Ασκητική της αγάπης: “ροή αγάπης – ενέργειας” ή Θεία Χάρη;

Μέρος Α΄

- Εισαγωγή.

- Αποσπάσματα από την Ασκητική της αγάπης.

- Σχόλια (του συγγραφέα) από το Αντιαιρετικό Εγκόλπιο:

(Η ΑΣΚΗΤΙΚΗ τουΙ.Κ.ΑΗ ΑΣΚΗΤΙΚΗ τηςζωοφιλίας!Πέτρε θύσον και φάγε αλλά πρώτα διάβασε την ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ).

- Δύο χρήσιμες μαρτυρίες.

 

Μέρος Β΄

- “Το μαύρο ρούχο απορροφά τη ζωτικότητα“.

- “Ροή αγάπης”; – η Ορθόδοξη γλώσσα.

- Ορθόδοξη απολογητική.

- Επίλογος.

- Σχετικές πηγές (Ασκητική της αγάπης).

Μέρος Α΄

Εισαγωγή.

 Πριν λίγες εβδομάδες, ξεκίνησε στο ιστολόγιο Αντιαιρετικό Εγκόλπιο (http://egolpio.wordpress.com/), μια σειρά δημοσιεύσεων, οι οποίες αναφέρονται στο βιβλίο Ασκητική της αγάπης, της (πρώην) μοναχής Γαβριηλίας (εκδ. Επτάλοφος, Σειρά Τάλαντο, έκδ. Δ’). Ο διάλογος, που διεξάγεται στο διαδίκτυο, στο προαναφερθέν ιστολόγιο, χαρακτηρίζεται σε ορισμένες περιπτώσεις, από έντονες αντιδικίες και σύγχυση. Επιπλέον, ορισμένοι συζητητές κάνουν διάφορα θεολογικά σφάλματα (π.χ. εσφαλμένη κατανόηση και ερμηνεία περιστατικών από του βίους των αγίων, των ασκητών και των σύγχρονων γερόντων). Στο διάλογο όμως αυτό, παρουσιάζονται και αρκετές πολύ αξιόλογες απόψεις, οι οποίες μπορούν να βοηθήσουν σημαντικά προς την εξεύρεση της αλήθειας, για το εν λόγω βιβλίο. Ο συγγραφέας του παρόντος κειμένου, συμμετέχοντας επώνυμα στον ηλεκτρονικό διάλογο, συνέγραψε μια σειρά σχολίων. Τα δύο πρώτα από αυτά συμπεριλαμβάνονται σε μια πρόσφατη δημοσίευση, στην ιστοσελίδα Ζωηφόρος (14.07.2010):

- Ασκητική της αγάπης. Σύντομα σχόλια. Ταγαράκης Χρήστος. Πηγή:

http://www.zoiforos.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=3850&Itemid=158. Το άρθρο αυτό αναδημοσιεύθηκε, και παρατίθεται προς συζήτηση στο φόρουμ

http://antibaro.gr/forum/1763(Αντίβαρο).

Σχεδόν ταυτοχρόνως, ακολούθησε και μια δεύτερη, συναφής με το θέμα δημοσίευση, στο ηλεκτρονικό περιοδικό Αντίβαρο (14.07.2010):

- Ασκητική της αγάπης – υπακοή, μηνύματα, άγγελοι. Ταγαράκης Χρήστος. Πηγή: http://www.antibaro.gr/node/1762.

Τα υπόλοιπα σχόλια, μαζί με δύο επιπλέον μαρτυρίες (βλέπε Δύο χρήσιμες μαρτυρίες) παρουσιάζονται στην παρούσα δημοσίευση. Στην αρχή του παρόντος κειμένου, παρατίθενται τα σχετικά αποσπάσματα από το βιβλίο Ασκητική της αγάπης και το ιστολόγιο Αντιαιρετικό Εγκόλπιο. Έτσι, θα μπορέσει να υπάρχει πιο άμεση αντίληψη του θέματος.

Έχουν παρουσιαστεί στο διαδίκτυο ορισμένοι, αποκαλούμενοι “υποστηρικτές της Γερόντισσας Γαβριηλίας και της Ασκητικής της αγάπης”, οι οποίοι γράφουν άπρεπα σχόλια ή οδηγούνται σε εσφαλμένα συμπεράσματα (χαρακτηριστικά παραδείγματα υπάρχουν στο σχολιασμό της δημοσιεύσεως: Ασκητική της αγάπης – υπακοή, μηνύματα, άγγελοι. Ταγαράκης Χρήστος. Πηγή: http://www.antibaro.gr/node/1762). Προς αποφυγή δημιουργίας εσφαλμένων εντυπώσεων, όπως και στις προαναφερθείσες, συναφείς με το θέμα, δημοσιεύσεις του γράφοντος, έτσι και στο παρόν κείμενο, χρειάζεται να τονισθούν τρία σημεία. Ο κάθε αντικειμενικός και καλοπροαίρετος αναγνώστης, μελετώντας το παρόν κείμενο, μπορεί τα να αντιληφθεί:

- Εκφράζεται ο σεβασμός του συγγραφέα προς την κεκοιμηθείσα Γερόντισσα Γαβριηλία.

- Γίνεται σαφής διάκριση ανάμεσα στη Γερόντισσα Γαβριηλία και στο βιβλίο.

- Τονίζεται ότι σκοπός αυτής της σειράς των δημοσιεύσεων είναι η επισήμανση, ο σχολιασμός και η αποσαφήνιση (από Ορθοδόξου απόψεως) ορισμένων θέσεων ή διδασκαλιών – συμβουλών, του εν λόγω βιβλίου.

 

Αποσπάσματα από την Ασκητική της αγάπης.

Ποτέ μικρό παιδί δίπλα σε άρρωστο γιατί του παίρνει όλη τη δύναμη χωρίς να το θέλει.

 (Ασκητική της αγάπης, έκδ. Δ’ σελ. 331). Πηγή στο διαδίκτυο: Η ΑΣΚΗΤΙΚΗ του …Ι.Κ.Α, (http://egolpio.wordpress.com/2010/07/01/askhtikh_ika/).

 

 “Να αγαπάμε τα ζώα αλλά να μην τα χαϊδεύουμε, ιδιαίτερα γατιά, σκυλιά. Μας «κατεβάζουν»“.

(Ασκητική της αγάπης, έκδ. Δ’ σελ. 331). Πηγή στο διαδίκτυο: Η ΑΣΚΗΤΙΚΗ της …ζωοφιλίας!, http://egolpio.wordpress.com/2010/07/02/askhtikh-zoofilias/.

 

 Πως είναι δυνατόν να τρώμε κρέας όταν το ζώο το κάνουμε να υποφέρει και το υποβάλουμε σε τέτοια μαρτύρια μέχρι να γίνει το θήραμα ενός άλλου θηράματος- του ανθρώπου;

(Ασκητική της αγάπης, έκδ. Δ’ σελ. 395). Πηγή στο διαδίκτυο: Πέτρε θύσον και φάγε αλλά πρώτα διάβασε την ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ,

http://egolpio.wordpress.com/2010/06/29/8uson_fage/).

 

Σχόλια (του συγγραφέα) από το Αντιαιρετικό Εγκόλπιο:

(Η ΑΣΚΗΤΙΚΗ τουΙ.Κ.ΑΗ ΑΣΚΗΤΙΚΗ τηςζωοφιλίας!Πέτρε θύσον και φάγε αλλά πρώτα διάβασε την ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΤΗΣΑΓΑΠΗΣ).

 Τα σχόλια που ακολουθούν, αναφέρονται κυρίως στα σημεία του βιβλίου Ασκητική της αγάπης, τα οποία παρατίθενται στην προηγούμενη παράγραφο. Είναι αριθμημένα σύμφωνα με τη σειρά συγγραφής τους, αρχίζοντας από τον αριθμό τρία. Όπως προαναφέρθηκε, τα δύο πρώτα σχόλια, μαζί με ορισμένα επιπλέον στοιχεία, παρουσιάζονται σε προηγούμενη δημοσίευση (Ασκητική της αγάπης. Σύντομα σχόλια. Ταγαράκης Χρήστος. Πηγή:

http://www.zoiforos.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=3850&Itemid=158), η οποία παρατίθεται προς συζήτηση στο φόρουμ http://antibaro.gr/forum/1763 (Αντίβαρο).

 

Σχόλιο τρίτο (Η ΑΣΚΗΤΙΚΗ του …Ι.Κ.Α).

 TagarakisChristos, 02.07.2010 (12:50:40).

 Αγαπητοί αδελφοί,

 το πρόβλημα με το βιβλίο Ασκητική τις αγάπης δεν είναι να υπερασπιστούμε ή να καταδικάσουμε τη Γερόντισσα Γαβριηλία ή τη συγγραφέα του βιβλίου (την πρώην μοναχή Γαβριηλία).

Το πρόβλημα είναι: είναι όλα όσα αναφέρονται στο βιβλίο σύμφωνα με την Ορθοδοξία;

Ό,τι δεν είναι σύμφωνο με την Πίστη μας, οφείλουμε να το τονίσουμε και να το απομακρύνουμε. Το σημείο αυτό είναι πολύ σημαντικό, ιδιαίτερα στις ημέρες μας, κατά τις οποίες οι αντιχριστιανικοί κύκλοι χρησιμοποιούν διάφορους τρόπους για να δημιουργήσουν σύγχυση στους χριστιανούς. Υπάρχουν όμως και αδελφοί μας, οι οποίοι εν αγνοία τους, αποδέχονται λέξεις, ιδέες και απόψεις ξένες προς την Πίστη μας. Η επισήμανση αυτών των διαφορών αποτελεί ευθύνη όλων όσων αγαπούν, έστω και λίγο, την Ορθοδοξία.

Ιδιαίτερα για τη φράση:

“Ποτέ μικρό παιδί δίπλα σε άρρωστο γιατί του παίρνει όλη τη δύναμη χωρίς να το θέλει” (Από το βιβλίο ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ, Έκδοση Δ’, σελ. 331),

επειδή ασχολούμε με την ιατρική, τονίζω ότι δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με την ιατρική ή με την επιστήμη γενικότερα.

Οποιεσδήποτε λογικοφανείς ή άλλες ερμηνείες και αν θέλει να δώσει κάποιος, χρειάζεται να διευκρινισθεί ότι:

ανήκει αποκλειστικά στις δοξασίες – δεισιδαιμονίες, του γκουρουισμού και της νέας εποχής.

Όσο και αν θέλει κάποιος να υπερασπιστεί τη Γερόντισσα Γαβριηλία ή το βιβλίο, ή όσο καλό λογισμό και αν θέλει να κάνει, χρειάζεται να εφαρμόζει στοιχειωδώς και τη διάκριση: να ξεχωρίζει το Ορθόδοξο από το κακόδοξο.

Δυστυχώς, στην Ασκητική της αγάπης υπάρχουν και πολλά άλλα τέτοια σημεία, όπως π.χ. “το αγκάλιασμα του δένδρου για να πάρουμε ενέργεια”. Όλα αυτά είναι ξένα και αντίθετα προς τη χριστιανική πίστη.

Πώς μπορεί άραγε να δικαιολογήσει κάποιος “το αγκάλιασμα του δένδρου για να πάρουμε ενέργεια”; [θα ήταν χρήσιμο να κάνει το Αντιαιρετικό Εγκόλπιο και μια σχετική δημοσίευση].

Όποιος θελει, ας διαβάσει μερικά νεοεποχήτικα βιβλία και θα βρει την απάντηση. Σίγουρα δεν είναι ιατρική άποψη, αλλά ούτε και θέση σύμφωνη με την Ορθοδοξία. Χρειάζεται κάποτε να λέμε τα σύκα σύκα και τι σκάφη σκάφη.

Αν θέλετε, δείτε και δύο ακόμη, παρεμφερή με το θέμα, επώνυμα σχόλια(1), που έχω κάνει:

http://egolpio.wordpress.com/2010/06/16/askhtikh_agaphs/

Πηγή: http://egolpio.wordpress.com/2010/07/01/askhtikh_ika/#comment-12641.

 

Σημειώσεις.

Σε ορισμένα κεφάλαια ή υποκεφάλαια, αμέσως μετά το τέλος τους, δίνονται επεξηγήσεις, με τη μορφή υποσημειώσεων. Η αρίθμησή τους αναφέρεται στο αντίστοιχο κεφάλαιο ή υποκεφάλαιο.

(1) Η αναφορά γίνεται σε δύο επώνυμα σχόλια (TagarakisChristos), τα οποία υπάρχουν στην ηλεκτρονική διεύθυνση

http://egolpio.wordpress.com/2010/06/16/askhtikh_agaphs/“: 1) στις 18.06.2010 (), και 2) 29.06.2010 (12:45:34)˙ δημοσιεύθηκαν και ως μέρη του προαναφερθέντος άρθρου, στην ιστοσελίδα Ζωηφόρος: Ασκητική της αγάπης. Σύντομα σχόλια. Ταγαράκης Χρήστος, (πηγή:

http://www.zoiforos.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=3850&Itemid=158), που παρατίθεται προς συζήτηση στο φόρουμ http://antibaro.gr/forum/1763 (Αντίβαρο).

 

Σχόλιο τέταρτο (Η ΑΣΚΗΤΙΚΗ του …Ι.Κ.Α).

TagarakisChristos, 06.07.2010 (12:41:23).

Άμεση σχέση με το παρόν θέμα (“απώλεια δύναμης” ή “απώλεια ενέργειας”), έχει και ένα σχόλιο, το οποίο έγραψα χθες, στο τέλος του κειμένου:

Η ΑΣΚΗΤΙΚΗ της …ζωοφιλίας!

http://egolpio.wordpress.com/2010/07/02/askhtikh-zoofilias/

Στην ουσία, όλες αυτές οι αναφορές, που γίνονται στη Ασκητική της αγάπης, έχουν ως βάση τις ίδιες, ασυμβίβαστες με την Ορθόδοξη πίστη, δοξασίες – κακοδοξίες: πανθεϊσμός, ολισμός και όλα τα παρεμφερή.”

Πηγή: http://egolpio.wordpress.com/2010/07/01/askhtikh_ika/#comment-12862.

 

Σχόλιο πέμπτο (Η ΑΣΚΗΤΙΚΗ της …ζωοφιλίας!).

TagarakisChristos, 05.07.2010 (17:07:08).

Το παρόν σχόλιο, είναι μια σύντομη απάντηση, σε κάποια από τα ζητήματα, που θίγονται κατά τη συζήτηση του κειμένου:

Η ΑΣΚΗΤΙΚΗ της …ζωοφιλίας!

http://egolpio.wordpress.com/2010/07/02/askhtikh-zoofilias/

1) Ένας αγαπητός εν Χριστώ αδελφός, θεωρεί ότι η άποψη, που προβάλλεται στην Ασκητική της αγάπης:

Να αγαπάμε τα ζώα αλλά να μην τα χαϊδεύουμε, ιδιαίτερα γατιά, σκυλιά. Μας «κατεβάζουν»

Από το «Ορθόδοξον» βιβλίο ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ  (Έκδοση Δ’ σελ. 331)

σημαίνει το ίδιο ακριβώς με το εξής:

Υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι τρέφουν συμπάθεια προς τα ζώα, τα χαϊδεύουν και κουβεντιάζουν μαζί τους, εγκαταλείποντας την αγάπη του Θεού. Έτσι, εξαφανίζεται η αγάπη ανάμεσα στους αδελφούς, για την οποία πέθανε ο Χριστός μέσα σε μεγάλους πόνους. Είναι ασύνετη αυτή η συμπεριφορά. Στα ήμερα και τα άγρια ζώα δίνε τροφή και μην τα κακοποιείς. Αυτή είναι η ελεημοσύνη του ανθρώπου προς αυτά. Αλλά να προσκολλάται κανείς σε αυτά, να τα χαϊδεύει και να τους μιλάει είναι ανοησία της ψυχής” (από το βιβλίο Ο Άγιος Σιλουανός, του Γέροντα Σωφρονίου).

Τα δύο κείμενα διαφέρουν ουσιαστικά μεταξύ τους.

Το πρώτο κείμενο [από το βιβλίο Ασκητική της αγάπης], αναφέρεται στο “κατέβασμα”: πρόκειται για την “απώλεια ενέργειας”, η οποία αποτελεί γνωστότατη διδασκαλία της νέας εποχής(1). Αυτή η “απώλεια ενέργειας” (“κατέβασμα”), σύμφωνα με τις νεοεποχήτικες διδασκαλίες (πανθεϊσμός, ολισμός), συμβαίνει με μια απλή πράξη, με το απλό άγγιγμα ενός ζώου. Υπάρχουν και άλλες παρόμοιες αναφορές στο εν λόγω βιβλίο, όπως: “ροή αγάπης”, κ.τ.λ.

Αντίθετα με την ανωτέρω δοξασία, το δεύτερο κείμενο [από το βιβλίο Ο Άγιος Σιλουανός, του Γέροντα Σωφρονίου] αναφέρεται στη στάση του ανθρώπου απέναντι στο Θεό και στα ζώα. Όταν ο άνθρωπος δεν αγαπάει το Θεό(“εγκαταλείποντας την αγάπη του Θεού”), αλλά τα ζώα (“προσκολλάται κανείς σε αυτά, να τα χαϊδεύει”), τότε στερείται τη Θεία Χάρη. (2)

Χρειάζεται να διακρίνεται η Θεία Χάρη, στην απώλεια της οποίας αναφέρεται ο Γέροντας Σωφρόνιος, από το “κατέβασμα” – “απώλεια ενέργειας”, που συμβαίνει κατά το στιγμιαίο άγγιγμα – χάιδεμα του ζώου, όπως παρουσιάζεται στην Ασκητική της αγάπης. [Πρόκειται για δύο εντελώς διαφορετικές έννοιες].

Ίσως θα μπορούσε, το απόσπασμα της Ασκητικής της αγάπης, να ερμηνευθεί έτσι, ώστε να σημαίνει το ίδιο ακριβώς, με το κείμενο του Γέροντα Σωφρονίου. Τα προβλήματα όμως, που υπάρχουν σε μια τέτοια περίπτωση, είναι δύο:

α) οι λέξεις, και ο τρόπος έκφρασης, που χρησιμοποιούνται, ταιριάζουν και παραπέμπουν στην ιδεολογία της νέας εποχής,

β) η παραπομπή αυτή στη νέα εποχή, επιβεβαιώνεται και σε άλλα σημεία του βιβλίου, στα οποία γίνονται σχετικές αναφορές.

Αν δεχθεί κάποιος (εσφαλμένα), ότι το απόσπασμα της Ασκητικής της αγάπης είναι Ορθόδοξο, πώς θα ερμηνευθούν τα υπόλοιπα σημεία του βιβλίου (τα οποία ταιριάζουν περισσότερο με νεοεποχήτικο τρόπο γραφής, παρά με Ορθόδοξο); Μήπως τελικά, συνειδητά ή ασυνείδητα, οδηγηθούμε σε “ορθοδοξοποίηση” μη Ορθόδοξων απόψεων, προκειμένου να μην θιγεί το βιβλίο Ασκητική της αγάπης; (Τονίζεται και πάλι, ότι η κριτική αναφέρεται σε συγκεκριμένα σημεία του βιβλίου και όχι στο σεβαστό πρόσωπο της Γερόντισσας Γαβριηλίας).

Πιθανότατα, το πρόβλημα βρίσκεται στον τρόπο γραφής του βιβλίου Ασκητική της αγάπης. Όταν γράφεται ένα Ορθόδοξο κείμενο ή βιβλίο, και μάλιστα για ένα σεβαστό Γέροντα ή Γερόντισσα, χρειάζεται να χρησιμοποιούνται Ορθόδοξες λέξεις, εκφράσεις και έννοιες. Σε διαφορετική περίπτωση, δημιουργείται στους αναγνώστες σύγχυση. Η σύγχυση αυτή επιτείνεται, όταν οι χρησιμοποιούμενες εκφράσεις είναι διφορούμενες ή ασαφείς [ή όταν το περιεχόμενο μιας λέξης ερμηνεύεται διαφορετικά κατά περίπτωση]. Οι διεξαγόμενες συγκρούσεις και οι διχογνωμίες, οι οποίες παρουσιάζονται στο διαδίκτυο, με αφορμή την αναδημοσίευση ορισμένων αποσπασμάτων από το προαναφερθέν βιβλίο, αποτελούν την καλύτερη επιβεβαίωση αυτής της θέσεως.

