Τελεία καί παύλα. Σέ θέματα Πατρίδος καί Πίστεως δέν χωρεῖ συγκατάβασις.

Δεύτερον: ἡ στάση μας στό θέμα τῆς Μακεδονίας εἶναι ἡ λυδία λίθος γιά τό σύνολο τῆς ἐξωτερικῆς μας πολιτικῆς. Ἄν ὑποκύψουμε στούς ὠμούς ἐκβιασμούς καί παραδώσουμε ἀμαχητί τό ὄνομα ἀνοίγει ὁ ἀσκός τοῦ Αἰόλου. Πέραν τῆς διεθνοῦς ἀνυποληψίας καί περιφρόνησης-πού ήδη…ἀπολαμβάνουμε- δημιουργεῖται κακό προηγούμενο. Ὅλοι-Αλβανοί, Βούλγαροι καί οἱ  πάτρωνές τους Τοῦρκοι- θά ἀπαιτοῦν, θά  ὁρμοῦν καλύτερα, καί ἐμεῖς θά ἐπαιτοῦμε τήν σύμπραξη ἀνύπαρκτων συμμάχων. Ὡς γνωστόν οἱ λεγόμενες μεγάλες δυνάμεις συναγάγουν συμπεράσματα γιά τήν πολιτική τους, ὄχι μέ κριτήριο τήν «ἑτοιμότητα ὑποκλίσεων», ἀλλά μέ κριτήριο τήν ἰσχύ τῶν κρατῶν στίς περιφέρειες, τήν ἱκανότητα – ἀποφασιστικότητα τῶν κυβερνήσεών τους νά ὑπερασπίσουν τά ἐθνικά τους συμφέροντα καί τό εἰδικό γεωπολιτικό βάρος πού ἀναπτύσσουν στούς περιφερειακούς συσχετισμούς ἰσχύος.

Τρίτον: Ἄν συμβεῖ τό ἀπευκταῖο,  προδοσία, εἶναι σίγουρο πώς οἱ Σκοπιανοί εὐθύς θά καταπατήσουν τίς ὑπογραφές τους καί θά θέσουν, ἀπό θέσεως ἰσχύος πλέον, ὅλα τά συμπαρομαρτούντα μέ τό Σκοπιανό ζητήματα: ἀλυτρωτισμός, περιουσίες, ὀνοματοδοσία προϊόντων, τοπονυμίων, ἀεροδρομίων, «μακεδονική» ἐκκλησία, ἱστορική κληρονομιά. Μᾶς ἀναμένει, δέν ἔχει σημασία ἄν εἶναι εἰς τό ἐγγύς ἤ τό ἀπώτερο μέλλον,  τό μακεδονικό Κόσοβο. Καί τότε θά ἐρωτηθοῦμε ἐμεῖς οἱ Μακεδόνες, οἱ γηγενεῖς. «Εἶστε Ἕλληνες ἤ Μακεδόνες; ὅσοι Ἕλληνες κάτω ἀπό τόν Ὄλυμπο… ἡ Μακεδονία ἀνήκει στούς Μακεδόνες».

Τέταρτον: «Τήν δέ πόλιν σοί δοναι οτ’ μόν στί οτ’ λλου τν κατοικούντων ν ατ». Ὁ Κωνσταντῖνος Παλαιολόγος, ὁ ἡρωικός αὐτοκράτορας, διδάσκει ἐς ἀεί. Κανείς δέν ἔχει τό δικαίωμα νά πουλήσει πατρίδα. Στήν πατρίδα ἀνήκουμε καί δέν μᾶς ἀνήκει. Αὐτό πού κερδήθηκε μέ αἷμα δέν μπορεῖ κανείς νά τό περιφέρει σέ συνέδρια παρανόμων, νά τό διαγράψει μέ τό μελάνι μιᾶς ὑπογραφῆς. Κάποιοι θέλουν νά «ρευστοποιήσουν» κόκαλα ἱερά σέ σταδιοδρομίες, ἀξιώματα ἔδρανα πρωθυπουργικά. «Παίζουνε πασιέντζες τό θνος λάκερο γιά νά κανοποιήσουν τίς μωροφιλοδοξίες τους», ὅπως ἔλεγε ὁ Πάν. Κολοκοτρώνης. Ματαιοπονοῦν. Πολλές φορές σταυρώθηκε ὁ Ἑλληνισμός ἀπό ξένους καί βαρβάρους, πολιτισμένους καί ἀπολίτιστους, πολλές φορές καί ἀπό τούς δικούς μας, τούς ἐφιάλτες καί μηδίζοντες, παλαιούς καί νέους, ἀλλά, «ἰδού ζῶμεν».  «Τρνε πό μας καί μένει καί μαγιά». Καί ἄλλη φορᾶ ἡ Μακεδονία χάθηκε μέ τό μελάνι τῆς ὑπογραφῆς. Τό 1878 ἡ συνθήκη τοῦ Ἁγίου Στεφάνου τήν παραχωροῦσε σχεδόν ἐξ ὁλοκλήρου στή Βουλγαρία. Εἰς μάτην. Κατέπεσε μέσα σέ λίγους μῆνες τό ψεῦδος καί ἡ ἀδικία. Ἡ συνθήκη τοῦ Βερολίνου ἀποκατέστησε τήν τότε τάξη τῶν πραγμάτων. Σ’ αὐτά τά ζητήματα λειτουργοῦν καί πνευματικοί νόμοι. «Το Κυρίου γ καί τό πλήρωμα ατς, οκουμένη καί πάντες ο κατοικοντες ν ατ». (Ψαλμός, ΚΔ΄).

Πέμπτον: Τυχόν ὑπογραφή σέ κείμενο καταισχύνης καί διασυρμοῦ πού θά ἀναγνωρίζει κράτος Μακεδονίας, θά τινάξει στόν ἀέρα τήν ἑλληνική ἐκπαίδευση. Θά παρουσιαστοῦμε ἐνώπιον τῶν μαθητῶν μας ψεῦτες, ὑποκριτές, μέ ἔλλειψη φιλοπατρίας, ἀφοῦ τόσα χρόνια διδάσκουμε μία καί μοναδική Μακεδονία, ἀναπόσπαστο τμῆμα τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Ἐλεγχόμαστε ἔτσι γιά τήν πνευματική μας ἀνεντιμότητα, γιά τήν παιδαγωγική μας εἰλικρίνεια. Ὅταν ἀντικρίσουν οἱ μαθητές μας στίς ὀθόνες τούς Σκοπιανούς νά πανηγυρίζουν γιά τήν ὑποκλοπή, καί τούς χάρτες νά ἐμφανίζουν «Νέα Μακεδονία», τί θά τούς ποῦμε τό ἄλλο πρωί; Πῶς ὁ φιλότιμος καί εὐαίσθητος Ἕλληνας δάσκαλος θά ἀτενίσει τό βλέμμα τῶν μαθητῶν του; Θά μᾶς τοξεύει ἀλύπητα ἡ ἀπορία ἡ εἰρωνεία, ἡ ἀγωνία τῶν παιδιῶν γιά τήν ἐπερχόμενη θύελλα.

Ντροπή νά ντροπιαστοῦμε ωρέ!! 8500 νεκροί πολεμιστές στό Κιλκίς, τό 1913, ἔπεσαν γιά τήν Μακεδονία μας. Θά καταδεχτοῦμε να μαγαρίσουμε τό χμα πού φιλοξενεῖ τά κόκκαλά τους τά ιερά;

Τήν περίοδο τῆς Τουρκοκρατίας οἱ γυναῖκες ἔδιναν στό παιδί πού βαφτίζανε μία εὐχή: «Μή χάσεις τό ὄνομά σου», ὑπονοώντας τόν κίνδυνο ἀλλαξοπιστίας. Καί σήμερα στήν ἀλαλιασμένη ἐποχή μας μιά πρέπει νά εἶναι ἡ εὐχή καί ἡ προσευχή μας: νά μήν χάσουμε τό ὄνομά μας, τό ὄνομά μας πού εἶναι Μακεδονία.