Επειδή μερικοί αδελφοί, προσπαθώντας να υποστηρίξουν τη συμβατότητα αυτών που αναφέρονται στην Ασκητική της αγάπης με την Ορθοδοξία, χρησιμοποιούν παραδείγματα από την Αγία Γραφή και τους βίους των αγίων και των γερόντων, τίθεται μια ακόμη ερώτηση: πώς μπορεί κάποιος να είναι σίγουρος, ότι ερμηνεύει σωστά (από Ορθοδόξου απόψεως) τα διάφορα παραδείγματα, που αναφέρει; Υπάρχουν αρκετά σχόλια στο διαδίκτυο, τα οποία πείθουν περισσότερο για την προσπάθεια του συγγραφέα τους να υποστηρίξει την Ασκητική της αγάπης, παρά για την ορθότητα των θέσεών του [η αναφορά γίνεται στην εσφαλμένη χρήση παραδειγμάτων από την Αγία Γραφή, τους βίους των αγίων και των γερόντων, την οποία κάνουν ορισμένοι, προκειμένου να υποστηρίξουν την Ασκητική της αγάπης. Το ανωτέρω παράδειγμα (Άγιος Σιλουανός – Γέροντας Σωφρόνιος είναι χαρακτηριστικό˙ υπάρχουν αρκετά άλλα παρόμοια στο διαδίκτυο)].

2) Και μια σχετική απορία. Γιατί (σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην Ασκητική της αγάπης):

α) να αγκαλιάζουμε τα δέντρα, ούτως ώστε να πάρουμε ενέργεια, και

β) να αποφεύγουμε το χάιδεμα των ζώων, για να μη χάσουμε ενέργεια;

Τα δέντρα χαρίζουν ενέργεια, ενώ τα ζώα την αφαιρούν;

Τι σχέση έχουν όλα αυτά με την Ορθοδοξία;

Πώς εξηγείται από Ορθοδόξου απόψεως αυτό το φαινόμενο;

Στην Ορθόδοξη Πίστη είναι αποδεκτό ότι υπάρχει:

- η Θεία Χάρη, που προέρχεται από τον Τριαδικό Θεό, και

- η δαιμονική ενέργεια, που προέρχεται από το διάβολο.

Υπάρχουν πολλές άλλες έγκυρες Ορθόδοξες πηγές, οι οποίες αναφέρονται σε άλλες μορφές πνευματικής “ενέργειας”; Έξω από την Ορθοδοξία, υπάρχουν πάρα πολλά κείμενα, τα οποία αναφέρονται στην “ενέργεια” αυτή: ανήκουν στο χώρο του ινδουισμού – βουδισμού, στις διάφορες μορφές γκουρουισμού και στη νέα εποχή.

Μήπως είναι προτιμότερο, να αφήσουμε τα δέντρα, τα ζώα, τη νεοεποχήτικη “ροή ενέργειας” και την Ασκητική της αγάπης στην άκρη;

Μήπως είναι καλύτερα, αντί να διαθέτουμε χρόνο σε τέτοιου είδους θέματα, απλά να παραδεχθούμε, ότι η Ασκητική της αγάπης, σε πολλά σημεία, αποκλίνει από την Ορθοδοξία και να ασχοληθούμε με γνήσια Ορθόδοξα βιβλία και με τη σωτηρία της ψυχής μας;

Όποιος ενδιαφέρεται, μπορεί να δει και μερικά ακόμη επώνυμα σχόλια, που έχω γράψει:

http://egolpio.wordpress.com/2010/06/16/askhtikh_agaphs/

http://egolpio.wordpress.com/2010/06/16/askhtikh_agaphs/#comment-12567

http://egolpio.wordpress.com/2010/07/01/askhtikh_ika/#comment-12641

Ενώ αυτοί, οι οποίοι υπερασπίζονται το βιβλίο [Ασκητική της αγάπης], έχουν γράψει πλήθος κειμένων [υποστηρίζοντάς το], δεν έχουν δώσει [ακόμη] πειστικές απαντήσεις, στα σχόλια που έγραψα.”

Πηγή: http://egolpio.wordpress.com/2010/07/02/askhtikh-zoofilias/#comment-12822.

 

Σημειώσεις.

(1) Τέτοιου είδους δοξασίες (άγγιγμα ορισμένων ζώων ή αγκάλιασμα δένδρων, για να πάρουμε ενέργεια ή αποφυγή αγγίγματος άλλων ζώων για να μη χάσουμε ενέργεια κ.τ.λ., διδάσκονται και σε διάφορες μορφές παγανισμού. Η κίνηση της νέας εποχής, υιοθέτησε αυτές τις δοξασίες, τις ανέμιξε με θρησκευτικές αντιλήψεις διαφόρων άλλων θρησκειών (συγκρητισμός) και τις προβάλει στις σύγχρονες κοινωνίες).

(2) Η Ορθόδοξη στάση απέναντι στα ζώα – όπως και σε όλη τη δημιουργία (φύση, φυτά, θάλασσα, κ.τ.λ.) είναι να τα αγαπάμε, ως δημιουργήματα του Θεού (“ποιητήν ουρανού και γης, ορατών τε πάντων και αοράτων”, Σύμβολο της Πίστεως), ο οποίος δημιούργησε όλα τα ορατά και τα αόρατα. Χρειάζεται όμως πρώτα απ’ όλα να αγαπάμε το Θεό – Δημιουργό, τον οποίο και μόνο λατρεύουμε. Δεν είναι αποδεκτό να προσκολούμαστε στα δημιουργήματα (δηλαδή στα ζώα, τα φυτά, κ.τ.λ.), σύμφωνα και με τον προαναφερθέντα λόγο από το βιβλίο Ο Άγιος Σιλουανός, ούτε να τους δίνουμε μαγικές ιδιότητες. Σχετικός με το θέμα είναι και ο ύμνος της Εκκλησίας μας “ουκ ελάτρευσαν την κτίσην οι θεόφρονες, αλλά τον κτίσαντα” (αυτοί που πιστεύουν αληθινά – σωστά στο Θεό, δε λατρεύουν την κτίση (τα ζώα, τα φυτά, κ.τ.λ.), αλλά αυτόν τον οποίο τα έκτισε – τα δημιούργησε – δηλαδή το Θεό.

Σχόλιο έκτο (Πέτρε θύσον και φάγε αλλά πρώτα διάβασε την ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ).

“Το παρόν κείμενο αποτελεί μια απάντηση στα σχόλια, που έγραψε ο George, στις 6.07.2010.

Ώρες συγγραφής των σχολίων: (19:37:31), (20:01:02), (20:05:51), (20:24:09), (21:02:45), (22:02:36), (01:08:14), (01:38:26), (01:40:39), (01:55:31), (05:41:51).

Τα σχόλια είναι καταχωρημένα στο τέλος του κειμένου:

Πέτρε θύσον και φάγε αλλά πρώτα διάβασε την ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ.

Πηγή: http://egolpio.wordpress.com/2010/06/29/8uson_fage/.

 

Tagarakis Christos (14:01:16) 08.07.2010.

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,

τα σχόλια, τα οποία έγραψε ο George είναι πολύ χρήσιμα, για όσους θέλουν να ασχοληθούν Ορθόδοξα με το θέμα της Ασκητικής της αγάπης. Ορθόδοξα σημαίνει: με Πίστη στην Ορθοδοξία, με ταπείνωση, με αγάπη για το Θεό και τον συνάνθρωπο και με διάθεση για ειλικρινή και καλοπροαίρετη αναζήτηση την αλήθειας. Η αλήθεια, η οποία χρειάζεται να αναζητηθεί, δεν έχει καμία σχέση με την κατηγορία ή την υπεράσπιση της Γερόντισσας Γαβριηλίας, αλλά αναφέρεται αποκλειστικά και μόνο στην επισήμανση μη Ορθόδοξων σημείων στο εν λόγω βιβλίο.

Για το λόγο αυτό, θα βοηθηθούν πολλοί αδελφοί μας, εάν τα σχόλια του George, συνενωθούν με τη μορφή μιας δημοσίευσης και αναρτηθούν σε διάφορες ιστοσελίδες. Τα θέματα, τα οποία παρουσιάζει ο εν Χριστώ αδελφός μας, εκτίθενται με Ορθόδοξο, απλό και εμπεριστατωμένο τρόπο. Η μεγάλη πλειοψηφία των αναγνωστών, θα βρει ώφελος ψυχής από τα γραφόμενά του.

Εύχομαι ο Θεός να του δίνει δύναμη, για να συνεχίσει την ομολογία του.

Μερικά επώνυμα σχόλια (TagarakisChristos), που έχω γράψει για το θέμα της Ασκητικής της αγάπης, είναι δημοσιευμένα στις εξής πηγές:

ΠΡΟΣΟΧΗ! Νεοεποχίτικα βιβλία: Ασκητική της αγάπης ή της αγαπολογίας;

http://egolpio.wordpress.com/2010/06/16/askhtikh_agaphs/

http://egolpio.wordpress.com/2010/06/16/askhtikh_agaphs/#comment-12567

Η ΑΣΚΗΤΙΚΗ του …Ι.Κ.Α

http://egolpio.wordpress.com/2010/07/01/askhtikh_ika/#comment-12641

http://egolpio.wordpress.com/2010/07/01/askhtikh_ika/#comment-12862

Η ΑΣΚΗΤΙΚΗ της …ζωοφιλίας!

http://egolpio.wordpress.com/2010/07/02/askhtikh-zoofilias/

 

Με τη βοήθεια του Θεού, θα αναρτηθούν και ως δημοσιεύσεις σε Ορθόδοξες ιστοσελίδες.”

Πηγή: http://egolpio.wordpress.com/2010/06/29/8uson_fage/.

 

Δύο χρήσιμες μαρτυρίες.

Πέραν των πολύ σημαντικών σχολίων, τα οποία επιδοκιμάζονται με το ανωτέρω κείμενο, υπάρχουν δύο ακόμη αξιόλογες μαρτυρίες:

1) alexandra1987˙ ο σύνδεσμος (λινκ – link) παραπέμπει στην ιστοσελίδα του Νικ Μάρβελ (http://www.ppu.gr/index_nm.html):

α) 06.07.2010, (08:32:13):

Αγαπητοί εν Ιησού Χριστώ αδελφοί,

….. ένα βιβλίο έχει αλώσει με την αγαπολογία του ένα μεγάλο μέρος του πληρώματος της Εκκλησίας, που αφ’ ενός είναι συναισθηματικά φορτισμένο θετικά προς τα γραφόμενα ενώ, αφ’ ετέρου, αγνοεί τις λεπτές εκφάνσεις του αποκρυφισμού και της παραθρησκείας. Σίγουρα, η «Νέα Εποχή» δούλεψε εντατικά κι υπομονετικά πάνω από ενάμισι αιώνα με αποτέλεσμα κάποτε να μπερδεύονται «ει δυνατόν και οι εκλεκτοί». ……

β) 07.07.2010, (20:14:25):

…. Νομίζω ότι ο διάλογός σας ήταν άκρως εποικοδομητικός κι αποκάλυψε και τεκμηρίωσε πολλά…

Είναι σίγουρο ότι στην «Ασκητική της αγάπης» έχουν παρεισφρήσει αρκετά και για μένα οι αναλύσεις του π. Βασιλείου Σπηλιόπουλου(1) είναι πάντοτε λεπτομερείς και επί της ουσίας.

…. Πάντως το πρόβλημα της «Ασκητικής …» το καλύψατε νομίζω σφαιρικά κι όποιος κατάλαβε… κατάλαβε!(2)

 

Είναι δύσκολο να ξεπεραστεί η «αγαπητική γοητεία», που το βιβλίο ασκεί σε πολλούς Ορθοδόξους και να πεισθούν για την ολισθηρότητα πολλών σημείων του.

Πηγή: Πέτρε θύσον και φάγε αλλά πρώτα διάβασε την ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ (http://egolpio.wordpress.com/2010/06/29/8uson_fage/).

 

2) chrisden, 30.06.2010 (09:13:58)˙ ο σύνδεσμος (λινκ – link) παραπέμπει στην ιστοσελίδα Η άλλη όψη (http://www.alopsis.gr/):

Θα ήθελα κι εγώ ταπεινά να καταθέσω την θέση μου. Συμφωνώ με την κριτική του π. Βασιλείου(1) και θεωρώ πως το βιβλίο έχει πολλά προβλήματα.

Χρήστος

 

Πηγή: ΠΡΟΣΟΧΗ! Νεοεποχίτικα βιβλία: Ασκητική της αγάπης ή της αγαπολογίας; (http://egolpio.wordpress.com/2010/06/16/askhtikh_agaphs/).

 

Σημείωση.

(1) Εννοείται το άρθρο, το οποίο δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα Όρθρος:

- Γερόντισσα Γαβριηλία. Κρίσεις και σχόλια στο περιεχόμενο του βιβλίου “Ασκητική της αγάπης”, Γαβριηλίας μοναχής, Αθήναι 2003. Ιεροδιάκονος (και νυν πρεσβύτερος), π. Βασίλειος Σπηλιόπουλος. Ο αρχιμανδρίτης π. Σαράντης Σαράντος προλογίζει την εργασία του π. Βασιλείου. Πηγή:

http://www.orthros.org/Greek/Bibliokrisia/GerGavr.htmκαι

http://www.orthros.org/Greek/Bibliokrisia/GerGavr.pdf),

Άμεση σχέση με την ανωτέρω δημοσίευση έχει η εξής:

- Ενστάσεις επί ενστάσεων. Συνολική απάντηση στις ενστάσεις για την βιβλιοκριτική στην “Ασκητική της αγάπης” (Γαβριηλίας πρώην μοναχής). Πηγή:

http://www.orthros.org/Greek/Bibliokrisia/GerGavr-Enstaseis.htm και

http://www.orthros.org/Greek/Bibliokrisia/GerGavr-Enstaseis.pdf).

(2) Ο συγγραφέας αναφέρεται στην πρόσφατη σειρά δημοσιεύσεων, η οποία έγινε στην ιστοσελίδα Αντιαιρετικό Εγκόλπιο (βλέπε στο τέλος του παρόντος κειμένου, στην παράγραφο Σχετικές πηγές (Ασκητική της αγάπης), όπου και παρατίθενται οι τίτλοι μερικών από αυτές).

 

Μέρος Β΄

Το μαύρο ρούχο απορροφά τη ζωτικότητα“.

 “Στην φωτογραφία παρατηρήστε την άσπρη μπλούζα που φόρεσε πάνω από το Ζωστικό της για να πάρει αγκαλιά το μωρό. Έλεγε ότι το μαύρο ρούχο απορροφά τη ζωτικότητα όταν το φοράμε κατάσαρκα…”

(Ασκητική της αγάπης, έκδ. Δ’ σελ. 131). Πηγή στο διαδίκτυο: Προσοχή! To «ορθόδοξον» βιβλίο Η ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ προειδοποιεί! Μη φοράτε μαύρα ρούχα κατάσαρκα!, (http://egolpio.wordpress.com/2010/06/24/mavra_rouxa/).

Αν διαβάσει κάποιος το ανωτέρω απόσπασμα, είτε είναι πιστός χριστιανός είτε δεν είναι, μπορεί να κάνει τις εξής λογικές ερωτήσεις:

- Τι γίνεται με του ιερωμένους και τους μοναχούς, οι οποίοι φορούν μαύρα ράσα ή με τους λαϊκούς, οι οποίοι σε περίπτωση πένθους φορούν μαύρα ρούχα; “Απορροφάται η ζωτικότητα” τους;

- Μήπως είναι καλύτερα, να αποφεύγουμε να τους ακουμπήσουμε ή να αποφεύγουμε να βρισκόμαστε κοντά τους, για να μην “απορροφηθεί” και η δική μας “ζωτικότητα“;

- Που πηγαίνει η “ζωτικότητα“, η οποία “απορροφάται”; Στα μαύρα ρούχα, στον αέρα ή κάπου αλλού;

- Πώς μπόρεσαν και αγίασαν οι ασκητές, οι οποίοι φορούσαν μαύρα ράσα; Τι συνέβαινε με τη “ζωτικότητά” τους;

Αν αναλογιστεί κάποιος αυτές και άλλες παρόμοιες ερωτήσεις, εύκολα αντιλαμβάνεται ότι η θέση η οποία προβάλλεται στην Ασκητική της αγάπης, δεν έχει σχέση ούτε με τη στοιχειώδη λογική, αλλά ούτε και με την Ορθόδοξη Πίστη. Απηχεί δοξασίες από χώρους, οι οποίοι βρίσκονται έξω από την Ορθοδοξία. Το ανωτέρω απόσπασμα ενσωματώθηκε και συζητήθηκε στο παρόν κείμενο για πρώτη φορά: α) επειδή έχει άμεση σχέση με το θέμα “ροή αγάπης και ενέργειας”, και β) προκειμένου να γίνουν ακόμη πιο εύκολα αντιληπτές, οι λογικές συνέπειες αυτού του είδους των δοξασιών.

 

“Ροή αγάπης”; – η Ορθόδοξη γλώσσα.

Προκειμένου να γίνει αντιληπτή η σπουδαιότητα της επισήμανσης, σε Ορθόδοξα βιβλία και κείμενα, λέξεων, φράσεων, εννοιών και απόψεων – διδασκαλιών, οι οποίες δεν είναι σύμφωνες ή είναι ακόμη και αντίθετες με την Ορθοδοξία, αναφέρεται ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Ο Ορθόδοξος συγγραφέας Αθ. Κοτταδάκης, ο οποίος έχει γράψει αρκετά βιβλία, που αναφέρονται στους βίους των αγίων, έχει μεταξύ άλλων συγγράψει και το εξής έργο:

Γυναίκες άλλης αγάπης. Εκδ. Τήνος, Αθήνα (χωρίς χρονολογία, ημερομηνία προλόγου: 12.06.1996).

Στο μέρος του βιβλίου υπό τον τίτλο “Γαβριηλία Παπαγιάννη” (αναφέρεται στη Γερόντισσα Γαβριηλία, σελ. 187 και εξής), υπάρχει μάλιστα ένα κεφάλαιο με τον τίτλο “6. Η ασκητική της αγάπης” (σελ. 240-245).

Στον πρόλογο του βιβλίου αυτού σημειώνει ο συγγραφέας (ο τονισμός δικός μας):

Χριστιανός είναι όποιος νιώθει πως “η καρδιά του θα σπάσει από αγάπη”, όποιος δείχνει κάθε μέρα ότι ενδιαφέρει, “η ροή αγάπης να μη μας φύγη, όχι η ηρεμία μας. Η ροή αγάπης να μη μας αφήσει”! Αυτός δείχνει ποιο είναι πια το εισιτήριο για το πέρασμα της Εκκλησίας στον 21ο αιώνα! Αυτός δείχνει όντως ορθόδοξο δρόμο!

Δηλαδή, σύμφωνα με την ορολογία της Ασκητικής της αγάπης (“ροή αγάπης“), την οποία υιοθετεί ακόμη και ένας έμπειρος Ορθόδοξος συγγραφέας, όποιον δεν τον ενδιαφέρει:

- “κάθε μέρα, να μην του φύγει η ροή της αγάπης” ή

- “να μην τον αφήσει η ροή αγάπης“,

αυτός δεν είναι χριστιανός, ούτε δείχνει “όντως ορθόδοξο δρόμο”.

Όποιος έχει ασχοληθεί συστηματικά με την Ορθόδοξη απολογητική, με του βίους των αγίων, των ασκητών των πρώτων χριστιανικών αιώνων, αλλά και των σύγχρονων γερόντων, μπορεί να εύκολα να αντιληφθεί, ότι ο τρόπος γραφής του ανωτέρω αποσπάσματος, δεν είναι συμβατός με την Ορθόδοξη Πίστη. Όποιος όμως δεν έχει επαρκή γνώση και εμπειρία σε αντιαιρετικά θέματα, ίσως νιώσει ότι κάτι δεν πάει καλά ή θα διαβάσει το ανωτέρω απόσπασμα, χωρίς να καταλάβει τι συμβαίνει. Ένας καλός γνώστης της Ορθοδόξου απολογητικής θα μπορούσε να αναρωτηθεί:

- Πώς μπορεί να τίθεται ως κριτήριο πραγματικού χριστιανού ή τεκμήριο πορείας – ακολουθίας του Ορθόδοξου δρόμου, μια δοξασία, έννοια, και έκφραση (“ροή αγάπης“), η οποία είναι ξένη προς την Ορθοδοξία;

Ένα αντίστοιχο παράδειγμα, θα ήταν η προσπάθεια κάποιου να κρίνει την αξία ενός Ορθοδόξου μοναχού, ανάλογα με την ικανότητα του μοναχού να κάνει π.χ. χάθα γιόγκα (η χάθα γιόγκα περιλαμβάνει πνευματικές – διανοητικές αλλά κυρίως σωματικές ασκήσεις). Μια τέτοια σκέψη, ίσως να φαίνεται – για τα δεδομένα της Ορθοδοξίας – παράδοξη, παράλογη ή ακόμη και προσβλητική. Αν όμως κάποιος αναλογισθεί, το γεγονός, ότι:

α) σε ορισμένα ρωμαιοκαθολικά μοναστήρια οι μοναχοί ασκούν τη γιόγκα, αλλά και παρέχουν στους προσκυνητές σεμινάρια γιόγκα,

β) σε αρκετές ρωμαιοκαθολικές ενορίες γίνονται συνεδρίες (συναντήσεις) γιόγκα (όπως σε διάφορες Ορθόδοξες ενορίες διοργανώνονται κύκλοι μελέτης της Αγίας Γραφής),

γ) υπάρχουν και στο χώρο της Ορθοδοξίας πιστοί, οι οποίοι δεν έχουν ακόμη αντιληφθεί την ασυμβατότητα της γιόγκα με την Ορθόδοξη Πίστη,

γίνεται αντιληπτός ο κίνδυνος που υπάρχει, από την ανάμιξη (συγκρητισμός) μη συμβατών μεταξύ τους εκφράσεων, θρησκευτικών αντιλήψεων, διδασκαλιών και πρακτικών. Η “ροή αγάπης” και οι διάφορες δοξασίες, που αναφέρει η Ασκητική της αγάπης (έχουν συζητηθεί στην παρούσα, αλλά και στις δύο προαναφερθείσες δημοσιεύσεις του συγγραφέα(1) ), υπάγονται σε αυτήν ακριβώς την κατηγορία (συγκρητισμός). Αυτό είναι το πνεύμα και ο τρόπος λειτουργίας της νέας εποχής, της παγκοσμιοποίησης, του οικουμενισμού και της προωθούμενης πανθρησκείας. Μερικοί τα καλλιεργούν εν γνώση τους, αλλά πολλοί εν αγνοία.

Όταν κάποιος αναφέρεται στην Ορθόδοξη άσκηση και πνευματική ζωή, και θέλει να έχει πιστότητα στην Ορθοδοξία, χρειάζεται να χρησιμοποιεί Ορθόδοξες λέξεις, εκφράσεις και έννοιες (π.χ. κάθαρση, φωτισμός, θέωση, δυνάμεις της ψυχής, λογιστικό, θυμικό, επιθυμητικό, νους, νήψη, κ.τ.λ.). Αντιστοίχως, όταν αναφέρεται σε κάποια άλλη θρησκεία και στην αντίστοιχη πνευματική άσκηση, π.χ. στην ινδουιστική, χρειάζεται να χρησιμοποιεί ινδουιστικές εκφράσεις και έννοιες (γιόγκα, διαλογισμός, τσάκρα, κάρμα, αύρα, κ.τ.λ.). Όταν όμως κάποιος αναμιγνύει, είτε εν γνώση είτε εν αγνοία του, στοιχεία από αυτούς τους δυο πολύ διαφορετικούς μεταξύ τους κόσμους, τότε εμφανίζεται ο συγκρητισμός της νέας εποχής. Δικαίως, ο συγκρητισμός και η άγνοια, έχουν χαρακτηρισθεί ως ο μεγαλύτερος εχθρός:

- Ο μεγαλύτερος εχθρός η άγνοια και ο συγκρητισμός. Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου, Περιοδικό Εκκλησιαστική Παρέμβαση, ΜΑΪΟΣ 2001, (πηγή στο διδίκτυο: http://www.parembasis.gr/2001/01_05_10.htm).


Από τα ανωτέρω γίνεται εμφανής η σύγχυση, η οποία προκαλείται, ακόμη και σε ένα έμπειρο Ορθόδοξο συγγραφέα (εννοείται ο Αθ. Κοτταδάκης), όταν γίνεται άκριτη – πιθανότατα λόγω άγνοιας – αποδοχή, και χρησιμοποίηση λέξεων, εκφράσεων και εννοιών, οι οποίες προέρχονται από ξένους προς την Ορθοδοξία χώρους. Πολύ μεγαλύτερη είναι η σύγχυση, η οποία μπορεί να προκληθεί στον απλό μέσο αναγνώστη.

Το σημείο αυτό αναφέρθηκε, όχι για να επικριθεί ο συγγραφέας (Αθ. Κοτταδάκης)˙ εξ άλλου, ως άνθρωπος, όπως όλοι μας, είναι φυσικό να κάνει λάθη. Επίσης, δεν συζητήθηκε, προκειμένου να θιγούν οι πολύ αξιόλογες εκδόσεις Τήνος, προς τις οποίες ο συγγραφέας του παρόντος κειμένου εκφράζει ιδιαίτερη εκτίμηση. Αναφέρθηκε, όμως για να γίνει εμφανής η σπουδαιότητα διατηρήσεως της Ορθοδόξου γλώσσας και των Ορθοδόξων κειμένων καθαρών, από κάθε τι, το οποίο είναι ξένο προς αυτά ή ακόμη και αντίθετο προς την Ορθόδοξη Πίστη. Όπως ορθότατα διεξάγεται ένας τεράστιος αγώνας, για να διατηρηθεί αναλλοίωτη και να παραδοθεί στις επόμενες γενεές άθικτη η λειτουργική γλώσσα, έτσι χρειάζεται να προσεχθεί και η γλώσσα συγγραφής των Ορθοδόξων κειμένων (αλλά και τα νοήματα, οι έννοιες, οι διδασκαλίες οι οποίες μπορεί να εισαχθούν στην Ορθοδοξία με τα κείμενα αυτά).

 

Σημείωση.

(1) Πρόκειται για τα προαναφερθέντα κείμενα:

α) Ασκητική της αγάπης. Σύντομα σχόλια. Ταγαράκης Χρήστος. Πηγή:

http://www.zoiforos.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=3850&Itemid=158, το οποίο παρατίθεται προς συζήτηση στο φόρουμ http://antibaro.gr/forum/1763 (Αντίβαρο) και β) Ασκητική της αγάπης – υπακοή, μηνύματα, άγγελοι. Ταγαράκης Χρήστος. Πηγή: http://www.antibaro.gr/node/1762.

 

Ορθόδοξη απολογητική.

Από τα προαναφερθέντα γίνεται αντιληπτή η σπουδαιότητα διακρίσεως ανάμεσα: α) στην Ορθόδοξη Πίστη και Αλήθεια, οι οποίες διαφέρουν σημαντικά από β) τις διάφορες ανθρώπινες δοξασίες, επινοήσεις και κακοδοξίες. ΄Επειδή ορισμένοι, σχολιάζοντας όσους επισημαίνουν τα διάφορα σφάλματα στο βιβλίο Ασκητική της αγάπης, θέτουν ερωτήσεις, όπως:

- “γιατί δεν αφήνετε το θέμα στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος και στους αρμόδιους;” ή

- “ποιοι είστε εσείς, που θα βρείτε λάθη στην Ασκητική της αγάπης;”

παρατίθεται, ως απάντηση, ο λόγος του αείμνηστου Πατέρα Αντώνιου Αλεβιζόπουλου:

βασικό μέλημα κάθε πιστού η απολογία“,

χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι:

Στην πρωτοχριστιανική Εκκλησία η απολογητική κατείχε κεντρική θέση στην εκκλησιαστική ζωή. Αποτελούσε βασικό μέλημα, όχι μόνο των μεγάλων θεολόγων και ποιμένων της Εκκλησίας, αλλά και τού κάθε πιστού.

Στο ίδιο κείμενο, ο σεβαστός Πατέρας συνεχίζει:

Η απολογητική διακονία μας δεν είναι δυνατόν να διεξαχθεί κατά τρόπο δραστικό και σύμφωνα με την παράδοση της Εκκλησίας, αν δεν στηρίζεται στη βαθύτερη μελέτη και ορθή κατανόηση της έξωθεν προκλήσεως.

Πηγή στο διαδίκτυο: π.Α.ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΣ: ΒΑΣΙΚΟ ΜΕΛΗΜΑ ΚΑΘΕ ΠΙΣΤΟΥ Η ΑΠΟΛΟΓΙΑ, (http://www.egolpion.com/apologia_melhma_pistwn.el.aspx),

αναδημοσιευμένο από το περιοδικό Διάλογος, τεύχος 15.

Υπάρχουν τρία βασικά βοηθήματα, τα οποία ιδιαιτέρως στις ημέρες μας είναι χρήσιμα, προκειμένου να διευκολυνθεί η αναγνώριση αυτής της “προκλήσεως” (η οποία άλλοτε έρχεται έξω από την Εκκλησία και άλλοτε εξαπλώνεται – δυστυχώς – εκ των έσω) ή της διαφοράς, ανάμεσα στην Ορθοδοξία και στην κακοδοξία, στην αλήθεια και στην πλάνη:

- Αποκρυφισμός, γκουρουισμός, Νέα Εποχή. π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος, Αθήνα 1997, έκδ. Δ’, (πηγή: http://www.ppu.gr/greek/book_gr1.htm).

- Η Ορθοδοξία και η θρησκεία του μέλλοντος. π. Σεραφείμ Pόουζ,εκδ. Εγρήγορση, Αθήνα 2000 (πηγή – κριτική:

http://www.orthros.org/Greek/Bibliokrisia/SerafRoseOrthThrMel.htm).

- Εγκυκλοπαιδικό λεξικό θρησκειών και αιρέσεων, παραχριστιανικών – παραθρησκευτικών ομάδων και σύγχρονων ιδεολογικών ρευμάτων. Αρχιμ. (νυν επίσκοπος) Χριστόφορος Τσιάκκας, εκδ. Ι.Μ. Τροοδιτίσσης, Κύπρος 2002, (πηγή:

1) http://www.ppu.org.cy/vivlia.html,

2) http://www.ppu.gr/greek/book_gr3.htm#book_49).

 

Επίλογος.

Στην παρούσα δημοσίευση, έγινε προσπάθεια να συζητηθούν ορισμένα βασικά θέματα, με τρόπο απλό, ούτως ώστε να διευκολυνθεί αυτή ακριβώς η “ορθή κατανόηση“, στην οποία αναφέρεται στο ανωτέρω κείμενο ο Πατέρας Αντώνιος. Τονίζεται για μια ακόμη φορά, ο σεβασμός προς τη Γερόντισσα Γαβριηλία, αλλά και η διάκριση, η οποία χρειάζεται να γίνεται, ανάμεσα στη Γερόντισσα και στο βιβλίο.

Επιπλέον, προτείνεται η συγγραφή ενός νέου Ορθόδοξου βιβλίου, το οποίο θα περιλαμβάνει τον βίο και τα λόγια της σεβαστής Γερόντισσας Γαβριηλίας. Κατά την συγγραφή του, χρειάζεται να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή ως προς την πιστότητά του στην Ορθόδοξη Πίστη, στην Ορθόδοξη απολογητική, στην Ιερή Παράδοση, στο γράμμα και στο πνεύμα των Αγίων Πατέρων. Επιπλέον, χρειάζεται κατόπιν προσεκτικής μελέτης – έρευνας των διαθέσιμων στοιχείων, να συγγραφεί ένα κείμενο, το οποίο θα έχει πιστότητα στις γραπτές ή στις προφορικές μαρτυρίες της ίδιας της Γερόντισσας. Στοιχεία τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν είναι π.χ. προσωπικές σημειώσεις της Γερόντισσας, επιστολές, μαγνητοφωνημένες ομιλίες της, μαρτυρίες ανθρώπων, οι οποίοι τη γνώρισαν κ.τ.λ.

Σκοπός της νέας συγγραφής δεν μπορεί να είναι η δικαιολόγηση των σφαλμάτων, που υπάρχουν στην Ασκητική της αγάπης. Αντιθέτως, χρειάζεται ενδεχομένως να γίνουν διευκρινήσεις (Ορθόδοξος σχολιασμός) ορισμένων προβληματικών σημείων του παρόντος βιβλίου και η παράθεσή τους με τέτοιο τρόπο, ώστε να μην υπάρχουν περιθώρια για οικουμενιστικού ή άλλου είδους (ανορθόδοξες) ερμηνείες ή/και παρερμηνείες. Η εισαγωγή πολύ περιορισμένων στοιχείων Ορθοδόξου απολογητικής (είτε μέσα στο κείμενο, είτε σε υποσημειώσεις), θα διευκολύνει αποφασιστικά προς αυτή την κατεύθυνση. Εναλλακτικώς, θα μπορούσαν αυτά τα προβληματικά σημεία απλά να παραληφθούν.

Τέλος, με αφορμή τη στάση ορισμένων εν Χριστώ αδελφών, κατά τις διάφορες συζητήσεις, οι οποίες γίνεται στο διαδίκτυο, θα ήταν καλό να προσεχθεί ένα, ακόμη βασικό σημείο, που έχει σχέση με το θέμα μας. Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί δεν μπορούν να λειτουργούν ως οπαδοί (υπερασπιστές ή πολέμιοι) ενός βιβλίου, ενός Γέροντα ή μιας Γερόντισσας. Προκειμένου να είναι πραγματικοί Ορθόδοξοι, χρειάζεται να είναι ταπεινοί αναζητητές της αλήθειας για ένα θέμα (ανεξάρτητα από τις όποιες προκαταλήψεις, συμπάθειες ή αντιπάθειές τους), αλλά και ακόλουθοι της μοναδικής Αλήθειας, ως μαθητές του Ιησού Χριστού (“εγώ ειμί η οδός και η αλήθεια και η ζωή”, Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο, κεφάλαιο 14, στίχος 6), της Ιερής Παράδοσης, και των Αγίων Πατέρων.

Προκειμένου να απαντηθεί και η ερώτηση, που τέθηκε στον τίτλο του παρόντος κειμένου (Ασκητική της αγάπης: “ροή αγάπης – ενέργειας” ή Θεία Χάρη;), χρειάζεται να τονιστεί, ότι στο χώρο της Ορθοδοξίας δεν υπάρχει ούτε η “ροή αγάπης”, αλλά ούτε και οποιαδήποτε άλλη απρόσωπη “ροή, απώλεια, ή λήψη ενέργειας”. Στην Ορθοδοξία υπάρχει η Θεία Χάρη, η οποία πηγάζει από τον προσωπικό Τριαδικό Θεό, ο οποίος είναι η ίδια η αγάπη (“ο Θεός αγάπη εστίν”, Α΄ Επιστολή Ιωάννου, κεφάλαιο 4, στίχος 8). Επιπλέον, υπάρχει δύναμη της ζωής και η ίδια η Ζωή, ο Ιησούς Χριστός. Όταν κάποιος αγωνίζεται για να είναι ενωμένος με το Χριστό, δέχεται τη Θεία Χάρη και τη δύναμη της Ζωής, τη δύναμη του Χριστού. Έτσι, η αγάπη (“ο Θεός αγάπη εστίν”), συνειπάρχει πάντοτε με την αλήθεια, με τη ζωή (“εγώ ειμί ή οδός και η αλήθεια και η ζωή”) και τη δύναμη της ζωής.

 

Σχετικές πηγές (Ασκητική της αγάπης).

- Πως παρουσιάζει τη γ.Γαβριηλία το βιβλίο “ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ”.

Πηγή: http://egolpio.wordpress.com/2010/06/17/askhtikh_enstaseis/.

- Προσοχή! To «ορθόδοξον» βιβλίο Η ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ προειδοποιεί! Μη φοράτε μαύρα ρούχα κατάσαρκα!

Πηγή: http://egolpio.wordpress.com/2010/06/24/mavra_rouxa/.

- Η ΑΣΚΗΤΙΚΗ του …Ρέικι!

Πηγή: http://egolpio.wordpress.com/2010/06/26/reiki-askhtikh/.

- Η «ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ» ΚΑΙ Η ΓΛΩΣΣΟΛΑΛΙΑ.

Πηγή: http://egolpio.wordpress.com/2010/06/20/glvssolalia_askhtikh/

  (1762) αναγνώσεις

158 σχόλια για το άρθρο “Ασκητική της αγάπης: “ροή αγάπης – ενέργειας” ή Θεία Χάρη;

  1. Αδαμαντιος
    19 August 2010 at 08:09

    Έχει δίκαιο ο ΦΙΛΟΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ. Πραγματικά πρόκειται για προβατόσχημο λύκο. Τέτοιος είναι ο Misha. Λυπάμαι πολύ για το κατάντημα του. Κατάντημα πνευματικής αρρώστιας που έμπλεξε το κοσμικό με το πνευματικό και τα έκανα κουλουβάχατα.

  2. Misha
    19 August 2010 at 08:24
  3. Ανώνυμος χριστιανός
    19 August 2010 at 09:25

    Τί κοροϊδεύεις γελοίε misha ;;

    Τί θέλεις τώρα να σε εξευτιλίσω δείχνοντας σε όλους τις αισχρότητες και βρωμιές σου;

    Ή μήπως ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΚΑ θέλεις να πεις ότι σε αυτά που αναφέρονται οι αδελφοί μου παραπάνω είναι δήθεν υπερβολές και προέρχονται απο υπερβολικούς ανθρώπους; Αν εννοείς αυτό, θα σε κάνω να το μετανιώσεις, δείχνοντας στον ΛΑΟ τί αισχρός άνθρωπος είσαι εσύ που το παίζεις χριστιανός και παριστάνεις τον τιμητή των άλλων.

    Ζήτα συγγνώμη αμέσως. Διαφορετικά θα μάθει η ΟΙΚΟΥΜΕΝΗ τι αισχρός είσαι.
    Άντε. Δεν μιλάμε, δεν μιλάμε και αποθρασύνεσαι συνεχώς. ΑΝΑΓΩΓΕ!

  4. Misha
    19 August 2010 at 10:45

    @George Lykoudes

    Θα σας απαντήσω τμηματικά μια και επαναφέρετε θέματα στα οποία σας οφείλω απαντήσεις :

    1. Ευχαριστώ για το θάρρος που έχετε να ανακαλέσετε τα συκοφαντικά περί «αλχημείας-θρησκείας».

    2.Η άποψη πως η κοσμοθεωρία του Χάνεμαν είναι άρρηκτα δεμένη με την Ομοιοπαθητική είναι ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ.
    Υπάρχει και η τοποθέτηση συγχρόνων ρώσων πατέρων , όπως του π.Ραφαήλ Καρέλιν, οι οποίοι λέγουν το αυτονόητο:
    «Αν ένας ειδωλολάτρης ή μάγος ανακαλύψει ένα φάρμακο ή μια μεθοδο θεραπείας που έχει αποτέλεσμα , δεν θα κατηγορηθεί η μέθοδος ως ειδωλολατρική ή μαγική.»
    Είναι πολύ χαρακτηριστική η περίπτωση των παλαιότερων ιατρικών συστημάτων που γνώρισε ο πλανήτης, της ινδικής και της κινεζικής ιατρικής. Εκεί τα θεραπευτικά βότανα, οι θεραπευτικές μαλάξεις, η λουτροθεραπεία ακόμα και η χειρουργική παρουσιάζονται σαν δώρα των θεών προς τους ανθρώπους.
    Λοιπόν τι θα κάνουμε; Θα χαρακτηρίσουμε δαιμονικά τα ιαματικά λουτρά επειδή οι κινέζοι θεωρούν πως έτσι εξισορροπείται το γιν και το γιανγκ στο ανθρώπινο σώμα; Και αν κάνουμε κάτι τέτοιο είμαστε φανατικοί ή όχι;

    Στο θέμα της Ομοιοπαθητικής η θετική τοποθέτηση πολλών Αγίων της Ρωσικής Εκκλησίας δεν είναι δευτερεύον ζήτημα όπως προσπαθείτε τεχνηέντως να το παρουσιάσετε.Είναι το κεντρικό ζήτημα στο θέμα από ορθοδόξου απόψεως.
    Γιατί εάν τόσοι άγιοι, διακριτικότατοι,προορατικοί θαυματουργοί δεν αντιλήφθηκαν ενέργεια πονηρού πνεύματος στα ομοιοπαθητικά φάρμακα (εφόσον αυτά παρασκευάζονται σύμφωνα με τους φαρμακοτεχνικούς κανόνες και δίχως «ξόρκια» ή περίεργα «διαβάσματα») , τα οποία οι ίδιοι ελάμβαναν και συνιστούσαν στους πιστούς , τότε στο ομοιοπαθητικό φάρμακο δεν υπάρχει ενέργεια πονηρού πνεύματος και το χειρότερο που μπορεί να συμβεί στον λήπτη του είναι να δράσει ως εικονικό φάρμακο.

    3.Προσθέτω δυο λέξεις περί ψυχολογίας και ψυχοθεραπείας.Όποιος έχει μια επαφή με αυτούς τους χώρους γνωρίζει πόσο εκτός πραγματικότητος είναι όσα λέτε.Η ψυχοθεραπεία (όχι κατ ανάγκη η μακροχρόνια ψυχαναλυτική αλλά κυρίως οι βραχυχρόνιες εκδοχές της συμπεριφορικής/γνωσιακής ψυχοθεραπείας όπως και η συστημική) έχουν σημαντικά αποτελέσματα στην θεραπεία των ψυχικών διαταραχών.Λέγανε πως στα Φάρασα τα χρόνια του Χατζεφεντή δε δέχονταν παπά αν δεν μπορούσε να κάμει καλά αρρωστους με τις προσευχές του.
    Αστειευόμενος θα μπορούσα να πω ότι γνωρίζω πολλούς που θεραπεύθηκαν από κάποιας μορφής φοβία με βραχυχρόνια ψυχοθεραπεία , ενώ δεν ξέρω κανέναν που θεραπεύτηκε από ανάλογη κατάσταση μέσω της εξομολόγησης.Αν εσείς έχετε αποδείξεις για το αντίθετο με χαρά να το συζητήσουμε.

    Περιττό να λεχθεί πως τα μεγαλύτερα Πανεπιστήμια στον κόσμο έχουν τμήματα ψυχοθεραπείας ενηλίκων και παιδιών ενταγμένα στις έδρες Ψυχιατρικής και Ψυχολογίας.Ενδεικτικά να πώ πως στο Deutsche Sporthochschule της Köln, όπου βρίσκεται άλλος συνομιλητής μας,δίδονται διδακτορικά με αναφορά στη χοροθεραπεία.Κάποιοι από τους κατόχους τέτοιων διδακτορικών διδάσκουν πλέον σε ελληνικά πανεπιστήμια.

    4.Συμπληρώνω κάποια πράγματα σχετικά με τα λεγόμενα του σεβαστού π.Αρτεμίου από το καλό μοναστήρι του Γρηγορίου.Φέρεται να λέει ο πατήρ:
    «Συνιστούν το βιοενεργειακό μασάζ, τη χειροπρακτική, τη βοτανοθεραπεία… τη ρεφλεξολογία, την ομοιοπαθητική, τη γιόγκα, τον υπνωτισμό, τον βελονισμό, την ιριδολογία,… την χρωματοθεραπεία, την μακροβιοτική,…» και άλλα! «Όλες αυτές οι «εναλλακτικές μέθοδοι» στηρίζονται στη βασική ιδέα
    ότι κάθε άνθρωπος είναι φορέας της «συμπαντικής ενέργειας», δηλαδή της θεότητας, σύμφωνα με τους μυστικιστές. Αυτή την ενέργεια ονόμασαν «βιοενέργεια» οι οπαδοί της «Οργονομίας» του Βίλχελμ Ράϊχ και «ζωτική δύναμη» οι ομοιοπαθητικοί. Κατά συνέπεια, «ο θεραπευτής ελευθερώνει» αυτή την βιοενέργεια και ο άνθρωπος αισθάνεται… υγιής. Συγχρόνως, μιλούν για «κραδασμούς, συντονισμούς, ροή ενέργειας» κ.λπ.»

    Πόθεν εξάγεται το συμπέρασμα πως η βοτανοθεραπεία προϋποθέτει πίστη σε κάποια συμπαντική ενέργεια με μεταφυσικά χαρακτηριστικά; Μήπως ο π.Παΐσιος ο οποίος συνιστά το βιβλίο του Μπαζαίου για τα βότανα είναι κι αυτός «μυστικιστής;» Μήπως ο Π.Ο.Υ που συνιστά τον βελονισμό είναι κι αυτός θυμα αποκρυφιστών;
    Η άθεη ΕΣΣΔ χρησιμοποιούσε ένα πολύ προωθημένο πρόγραμμα ιριδοδιάγνωσης.Γιατί είναι κακή η παρατήρηση της ίριδας, εφοσον αυτή μπορεί να παρέχει διαγνωστικές πληροφοριες στο γιατρό; Μήπως το ίδιο δεν κάνει και η κλασσική ιατρική παρατηρώντας μεταβολές στο χρώμα του δέρματος, στην εφίδρωση, στην τριχοφυία, τις συνθήκες ύπνου κλπ.Πώς συνδέεται μια διαγνωστική τεχνική που χρησιμοποιεί αντικειμενικά δεδομένα δλδ την χαρτογράφηση της ίριδας με τις πανθεϊστικές θεωρίες ;

    Παρακάτω στα φερόμενα ως λεγόμενα του π.Αρτεμίου απαντά ο ίδιος στον εαυτο του:
    «Το πρόβλημα εδώ ξεκινά από το πώς ο θεραπευτής ελευθερώνει τη βιοενέργεια. Διότι, πέρα από τον φυσικό τρόπο για την παρασκευή βοτάνων, χαπιών ή για την δακτυλοσυμπίεση ή βελονισμό ή γενικώς για κάθε θεραπεία εναλλακτική, χρησιμοποιούνται συνήθως και κάποιες φράσεις, επωδές, επικλήσεις και προσευχές. Και ασφαλώς δεν απευθύνονται στον Χριστό, ή στην Αγία Τριάδα, αλλά στην “συμπαντική ενέργεια”»

    Το πρόβλημα λοιπόν εντοπίζεται εάν και εφόσον χρησιμοποιούνται ξόρκια, μαντείες, επικλήσεις, μυήσεις κλπ.
    Σε αυτό συμφωνούμε απολύτως !
    Υπάρχει έλληνας γιατρός ο οποίος ασκει βελονισμό, βοτανοθεραπευτική ή ομοιοπαθητική και επικαλείται «δυνάμεις» στην πρακτική του; Πιθανόν! Ας τους βρούμε λοιπόν και ας τους κάνουμε γνωστούς στο χριστεπώνυμο πλήρωμα ώστε να τους αποφεύγει! Γιατί να καταδικάζονται συλλήβδην όλοι οι τρόποι φυσικής θεραπείας επειδή κάποιοι κάνουν ιδεολογική χρήση τους; Θα ήταν σωστό να απορριφθούν όλες οι ιατρικές πράξεις επειδή ανακαλύφθηκαν μερικοί γιατροί να κερδοσκοπουν αγριώς σε βάρος των ασθενων τους ή να καταργηθούν τα εμβόλια επειδή αποκαλύφθηκε ότι το εμβόλιο για τη γρίππη των χοίρων ήταν μια γιγαντιαία απάτη;
    (από τις προαναφερθείσες μεθόδους το βιοενεργειακό μασάζ, η γιογκα και η ύπνωση φαίνεται να έχουν πράγματι εγγενή προβλήματα ασυμβατότητας με την ορθοδοξη θεώρηση του κόσμου, καθώς εμπλέκεται στην εφαρμογή τους χρήση νοητικών πρακτικών)

    Συνεχίζεται….( ας με συγχωρήσουν οι αναγνώστες αν βλέπουν το κείμενο να αλλάζει, θα προστίθενται απαντήσεις.)

  5. Tagarakis Christos
    19 August 2010 at 13:59

    Μια απάντηση στο “Ποιά ειναι τα υβριστικά
    Submitted by ΦΙΛΟΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ (not verified) on Wed, 18/08/2010 – 11:30.”

    Γράφετε ότι:

    “Ποιά ειναι τα υβριστικά μηνύματα κε Ταγαράκη και κε Βαλκέα;
    Αν πούμε κάποιον που ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΑ έχει αισχρότητες στην σελίδα του και αρέσκεται σ’ αυτές, ως τοιούτον, δηλ. αισχρόν είναι ύβρις;

    Θα περίμενα απο εσάς περισσότερη σοβαρότητα και όχι να καίετε στην πυρά όποιον έχει διαφορετικό ύφος απο εσάς.

    ΕΓΩ Ο,ΤΙ ΕΙΠΑ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΔΕΙΞΩ.

    ΑΠΟΔΕΙΞΤΕ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΤΩΡΑ ΣΕ ΤΙ ΕΙΜΑΙ ΥΒΡΙΣΤΗΣ; “

    Απάντηση:

    1) Δεν θα πάρω θέση, σχετικά με το θέμα για τα υβριστικά μυνήματα και για το ποιος είναι υβριστής, κατηγορώντας τον Α ή τον Β. Όποιος διάβασε την παρούσα δημοσίευση, αλλά και κάποια σχόλια, θα βγάλει τα συμπεράσματα του.

    2) Επιπλέον, δεν εμπλέκομαι σε αντιδικία (δήθεν διάλογο) με κανέναν. Το θέμα απαντήθηκε εδώ:

    http://www.antibaro.gr/node/1810#comment-3024

    http://www.antibaro.gr/node/1810#comment-3073

    http://www.antibaro.gr/node/1810#comment-3155

    http://www.antibaro.gr/node/1810#comment-3264

  6. ΦΙΛΟΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ
    19 August 2010 at 15:17

    Αξιότιμε κ. Ταγαράκη ,
    να μάθετε να μην πετάτε βρισιές και μετά να φεύγετε τρέχοντας, αλλά να υποστηρίζετε με επιχειρήματα αυτά που λέτε. Σε αντίθετη περίπτωση να ζητάτε συγγνώμη απο τους συκοφαντούμενους απο εσάς.

    Το “να την κάνετε με ελαφρά πηδαματάκια” όταν σας στριμώχνουν αυτό δεν είναι προς τιμήν σας.

  7. Ανώνυμος
    19 August 2010 at 20:06

    Συνεχίζουμε τα σχόλια και τις ερωτήσεις με κάτι ακόμα το οποίο δεν εχει απαντηθεί στα άρθρα του φίλτατου Κου Ταγαράκη.

    Όπως είπα δεν θα δώσω σημασία σε υβριστικά κείμενα , ουτε σε φορτισμένα με χαρακτηρισμούς.

    Όσο περιμένουμε τις απαντήσεις των φίλων και αδελφών στα παραπάνω ερωτήματα που τέθηκαν (που σίγουρα θα έρθουν σε λίγο και θα κάνουμε έναν όμορφο διάλογο μεταξύ αδελφών) . Ειδικά περιμένω απο τον κο Ταγαράκη , ο οποίος και προσκάλεί πάντα σε διάλογο.

    Τους γνωρίζω τους δεσμούς που δώσατε αγαπητέ. Όμως οι δεσμοί που δώσατε φίλτατε και συμπαθέστατε Κε Χρήστο Ταγαράκη δεν απαντούν σε τίποτα απο όσα ρώτησα η έθεσα προς συζήτηση. Γι’αυτό με κάθε σεβασμό σας παρακαλώ *ΘΕΡΜΆ* να κάνετε διάλογο μαζί μου οχι αντιμαχία, αλλά πραγματικό αγαπητικό διάλογο μεταξύ αδελφών.

    Στους δεσμούς που δώσατε θα κάνουμε και εκεί διάλογο αν θέλετε, αργότερα. Θα με συγχωρέσετε πιστεύω που δεν προλαβαίνω πέντε θέματα μαζί.

    Ψάχνοντας βρήκα ,ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο:

    ********************************************
    ΉΤΑΝ ΝΕΟΕΠΟΧΙΤΗΣ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ;***
    ********************************************

    http://metanoeite.blogspot.com/2010/08/blog-post_14.html

    Στο άρθρο βλέπουμε διάφορες πρακτικές του μακαριστού Γέροντος που , όπως και στην περίπτωση της Γερόντισσας Γαβριηλίας, μοιάζουν νεοεποχίτικες! Κανένας μέχρι τώρα δεν έχει δώσει απάντηση σε αυτές.

    Αφήνουμε τους νεοεποχίτες κυριολεκτικά να “αλωνίζουν” και να χρησιμοποιούν τους Γεροντές μας και αφήνουμε τους Παλαιοημερολογίτες να μας κατηγορούν πως τάχα ξεφύγαμε απο τους Πατέρες. Αν είμαστε ειλικρινείς αναζητητές της αλήθειας και οχι “Γεροντιστες-οπαδοί γκουρού” (σύμφωνα με τα Γραπτά του αγαπητού κου Ταγαράκη αλλά και άλλων) δεν θα έπρεπε να εκκαθαρίσουμε τα κείμενα αυτά απ’όλες αυτές τις επιρροές;

    Πολύ περισσότερο των Γερόντων (Πορφυρίου – Παϊσίου) που έχουν ΤΕΡΑΣΤΙΑ επιρροή στο Ορθόδοξο κοινο; Και μάλιστα στην περίπτωση της μακαριστής Γερόντισσας είναι μονο ένα βιβλίο. Στην περίπτωση των Αγιασμένων Γερόντων Παϊσίου – Πορφυρίου είναι πολλά και διαφορετικά βιβλία!! Άρα δεν μπορούμε απλά να κατηγορήσουμε έναν συγγραφέα.

    Πρέπει οι άνθρωποι που έγραψαν κριτικές για το Βιβλίο της Γεροντισσας να γράψουν και για τα παραπάνω, δεν νομίζετε; γιατί αλλιώς φανατικοί νεοεποχίτες, βλάσφημοι ζηλωτές και άλλοι ‘καλοθελητές’ θα τα εκμεταλλευτούν ούτως ώστε να προωθήσουν τις θεωρίες τους.

    Συμπερασματικά, αν δεν είμαστε οπαδοί του “Γεροντισμού” (που καλώς τον χαρακτηρίζει ο Κος Ταγαράκης “παθολογικό φαινόμενο”) θα πρέπει να ασκήσουμε την ίδια κριτική σε γραπτά για όλους τους Αγιασμένους Γέροντες. Διαφορετικά -αν περιοριστούμε σε μία Γερόντισσα μόνο- θα πουν πολλοί (σίγουρα κινούμενοι από κακεντρέχεια ) πως η κριτική αυτή έχει “άλλα κίνητρα”, εμπαθή και κακόβουλα και όχι την εύρεση της αλήθειας.

    Εγώ βέβαια δεν πιστεύω τέτοιες εμπαθείς κατηγορίες, πιστεύω πως οι συνομιλητές στον σημαντικό αυτόν διάλογο και ειδικά ο κος Ταγαράκης θα απαντήσουν τελικά εδώ με επιχειρήματα και μαζί θα βγαλουμε ένα κοινό συμπέρασμα κινούμενοι από αγάπη και ορθόδοξη αδελφοσύνη. Θα περιμένω με αγωνία για διάλογο και οχι για αντιμαχία.

    ——————
    Διονύσιος Βαλκέας
    Θεολόγος-Ψάλτης

  8. ΦΙΛΟΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ
    19 August 2010 at 22:17

    κ.Βαλκέα προσπερνώ το χαμερπές και συκοφαντικό σας σχόλιο ως ανάξιο λόγου αφού δεν προτίθεται καν να αντιμετωπίσει διαλογικά και αγαπητικά κάποιους συνομιλητές αλλά βιαστικά τους αφορίζεται και προσπαθείτε να υποστηρίξετε το νεοεποχίτικο βιβλίο για την Γερόντισσα Γαβριηλία!

    Λυπάμαι!

  9. Χρήστος Χ.
    20 August 2010 at 07:25

    Έχουν δίκαιο οι ΦΙΛΟΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ και ο Ανώνυμος χριστιανός νομίζω. Πώς μπορούμε να αδιαφορούμε για τις αισχρότητες που προβάλλονται απο “χριστιανούς”; Μήπως και αυτό δεν σκανδαλίζει τους Χριστιανούς όπως και το κάθε νεοεποχίτικο βιβλίο;

  10. Λόγιος
    20 August 2010 at 10:13

    Δεν ντρέπεστε λίγο όσοι εκτοξεύετε ύβρεις και μειωτικούς χαρακτηρισμούς;;; Μ’ αρέσει που κατά τ’ άλλα συζητάτε για θρησκευτικό θέμα … Δεν με ενδιέφερε η συγκεκριμένη συζήτηση. Τυχαία μπήκα βλέποντας αυτές τις εκφράσεις στα πρόσφατα σχόλια της κεντρικής σελίδας.

  11. Misha
    20 August 2010 at 10:23

    Aγαπητοί, νομίζω πως είναι άξια παρατηρήσεως η οβιδιακή μεταμόρφωση του ιστολογίου «Αντιαιρετικό Εγκόλπιο» στο θέμα της γερόντισσας Γαβριηλίας.
    Επί 4 συναπτά έτη υπήρχε στην, κατά τα άλλα συμπαθή ιστοσελίδα, απολογητική αναφορά υπέρ της γερόντισσας Γαβριηλίας που απαντούσε στις κατηγορίες του «Όρθρου».
    Τι συνέβη και από υπερασπιστής της γερόντισσας έγινε κατήγορος;
    Τα στοιχεία που αποδεικνύουν του λόγου το αληθές εδώ:

    http://bit.ly/arsDVW

    @Λόγιο

    Αγαπητέ,η ζωή δείχνει πως ανά τους αιώνες οι θρησκευτικές διαμάχες είναι από τις σκληρότερες (Ιερές Εξετάσεις, Νύχτες του Αγ.Βαρθολομαίου, Σταυροφορίες κλπ).
    Δυστυχώς ο ιδεολογικός δογματισμός ενέχει ως συγγενές χαρακτηριστικό τέτοιες εκτροπές.

  12. ΦΙΛΟΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ
    20 August 2010 at 10:24

    Misha μην παριστάνεις τον “Λόγιο” σε παρακαλώ. Και θα έπρεπε αν ήσουν έντιμος να σε νοιάζει η ουσία (αισχρότητα Misha)και όχι οι λέξεις που περιγράφουν τις αισχρότητες του Misha.

    Διαφορετικά καταντάς Φαρισαίος.

  13. ΦΙΛΟΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ
    20 August 2010 at 10:26

    Χα, χα !
    Αποκαλύφθηκε ότι τα γράφει ο Misha. Δέκα λεπτά μετά τον “Λόγιο” έγραψε ο Misha! Γελοιοποιήθηκε εντελώς.

  14. Ανώνυμος χριστιανός
    20 August 2010 at 12:05

    Επειδή Misha είχες την θρασύτητα όχι μόνο να μην ζητήσεις συγγνώμη που σε κάλεσα πριν μια μέρα αλλά να συνεχίσεις να λασπολογείς εναντίον αυτών που σου ασκούν κριτική, ΘΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΩ Σ’ ΟΛΟ ΤΟΝ ΛΑΟ , ΤΙ ΑΙΣΧΡΟΤΗΤΕΣ ΕΧΕΙΣ ΣΤΟ ΒΡΩΜΟBLOG ΣΟΥ.

    Tα επόμενα επεισόδεια στην Οθόνη του Υπολογιστή σας φίλοι αναγνώστες.

  15. Νίκος ο Μετανοείτε
    20 August 2010 at 19:50

    ΦΙΛΟΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ” έγραψε: “Misha μην παριστάνεις τον “Λόγιο” σε παρακαλώ. Και θα έπρεπε αν ήσουν έντιμος να σε νοιάζει η ουσία (αισχρότητα Misha)και όχι οι λέξεις που περιγράφουν τις αισχρότητες του Misha.
    Διαφορετικά καταντάς Φαρισαίος.
    Χα, χα ! Αποκαλύφθηκε ότι τα γράφει ο Misha. Δέκα λεπτά μετά τον “Λόγιο” έγραψε ο Misha! Γελοιοποιήθηκε εντελώς.”

    Όποιος γράφει 10 λεπτά μετά από έναν άλλον είναι ο ίδιος… Μάλιστα…
    Κι εγώ τώρα γράφω από το σπίτι ενός φίλου… Σε λίγο θα του δείξω τη συζήτηση και μπορεί να θέλει να γράψει κι αυτός… Θα είμαι ο ίδιος;;
    Μήπως γελοιοποιείσαι εσύ που τα γράφεις αυτά;;
    Κανένα επιχείρημα να δούμε αδελφοί… Όχι προσωπικές επιθέσεις…
    Κι εγώ δε συμφωνώ με την υπεράσπιση της Ομοιοπαθητικής από το Μίσα… Άλλο όμως αυτό κι άλλο η τοποθέτησή του για τους κατηγορους της Γερόντισσας… Εκεί ο άνθρωπος έχει δίκιο…

  16. ΦΙΛΟΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ
    20 August 2010 at 21:13

    Νίκο μην γελοιοποιήσε υποστηρίζοντας τον Misha. Κράτα λίγο επίπεδο βρε αδελφέ μου.

    Όχι δεν αναφέρομαι μόνο στην Ομοιοπαθητική αναφέρομαι και σε αισχρότητες. Αφήνω τις αναρχικές και κομμουνιστικές αντιλήψεις για τις οποίες καυχάται κιόλας. ΑΙΣΧΡΟΤΗΤΕΣ=ΧΥΔΑΙΟΤΗΤΕΣ. Κατα τα άλλα μας το παίζει και “χριστιανός”.

  17. Γιώργος
    21 August 2010 at 07:21

    Έχουν δίκαιο οι αδελφοί μας που χτυπάνε τις αισχρότητες. Τί πρέπει δηλαδή να αφήσουμε την Εκκλησία να γίνει Χαβούζα επειδή το θέλουν κάποιοι χυδαίοι;

  18. Misha
    21 August 2010 at 08:24

    ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΚΡΙΤΙΚΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ “Η ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ”

    Ο π. Σωφρόνιος στο ΟΨΟΜΕΘΑ ΑΥΤΟΝ ΚΑΘΩΣ ΕΣΤΙ έχει δημοσιεύσει τον ακόλουθο επίλογο.

    “Εν τη αρχή του αιώνος τούτου εγένετο ρήμα Κυρίου προς τον μακάριον Γέροντα Σιλουανόν: “Κράτει τον νουν σου εις τον άδην και μη απελπίζου”.

    Την ακριβή ημερομηνίαν του γεγονότος τούτου ουδέποτε έμαθον. Είναι δυνατόν να συνέβη εν έτει 1906. Έν έτος περίπου πρότερον, το 1905, εγένετο γνωστή εις τον κόσμον η Εξίσωσις του Αϊνστάϊν: E=mc2. Η τελευταία αύτη έθεσε το θεμέλιον της συγχρόνου επιστήμης και τεχνολογίας. Αφ’ ενός μεν διήνοιξε κολοσσιαίας πηγάς ζωτικής ενέργειας, αφ’ ετέρου δε ήτο η αφετηρία δια την προετοιμασίαν του “αποκαλυπτικού” πυρός του ετοίμου να καταβροχθίση πάσαν ζωήν επί της Γης. Ο λόγος όμως όστις εδόθη εις τον Σιλουανόν, ανυπέρβλητος κατά την αξίαν αυτού, αποτελεί δια πολλούς πιστούς καθοδηγητικόν αστέρα προς την ασάλευτον Βασιλείαν. Ως προς το πνεύμα, το περιεχόμενον του λόγου τούτου ομοιάζει προς την διδασκαλίαν των αρχαίων Πατέρων της Αιγύπτου: Αντωνίου, Μακαρίου, Σισώη, Ποιμένος, των μεγάλων, και πολλών άλλων ολιγώτερον γνωστών, αλλ’ ίσως ουχί ολιγώτερον μεγάλων κατά τα έργα αυτών. Ο λόγος του Χριστού “και μη απελπίζου” εδόθη δια του Αγίου Σιλουανού εις την εποχήν ημών, ήτις χαρακτηρίζεται υπό γενικής απογνώσεως, εξαιρέτως βαρείας. Οι άνθρωποι του αιώνος ημών συχνάκις, παρά την θέλησιν αυτών, γίνονται ηθικοί συνεργοί ατελευτήτων τοπικών ή και παγκοσμίων εισέτι αδελφοκτονιών. Ως τοιούτοι, αμετανόητοι ηθικοί συνεργοί, στερούνται ούτοι, κατά φυσικόν τρόπον, της χάριτος του Αγίου Πνεύματος και δεν δύνανται πλέον να πιστεύσουν εις την αθανασίαν αυτών δια της αναστάσεως. Αληθώς, και ούτε επιθυμούν αυτήν. Ακριβώς εν αυτή τη αυτοκαταδίκη εις πλήρη μετά θάνατον εκμηδένισιν έγκειται η πνευματική ουσία της απογνώσεως. Ότε ο Σιλουανός έλαβε τον λόγον παρά Κυρίου, εφήρμοσεν αυτόν ολοτελώς εις την ζωήν αυτού. Ιδού πώς γράφει ούτος περί τούτου: “Ηρξάμην να πράττω καθώς εδιδάχθην υπό του Κυρίου, και ο νους μου εκαθαρίσθη και το Πνεύμα εμαρτύρει την σωτηρίαν”.

    “Αμήν αμήν λέγω υμίν ότι ο τον λόγον Μου ακούων και πιστεύων των πέμψαντί Με έχει ζωήν αιώνιον, και εις κρίσιν ουκ έρχεται, αλλά μεταβέβηκεν (ήδη) εκ του θανάτου εις την ζωήν”. (Ιωάν. ε΄ 24) (416)

    Αρχόμενος από του αγίου Σιλουανού ο Κύριος ξαναεμφανίζεται πλέον εν ετέρα μορφή … Το παληό αμπέλι παρά τις φιλότιμες προσπάθειες σπουδαίων, αγίων ανδρών, ως του π. Παϊσίου, έχει ήδη παραμείνει ξέφραγο και επίκειται ίσως η ολοκληρωτική του ερήμωσις …

    Η εσχάτη αμαρτία, η βλασφημία του Αγίου Πνεύματος έχει γίνει καθημερινή συνήθεια του παραδοσιακού χώρου, των μελών της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

    Οι “Ορθόδοξοι” συχνά “αθετούν την εντολήν του Θεού ίνα στήσουν την παράδοσιν αυτών” (Μάρκ. 7, 9), φονταμενταλιστές, ληστές του μέλλοντος της ανθρωπότητας, σταυρωτές του παρόντος.

    Οι καιροί δεν είναι χαλεποί αλλά αποκαλυπτικοί. Ως γνωστόν στους αποκαλυπτικούς καιρούς ο αλλότριος θα καταβάλει προσπάθειαν ώστε ει δυνατόν “πλανήσαι και τους εκλεκτούς”(Ματθ. 24, 24).

    Ένα πράγμα δεν δύναται να μιμηθεί, την αγάπη.

    Ο άγιος Σιλουανός έριξε τον σπόρο στην έρημο των καρδιών των συγχρόνων απελπισμένων και βαθειά πονεμένων πολιτών του Κόσμου. Ο π. Σωφρόνιος δούλεψε φιλότιμα και δημιουργικά, προφητικά, στην ίδια κατεύθυνση. Ο π. Πορφύριος και η γερόντισσα Γαβριηλία συνεισέφεραν πολλά. Για ποιο λόγο οι, ας πούμε, οφίσιαλ διάδοχοι του π. Σωφρονίου, δεν “βγαίνουν στο κλαρί” αγνοώ. Κύριος οίδε. Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός είπε κάτι για ασκούς και οίνο: “ουδέ βάλλουσιν οίνον νέον εις ασκούς παλαιούς· ει δε μήγε, ρήγνυνται οι ασκοί, και ο οίνος εκχείται και οι ασκοί απόλλυνται· αλλά βάλλουσιν οίνον νέον εις ασκούς καινούς, και αμφότεροι συντηρούνται”. (Ματθ. 9, 17).

    Η Ορθοδοξία για να μεταλλαχθεί σε σύγχρονο παγκοσμιοποιημένο και παγκοσμιοποιητικό μηχανισμό πρέπει να περάσουν 100 χρόνια και να δράσουν προφητικά 100 Σωφρόνιοι. Δεν μπορούν τα παληά ασκιά να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των καιρών. Ήδη έχουν γεμίσει ρωγμές. Το πρόβλημα δεν είναι τα κέντρα διασκέδασης οι Πολιτικοί ή η όποια διαφθορά. Το πρόβλημα είναι η βλασφημία του Αγίου Πνεύματος. Τελευταία έτυχε και μίλησα αρκετά με πρόσωπο υψηλά ιστάμενο στην ιεραρχία της μοναστικής του κοινότητας. Η συζήτηση ήρθε σε τρία, βασικά για μένα, σύγχρονα πρόσωπα. Ιδού το αποτέλεσμα: Η Γαβριηλία: “κάποιος μου είπε ότι είχε προβληματικό βίο … έχει και δογματικά λάθη … Άλλωστε η συγγραφέας του βιβλίου παντρεύτηκε!”. Ο Προφύριος (ειδικά για το “Βίος και λόγοι”): “Τι βρίσκουν σε αυτό το βιβλίο δεν μπορώ να καταλάβω, συνηθισμένο, κοινότυπο …; τι του βρίσκουν; Τι το ιδιαίτερο έχει να πει;” Ο Σωφρόνιος: “εγκεφαλικός, πολύ λογικός”!!! Και συμπληρωματικά: “Ο Ναυπάκτου έγραψε το “ΜΙΑ ΒΡΑΔΥΑ …;” και περιέγραψε τόσο μεγάλες καταστάσεις σαν να είναι δυνατόν να βιωθούν σε μια βραδιά, αυτός, ένας νεαρός τότε Αρχιμανδρίτης!”.

    Κάπου εδώ διεκόπη η συζήτηση πριν πάρει η μπάλα και τους λοιπούς συγχρόνους εκδημήσαντες εις Κύριον αγίους. Είμαι στενοχωρημένος από το πόσο “παράξενα” αποτελέσματα μπορεί να έχει για τον υποτακτικό η υπακοή, η ανεγνωρισμένα υπάκοη υπακοή! Οι καιροί που ζούμε είναι αποκαλυπτικοί και γιαυτό πρέπει να δώσουμε ιδιαίτερη προσοχή στο λόγο του Κυρίου:

    Διά τούτο λέγω υμίν, πάσα αμαρτία και βλασφημία αφεθήσεται τοίς ανθρώποις, η δε τού Πνεύματος βλασφημία ουκ αφεθήσεται τοίς ανθρώποις” και ός εάν είπη λόγον κατά τού υιού τού ανθρώπου (και των εις τύπον και τόπον Αυτού Επισκόπων και Γεροντάδων), αφεθήσεται αυτώ” ός δ’ αν είπη κατά τού Πνεύματος τού αγίου (του χαρίσματος των όπου γης χαρισματούχων), ουκ αφεθήσεται αυτώ ούτε εν τώ νύν αιώνι ούτε εν τώ μέλλοντι.

    Με έκπληξη παρατηρώ ότι οι “της υπακοής” οι “Παραδοσιακοί”, οι “Ορθόδοξοι”, έχουν σχεδόν μια σχεδόν εγγενή τάση να ρέπουν προς την ασυγχώρητη αυτή αμαρτία και βλασφημία.

    Ίσως επειδή απολυτοποιούν την “κερασιά” (τον “τρόπο” της πνευματικής τους οικογένειας και αδυνατούν να αναγνωρίσουν κάτι θετικό στη “ροδακινιά”, στους άλλους) ίσως επειδή αισθάνονται ασφάλεια και αυτάρκεια λόγω της βεβαιότητας του “ασφαλούς” δρόμου που ακολουθούν. Ίσως να έχει να κάνει με αυτό που επισημαίνει ο π. Σωφρόνιος προς το τέλος του βιβλίου του αγίου Σιλουανού: “Ο αθωνικός μοναχισμός εν τη νηπτική αυτού δυσπιστία προς τον άνθρωπον κρατεί τον αρχαίον κανόνα: “Μηδένα προ του τέλους μακάριζε”. Η θετική αύτη νήψις ως και παν άλλο εν τη ανθρωπίνη ζωή δύναται να υπερβή τα όρια του δέοντος λαμβάνουσα χαρακτήρα μεγαλοποιημένης φοβίας περί της ανθρωπίνης αδυναμίας. Ο αθωνικός μοναχισμός ίσως έχει κλίσιν μάλλον προς το τελευταίον. (324)”. Ο αθωνικός μοναχισμός και όλος ο παραδοσιακός χώρος, αυτό που εννοούμε συνήθως λέγοντας Ορθοδοξία πάσχει από αυτή ακριβώς την μεγαλοποιημένη φοβία απέναντι στην ανθρώπινη αδυναμία και φοβάται υπερβολικά όταν σε κάποιους χώρους εμφανίζεται χαρισματική πνευματική ζωή, που είναι κατ’ εξοχήν ερωτική, και κάπως έτσι ίσως πέφτει στη βλασφημία του Αγίου Πνεύματος. Όντες κάποιοι άγευστοι του ανθρωπίνου έρωτος ή έχοντας απωθήσει στα βιαστικά τη νεανική αυτή αμαρτία, φοβούνται, απεχθάνονται και ζηλεύουν όταν αισθάνονται ότι συμβαίνει κάπου επανενεργοποίηση της καρδιάς.

    Η πόρνη όμως άκουσε τον εκπληκτικό εκείνο λόγο ότι της αφέθηκαν οι αμαρτίες επειδή αγάπησε πολύ. Αγάπησε τον άνθρωπο Ιησού και επειδή Αυτός ήταν καθαρός, ήταν το Φως, κάθαρε αυτή της την ανθρώπινη αγάπη και της την επέστρεψε απαλλαγμένη παθών και αμαρτίας τις πρόσφερε δηλαδή άφεση αμαρτιών, σωστή λειτουργία του ερωτικού στοιχείου, την πλημμύρισε ο θείος πλέον έρωτας. Στερούνται οι ίδιοι, διώκουν και όσους ως η πόρνη πλησιάζουν δια της αγάπης, δια του έρωτος τον μόνο Αξιέραστο και τους όπου γης σύμμορφους Αυτού γενόμενους.

    “Άνθρωποι τινες ανδρούμενοι εν τη Εκκλησία δια των αιωνοβίων παραδόσεων Αυτής, δια της υπερόχου λατρείας, των θείων μυστηρίων των ανεξαντλήτων λειτουργικών και δογματικών θησαυρών – δυνάμει των οποίων γεννάται εντός αυτών αγαλλίασις και ειρήνη – δεν υπόκεινται εις οξείας κρίσεις και βιαίας μεταστροφάς. Η πνευματική αυτών αύξησις συντελείται άνευ θυελλωδών ρήξεων. Ενίοτε εις τοιαύτας ψυχάς γεννάται εκ νεότητος εισέτι βαθεία και ισχυρά έφεσις προς τον Θεόν, η οποία κυριαρχεί εφ’ όλου του είναι αυτών. Αι τοιαύται ψυχαί προσέρχονται εις τον μοναχισμόν κατά τρόπον απλούν και φυσικόν”. Αυτής της κατηγορίας οι Χριστιανοί, οι “εξ Ιουδαίων” κάποιες φορές δεν μπορούν να αντιληφθούν τον τρόπο των “εξ Εθνών” για τους οποίους ισχύει μάλλον το λεχθέν για την πόρνη: “αφέωνται αι αμαρτίαι αυτής ότι ηγάπησεν πολύ”.

    Οι δρόμοι είναι χοντρά χοντρά δύο: ο του θεσμού και ο του χαρίσματος (του έρωτος), και καλό είναι να μην απολυτοποιούμε κανένα και να αφήνουμε τον Θεό να ενεργεί όπου και όπως Εκείνος θέλει. Να αφήνουμε το Πνεύμα να πνέει όπου θέλει και να προσέχουμε να μην πέφτουμε στην άρνηση των χαρισμάτων Του, στη βλασφημία Του.

    Ίσως ο βασικός λόγος που ο παραδοσιακός χώρος ρέπει προς την ασυγχώρητη αυτή αμαρτία να είναι η δραματική του υστέρηση στην επίτευξη του “φρόνιμοι ως οι όφεις”. Προσανατολισμένος αποκλειστικά (και αφελώς) προς το “ακέραιοι ως οι περιστεραί”, προς τις θετικές εμπειρίες, δεν επιτρέπει στο εκκρεμές να ολοκληρώσει την πλήρη ταλάνταση από τη Βασιλεία μέχρι τον Άδη. Στερείται της άνευ απελπισίας μακροχρόνιας παραμονής στις καίριες αρνητικές εμπειρίες της θεοεγκατάλειψης, δεν έχει στο τσεπάκι του τον άδη, δεν έχει την ελευθερία του Γκουρού …; δεν έχει έτοιμη προς πάσα ζήτηση τη ξεραΐλα, το στεγνό και στυγνό ντάουν κι έτσι έχει χάσει ένα σωτήριο εργαλείο. Δεν διαθέτει το “βάμμα του ηλιοτροπίου”, την εν τω άδη άνευ απελπισίας παραμονή που είναι το εργαλείο που επιτρέπει την άμεση αναγνώριση κάθε πραγματικής εμπειρίας. Το σκοτάδι είναι το καλύτερο περιβάλλον για να αναγνωρισθεί κάθε είδους φως. Ενώ, αν κάποιος είναι έμπλεος ερυθρού φωτός αδυνατεί να αναγνωρίσει το πράσινο …;

    Μόνο το μαύρο σκοτάδι επιτρέπει στον παρατηρητικό ανιχνευτή να αναγνωρίζει κάθε είδους φως και να μην πέφτει στην ασυγχώρητη αμαρτία της βλασφημίας του Αγίου Πνεύματος, της άρνησης του χαρίσματος των όπου γης εταιρόηθων χαρισματούχων. Στον απόστολο της 17ης Δεκεμβρίου ο απόστολος Παύλος στην προς Εβραίους κεφ. 13, γράφει: “διδαχαίς ποικίλαις και ξέναις μη παραφέρεσθε” καλόν γαρ χάριτι βεβαιούσθαι την καρδίαν, ου βρώμασιν, εν οίς ουκ ωφελήθησαν οι περιπατήσαντες”.

    Το μεγαλύτερο ποσοστό των υπέρβαρων εκκλησιαστικών ανδρών (πλην των για εντελώς οργανικούς λόγους) παχαίνουν επειδή φοβούνται τον άδη! Επειδή δεν αντέχουν την πορεία προς το φρόνιμοι ως οι όφεις! Και το παθαίνουν αυτό κυρίως επειδή δεν έχουν την κατάλληλη ενημέρωση. Ο Ναυπάκτου έγραψε το περί της ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ έργο του αλλά ποιος το διαβάζει και ποιος το καταλαβαίνει; Η αγωγή που κάμνει το θνητό φρόνιμο “ως οι όφεις” είναι η εκούσια, μετά χαράς, εν άδη παραμονη ή για να το πούμε με “μικρότερα” λόγια η εκούσια υπομονή του όποιου και όσου καθημερινού ντάουν. Ακόμη και ο ξενέρωτος ο Ανδρουλάκης το ξέρει πλέον αυτό και συμβουλεύει τους ακροατές του να αφήνουν την ανία τους να συμβαίνει. Όμως οι του Κατηχητικού δεν τα υποψιάζονται αυτά. Βιάζονται να …; προσφέρουν στην κοινωνία(!) να …; αξιοποιήσουν τα χαρίσματά τους(!) και όταν “πέφτουν” το ρίχνουν αρχικά στους καφέδες για να στανιάρουν. Με τον καιρό, τι να σου κάνει η καφεΐνη, έλα που απαγορεύεται και η κοκαΐνη ή το ecstasy, οπότε αρχίζουν λάου λάου τα ψυχοδιεγερτικά, τα διωκτικά του ντάουν ψυχοφάρμακα. Και τέλος πάντων υπάρχει πάντα διαθέσιμος ο “μη αμαρτωλός” τρόπος διωξίματος του ντάουν, ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ. “Άρτος καρδίαν ανθρώπου στηρίζει”. Αυτός που κάποτε χτυπούσε η καρδούλα του λόγω πνευματικών βιωμάτων και τώρα διάγει βίον ανιαρόν, ξερός και στεγνός, έχει πάντα τη δυνατότητα να “βεβαιώσει”, να στηρίξει, την καρδούλα βρώμασι, μασουλώντας. Κάπως έτσι παχαίνουν κάποιοι από τους καημένους τους παραδοσιακούς πνευματικούς και μετά μπουκώνουν και εντελώς και οι όποιες εγκεφαλικές τους λειτουργίες και γίνονται έρμαια στα χέρια επιτήδειων πνευματικών τους τέκνων, άλλοτε καλοπροαίρετων και άλλοτε υστερόβουλων και ο Θεός να φυλάξει από τους κεραυνούς τους την κοινωνία και αυτούς.

    Αν όντως τα πράγματα έχουν έτσι Κύριος οίδε. Εγώ απλώς παρατηρώ και α-πορώ. Κάπως τραβηγμένο και προκλητικό αλλά αφού η θεία Χάρη καταφέρνει και ενεργεί σε “ορθόδοξα” περιβάλλοντα, και όντως ενεργεί, τότε μπορεί να ενεργήσει οπουδήποτε! Σε τόσο φονταμενταλιστικά, τόσο φαρισαϊκά, τόσο σίγουρα και περήφανα για τον ορθό δρόμο τους.

    “Αυτό που εμποδίζει την επικοινωνία δεν είναι η απουσία της ευφυΐας αλλά η παρουσία της έπαρσης” (Βιτγκενστάιν)

    Δυστυχώς οι “βάρβαροι” δεν βρίσκονται στην Ανατολή ή τη Δύση αλλά εντός των από δυσμών προς ανατολάς στραμμένων Ναών μας. Με τ’ άγρια, εκκωφαντικά ντισιμπέλ, με τα χυδαία φώτα -τα κατ’ απομίμησιν των λουδοβικέ σαλονιών του εξ Εσπερίας τέως Θρόνου- πασχίζουν να σβήνουν το σκοτάδι απ’ τις καρδιές των συναγμένων. Το σκοτάδι, την εν θλίψει και άνευ απελπισίας παραμονή στο ντάουν, στον άδη, στη κατάνυξη, που είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για να καλλιεργηθεί ο θνητός, να προετοιμαστεί δια την έλευσιν του Φωτός του ανεσπέρου και ιλαρού. Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι (οι την εκούσια ταφή υπομένοντες στον παγερό άδη της απουσίας των συναισθημάτων και της φαντασίας) ότι αυτών εστί (όχι θα …; αλλά εδώ και τώρα εστί) η Βασιλεία των Ουρανών …; μετά διωγμών.

    Μετά διωγμών ακόμη και εκ μέρους των ημετέρων διότι όπως λέει η γερόντισσα Γαβριηλία: “Δεν πρέπει να κρίνουμε. Αλλά όταν δεν κρίνουμε θα μας κρίνουν όλοι”. Μετά διωγμών, διότι όπως τονίζει ο π. Σωφρόνιος: “Παρατηρούμεν εν τούτοις μετά μεγάλης οδύνης εκείνο το λυπηρόν φαινόμενον εν τη ζωή της Εκκλησίας, κατά το οποίον οι ευρισκόμενοι εις το κατώτερον πνευματικόν μέτρον αντιλήψεως δεν δύνανται να συλλάβουν ούτε τας σκέψεις, ούτε τας προσευχάς, ούτε την δύναμιν, ούτε την θεωρίαν, ούτε την αγάπην εκείνων οι οποίοι είναι πλέον ικανοί να αφομοιώσουν τας άνωθεν κατερχομένας αποκαλύψεις. …; εκείνοι οι οποίοι ολιγώτερον εμβαθύνουν εις την γνώσιν των θείων πραγμάτων αποδέχονται την ιδίαν αυτών αντίληψιν ως την εσχάτην τελειότητα και μάχονται να επιβάλουν αυτήν εφ’ όλης της δομής της Εκκλησίας …

    Πάντες “οι θέλοντες ευσεβώς ζην εν Χριστώ διωχθήσονται”, έτι και εντός της Εκκλησίας, εφ’ όσον υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι ουχί μόνον απορρίπτουν την τελειότητα, αλλά και μάχονται κατ’ αυτής”.

    Ο Αμνός του Θεού μερίζεται αμερίστως και κυκλοφορεί επί της γης ως Παΐσιος, Σωφρόνιος, Γαβριηλία, Πορφύριος, Εφραίμ, κλπ, κρούων τας θύρας των καρδιών ημών. Όλοι είναι σωλήνες. Τώρα ποιος είναι μεγαλύτερος και καθαρότερος -με λιγότερες σφηνωμένες “τυρόπιτες”- Κύριος οίδε.

    Για τον καθένα μας οφείλει να είναι κατ’ αρχήν ο δικός του … ασυγχύτως. Όταν θα τύχει να έρθει σε επαφή με άλλους να μην συγχυσθεί και να είναι έτοιμος να αναγνωρίσει το χάρισμα σε διαφορετικές ανθρώπινες προϋποθέσεις. Σε καιρούς παγκοσμιοποίησης υπάρχει μεγάλος κίνδυνος απολυτοποίησης των ημών και βλασφημίας του Αγίου Πνεύματος -απόρριψης του χαρίσματος των άλλων.

    18-12-2003 Διονύσιος Παπαχριστοδούλου (θεολόγος)

    Παρατήρηση Misha προς τους συνομιλητές εν σχέσει προς τα troll που προσπαθούν να διαλύσουν την συζήτηση.
    Υπάρχει μια διαδικτυακή έκφραση που δείχνει τον τρόπο αντιμετώπισης τους.
    Λέει “Don’t feed the troll” και εννοεί να μη τροφοδοτείται ο κλωνοποιημένος παρενοχλητής με απαντήσεις στις άσχετες προς το θέμα ύβρεις του , για να αποφεύγεται η εκτροπή του διαλόγου .

  19. Χριστιανός
    21 August 2010 at 09:01

    Ασε τα βλακώδη κείμενα ΜISHA. Δεν πρόκειται να ξεφύγεις απο το θέμα μας πού είναι το αισχρόν ποιόν σου. Παρακαλούμε τον Ανώνυμο χριστιανό να αποκαλύψει σύντομα στον κόσμο το αισχρόν ποιόν σου.

    ΦΙΛΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΠΡΟΣΟΧΗ!!!
    ==================================
    Προσέξτε τον ιεροεξεταστή
    Submitted by ΦΙΛΟΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ (not verified) on Wed, 18/08/2010 – 18:20.

    Προσέξτε τον ιεροεξεταστή Misha που καίει στην πυρά όλους όσους χτυπάνε τις αισχροαπόψεις και βρωμοαπόψεις του. Απόψεις χυδαιότητας, λάσπης και βλασφημίας.

  20. ΦΙΛΟΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ
    21 August 2010 at 09:39

    Eύγε “Χριστιανέ” . Ευχαριστώ θερμά για τις αλήθειες που λες.

  21. Ανώνυμος χριστιανός
    21 August 2010 at 10:40

    Ας αρχίσουν οι χοροί των αποκαλύψεων αφού τόσο πολύ το ζητάτε φίλοι μου.

    Θέμα μας, Η ΑΙΣΧΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ MISHA.

    Όλοι γνωρίζουμε ότι η τραγουδίστρια Δόμνα Σαμνίου τραδουδά αισχρότατα τραγούδια. Τραγούδια που εκφράζουν το άκρον άωτον της αισχρότητας. Όλοι οι χριστιανοί το βλέπουν αυτό και το σιχαίνονται. Υπάρχουν όμως και οι εξοικειωμένοι στις αισχρότητες που θεωρούν ως αθώο πράγμα και αυτήν ως μεγάλη τραγουδίστρια!!! Τέτοιος είναι ο “ορθόδοξος” Μisha δυστυχώς. Καταλαβαίνει κανείς και μόνο απο αυτό τις αισχρές αντιλήψεις που τον κατακυριεύουν.
    Το να προσπαθεί να τις θεωρήσει αυτές τις ΑΙΣΧΡΟΤΑΤΕΣ αντιλήψεις του ως Χριστιανικές και να κοροϊδεύει όσους τον στιλιτεύουν ως “ιεροεξεταστές” αυτό είναι ΑΙΡΕΣΗ.

    Δείτε περισσότερα εδω http://thriskeftika.blogspot.com/2009/08/blog-post_20.html στα σχόλια.

    (Aυτό είναι η αρχή της αρχής και θα ακολουθήσουν πλήθος αποκαλύψεις).

  22. ΦΙΛΟΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ
    21 August 2010 at 14:49

    Κάτι τέτοια είχα υπ’ όψη μου αγαπητέ “Ανώνυμε χριστιανέ” και μιλούσα όπως μιλούσα και με θεωρούσαν μερικοί επιπόλαιοι ως υβριστή και αγενή και άλλες βλακίες. Σε παρακαλούμε να συνεχίσεις για να μην μπαίνω εγώ στον κόπο και ψάχνω να βρω στοιχεία για τον αισχρό Μisha.

  23. Tagarakis Christos
    21 August 2010 at 16:08

    Πως τολμούν να αναφέρουν τις λέξεις “συζήτηση” και “διάλογος” αυτοί που άλλοτε επιτίθονται κρυμμένοι στην ανωνυμία, ενώ άλλοτε παρουσιάζονται με μια ψεύτικη – υποκριτική ευγένεια;

    Αυτά διδάχθηκαν από την Ασκητική της αγάπης;

    Εκμεταλεύονται με το χειρότερο τρόπο την ελευθερία λόγου και τη φιλοξενία που προσφέρει το Αντίβαρο.

    Γι΄ αυτούς ανάρτησα το ακόλουθο σχόλιο:

    http://www.antibaro.gr/node/1810#comment-3264

    Submitted by Tagarakis Christos (not verified) on Thu, 12/08/2010 – 22:03.

    “ΝΑΖΙΣΜΟΣ ΜΕ ΑΛΛΟ ΠΡΟΣΩΠΟ. (π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος)

    Μεθοδεύσεις Ολοκληρωτικών Αιρέσεων και Παραθρησκευτικών Ομάδων.”

  24. ΦΙΛΟΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ
    21 August 2010 at 16:57

    Αγαπητέ κ.Ταγαράκη, αν έχετε κάτι με κάποιον να τον/τους κατονομάζετε ώστε να αποφεύγονται οι παρεξηγήσεις προς ανθρώπους αθώους. Καθαρά και ξάστερα πράγματα για να μας καταλαβαίνει ο κόσμος.

    Όμως κάνετε λάθος να τα βάζετε με την ανωνυμία που δεν φταίει σε τίποτα. Με την ανωνυμία μπορεί να συκοφαντήσεις ή να αποκαταστήσεις αδικίες και συκοφαντίες, μπορεί να γράφεις αισχρότητες και να χλευάζεις όσους τις καταδικάζουν ή να αποκαλύψεις τους αισχρούς και να “παλουκώσεις” τις αισχρότητες καταδικάζοντας τες.

  25. Χρήστος Χ.
    21 August 2010 at 18:56

    Η ανωνυμία είναι σαν το μαχαίρι που δεν φταίει σε τίποτα και δεν μπορεί κανείς λογικός να το καταδικάσει για τίποτα. Το να επιτίθεται κάποιος μέσα απο την ανωυμία που λέτε, αυτό δεν λέει τίποτα απο μόνο του. Το ερώτημα είναι σε ποιόν επιτίθεται, πώς επιτίθεται και γιατί επιτίθεται. Εν προκειμένω οι φίλοι που μας δείχνουν ποιός είναι ο Misha καιτοι ανώνυμοι επιτελούν μέγα έργο αφού επιτίθενται εναντίον της αισχρότητας που βρωμίζει ψυχές.

  26. Χριστιανός
    22 August 2010 at 10:11

    Τί δουλειά έχει η προστυχιά και η ξετσιπωσιά με την Χριστιανική Ηθική Διδασκαλία του Ευαγγελίου; Αν αυτό δεν λέγεται διαστροφή πλήρης τότε εγώ είμαι χελιδόνι!

  27. Θεόδωρος Ορέστης
    22 August 2010 at 10:55

    ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΟΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ ΣΤΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟ ΝΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΟΝΤΑΙ ΠΙΟ ΚΟΣΜΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΥΘΕΙΣ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΥΣ, ΕΙ Δ’ ΑΛΛΩΣ ΘΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ Η ΠΟΙΝΗ ΤΗΣ ΔΙΑΓΡΑΦΗΣ ΤΩΝ ΣΧΟΛΙΩΝ.
    ΕΙΝΑΙ ΗΔΗ ΥΠΟ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΙΔΙΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΥΠΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ…

  28. Tagarakis Christos
    22 August 2010 at 13:14

    π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος: δείτε τι λέει για την Ορθόδοξη γλώσσα και την πλάνη. Ίσως σας ενδιαφέρει:

    http://egolpio.wordpress.com/2010/08/21/energeiajes-8erapeies/

    Η άποψη ότι δεν έχουν σημασία οι λέξεις, αποτελεί ένα από τα βασικά επιχειρήματα της νέας εποχής.

    Το χρησιμοποιεί για να κάνει περισσότερο αποδεκτές τις γλωσσικές ταχυδακτυλουργίες και να δημιουργεί σύγχυση (π.χ. στην περίπτωση του οικουμενισμού, αλλά και σε πολλα άλλα θέματα).

  29. Tagarakis Christos
    22 August 2010 at 13:28

    Απάντηση στον

    “Αγαπητέ κ.Ταγαράκη, αν έχετε
    Submitted by ΦΙΛΟΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ (not verified) on Sat, 21/08/2010 – 18:57.”

    Όπως έγραψα και πιο πριν, δεν εμπλέκομαι σε προσωπικές αντιδικίες με κανένα. Όποιος διαβάσει τα διάφορα σχόλια, θα αξιολογήσει τον τρόπο γραφής των σχολιαστών.

  30. Misha
    22 August 2010 at 14:09

    Απάντηση στα ερωτήματα γιατί χρησιμοποιούνται δύο μέτρα και δύο σταθμά στην ανάγνωση του βιβλίου «Η ασκητική της αγάπης» εν σχέσει πχ προς τους βίους των γερόντων Πορφυρίου και Παϊσίου , φαίνεται πως δε θα πάρουμε.

    Γι αυτό και ισχύει η κατακλείδα τής παραπάνω τοποθέτησης του κ.Δ.Βαλκέα

    «αν δεν είμαστε οπαδοί του “Γεροντισμού” (που καλώς τον χαρακτηρίζει ο Κος Ταγαράκης “παθολογικό φαινόμενο”) θα πρέπει να ασκήσουμε την ίδια κριτική σε γραπτά για όλους τους Αγιασμένους Γέροντες. Διαφορετικά -αν περιοριστούμε σε μία Γερόντισσα μόνο- θα πουν πολλοί (σίγουρα κινούμενοι από κακεντρέχεια ) πως η κριτική αυτή έχει “άλλα κίνητρα”, εμπαθή και κακόβουλα και όχι την εύρεση της αλήθειας. »

  31. Χριστιανός
    22 August 2010 at 14:13

    Submitted by Νίκος ο Μετανοείτε (not verified) on Fri, 20/08/2010 – 21:50.
    < <Όποιος γράφει 10 λεπτά μετά από έναν άλλον είναι ο ίδιος... Μάλιστα...>>

    Και κυρίως:
    < <Κι εγώ τώρα γράφω από το σπίτι ενός φίλου... Σε λίγο θα του δείξω τη συζήτηση και μπορεί να θέλει να γράψει κι αυτός... Θα είμαι ο ίδιος;;>>

  32. Χριστιανός
    22 August 2010 at 14:17

    Για την αισχρότητα του Misha δεν θέλετε να μιλάνε κύριε διαχειριστά; Να αφήσουμε αυτόν τον “κύριο” να παριστάνει τον υποστηρικτή της Γερόντισσας ενώ πλέει μέσα στην αισχρότητα. Και να γίνεται τιμητής των άλλων;

  33. Θεόδωρος Ορέστης
    22 August 2010 at 21:00

    Τα σχόλια που δεν προσθέτουν στον διάλογο, αλλά μονάχα προκαλούν, θα διαγράφονται, ανεξαρτήτως έναντι τίνος στρέφονται.

  34. Ανώνυμος
    23 August 2010 at 09:43

    @Ταγαρακης Χρηστος

    είπατε: “Πως τολμούν να αναφέρουν τις λέξεις “συζήτηση” και “διάλογος” αυτοί που άλλοτε επιτίθονται κρυμμένοι στην ανωνυμία, ενώ άλλοτε παρουσιάζονται με μια ψεύτικη – υποκριτική ευγένεια;

    Αυτά διδάχθηκαν από την Ασκητική της αγάπης;

    Εκμεταλεύονται με το χειρότερο τρόπο την ελευθερία λόγου και τη φιλοξενία που προσφέρει το Αντίβαρο.

    Εστω οτι η ευγενεια μου ειναι “υποκριτική”. Να το δεχτω. Εσείς γιατί δεν απαντάτε στα επιχειρήματα που τέθηκαν αλλά εκφενδονίζετε κατηγορίες ; Ειναι Χριστιανική τακτική αυτή, ακόμα και αν είμαι Φαρισαίος;

    Συγνώμη αν σας στεναχωρούμε επειδή δεν συμφωνούμε με την επιχειρηματολογία, αλλά -τι να γίνει- αυτά έχει ο διάλογος. Εσείς δηλαδή έχετε πραγματική ευγένεια με τον τρόπο που απαντάτε; με τον τρόπο που ταυτίζετε με τον Μίσα όποιον απαντήσει κάτι διαφορετικό; Αδελφέ μου δεν καταλαβαίνω ΚΑΘΟΛΟΥ τον τρόπο που απαντάτε, συγχωρέστε με.

    Οποιοσδήποτε γράψει επώνυμα κάποιος του επιτίθεται και αν γράψει ανώνυμα τον λένε κουκουλοφόρο. Γράφει ευγενικά του λένε πως είναι υποκριτής. Οτι και να είμαι (και υποκριτής και ψεύτης και κακοποιός ακόμα, να δεχτώ τα πάντα) αυτό δεν σημαίνει πως μπορούν ορισμένοι να αρνηθούν τον διάλογο για το θέμα από την στιγμή που δεν βρίζω και κρατάω ένα επίπεδο. Όσο κακός και να είμαι έχω επιχειρήματα. Στο ιντερνετ το θέμα δεν είναι ποιος είναι απέναντι, αλλά τι λέει. Πρέπει να επιτεθούν ορισμένοι σε εμένα η να συζητάμε για το πόσο “κακός” πιστεύετε ότι είμαι; Η θα κάνουμε συζήτηση βασιζόμενοι σε επιχειρήματα;

    @ Ορεστης, Όσοι γράφουν με πολλά ψευδώνυμα στον ίδιο διάλογο η βρίζουν θα πρέπει να σβηστούν τα σχόλια τους και να συνεχίσουμε. Ευχαριστούμε.

    Να συνεχίσουμε με το επιχείρημα του Αγαπητού Κου Ταγαράκη. Για μένα και την “υποκριτική ευγένεια” θα είναι πάντοτε καλός και αγαθός οσο “κακός” και αν παραμένω. Λυπάμαι ,αλλά θα θέσω και πάλι ερωτήματα:

    Λέτε πως λέει ο π. Κων/νος περι Ορολογίας. Ομως για τι ορολογία λέει; Λέει για “ροή αγάπης”; Λέει για ΚΑΡΜΑ. Είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί με Ορθόδοξο τρόπο το “Κάρμα”. Οχι βέβαια. Δεν χρησιμοποιεί τέτοια ορολογία η Γερόντισσα. Μην μπερδεύουμε λοιπόν τα πράγματα αγαπητέ φίλε. Παραμένουν ως επιχειρήματα τα όσα είπαμε παραπάνω:

    Συμβολική Θεολογία Β΄ του Ν. Ματσούκα:

    “Ἡ ακρίβεια στη διατύπωση κάθε δογματικής διδασκαλίας αναφέρεται μόνον στην ομολογία της πίστης, ενώ η μεγάλη άνεση της πατερικης θεολογίας ως προς την ἐλεύθερη θεώρηση όλων των ζητημάτων, την απόκρουση των εκάστοτε διαβρωτικων ἐπιθέσεων και την ἐξυπηρέτηση της ποικιλίας των χαρισμάτων αφήνει μεγάλα περιθώρια στη διατύπωση πολλων απόψεων καὶ στον αποσαφηνισμό ακόμα καὶ επιστημονικων ζητημάτων. Ετσι, Ο Αγιος Γρηγόριος Ο Παλαμάς λέει ότι η ακρίβεια είναι φυσικα απαραίτητη στην ομολογία της πίστης και συνάμα χρειάζεται προσοχή καὶ ως προς την επιλογή των λέξεων και κυρίως ως προς το νόημα που αποδίδουμε σ΄αυτές, ενώ δὲν απαιτειται τὸ ιδιο πράγμα καθὼς ο οποιοσδήποτε θεολόγος κάνει διάλογο για να υπερασπιστεί τὴν πίστη εναντίον των ασεβων (Συνοδικος Τόμος τοῦ 1351. Βλ.Ιωάννου Καρμίρη, Τα δογματικα καὶ συμβολικα μνημεια τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικης Εκκλησίας, τόμος Α΄, εν Ἀθήναις 1960, σελ. 378)”

    Αν αυτό ισχύει για “Θεολογους” πόσο μάλλον ισχυει και για μια απλή Γεροντισσα που μιλούσε απλά και για ένα βιβλίο που δεν είναι εγχειρίδιο Θεολογίας αλλά απλή εξιστόρηση;

    Ποσο μαλλον δεν μπορουμε να περιμένουμε χρήση επισημης ορολογίας οταν απλά έχουμε καταγραφή ενός προφορικού λόγου που ούτε η ιδια η Γερόντισσα περίμενε πως θα γινόταν βιβλίο;; Ένα παράδειγμα που θα δούμε, νομίζουμε πως παγιώνει αυτή την άποψη.

    λέει ο μακαριστός π. Ευσεβιος Βίττης:

    ————
    ” Έτσι έχουμε μια κίνηση αγάπης, που εκπορεύεται από τον Θεό, διαπερνάει και διαποτίζει όλα τα όντα, πνευματικά και υλικά, και επιστρέφει πάλι στον ίδιο τον Θεό ως πηγή της. Ιδιοποιούμενα δε τα πλάσματά του αυτήν την αγάπη, την προσφέρουν με τη σειρά τους στην αέναη πηγή της, για να συνεχίζη ακατάπαυστα αυτή η θεία ροή και η υπερλογική ανακύκληση. Έτσι ο λόγος «Τα σα εκ των σων» αποτελεί μια ατέλειωτη και αδιάκοπη και διαρκώς επαναλαμβανόμενη περίοδο αγάπης, που ζωοποιεί και χαρίζει ό,τι καλό σε όλους τους αποδέκτες της και προ πάντων στους λογικούς αποδέκτες της, που του προσφέρουν με τη σειρά τους ως δική τους, συνειδητά δική τους, την αγάπη τους στον Θεό, από τον οποίο και ξεκίνησε.”
    ————-

    απόσπασμα κειμένου απο: http://www.impantokratoros.gr/Anastasi_EyseviosVittis.el.aspx

    Εσείς χρησιμοποιείτε τον π. Κωνσταντίνο Στρατηγόπουλο, αλλά εγώ τον π Ευσέβιο Βίττη. Και οι δύο φωτισμένοι άνδρες. Αλλα τα λογια του π. Κων/νου τα “τραβάμε” εκτός νοήματος. Βεβαίως υπάρχουν και εκφράσεις που δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν Ορθόδοξα οπως π.χ. Καρμα. Αυτό δεν σημαίνει πως π.χ. η έκφραση “ΡΟΗ ΑΓΑΠΗΣ” δεν μπορεί να έχει Ορθόδοξη χρήση. Θεωρείτε πλανεμένο τον π. Ευσέβιο η πως δεν γνώριζε ορθό τρόπο έκφρασης; Εγώ όχι.

    Είναι, αληθινά, ορθή η άποψη του φιλτατου κου Ταγαράκη περι “ορολογίας”; Οπως δείχνουμε παραπάνω , ΟΧΙ. Αλλα είμαι ανοιχτος και σε αντίλογο απο τον Αγαπητό αδελφο και θα περιμένω με αγάπη τα όποια επιχειρήματα του. Η Χρήση του π. Κων/νου Στρατηγόπουλου είναι “ατυχής” στο θέμα της Γερόντισσας γιατί για άλλου είδους ορολογία μιλούσε ο στην ομιλία του, οχι για του ίδιου τύπου με αυτή που ομιλεί ο Κος Ταγαράκης.

    Δεν τα λέω εγώ αγαπητέ αδελφέ αυτά, τα λένε οι Πατέρες:

    «Βέλτιον ουν οικονομηθήναι την αλήθειαν. . . Ημίν μεν γαρ ουδέν βλάβος και απ’ άλλων λέξεων τούτο συναγουσών, Θεόν το Πνεύμα γινώσκειν. Ου γαρ εν ήχω μάλλον η διάνοια κείσθαι την αλήθειαν. . . » (Γρηγο ρίου Θεολόγου, Επιστολή 58: ΒΕΠ 60, σ. 239. PG 37, 116D).

    Εγώ ο υποκριτής, ο ψεύτης, ο κακοποιός, θα περιμένω τις απαντήσεις σας στα ερωτήματα για έναν διαλογο με -έστω υποκριτική- ευγένεια και -έστω και υποκριτική- πολιτισμένη ατμόσφαιρα. Θα περιμένω όμως μόνο επιχειρήματα.

    Διονύσιος

  35. ΦΙΛΟΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ
    23 August 2010 at 10:15

    Απορώ πολύ με την αναισθησία που δείχνει ο Διονύσιος απέναντι στον λόγο για ύπαρξη αισχρότητων και την παρουσίαση τους ως Χριστιανισμού ενώ όσοι τις πολεμάνε είναι “Ταλιμπάν” και “ιεροεξεταστές”. Είναι Χριστιανισμός αυτός; ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΟΧΙ. Είναι Χριστιανική η συμπεριφορά του Διονυσίου; Φυσικά και όχι.

  36. ΦΙΛΟΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ
    23 August 2010 at 19:10

    Κακοπροαίρετοι είναι όσοι υποστηρίζουν αισχρότητες και χυδαιότητες “κύριε” Misha. Καταλάβατε για ποιον Misha χτυπά η καμπάνα;

    Για όσους θεωρούν ότι πρόκειται για προσωπικές αντιδικίες, τους λέω ότι κάνουν λάθος μεγάλο. Πρόκειται για αντιδικίες με την αισχρότητα την ίδια που με μεγάλο θράσος εισβάλλει στον εκκλησιαστικό χώρο.

  37. Misha
    23 August 2010 at 19:36

    @Διονύσιο

    Αγαπητέ , δε μάς κάνουν την «χάρη» να διαλεχθούν μαζί μας επί των συγκεκριμένων ζητημάτων( που αποδεικνύουν την κακοπροαίρετη κρίση τους για την, ταπεινή και πτωχή δια Χριστόν, γερόντισσα Γαβριηλία),διότι όσους υποστηρίζουν την καλή μάτουσκα τους θεωρούν ορθοδόξους εντός εισαγωγικών όπως καταγράφεται από τις πρόσφατες αναφορές τους στο σάιτ του «Εγκόλπιον», όπου ανακινήθηκε η συκοφαντική επίθεση και όπου η ιεροεξεταστική λογοκρισία αποκλείει τον αντίλογο.

    (Το «μάς» δεν ενέχει καμμία υπόνοια ομαδοποιήσεως ή , πολύ περισσότερο, οπαδοποιήσεως απόψεων.Χρησιμοποιείται χάριν συντομίας )

  38. Tagarakis Christos
    24 August 2010 at 20:51

    Κάτι ενδιαφέρον για την ομοιοπαθητική (επειδή καλώς ή κακώς έγινε λόγος και γι΄αυτήν):

    http://egolpio.wordpress.com/2010/08/23/agionoros_omoiopa8itiki/

  39. Misha
    24 August 2010 at 21:23

    και η αποκάλυψη της απάτης του «Εγκόλπιον»

    http://misha.pblogs.gr/2010/08/omoiopathhtikh-kai-rwsoi-agioi-h-apath-toy-egkolpion.html

  40. Theoprovlitos
    25 August 2010 at 15:50

    Εχω προσεξει οτι συχνα προσωπα που αρεσκονται στο να δογματιζονται για το ποιος ειναι αιρετικος και περιμενουν καθε λεξη για να κατηγοροησουν τον εναν ή τον άλλον άλλον οτι ειναι αιρετικος συμφωνα με το γραμμα ενος νομου που οι ΙΔΙΟΙ θεσμοθετουν, δανειζονται ή αναγνωριζουν, ακομα και αν αλλαξουν στρατοπεδο την ιδια τακτικη εφαρμοζουν.
    Δηλαδη δεν ασχολουνται με το τι ειναι οι ΙΔΙΟΙ αλλα με το τι ειναι οι ΑΛΛΟΙ.

    Εχω μαλιστα και συγκεκριμενο παραδειγμα κυριας τεως συνεργατιδος του π. Αλεβιζοπουλου την δεκαετια του ’80, με ευσημα από τον Αντιαιρετικο Αγωνα η οποια μετα απο περιπλανησεις κατεληξε να γινει η ιδια Πεντηκοστιανη (στην σέκτα του Πατσαούρα για τους γνωρίζοντες) και να περασει στο στρατοπεδο που η ίδια αντιμαχόταν και στο τελος να φυγει οχι μονο από την Εκκλησια αλλα και από τον Χριστιανισμο γενικοτερα.

    Στην Ορθοδοξια ενιοτε υπαρχει ΕΠΙΣΗΣ ενας λανθανων γκουρουϊσμος: Οτι τα παντα περνουν από την απολυτη και αλαθητη γνωμη του εκάστοτε πνευματικου και μαλιστα καποιοι πνευματικοι κανουν εσκεμμενα καταχρηση και απολυτικοποιουν τις προσωπικες τους θεσεις που ΔΕΝ απτονται δογματικου χαρακτηρα. Αν τυχει δε να βλεπουν καθ υπερβολη παντου φαντασματα, διαβολους και τριβολους αλοιμονο στο πνευματικοπαιδι τους που μετατρεπεται σε ενα πνευματικα ανωριμο και άβουλο ον το οποιο μαθαινει να σκεφτεται καποιος άλλος για αυτον ζωντας μονιμως κατω από έναν νέο “Μωσαϊκο Νομο”.

    Για το συγκεκριμενο βιβλιο, δεν ξερω πως γινεται από χιλιαδες πραγματα που περιεχει καποιοι να εχουν κολλησει σε ελαχιστα συγκεκριμενα θεματα και να τα εχουν αναδειξει σε πρωτευοντα, οταν τοσο για μενα όσο και για πολλους άλλους που το διαβασαν είτε τα αντιμετωπισαν με σκεπτικισμό είτε τα προσπερασαν χωρις να τα υιοθετησουν ουτε ως άποψη ουτε ως δογματικη θεση ή τα απέρριψαν.

    Δεν θα υπεραμυνθω των οποιων αμφιλεγομενων αποψεων, διοτι δεν με απασχολουν ουτε με επιρρεαζουν προς καμμια κατευθυνση, αλλα ετσι για παραδειγμα, το άγγιγμα του ιματιου του Χριστου απο την αιμορροουσα “καὶ ἰδοὺ γυνὴ αἱμορροοῦσα δώδεκα ἔτη προσελθοῦσα ὄπισθεν ἥψατο τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ· ἔλεγεν γὰρ ἐν ἑαυτῇ· ἐὰν μόνον ἅψωμαι τοῦ ἱματίου αὐτοῦ σωθήσομαι.”

    και αλλού

    Καὶ γυνὴ οὖσα ἐν ῥύσει αἵματος ἀπὸ ἐτῶν δώδεκα, ἥτις οὐκ ἴσχυσεν ἀπ’ οὐδενὸς θεραπευθῆναι, προσελθοῦσα ὄπισθεν ἥψατο τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ καὶ παραχρῆμα ἔστη ἡ ῥύσις τοῦ αἵματος αὐτῆς. καὶ εἶπεν ὁ Ἰησοῦς· τὶς ὁ ἁψάμενος μου; ἀρνουμένων δὲ πάντων εἶπεν ὁ Πέτρος· ἐπιστάτα, οἱ ὄχλοι συνέχουσιν σε καὶ ἀποθλίβουσιν. ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν· ἥψατο μού τις, ἐγὼ γὰρ ἔγνων δύναμιν ἐξεληλυθυῖαν ἀπ’ ἐμοῦ.

    αλλα και στις Πραξεις αναφερεται οτι πηγαιναν στους αρρωστους μαντηλια και αντικειμενα των Αποστολων και οι ανθρωποι θεραπευονταν με το αγγιγμα των ΡΟΥΧΩΝ.

    Δεν θα μπω στην διαδικασια να ερμηνευσω εγω το πως λειτουργει ο Θεός αλλα παντως το να κατηγορησει κανεις αβιαστα οτι όποιος αναφερθει σε θεματα που απτονται των μυστηριωδων ενεργειων του Θεου και της ανεξιχνιαστης φυσης του ανθρωπου -ιδιαιτερα εκεινου που με το βιο του εναι σχεδον σε προπτωτικο επίπεδο- το θεωρω διολισθημα.

    Ή αλλού που αναφερεται το χρωμα των ρουχων ή των αντικειμενων: Δηλαδη ειναι new age το γεγονος οτι στις Κυκλαδες βαφουν τα σπιτια λευκα και το χειμωνα φοραμε σκουροχρωμα ρουχα διοτι η ενεργεια του ηλιου έλκεται ή αντανακλαται αναλογως; Δεν εχει σχεση με την θερμικη ενεργεια του σωματος ότι οταν δυο κοιμουνται αγκαλια ζεσταινονται περισσοτερο; Δεν ειναι το σωμα παραγωγος ενεργειας;

    Οσον αφορα το συγκεκριμενο βιβλιο το εχω βρει εξαιρετικα οφέλιμο για χιλιαδες ψυχων που μεσω αυτου οδηγηθηκαν στην Ορθοδοξια διοτι αυτο ηταν το καταλληλοτερο για να τους ελκυσει στην Εκκλησια ακομα και εαν φαινεται σε μερικους ανορθοδοξο, ενω τουναντιον κειμενα και βιβλια σεβαστων κατα τα άλλα πατερων που ειναι όμως μονιμως με το δάκτυλο στην σκανδαλη ή το δακτυλο προτεταμενο αποτυγχανουν οικτρα.

    Υπαρχουν όμως πνευματικοι για καθε ψυχοσυνθεση και ο καθενας βρισκει τον δρομο της σωτηριας του με τον Α ή τον Β τρόπο. Δεν ειναι αλλαζονια να ισχυριζομαστε οτι μονο ο δρομος του τάδε ειναι ο σωστος και οι άλλοι ειναι πλανημενοι αν δεν συμφωνουν μαζι ΤΟΥ και με τις αντιληψεις του, εκτος αν οι θεσεις αυτες άπτονται θεματων τα οποια εχουν ξεκαθαρα καταδικαστει από την Εκκλησια ή ειναι σαφεστατα αντιθετα με την Αγια Γραφη.

    Ο γεροντας Ιωαννης Κριστιανκιν της Ρωσσιας (το βιβλιο του ειναι υπό μετάφραση), μεγαλη συγχρονη πνευματικη μορφη, προς εκπληξη μου ειναι υπερ της Ομοιοπαθητικης απεναντι στην οποια εγω ήμουν παλαιοτερα αρνητικοτατος σημερα δε απλα επιφυλακτικος. Αλλα να βγαλω και τον πατέρα Κριστιανκιν αιρετικό; Ή μονο οτι εχει σχεση αποκλειστικα με το Βυζαντιο ειναι σωστο και η πρακτικη σοφια ή η εμπειρια άλλων λαων (και δεν αναφερομαι σε πιστη) ειναι για τα σκουπιδια; Οι παροιμιες των άλλων λαών είναι λάθος; Εν τοιαυτη περιπτωσει ουτε την αρχαια γραμματεια ή τον αθλητισμό για παραδειγμα δεν θα έπρεπε να αποδεχθουμε γιατι ήταν -τοτε- συνυφασμένα με τον παγανισμο ενω σημερα εχουν περασει από το φιλτρο της Εκκλησιας.

    Ή είναι η λεγομενη Ελληνορθοδοξη ή Ελληνοχριστιανικη πίστη, δογματικη και γραμματεια νοθευμενη επειδη εμπεριεχει ως ενα βαθμο θεσεις τεως δωδεκαθειστων; Γιατι περι παγανισμου μας κατηγορουν οι Προτεσταντες για την προσκυνηση των εικονων, των Αγιων, την τελεση των μνημοσυνων κλπ αν δει κανεις την Ορθοδοξια εντελως επιφανειακα.

    Τελος, ο αγωνας που κανω προσωπικα και για New Age αντιληψεις, συγκρητισμους, οικουμενισμους και άλλα παραπλανητικα αν δεν με νομιμοποιει να εχω άποψη για το συγκεκριμενο βιβλιο τουλαχιστον με απαλλασσει από την ενδεχομενη κατηγορία-κατακριση οτι εχω New Age επιδιωξεις ή νοθευμενο δογματικο κριτηριο.

    Ευχαριστω,
    “Θεοπροβλητος”

  41. Theoprovlitos
    25 August 2010 at 17:19

    Ιωαννη,

    εγω λοιπον εχω διαπιστωσει πως ειναι και τα δυο σωστα. Οταν μιλας καποιον για πνευματικα πραγματα και μπαινει ο αλλος ή χτυπα το τηλεφωνο και σε διακοπτει (το εχω παρατηρησει πολλες φορες οταν μιλαω για πνευματικα πραγματα) προφανως ειναι εκ του πονηρου. Μαλιστα εχω τσεκαρει οτι χρησιμοποιει και προσωπα που γνωριζω πως ειναι αρνητικα προς τα πενυματικα για να ενοχλησουν.

    Αλλες φορες παλι που εγω φλυαρω ή παω να πω κατι προσωπικο ή οικογενιακο ή να φλυαρησω με κινδυνο να εκτεθω ή να προσβαλλω τον άλλον αθελα μου διακοπτομαι και τοτε ερχομαι εις ευατον και αντιλαμβανομαι οτι πιθανον να μην πρεπει να πω την μπαρουφα μου ή τα ενδοψυχα μου στον άλλον.

    Επομενως γιατι τον ενα κατ αναγκη αναιρει το αλλο;

  42. Misha
    26 August 2010 at 14:46

    Φίλε Θεοπρόβλητε

    σημαντικά τα όσα καταθέτεις.Μένω ιδιαίτερα στην σημείωση για τον γέροντα Ιωάννη, στάρετς της Λαύρας του Πσκωβ σχετικά με την ομοιοπαθητική.
    Μιλώ εδώ και χρόνια και για τον γ.Ιωάννη Κρεστιάνκιν ως συνιστώντα ενθέρμως την ομοιοπαθητική και οι ιεροεξεταστές απαντούν ότι παραποιώ τα ρωσικά κείμενα, χωρίς ωστόσο να παρουσιάζουν καμμία απόδειξη προς τούτο!

    Μάλιστα σε επιστολές του ο π.Ιωάννης λέει σε πνευματικοπαίδια του «να κάνουν τον σταυρό τους και να λάβουν άφοβα τα κατάλληλα ομοιοπαθητικά φάρμακα γιατί αυτό έκαναν και ο άγ.Ιγνάτιος Μπρατσιανίνωφ και ο αγ.Θεοφάνης ο έγκλειστος».

    Εύχομαι να εκδοθούν σύντομα τα περί τον γερ.Ιωάννη Κρεστιάνκιν για να ακουστεί και πέραν του διαδικτύου και η άλλη αποψη για την ομοιοπαθητική, από την μεγάλη Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρωσίας,στην οποία η ομοιοπαθητική έγινε αποδεκτή τουλάχιστον 100 χρόνια πριν εμφανιστεί στην Ελλάδα.

    Στα όσα αφορούν την γερόντισσα Γαβριηλία έχεις δίκιο σε όλα.
    Είναι πολύ άδικο για μια σελίδα του βιβλίου Ασκητική της Αγάπης (σε μία σελίδα που επιγράφεται «για την υγεία» περιέχονται οι περισσότερες από τις δήθεν αμφισβητούμενες απόψεις της γερόντισσας, οι οποίες ωστόσο είναι απόψεις λαϊκή ιατρικής διάχυτες σε πολλές παραδόσεις) να απορρίπτεται όλο το βιβλίο, σαν δήθεν νεοεποχίτικο!

    Τις τελευταίες μέρες διάβασα σε ρωσική ιστοσελίδα μια σφοδρή κριτική ενός παλιοημερολογίτη ιερωμένου και για το βιβλίο του γ.Σωφρονίου «ο γέρων Σιλουανός», όπου με επιχειρήματα παρόμοια με των κατηγόρων της γερόντισσας , προσπαθεί αν βγάλει κακόδοξο το βιβλίο και πλανεμένο τον άγιο Σιλουανό.
    Όποιος ενδιαφέρεται ας ζητήσει την παραπομπή.

    Καλήν εσπέρα σε όλους.

  43. Theoprovlitos
    26 August 2010 at 15:16

    Misha,

    Παντως σε καμμια περιπτωση δεν προκειται να αποδεχθω και μαλιστα ανεπιφυλακτα την Ομοιοπαθητικη και ουτε ηταν αυτος ο λογος της παρεμβασης μου, ακομα και εαν ο π.Ιωαννης Κριστιανκιν εχει θετικη άποψη.

    Δηλαδη δεν σπευδω να υιοθετησω ουτε την αποψη του π. Κριστιανκιν, ουτε της γ.Γαβριηλιας, ουτε του π.Σαραντη Σαραντου (αν ευθυνεται αυτος για οσα γραφει το Εγγκολπιο). Απο την στιγμη που δεν εχει διατυπωθει ουτε σηεμρα ουτε κατα το παρελθον επισημη συνοδικη θεση για το θεμα απλα δεν παινρω θεση ουτε υπερ ουτε κατα. Και μαλιστα ειμαι επιφυλακτικος διοτι οντως πιστευω πως καποιοι είτε θεραποντες είτε ασθενεις εχουν μια New Age αντιληψη της ομοιοπαθητικης. Αλλα αυτο θελει διακριση για να δεις αν ο Χ ομοιοπαθητικος ειναι οντως New Age η αν επικροτωντας την απ[οφαση καποιου επιρεασμενου ή πλανεμενου από το New Age να δωσει στην ομοιοπαθητικη ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΕΣ ιδιοτητες που μαλλον δεν υπαρχουν.

    Ενας αλλος λογος ειναι οτι δεν εχω πεισθει οτι ιατρικα ακι επιστιμονικα οτι η ομοιοπαθητικη ΟΝΤΩΣ ωφελει, φιοτι γνωριζω στο ευρυτερο περιβαλλον μου νεα γυναικα, ορειβατισσα, μητερα δυο παιδιων η οποια αντιμετώπισε καποιο αρκετα σοβαρο προβλημα υγειας, αρνηθηκε να καταφυγει στην κλασσικη ιατρικη και φαρμακευτικη θεραπεια αλλα στραφηκε στην ομοιοπαθητικη και τελικα η ασθενεια της μεταλλαχθηκε σε κατι αλλο και την σκοτωσε αφηνοντας πισω δυο ορφανα μιρκα παιδια μονο και μονο από μια εμμονη στην ομοιοπαθητικη που αγγιζει το New Age.

    Η παρεμβαση μου εχει το νοημα στο οτι δεν μπορεις να βαπτιζεις τον αλλο ως αιρετικο και μαλιστα ελαφρα τη καρδια για ενα θεμα ΜΗ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟ.

  44. Tagarakis Christos
    26 August 2010 at 18:15

    Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ΚΑΙ Η «ΑΣΚΗΤΙΚΗ». Απαντήσεις σε ερωτήσεις:

    http://www.egolpion.com/paisios_askhtikh.el.aspx

  45. Misha
    26 August 2010 at 18:29

    Aν και η κουβέντα ξεφεύγει θα πω δυο λέξεις , αγαπητέ Theoprovlitos.

    Υπάρχει συνοδική απόφαση της ρωσικής εκκλησίας των τελών του 19ου αιώνος , στην οποία συνιστάται στους ιερείς να λαμβάνουν κάποια βασική εκπαίδευση περί την ομοιοπαθητική, για να βοηθούν τους ενοριτες τους, μια και δεν υπήρχε τότε η σημερινή ποιότητα των υπηρεσιών υγείας.
    Δεν ισχυρίστηκα πως η ομοιοπαθητική είναι φάρμακο δια «πασαν νόσον». Πανάκεια δεν είναι καμμία θεραπευτική μέθοδος.
    Αυτό που αποδεικνύει (και) η προτροπή του γέροντος Ιωάννη Κρεστιάνκιν είναι το γεγονός πως η ομοιοπαθητική δεν είναι αποκρυφιστική ή μαγική ιατρική όπως την παρουσίασαν πρώτοι οι προτεστάντες και κατόπιν αντέγραψε ο κ.Αβραμίδης.

    Όσον αφορά την αποτελεσματικότητα, πρόσφατα αμερικανός καθηγητής ιατρικής κατήγγειλε πως το 85% των νέων κλασσικων ιδιοσκευασμάτων είναι άχρηστα ή (και) επικίνδυνα για τη δημόσια υγεία, αλλά κυκλοφορουν γιατί είναι πολύ κερδοφόρα

    h–p://www.alfavita.gr/artro.php?id=7477

    Είναι λυπηρές περιπτώσεις σαν της γνωστής σου.
    Ο φανατισμός δεν είναι καλό πράγμα οθενδήποτε και αν προέρχεται.
    Να πω και την άλλη όψη όμως: πριν 10 μέρες κήδεψα στενό συγγενή ο οποίος ΄«κατέληξε» εξαιτίας παρενεργειών φαρμάκου που του χορηγήθηκε σε μεγάλο δημόσιο νοσοκομείο.
    Με δυο παιδιά επίσης.Ήδη κινούνται οι νομικές διαδικασίες εναντίον των υπευθύνων.

    Μακάρι ο καλός Θεός να μας δίνει ανοιχτό μυαλό για να κάνουμε κάθε φορά τις σωστές επιλογές και να φωτίζει τους εκάστοτε θεράποντες να πράττουν ό,τι καλύτερο μπορούν.

    Κι ας μη ξεχνάμε την Αμαλία Καλυβίνου.

    Η τελευταία σου φράση « δεν μπορεις να βαπτιζεις τον αλλο ως αιρετικο και μαλιστα ελαφρα τη καρδια για ενα θεμα ΜΗ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟ.» μακάρι να εισακουστεί.
    Φαινεται όμως πως κάποιοι λειτουργούν ως αυτόκλητα μαντρόσκυλα της Εκκλησιαστικής ζωής και προσπαθούν να ξορκίσουν ότι δεν χωρά στις περιορισμένες δυνατότητες της αντιληψης τους.

    Το κάνουν κάποιοι με όλους τους σύγχρονους γέροντες.Σπουδαίος ρώσος αρχιεπίσκοπος έλεγε σαλεμένο τον γεροντα Σωφρόνιο, η καλή γερόντισσα Γαβριηλία θα γλύτωνε από τα βέλη των ιεροεξεταστών; Και τον άγ.Μαξίμοβιτς κατηγορούν και την γερ.Ταρσω και πάει λέγοντας….

  46. Tagarakis Christos
    13 September 2010 at 19:38

    Δείτε και αυτό το σχόλιο. Ίσως φανεί χρήσιμο σε μερικούς:

    “Αναστασια (21:51:13, 12.09.2010) :

    Όποιος έχει μάτια να δει, θα δει. Όποιος δεν θ έ λ ε ι να δει, δεν θα δει την αλήθεια.”

    Πηγή: http://egolpio.wordpress.com/2010/08/26/farasiotis/#comments

  47. Tagarakis Christos
    3 October 2010 at 12:48

    Ο π.Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος για την «ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ»

    http://egolpio.wordpress.com/2010/10/02/strathgopoulos_askhtikh/

    Τι έχουν να πουν τώρα, όσοι ενοχλήθηκαν από την κριτική που ασκήθηκε στο βιβλίο της πρώην μοναχής Γαβριηλίας

    (και όχι στη Γερόντισσα Γαβριηλία);

  48. Tagarakis Christos
    6 October 2010 at 14:16

    Όποιος ενδιαφέρεται για την Ασκητική της αγάπης, θα ήταν χρήσιμο να διαβάσει και αυτό:

    “Ο π. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «Η ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ»:

    Ευχαριστώ για το βιβλίο που στείλατε με τη μακαρίτισσα αδ. Γαβριηλία. Απαντώντας στο ερώτημά σας έχω να δηλώσω τα εξής:

    Η χρησιμοποιούμενη φρασεολογία από τους εγκωμιαστές της έχει Ινδουιστικό χαρακτήρα και προσεγγίζουν τη γλώσσα ακραίων προτεσταντών όπως οι πεντηκοστιανοί. Κακό μάλλον γίνεται παρά καλό διότι λείπει η πατερική γλώσσα που εκφράζει την ορθόδοξη εμπειρία.

    π.Γεώργιος Μεταλληνός”

    (πηγή:
    http://egolpio.wordpress.com/2010/10/05/metallinos_askhtikh/)

  49. ASKHTIKH THS AGAPHS
    7 October 2010 at 05:37

    Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΘΑ ΛΑΜΨΕΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΦΙΛΟΙ ΕΊΤΕ ΤΟ ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΙΤΕ ΟΧΙ. ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΟΣΕΣ ΑΜΠΕΛΟΦΙΛΟΣΟΦΙΕΣ ΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΝΟΟΣ, ΕΡΧΟΝΤΑΙ 2 ΣΥΝΤΑΡΑΚΤΙΚΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ “ΒΑΡΕΩΣ ΘΕΟΛΟΓΟΥΝΤΩΝ” ΙΕΡΕΩΝ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΝ ΣΤΑ ΟΣΑ ΚΑΤΑΜΑΡΤΥΡΕΙΤΕ ΕΝ ΕΙΔΗ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑΣ ΚΑΙ ΚΑΚΕΝΤΡΕΧΙΑΣ, ΣΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΣΑΡΑΝΤΗ ΣΑΡΑΝΤΟ.
    ΑΣ ΤΑ ΔΟΥΝ ΟΣΟΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΤΟ ΠΛΑΝΕΜΕΝΟ ΒΙΒΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ ΣΤΑ ΡΑΦΙΑ ΤΩΝ ΕΝΟΡΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΝ. ΟΣΟΙ ΚΑΛΟΠΡΟΑΙΡΕΤΟΙ ΠΡΟΣΕΛΘΕΤΕ!

    Ο π. Κ.ΣΤΡΑΤΗΓΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «Η ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ»: http://www.egolpion.com/stratigopoulos_askhtikh.el.aspx
    Ο π. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «Η ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ» :http://www.egolpion.com/metallinos_askhtikh.el.aspx

    ΥΓΕΙΕΝΕΣΘΕ ΚΑΙ ΕΥΧΕΣΘΕ.

  50. Ανώνυμος
    15 October 2010 at 01:00

    ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ Π. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΥ: ΔΕΝ ΕΧΩ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ (εννοεί την ασκητική) ΟΥΤΕ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΩ ΑΠΛΑ ΣΧΟΛΙΑΣΑ ΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΣΤΕΙΛΑΝ. ΚΑΚΩΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΤΑ ΟΣΑ ΕΙΠΑ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΗΓΟΡΗΣΟΥΝ ΑΛΛΟΥΣ.

    Απ’οτι φαίνεται κάποιοι βιαστηκαν να πανυγηρίσουν. Οποιος δεν πιστεύει πως ο π. Γεώργιος Δήλωσε τα παραπάνω, ας επικοινωνήσει μαζί του.

  51. Ανώνυμος
    15 October 2010 at 02:39

    Συνχωρέστε με, εχω δύο ερωτήματα…

    Ο π. Κωνσταντίνος μηπως είναι ο ίδιος που θεωρεί “ελλειματικού ήθους” την ομολογία πίστεως κατά του Οικουμενισμού; ,

    http://floga.gr/10/2009-0/2009101910.zip

    Τα δικά του λόγια (στο τέλος της ομιλίας περίπου) είναι: “προσφατα κυκλοφόρησε ένα κείμενο το οποίο μιλούσε για ομολογία πίστεως. Δεν κρίνω το κείμενο, κρίνω το ήθος του. Πως αυτή η ομάδα συνετάγη; Πως δεν έλαβε γνώση η εμπειρία της Ι. Συνόδου; Των Οικείων Επισκόπων; Υπάρχουν ομάδες που έτσι, επαναστατούν και ξεσηκώνονται; Τότε υπάρχει σύγχυση στην Εκκλησία. Και αυτο διαταράσσει το δόγμα της τετάρτης Οικουμενικής Συνόδου”.

    Αν όντως είναι ο ίδιος , πως απο την μια το εγκόλπιο προωθεί την “ΟΜΟΛΟΓΙΑ” ; εκεί δεν ακολουθεί τις συμβουλές του Πατρός Κωνσταντίνου; Πως υποστηρίζει ένα κείμενο που είναι “ελλειματικού ήθους” και διαταράσσει το “δόγμα της τετάρτης Οικουμενικής Συνόδου”;

    Επισης , αλλη μια ερώτηση : ισχύουν τα όσα γράφτηκαν στο blog του misha πως ο π. Γεώργιος δεν έχει διαβάσει καν το βιβλίο; ( περισσότερα: http://misha.pblogs.gr/2010/10/poy-hsoyn.html#comments ).

    Αυτά τα δύο ερωτήματα είναι ΚΑΙΡΙΑ προκειμένου να δούμε την αλήθεια.

  52. Misha
    15 October 2010 at 09:02

    Eίναι προφανές ότι γίνεται επιλεκτική χρήση των απόψεων του π.Κ.Στρατηγόπουλου από το Εγκόλπιο:

    1.Ο π.Κ.Σ. (του οποίου η προσφορά και η σταυρική προσωπική διαδρομή αξίζει κάθε σεβασμό) όχι μόνο δεν λέει λέξη στις ομλίες του περί Οικουμενισμού αλλ΄αντιθέτως μέμφεται όσους αντιδρούν.Προφανώς θα εμέμφετο και τους αγίους γέροντες Ιουστίνο Πόποβιτς,Φιλόθεο Ζερβάκο, Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο, Χαράλαμπο Βασιλόπουλο, Αυγουστίνο Καντιώτη και όσους άλλους αντιδρούν στην παναίρεση.
    Γι αυτή τη στάση του π.Κ.Σ., ΜΟΥΓΚΑ ΣΤΗ ΣΤΡΟΥΓΚΑ του Εγκόλπιον και των συνοδοιπόρων.

    2.Ο π.Κ.Σ. είναι από εκείνους τους «γνωστικούς» που περιγράφει ο π.Παϊσιος στο κείμενο του «Τα σημεία των καιρών», οι οποίοι αθωώνουν το ηλεκτρονικό φακέλλωμα, τις τσιπαρισμένες κάρτες πολίτη και τα συναφή.
    Αν βρείτε στα κείμενα του μια λέξη ενάντια στο κράτος του Μεγάλου Αδελφού που οικοδομείται ταχέως,αυτού που σε λίγο θα απαγορεύει οποιαδήποτε συναλλαγή σε όποιον δεν φέρει τον ένα και μοναδικό αριθμό της κάρτας πολίτη, παρακαλώ να μας την υπενθυμίσετε για να μην αδικούμε τον καλό κληρικό.

    Επειδή το πρόβλημα της Εκκλησίας αυτή την περίοδο δεν είναι ούτε το βιβλίο «Η Ασκητική της Αγάπης», ούτε η Ομοιοπαθητική αλλά είναι ο Οικουμενισμός και η Νέα Τάξη Πραγμάτων με την αριθμοποίηση όλων των έμβιων όντων, την παρακολούθηση και το ασύστολο φακέλλωμα όλων των δραστηριοτητων τους, αντιλαμβάνεται κανείς πως όποιος αποπροσανατολίζει , παρουσιάζοντας το τριτεύον θέμα σαν δήθεν πρωτεύον παίζει-ηθελημένα ή ακούσια- το παιχνίδι των εξουσιαστών .

    Θρησκευτικών (αυτων των «ορθοδόξων» που επαινούν την δράση της Κόκα Κόλα και μοιράζουν κοράνια στους επισκέπτες τους) και των πολιτικών (αυτων που έβγαλαν το θρήσκευμα από τις ταυτότητες, κατεβάζουν τις εικόνες από τους δημόσιους χώρους και θέλουν να μαρκάρουν ολους τους ρωμιους, όπως μαρκάρουν οι γελαδάρηδες του Τέξας τα ζωντανά τους).

    Όταν καίγεται το σπίτι σου, όταν φτάσαμε στο σημείο ο Πάπας να συλλειτουργεί στο Πατριαρχειο και επιφανής κληρικός της Αρχιεπισκοπής να κοινωνεί όστια κι εσύ δε μιλάς, ενω έχεις ποιμαντική ευθύνη, κι ενω την ιδια ώρα διαρρηγνυεις τα ιμάτια σου εναντίον ενός βιβλίου, ε τότε είσαι συνένοχος.

  53. Παλαιοεποχίτης
    19 October 2010 at 06:51

    “Πιστός ο λόγος· και περί τούτων βούλομαί σε διαβεβαιούσθαι, ίνα φροντίζωσι καλών έργων προΐστασθαι οι πεπιστευκότες τω Θεώ. Ταύτα εστί τα καλά και ωφέλιμα τοις ανθρώποις· μωράς δε ζητήσεις και γενεαλογίας και έρεις και μάχας νομικάς περιΐστασο· εισί γαρ ανωφελείς και μάταιοι. Αιρετικόν άνθρωπον μετά μίαν και δευτέραν νουθεσίαν παραιτού, ειδώς ότι εξέστραπται ο τοιούτος και αμαρτάνει ων αυτοκατάκριτος.”

  54. Tagarakis Christos
    29 October 2010 at 18:55

    Ο π. Γεώργιος Μεταλληνός για την Ασκητική της αγάπης.

    Απάντηση στον “ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ Π. ΓΕΩΡΓΙΟΥ
    Submitted by Ανώνυμος (not verified) on Fri, 15/10/2010 – 03:00.”

    Η γνώμη του π. Γεωργιου υπάρχει εδώ

    http://egolpio.wordpress.com/2010/10/15/metallinos_dhlwsi/

    και εδώ http://www.egolpion.com/metallinos_askhtikh.el.aspx

    Ακόμη και αν διαφωνείτε με τον σεβαστό πατέρα, μην οδηγείτε τους αναγνώστες σε εσφαλμένα συμπεράσματα.

  55. ΦΙΛΟΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ
    30 October 2010 at 17:09

    Misha με τις αισχρότητες που φιλοξενείς καλή σου μετάνοια.
    Για τον παπαΣτρατηγόπουλο έχεις δίκαιο όμως.
    Και δεν είσαι λαμόγιο όπως λέει ο αγαπητός Εγκόλπιο [(“Κατα τα αλλα, βγάλατε το Μεταλληνό άσχετο όπως κάποια λαμόγια έβγαλαν τον παπα Κώστα οικουμενιστή. ‘Ντροπής πράματα’ που έλεγε και η γιαγιά μου απ’ τ’ Αιβαλί… http://egolpio.wordpress.com/2010/10/05/metallinos_askhtikh/#comment-15568 29-10-2010 20:56:49) ]. Ίσως ο παπαΣτρατηγόπουλος να μην είναι οικουμενιστής αλλά οι δηλώσεις του κατα της Ομολογίας Πίστεως δεν τον τιμούν καθόλου, όπως δεν τον τιμούν και άλλα πράγματα.
    Όμως είσαι χειρότερα απο λαμόγιο διότι είσαι φιλοβλάσφημος και με πλήθος αισχρότητες.

  56. Tagarakis Christos
    7 November 2010 at 14:01

    Είναι αδικο να κατηγορείτε τον σεβαστό π. Κωνσταντίνο Στρατηγόπουλο, απλά και μόνο επειδή είπε την αλήθεια για την Ασκητική της αγάπης. Αλλά, όπως λέει και ο λαός μας “άλλα λόγια ν΄ αγαπιόμαστε”. Είναι και αυτό ενδεικτικό της λογικής και του ήθους των “υπερασπιστών” της Ασκητικής της αγάπης.

  57. Tagarakis Christos
    2 December 2010 at 21:39

    Αν ενδιαφέρεστε για την πιστότητα στο γράμμα και στο πνεύμα των Αγίων Πατέρων,

    μπορείτε να διαβάσετε και το ακόλουθο κείμενο

    http://www.antibaro.gr/node/2281

    μαζί με τα σχόλια, τα οποία έγραψα. Αξίζουν ιδιαίτερης προσοχής,

    όσα λέει ο π. Θεόδωρος Ζήσης εδώ

    http://www.antibaro.gr/node/2281#comment-5253

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


3 + nine =