Νατσιός Δημήτρης

δάσκαλος-Κιλκίς

3 comments

  1. «Είπατε τω βασιλεἰ,
    χαμαί πἐσε δαίδαλος αυλά,
    ουκέτι Φοίβος έχει καλύβην,
    ου μάντιδα δάφνην,
    ου παγάν λαλέουσαν,
    απέσβετο και λάλον ύδωρ.» 

    Δάσκαλε μην έχεις καμιά αμφιβολία.
    Αν προκάμουν θα το κάνουν.
    Μέσα στο σημερινό κυνοβούλιο, με εξαίρεση το ΚΚΕ και τη ΧΑ, υπάρχουν μόνο οι εκπρόσωποι του νεοφιλελευθερισμού και της παγκοσμιοποίησης.
    Φανατικοί υποστηρικτές του δικαιώματος του κάθε Σαυλοκ να μπήγει το μαχαίρι και να κόβει σάρκα.
    Φανατικοί υποστηρικτές του δικαιώματος του Μπάμπη του Σουγιά να φοράει φουστάνια και να ψωνίζεται σαν Γενοβέφα και από πάνω να το διδάσκει και στα παιδιά μας.
    Φανατικοί υποστηρικτές του δικαιώματος του κάθε μουσουλμάνου λαθροεισβολέα να επιβάλει τη σαρία όπου γουστάρει.
    Εθνομηδενιστές που με σχέδιο φανερό από το 1974 ακόμα οδήγησαν την χώρα στην σημερινή κατάντια, που ακόμα δεν είναι ο πάτος του βαρελιού.
    Και εμείς ?
    Εμείς για κάποιο μισθουλάκο, για κάποια ψωροσύνταξη, για μια επιδοτησούλα πουλήσαμε τη ζωή μας, την ζωή των παιδιών μας και έχει ο Θεός.

    “Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,
    προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα! “

  2. Αν σιγήσουν οι άνθρωποι, θα φωνάξουν οι πέτρες, θα ραγίσουν επειδή είναι ποτισμένες με αίμα αθώων. Δεν αντέχει η Μακεδονική γη και τρέμει βλέποντας τους απάνθρωπους πωλητικούς, αφού επώλησαν όλόκληρο λαό, τώρα να πωλούν και τη μητέρα τους, την πατρίδα τους. Τις αιτίες που καθόμαστε και τους κοιτάζουμε δεν τις ξέρω όλες. Οι περισσότεροι γίναμε έρμαιοι των παθών και κάνουμε εγκλήματα από μικροί (εκτρώσεις, bulling, βλαστήμιες, κ.ά.), για τούτο στερούμαστε τα αγαθά. Και όποιος από εμάς νομίζει πως έχει κάτι καλό ενώ δεν το έχει, του αρπάζουν και αυτό που όντως έχει. Εύχομαι να ακούσουμε επιτέλους τον πάντοτε επίκαιρο Προδρομικό λόγο, να αλλάξουμε μυαλά, να αλλάξουμε ζωή, να αγαπήσουμε το Χριστό, για να είμαστε ικανοί να φέρουμε τα ονόματα των Μακεδόνων Ελλήνων, των μόνων που κατάφεραν να ενώσουν τους Έλληνες, έστω και με το στανιό.

  3. Δάσκαλε,

    Καμμία εὐαισθησία δὲν ἔχει ΠΙΑ ὁ λαὸς
    καὶ καμμία
    (συνειδητή, μαζικὴ -καὶ γι᾽αὐτὸ ἀποτελεσματικὴ)
    ἀντίδραση γιὰ τὴν Μακεδονία μας δὲν πρόκειτα νὰ ὑπάρξη!
    Μὴ χάνης ἄδικα τὰ λόγια σου
    (καὶ μὴν παρασύρεσαι σὲ μεγαλόστομες διατυπώσεις,
    διακυβεύοντας καὶ τὴν προσωπική σου ἀξιοπιστία :
    Ἡ Ἱστορία θ᾽ ἀδιαφορήση ΠΛΗΡΩΣ γιὰ τὶς ὅποιες σποραδικὲς ἀντιδράσεις Ἑλλήνων τοῦ 2018-2019 μ.Χ. σ᾽ ἕναν ἐνδεχόμενο συμβιβασμὸ στὸ Σκοπιανό).

    Δὲν τὸ βλέπεις καὶ σὺ ὀφθαλμοφανῶς;
    Ποιό συλλογικὸ ὑποκείμενο θὰ τὰ κάνη ὅλ᾽ αὐτά ποὺ λές;

    Καμμιὰ σχέση δὲν ἔχει τὸ ἔθνος τοῦ 2018 μὲ αὐτὸ τοῦ 1992-1993
    (σαφῶς πιὸ νεάζον τότε),
    τὸ ὁποῖο διαδήλωνε μαζικὰ σ᾽ Ἀθήνα, Θεσ/νίκη καὶ στὴ διασπορά.
    Ἔχει ἐκδημήσει πρὸς Κύριον ὁ κοσμάκης αὐτὸς κατὰ τὸ 1/3 ἔκτοτε,
    ἔχει ἀποδημήσει στὸ ἐξωτερικὸ σ᾽ἕνα ἱκανὸ ποσοστό,
    ἐνῶ ὅσοι ἀπέμειναν,
    τσακισμένοι ψυχολογικά καὶ πλήρως ἐκμαυλισμένοι ἠθικά,
    * ἀποδέχονται μαζικὰ τὰ π@#$*ο-νομοσχέδια,
    * προτιμούν ΣΥΡΙΖΑ γιὰ νὰ σώσουν, ὅπως νομίζουν, τὸ πορτοφόλι τους,
    * γλυκο-βλέπουν ἐσχάτως τὸν Κούλη γιὰ τὸν ἴδιο λόγο,
    * ψηφίζουν (καὶ θὰ ξαναψηφίσουν, οἱ ἐξ αὐτῶν “ἐθνικόφρονες” Σαλονικιοί)
    τὸν … Ζουράρι, ὡς … ἀντίβαρο (!) στὸν … ἐθνομηδενισμό (??!!)

    Δὲν πρόκειται νὰ κουνηθῆ φύλλο γιὰ τὸ Μακεδονικό. Εἶμαι βέβαιος.

    Μὴν τὸ παλεύετε πλέον – Δὲν ὑπάρχει σωτηρία!
    Μείναμε μερικοὶ ἀλαφροϊσκιωτοι, νὰ μιλᾶμε στὸν ἀέρα, πρὸς ἕνα λαὸ ἀνισορρόπων, τεμπέληδων & φαύλων.
    Καμμία σχέση μὲ Μάρκους Εὐγενικοὺς καὶ Παυλο-Μελᾶδες!
    Μὴν παραποιεῖτε, λοιπόν, τὰ ἱστορικὰ δεδομένα
    καὶ μὴν κάνετε ἀνοίκειες προβολὲς τοῦ βιταλισμοῦ
    ποὺ ἐπιδείξαμε στὴν διαχρονία μας ὡς ἔθνος,
    στὴν παρακμιακή συγχρονία τοῦ Ἑλληνισμοῦ.

    (Μ᾽ὅλο τὸν σεβασμὸ καὶ μὲ πόνο ψυχῆς)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *