Τι έπεται της αλλαγής του Κώδικα Ιθαγένειας;

Η ψήφιση του νομοσχεδίου που μετέβαλλε τις παραμέτρους
για την κτήση της Ελληνικής ιθαγένειας από αλλοδαπούς και τα παιδιά τους
αποτέλεσε μία νίκη των υποστηρικτών του κοσμοπολιτισμού (είτε αριστερού, είτε
φιλελεύθερου). Αυτό το παραδέχονται και οι ίδιοι. Για παράδειγμα ο Στρατής
Μπουρνάζος γράφει στην «Αυγή» ότι στο εν λόγω νομοσχέδιο «αξιακά, πολιτικά, γνωστικά
παίζαμε στο δικό μας γήπεδο
» (1). Μία αντίστοιχη άποψη εκφράζει και ο Απόστολος
Καψάλης ο οποίος τονίζει ότι «η κτήση της ιθαγένειας για τους μετανάστες
της δεύτερης και φυσικά της τρίτης γενιάς είναι διαχρονικά ένα βασικό αίτημα
της συντριπτικής πλειοψηφίας των συνιστωσών
του μεταναστευτικού κινήματος διεθνώς
» (2). Ομοίως και ο καθηγητής στο
τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών
Γεράσιμος Κουζέλης παραδέχεται ότι το εν λόγω νομοσχέδιο «αποτελεί προϊόν διαδικασιών που
οφείλονται σε μία ιδιότυπη ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς
στο συγκεκριμένο πεδίο. Η Αριστερά, η ανανεωτική και ριζοσπαστική Αριστερά, είναι εκείνη
που καλλιέργησε το κλίμα, απαίτησε και αγωνίστηκε και τελικά επέβαλε τη θεματική και την κατεύθυνση των λύσεων
» (3).

 

Οι αρνητικές συνέπειες της νέας νομοθεσίας έχουν ήδη
αρχίσει να εμφανίζονται καθώς οι μετανάστες, παρά την οικονομική κρίση και την
αυξανόμενη ανεργία σε κλάδους στους οποίους κυρίως απασχολούνται, παραμένουν
στην χώρα μας προκειμένου να καρπωθούν τα δικαιώματα και τις διευκολύνσεις που
απορρέουν από την απόκτηση της Ελληνικής ιθαγένειας. Όπως παραδέχεται ο πρόεδρος
του Συλλόγου Αλλοδαπών Μεταναστών Λάρισας Άγγελος Μήτσης «αυτή η εξέλιξη
δυνατότητα ευκολότερης κτήσης της Ελληνικής ιθαγένειας] ουσιαστικά είναι που κρατά τους
μετανάστες στην Ελλάδα
. Έκαναν
τόσα χρόνια υπομονή και δεν θέλουν να πάνε χαμένα…Η υπηκοότητα άλλωστε, θα μας δώσει το δικαίωμα και του εκλέγειν και
εκλέγεσθαι, κάτι που σημαίνει ότι θα αποκτήσουμε φωνή και υπόσταση
, αρχής
γενομένης από τις επικείμενες εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης τον Νοέμβριο
»
(4).

 

Γινόμενος πιο συγκεκριμένος αναφορικά με το θέμα της
συμμετοχής των μεταναστών στις προσεχείς Αυτοδιοικητικές εκλογές, ο Μήτσης
χαρακτηρίζει ως «πολύ σημαντική την
κυβερνητική απόφαση, καθώς όλα αυτά τα χρόνια οι δήμαρχοι δεν ασχολούνταν με τα
προβλήματα των μεταναστών…Αποφασίσαμε να πάμε συντεταγμένα και οργανωμένα, όλοι οι μετανάστες σε εκείνον τον
συνδυασμό που θα μας πείσει για τις πραγματικές του προθέσεις, για την
αναβάθμιση του βιοτικού μας επιπέδου…[Τ]ους υποψηφίους στους δήμους θα τους στηρίξουμε
με βάση τις δεσμεύσεις τους απέναντί μας
» (5).

 

 

 

Ένας πρώτος
κριτικός σχολιασμός του νέου
νόμου

 

Είναι πολύ νωρίς για
να γίνει κριτικός σχολιασμός της εφαρμογής της νέας νομοθεσίας περί ιθαγένειας
καθώς θα πρέπει να δούμε τα πρώτα αποτελέσματά της και να κρίνουμε κατόπιν.
Όμως ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα γραφόμενα σε πρόσφατο άρθρο (6) του Δημήτρη
Χριστόπουλου, προέδρου της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου η
οποία πρωτοστάτησε στην προώθηση των αλλαγών στην εν λόγω νομοθεσία. Στο άρθρο
αυτό ο Χριστόπουλος παραδέχεται ότι «
η πολιτογράφηση δεν
αποτελεί υποχρέωση, αλλά δικαίωμα του ελληνικού κράτους το οποίο άπτεται του
σκληρού πυρήνα των κυριαρχικών του αρμοδιοτήτων
» (σελ. 24). Όμως, υπογραμμίζει
ότι «η κανονιστική κρισιμότητα της μετάβασης
από τις αποφάσεις στους κανόνες είναι μακροπρόθεσμα
η πιο σημαντική αλλαγή που πραγματοποιήθηκε στο
δίκαιο της ελληνικής ιθαγένειας
με την πρόσφατη μεταρρύθμιση…[Τ]ο άλμα είναι όντως το συγκριτικά μεγαλύτερο από
όλα τα αντίστοιχα που πραγματοποιήθηκαν την τελευταία εικοσαετία στην Ευρωπαϊκή
Ένωση
» (σελ. 22).

 

Σχολιάζοντας την παράγραφο 2 του άρθρου 1 του νέου Κώδικα Ιθαγένειας («Την Ελληνική Ιθαγένεια αποκτά από τη γέννησή
του όποιος γεννιέται σε ελληνικό έδαφος, εφόσον: α. ένας από τους γονείς του έχει
γεννηθεί στην Ελλάδα και κατοικεί μόνιμα στη Χώρα από τη γέννησή του…
») ο
Χριστόπουλος υπογραμμίζει ότι «η εισαγωγή
της διάταξης αυτής αποτελεί μείζονα
καινοτομία στο δίκαιο της ελληνικής ιθαγένειας εισάγοντας…την αυτόματη κτήση
της ιθαγένειας για τη λεγόμενη ‘τρίτη γενιά’
, τα παιδιά εκείνων των μεταναστών
που γεννήθηκαν στην Ελλάδα χωρίς οι ίδιοι να έχουν μπορέσει ή επιθυμήσει να
γίνουν Έλληνες. Το αποτέλεσμα και η σκοπιμότητα της διάταξης είναι προφανής: τα
παιδιά αυτά εξισώνονται απολύτως με τα παιδιά Ελλήνων, ακόμη και αν οι γονείς
τους δεν το επιθυμούν
» (σελ. 28-29).

 

Κατά τον Χριστόπουλο η παράγραφος 1 του άρθρου 1α («Τέκνο αλλοδαπών που γεννιέται
και συνεχίζει να ζει
στην Ελλάδα από γονείς
που διαμένουν μόνιμα και νόμιμα και οι δυο στη Χώρα επί πέντε τουλάχιστον
συνεχή έτη
, αποκτά από τη γέννησή του την Ελληνική Ιθαγένεια, εφόσον οι
γονείς του υποβάλουν κοινή σχετική
δήλωση και αίτηση εγγραφής
του τέκνου στο δημοτολόγιο του δήμου της μόνιμης
κατοικίας του, μέσα σε τρία έτη από τη γέννηση
») είναι «[η] σημαντικότερη
καινοτομία
που εισάγει σε ό,τι
αφορά τους τρόπους κτήσης της ελληνικής ιθαγένειας ο νέος νόμος
» (σελ. 31).

 

Πάντως, μία παρέκκλιση από την παραπάνω παράγραφο αποτελεί η παράγραφος 2
του άρθρου 24 η οποία ορίζει ότι «Την
Ελληνική Ιθαγένεια αποκτούν επίσης σύμφωνα με το άρθρο 1α παρ. 1 του Κώδικα
Ελληνικής Ιθαγένειας και όσα τέκνα
αλλοδαπών έχουν γεννηθεί και συνεχίζουν να ζουν
στην Ελλάδα από γονείς που διαμένουν νόμιμα και οι δύο στη
Χώρα εφόσον κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου η νόμιμη διαμονή ενός τουλάχιστον εξ αυτών υπερβαίνει τα πέντε συνεχή
έτη
». Άρα δηλαδή για την κτήση της ιθαγένειας από κάποια τέκνα
αλλοδαπών πρέπει και οι δύο γονείς να ζουν νομίμως στην χώρα αλλά μόνον ο ένας
εξ’ αυτών απαιτείται να έχει συμπληρώσει τα πέντε συνεχή έτη νομίμου διαμονής.
Όπως σχολιάζει ο Χριστόπουλος, η παράγραφος αυτή θα έχει ως αποτέλεσμα «ο
πραγματικός αριθμός
των ανθρώπων
που μπορούν την επαύριον της δημοσίευσης του νόμου να κάνουν χρήση προκειμένου
να αποκτήσουν την ιθαγένεια να μεγαλώνει
σημαντικά
» (σελ. 34, σημείωση 43)

 

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα σημεία του νόμου για τα
οποία εκφράζει ενστάσεις ο Χριστόπουλος. Είναι λογικό να εικάσουμε ότι στα
σημεία αυτά θα επικεντρωθεί η κριτική των υποστηρικτών του κοσμοπολιτισμού και
επί αυτών θα επιχειρηθούν να ασκηθούν πιέσεις ώστε να επέλθουν «βελτιώσεις» επί
το φιλομεταναστευτικότερον! Τα σημεία αυτά είναι:

α) το ότι πρέπει και
οι δύο αλλοδαποί γονείς να διαμένουν νόμιμα και μόνιμα
στην χώρα – άρα
αποκλείονται τέκνα των οποίων ο ένας τουλάχιστον γονέας δεν διαμένει νομίμως

β) το ότι τα τέκνα αλλοδαπών που δεν έχουν γεννηθεί στην
χώρα θα πρέπει να έχουν παρακολουθήσει
επιτυχώς έξι τουλάχιστον σχολικές τάξεις
– άρα αποκλείονται τέκνα που δεν
έχουν επιτυχή παρακολούθηση αυτών των τάξεων

γ) το ότι τα τέκνα αλλοδαπών που δεν έχουν γεννηθεί στην
χώρα θα πρέπει να έχουν φοιτήσει σε
ελληνικό σχολείο στην Ελλάδα
– άρα αποκλείονται τέκνα που έχουν φοιτήσει σε
μη-ελληνικό σχολείο στην χώρα ή σε σχολεία των οποίων το πρόγραμμα δεν έχει
εγκριθεί από το υπουργείο Παιδείας. Το σημείο αυτό χρήζει διευκρίνισης από το
αρμόδιο υπουργείο

δ) τα 35 αδικήματα
τα οποία αποτελούν απαράγραπτο κώλυμα
για την αίτηση πολιτογράφησης (δείτε
σχετικά άρθρο 2 παράγραφος 2 του νόμου)

ε) η ανάγκη προσκόμισης 3 συστατικών επιστολών Ελλήνων, η
οποία ενδεχομένως να οδηγήσει στην ανάπτυξη ενός παρεμπορίου τέτοιων επιστολών

στ) η ανάγκη της εκ μέρους των αλλοδαπών επαρκούς γνώσης της Ελληνικής γλώσσας, ομαλής
ένταξης στην οικονομική και κοινωνική ζωή της χώρας, εξοικείωσης με την Ελληνική
Ιστορία και τον Ελληνικό Πολιτισμό, επαρκούς εξοικείωσης με τους θεσμούς του
Πολιτεύματος και βασικής γνώσης της πολιτικής ιστορίας
, ιδιαιτέρως της
σύγχρονης (άρθρο 3, παράγραφος 1, εδάφια α, β και γ)

ζ) η δυνατότητα
διεξαγωγής ειδικών δοκιμασιών (
tests) για την διακρίβωση της συνδρομής των προαναφερθεισών προϋποθέσεων, οι
οποίες μπορούν να περιορίσουν τον αριθμό των πολιτογραφήσεων

 

Ειδικά το σημείο (στ) φαίνεται να προβληματίζει πολύ τον
Χριστόπουλο καθώς υπογραμμίζει ότι «Το
γεγονός πάντως ότι, με λεπτομέρεια καινοφανή για τα χρονικά της ελληνικής
ιθαγένειας, προβλέπονται σε ένα νόμο τα ‘προς συνεκτίμηση στοιχεία’ μπορεί πολύ εύκολα να οδηγήσει τον
ερμηνευτή του νόμου
– δημόσιο υπάλληλο ή δικαστή – στο να βρει το απαραίτητο έρεισμα στο γράμμα του νόμου και να απορρίψει
εύκολα ένα αίτημα πολιτογράφησης, εφόσον γενικά δεν είναι θετικά διακείμενος
απέναντι στην ιδέα ότι κάποιοι θέλουν και μπορούν να γίνουν Έλληνες
»
(σελ. 42-43).

 

 

 

Τι θα
ακολουθήσει στο εγγύς μέλλον;

 

Ο Μπουρνάζος επισημαίνει ότι «η ψήφιση του νομοσχεδίου που, όσο άτολμο κι αν είναι, συνιστά μερική έστω νίκη ενός
πολύχρονου κινήματος θα διαμορφώσει μία σαφώς ευνοϊκότερη κατάσταση για τις
επόμενες μάχες
» (1). Ποιες μπορεί να είναι αυτές οι μάχες; Σύμφωνα με τον Μπουρνάζο
αυτές θα αφορούν «στο ζήτημα της
μεταναστευτικής πολιτικής εν όψει του επόμενου νομοσχεδίου
» (1). Πιο καθαρή
εικόνα των επόμενων επιδιώξεων των προωθητών του κοσμοπολιτισμού μας δίνει ο
Καψάλης ο οποίος υπογραμμίζει ότι «οι όποιες ρυθμίσεις του κώδικα ιθαγένειας θα
έπρεπε να συνοδεύονται από νομοθετικά κείμενα που θα νομιμοποιούν άπαξ και δια
παντός το σύνολο των μόνιμα εγκατεστημένων μεταναστών
με κριτήριο την πραγματική διαμονή στην
χώρα και διαζευκτικά: α) τις κατά καιρούς προσπάθειες νομιμοποίησής τους και β)
τους πραγματικούς δεσμούς με την χώρα διαμονής
» (2).

 

Κάτι αντίστοιχο προτείνει και ο Κουζέλης ο οποίος θεωρεί
ότι «η θετική στάση απέναντι στην τομή
που επιφέρει η αρχή του νομοσχεδίου δεν μπορεί παρά να προϋποθέτει (και
επομένως να συνοδεύεται από) την ένταξη αυτών των ρυθμίσεων σε ένα ευρύτερο πλαίσιο μεταναστευτικής
πολιτικής…η αιχμή της [οποίας] συνίσταται αυτή τη στιγμή στην νομιμοποίηση
.
Αν δεν υπάρξουν, άμεσα και σύντομα,
πρωτοβουλίες οργανωμένης και συστηματικής ‘νομιμοποίησης’ των μεταναστών
,
πράγματι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, αλλά και ό,τι άλλο τυχόν ακολουθήσει στην
ίδια κατεύθυνση, κινδυνεύει να εξουδετερωθεί
» (3).

 

Μία άλλη παράμετρο επισημαίνει ο διευθυντής του Εθνικού
Παρατηρητηρίου του Ρατσισμού και της Ξενοφοβίας Μίλτος Παύλου ο οποίος θεωρεί
ότι η διευκόλυνση στην κτήση της ιθαγένειας «θα παραμείνει νεκρό γράμμα εάν
δεν συνοδεύεται από αποτελεσματική εφαρμογή της νομοθεσίας κατά των διακρίσεων
και από συμμετοχικές δομές
, αντάξιες σε μία δυναμική και αναπτυσσόμενη
ελληνική κοινωνία
» (7).

 

Ήδη η σκέψη μίας ακόμα εκ των υστέρων νομιμοποίησης
παρανόμων μεταναστών φαίνεται να έχει ωριμάσει στα κεφάλια της πολιτικής μας
ελίτ. Προσφάτως ο Συνήγορος του Πολίτη διατύπωσε την άποψη ότι στους παράνομους
μετανάστες που δεν μπορούν να απελαθούν θα πρέπει «να εξασφαλισθεί…το δικαίωμα
κάποιας μορφής (προσωρινής) νόμιμης παραμονής μαζί με τα δικαιώματα
, τα
οποία απορρέουν από το είδος της παραμονής αυτής
» (8). Την θέση αυτή έχει
από καιρού εκφράσει και ο Γενικός Γραμματέας Μεταναστευτικής Πολιτικής Ανδρέας
Τάκης (9) ενώ προς αυτήν κλίνει και το διυπουργικό πόρισμα για το ιστορικό και
εμπορικό Κέντρο της Αθήνας το οποίο υπολογίζει τον πληθυσμό των παρανόμων
μεταναστών σε 200.000-250.000 άτομα (10).

 

Επιπλέον, η νομοθεσία κατά των διακρίσεων έχει εδώ και χρόνια υιοθετηθεί
ενώ με τον Νόμο 3304/2005 έχει θεσπισθεί και η δυνατότητα εφαρμογής «θετικών
δράσεων» δηλαδή «ειδικών μέτρων με σκοπό την πρόληψη ή την αντιστάθμιση μειονεκτημάτων,
λόγω φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής
» και «λόγω θρησκευτικών ή άλλων
πεποιθήσεων
, αναπηρίας, ηλικίας ή
γενετήσιου προσανατολισμού
» (11). Οι «θετικές δράσεις», δηλαδή, αποτελούν
θεσμοθετημένους μηχανισμούς διακρίσεων υπέρ των αλλοδαπών και εις βάρος των
Ελλήνων, στο όνομα της καταπολέμησης των…διακρίσεων!

 

Αξίζει να σημειωθεί ότι στο άρθρο του Κουζέλη αναδύονται
ανάγλυφα τα δύο μέτρα και δύο σταθμά της κοσμοπολίτικης Αριστεράς απέναντι
στους μετανάστες και στους γηγενείς. Για τους μετανάστες επιδοκιμάζεται ο
συλλογικός αυτοπροσδιορισμός με βάση την εθνοτική καταγωγή τους και την
πολιτισμική τους ιδιαιτερότητα. Αντιθέτως, για τους γηγενείς προωθείται μόνο ο
ατομικός αυτοπροσδιορισμός και τάσεις εκ μέρους τους για συλλογικό εθνοτικό ή
πολιτισμικό προσδιορισμό και διεκδίκησης συλλογικών πολιτικών και πολιτισμικών
στόχων θεωρούνται αυτομάτως ως «εθνικιστικές» ή «ρατσιστικές» και επομένως
εξοβελιστέες. Πιο συγκεκριμένα, ο Κουζέλης τονίζει ότι «Αριστερή πολιτική σημαίνει εδώ αναγνώριση
και ενίσχυση των δεσμών αλληλεγγύης και των διαδικασιών συλλογικού
αυτοπροσδιορισμού των ομάδων, την αναγνώριση της διαφορετικότητας
των
οποίων αξιώνουμε. Σημαίνει επομένως υποστήριξη
του πολιτισμικού εθνοτικού προσδιορισμού των μελών αυτών των ομάδων
με
πρωταρχική έμφαση στη μητρική τους γλώσσα…Στη
‘δική μας’ κοινωνία στρέφεται ο απαιτούμενος διαφωτισμός,
καθώς αυτή είναι που θα πρέπει να απεγκλωβιστεί
από τις προκαταλήψεις και τα στερεότυπα που συστηματικά καλλιεργεί ο (και
λαϊκιστικός) εθνοκεντρισμός
» (3).

 

Μία συνολικότερη αξιολόγηση της νέας νομοθεσίας για την ιθαγένεια
θα μπορεί να γίνει στην βάση συγκεκριμένων στοιχείων σε λίγα χρόνια από σήμερα
(πχ. σε μία 5ετία). Δεν παύει όμως ο συγκεκριμένος νόμος να αποτελεί μία ακόμα περίπτωση
νομοθετήματος που εισήχθη χωρίς ιδιαίτερη περίσκεψη και προγραμματισμό και
μάλιστα κατά την στιγμή που η χώρα διέρχεται μία δύσκολη περίοδο τόσο λόγω της
διεθνούς κρίσης όσο και λόγω της κάκιστης κατάστασης των Δημόσιων Οικονομικών
και της Εθνικής Οικονομίας. Και όπως επισήμανε και ο υπουργός Εσωτερικών
Γιάννης Ραγκούσης το συγκεκριμένο νομοσχέδιο «παράγει έννομες συνέπειες που από το Σύνταγμα δεν μπορούν να ακυρωθούν»
(12).

 

Πάντως, θα πρέπει να έχουμε υπ’ όψιν μας ότι η εφαρμογή
των αρχών του πολιτικού φιλελευθερισμού, η οποία επιχειρείται μέσα από τέτοια
νομοθετήματα, δεν αποτελεί ικανή συνθήκη για την εμπέδωση ενός αισθήματος
κοινότητας και την διαμόρφωση μίας συνεκτικής κοινωνίας. Όπως τονίζει ο
ερευνητής της Νομικής Σχολής του
Harvard Liav Orgad «οι
φιλελεύθερες αρχές
δεν λένε κάτι
περί την Ολλανδικότητα, την Γαλλικότητα ή την Βρετανικότητα. Δεν δημιουργούν μία ειδική σχέση μεταξύ των
μεταναστών και μίας συγκεκριμένης χώρας
. Αυτή η σχέση μπορεί να απαιτείται,
καθώς το να γίνεις πολίτης σημαίνει ότι γίνεσαι μέλος μίας συμπαγούς, καλώς
καθορισμένης κοινότητας
» (13, σελ. 98).

 

 

 

 

 

Ο Γιάννης Κολοβός
είναι επικοινωνιολόγος. Το τελευταίο του βιβλίο με τίτλο «Το τέλος μίας ουτοπίας: η κατάρρευση των πολυπολιτισμικών κοινωνιών
στην Δυτική Ευρώπη
» κυκλοφόρησε το 2008 από τις Εκδόσεις Πελασγός.

 

 

 

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

 

1)    Μπουρνάζος Στρατής «Μία πολιτική μάχη που πρέπει να δώσουμε», Αυγή 14/2/2010

2)    Καψάλης Απόστολος «Η ιθαγένεια και το πανανθρώπινο δικαίωμα στη
μετανάστευση», Αυγή 7/2/2010

3)    Κουζέλης Γεράσιμος «Νομοσχέδιο για την ιθαγένεια: Κριτική στήριξη: και
στήριξη και κριτική», Αυγή 14/2/2010

4)    Ρούστας Γιώργος «Επιστρέφουν στην Αλβανία, λόγω της κρίσης!», Ελευθερία (Λάρισας) 29/4/2010

5)    Ρούστας Γιώργος «Οι μετανάστες βγάζουν δήμαρχο στις εκλογές του
‘Καλλικράτη’», Ελευθερία (Λάρισας)
29/5/2010

6)    Χριστόπουλος Δημήτρης «Η επόμενη μέρα της Ελληνικής Ιθαγένειας: μία
μετατόπιση στο κατώφλι του αποκλεισμού», Θέσεις,
τ. 111
, Απρίλιος-Ιούνιος 2010, σελ. 15-44

7)    Παύλου Μίλτος «Δημοκρατικό έλλειμμα», Καθημερινή
29/11/2009. Κατά λέξη η ίδια άποψη παρατίθεται και στο Παύλου Μίλτος «Ας
ξαναφανταστούμε την πολιτική μας κοινότητα», Αυγή 10/1/2010

8)    Επιστολή με θέμα «Εκτιμήσεις του Συνηγόρου του Πολίτη για το ιστορικό
εμπορικό κέντρο Αθηνών», 13/7/2010. Διαθέσιμο στο:

http://www.synigoros.gr/pdf_01/8695_1_EPISTOLI_ISTORIKO_KENTRO.pdf

9)    Π.χ. δείτε σχετικό άρθρο του που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Μεταρρύθμιση, τ. 32,
Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2009

10)  Δείτε σχετικά άρθρα που δημοσιεύθηκαν στην Καθημερινή στις 15/5/2010 και στο Βήμα στις 15/7/2010

11)  Δείτε τα άρθρα 6 και 12 του Νόμου 3304 (ΦΕΚ αρ. φύλλου 16, 27/1/2005)

12)  Πρακτικά της Βουλής, Συνεδρίαση ΠΑ’, 10/3/2010, σελ. 4773

13)  Orgad
Liav “Illiberal liberalism: Cultural restrictions on migration and access to
citizenship in Europe”, American Journal of Comparative Law (Winter 2010), vol. 58, p. 53-105

 

 

.

(816) αναγνώσεις

One comment

  1. Να πως δημιουργούνται οι “Αγιοι Παντελεήμονες”

    Η κυβέρνηση έχει ουσιαστικά ανοίξει τα σύνορά μας στον Έβρο, με αποτέλεσμα να περνούν καραβάνια λαθρομεταναστών. Το πιο εντυπωσιακό μάλιστα, είναι ότι οι μετανάστες που διασχίζουν πλέον τις λιγότερο επικίνδυνες περιοχές του ποταμού Έβρου, για να μπουν από την Τουρκία στην Ελλάδα, όχι μόνον δεν κρύβονται από τους αστυνομικούς, όπως έκαναν παλαιότερα, αλλά αντίθετα τους ψάχνουν για να παραδοθούν σε αυτούς. Και το πιο συγκλονιστικό: Αφού παραμείνουν σε κέντρα στο Νομό Έβρου το πολύ για τρεις ημέρες, το ελληνικό κράτος τους στέλνει με το ΚΤΕΛ στην Αθήνα! Τα χερσαία σύνορά μας με την Τουρκία είναι πια σουρωτήρι, με τη σύμφωνη γνώμη και της ελληνικής κυβέρνησης. Από τη στιγμή λοιπόν, που έγινε γνωστό στα κάθε λογής λαθρεμπορικά κυκλώματα ότι τα ελληνικά σύνορα άνοιξαν, ολοένα περισσότεροι μετανάστες μπαίνουν ανεμπόδιστα από εκεί. Και βέβαια, ουδείς απελαύνεται. Αποτέλεσμα είναι να πλημμυρίζει η Αθήνα με τους εξαθλιωμένους του Τρίτου Κόσμου που αναζητούν μια καλύτερη ζωή. Όλοι αυτοί μεταφέρονται κυρίως στην πρωτεύουσα και δευτερευόντως στη Θεσσαλονίκη, έναντι τ 60 ευρώ ή 80 δολαρίων, όπως αναγράφεται άλλωστε, σε επιγραφές που έχουν αναρτηθεί στον κυριότερο αστυνομικό σταθμό του Έβρου, ο οποίος δέχεται και τον μεγαλύτερο αριθμό μεταναστών, σε αυτόν έξω από την Ορεστιάδα.

    Οι διαδικασίες του “λαθρομεταναστευτικού τουρισμού” στη χώρα μας, είναι απλούστατες. Καθημερινώς, σύμφωνα με τις “συλλήψεις” που γίνονται, υπολογίζεται ότι περνούν από τον Έβρο περί τα 300 με 500 άτομα. Κάτι τέτοιο πλέον, γίνεται από ασφαλείς περιοχές, στα βόρεια όρια του Νομού με την Τουρκία, όπου υπάρχει ξηρά, μήκους 13 χιλιομέτρων. Έτσι, δεν χρειάζεται οι λαθρομετανάστες να διασχίσουν τον ποταμό με κίνδυνο ακόμα και τη ζωή τους. Στη συνέχεια, οι Έλληνες συνοριοφύλακες έχουν εντολές, αντί να τους “επαναπροωθούν” ή να εμποδίζουν το πέρασμά τους στη χώρα μας, εάν τους αντιληφθούν στην ουδέτερη ζώνη (ανάμεσα στα ελληνικά και τα τουρκικά σύνορα), τους παραλαμβάνουν και τους βάζουν στους έξι σταθμούς συγκέντρωσης που υπάρχουν στο Νομό. Να σημειωθεί ότι πολλές φορές, οι ίδιοι οι μετανάστες που έχουν μπει παράνομα, αναζητούν τους αστυνομικούς ή τις στρατιωτικές περιπόλους για να παραδοθούν. Κι αυτό, διότι γνωρίζουν ότι δεν θα υποστούν καμμία συνέπεια και πολύ περισσότερο δεν θα επαναπροωθηθούν.

    Οι αστυνομικοί κατόπιν, τους καταγράφουν, κρατούν όλα τα στοιχεία τους (τα περισσότερα βέβαια είναι ψευδή), και αφού τους βάλουν να υπογράψουν ένα κείμενο ότι εντός ενός μηνός πρέπει να βγουν εκτός Ελλάδος, τους στέλνουν με το ΚΤΕΛ στην Αθήνα. Εννοείται, ότι ουδείς από αυτούς φεύγει από την Ελλάδα. Αυτές είναι όμως, οι εντολές που έχουν λάβει οι τοπικές αρχές από τα αρμόδια υπουργεία. Ουσιαστικά δηλαδή, η συνθηματολογία της κυβέρνησης για καταπολέμηση της λαθρομετανάστευσης, δεν αποτελεί παρά ένα ψεύδος. Στο όνομα δήθεν του ανθρωπισμού, η Ελλάδα έχει ανοίξει -πρακτικά καταργήσει- τα σύνορά της. Έτσι, εξηγείται και η μετακίνηση του κύματος των λαθρομεταναστών, από τα νησιά προς τον Έβρο. Συνολικά, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του αρμόδιου αντινομάρχη Έβρου, κ.Γιάννη Παπαϊωάννου, από την αρχή του έτους έως σήμερα με αυτό τον τρόπο, έχουν περάσει στη χώρα μας 29.370 άτομα. Σχεδόν άπαντες κατέληξαν στην Αθήνα, όπου, ως γνωστόν, η περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα τείνει να μετατραπεί σε μεταναστευτικό γκέτο. Είναι προφανές ότι με τους ρυθμούς αυτούς, σε σύντομο χρονικό διάστημα η κατάσταση στην πρωτεύουσα της χώρας θα καταστεί πραγματική ωρολογιακή βόμβα. Κι’ όμως, η κυβέρνηση πέραν ορισμένων φραστικών διακηρύξεων, στην πράξη ευνοεί αυτό το απαράδεκτο φαινόμενο.

    Στο Νομό Έβρου όλοι δηλώνουν ότι εδώ και καιρό οι αρμόδιοι κυβερνητικοί παράγοντες γνωρίζουν το πρόβλημα , αλλά ουδέν μέτρο λαμβάνεται. Στο μεταξύ, παρ’ότι οι μετανάστες δεν παραμένουν στο Νομό, αλλά φεύγουν για την Αθήνα, ακόμα και μεταξύ των κατοικων του Έβρου, αρχίζουν πλέον να εμφανίζονται ισχυρές τάσεις κατά των μεταναστών. Τοπικοί παράγοντες μάλιστα, υπολογίζουν ότι μέσα στους επόμενους μήνες “θα κατεβούν στην Αθήνα, άλλες 40.000-50.000 μετανάστες”, ενώ αρμόδια στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων στο Νομό σηκώνουν τα χέρια ψηλά και περιορίζονται να πουν ότι “αν και δεν είναι στις αρμοδιότητες του στρατού η δίωξη λαθρομεταναστών, εάν μας διατάξουν, θα αυξήσουμε τα μέτρα”. Οι τελευταίοι πάντως, ευθαρσώς λέγουν ότι οι “τουρκικές αρχές κάνουν τα στραβά μάτια και αφήνουν να περνούν ανεξέλεγκτα λαθρομετανάστες από το έδαφός τους”, ενώ μειδιούν με νόημα όταν ακούν τις δηλώσεις Ερντογάν ότι Ελλάδα και Τουρκία πρέπει να λύσουν από κοινού το μείζον αυτό πρόβλημα.

    Η εικόνα σήμερα στο Νομό, είναι απογοητευτική. Στους δρόμους κοντά στα βόρεια σύνορα με την Τουρκία, στην περιοχή της Ορεστιάδος, καθημερινώς οι πολίτες συναντούν φάλαγγες μεταναστών να προχωρούν ανοικτά στους κεντρικούς δρόμους για να “παραδοθούν” στην αστυνομία. Στον αστυνομικό σταθμό υποδοχής, έξω από την Ορεστιάδα, εκτυλίσσονται εικόνες απίστευτης ντροπής τόσο για την Ελλάδα, όσο και για την ΕΕ γενικότερα. Ημερησίως, τουλάχιστον 500 άτομα στοιβάζονται στο πρώην εργοστάσιο που έχει μετατραπεί από το 2007 σε χώρο υποδοχής μεταναστών. Και τότε, εξηγούν στελέχη της ΕΛΑΣ, “καθημερινώς φιλοξενούσαμε γύρω στα 400-500 άτομα. Έπρεπε να μείνουν εδώ όμως, περί τους τρείς μήνες. Τώρα, δεν τους κρατάμε πάνω από τρείς ημέρες. Αυτό και μόνο σημαίνει ότι ο αριθμός των μεταναστών που κατεβαίνει στην Αθήνα έχει δεκαπλασιαστεί”. Σε όλα αυτά πρέπει να προστεθεί, όπως τονίζει ο κ.Νίκος Νικολαΐδης, νομαρχιακός σύμβουλος Έβρου και υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος με τον συνδυασμό του υποψηφίου περιφερειάρχη, κ.Γιώργου Παυλίδη, ότι η απόλυτη πλειοψηφία των μεταναστών φεύγει χωρίς να έχει εξεταστεί για ασθένειες από τις ελληνικές υγειονομικές αρχές. Κάτι που σίγουρα εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους για τη δημόσια υγεία σε όλη τη χώρα και πολύ περισσότερο στην Αθήνα. Την ίδια επισήμανση κάνει τόσο ο κ.Ζαμπουνίδης, όσο και ο κ.Παπαΐωάννου. Ο τελευταίος λέγει: “Οι άνθρωποι αυτοί πρέπει να εξεταστούν από το νοσοκομείο Διδυμοτείχου. Αλλά δεν γίνεται. Το νοσοκομείο έχει να ασχοληθεί με έναν τοπικό πληθυσμό της τάξης των 60.000, και, παρ’όλα αυτά το προσωπικό του, όσους μπορεί, εξετάζει. Οι περισσότεροι όμως, φεύγουν χωρίς να ξέρει κανείς εάν έχουν κάτι ή όχι”. Ο κ.Γιώργος Παυλίδης, απο την πλευρά του, καταγγέλλει με δριμύτητα το φαινόμενο, μιλάει για “ξέφραγο αμπέλι”, θεωρεί ότι αποτελεί ωρολογιακή βόμβα για τη χώρα το πρόβλημα και τονίζει ότι “αν οι αρμόδιοι δεν μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους, και να προστατεύσουν τα σύνορα της χώρας, να παραιτηθούν”. Επίσης, ο απερχόμενος Νομάρχης Εβρου, κ.Νικόλαος Ζαμπουνίδης, κάνει ανοικτά λόγο για “λαθρομεταναστευτικό τουρισμό, που είναι ο μοναδικός τομέας, στον οποίο πάει καλά ο Έβρος”.

    Σύμφωνα με πληροφορίες, η θεαματικά αυξημένη ροή στον Έβρο άρχισε να παρατηρείται μετά την κατάργηση του μέτρου αποτροπής της εισόδου μεταναστών από τις δυνάμεις του στρατού και της αστυνομίας, κατόπιν εντολών από την κυβέρνηση. Η τελευταία μάλιστα, φέρεται να υπέκυψε στις απαιτήσεις ευρωπαϊκών και άλλων διεθνών φορεών, με πρόφαση την ανθρωπιστική τραγωδία που αναμφισβήτητα υφίστανται οι λαθρομετανάστες. Έτσι, ιδιαίτερα από φέτος την Ανοιξη, το κύμα λαθρομετανάστευσης μέσω Έβρου είναι πρωτοφανές. Κι όμως, στην περιοχή, επανειλημμένως έχει σπεύσει κλιμάκιο της FRONTEX, δίχως όμως να έχει γίνει κάποια πρόοδος σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Το 80% των μεταναστών προέρχεται από το Ιράκ και το Αφγανιστάν και οι υπόλοιποι είναι Παλαιστίνιοι, Σομαλοί., Ιρανοί και Γεωργιανού. “Τα σύνορα του Έβρου όμως -τονίζει ο κ.Νικολαΐδης- είναι σύνορα της ΕΕ. Δεν είναι δυνατόν λοιπόν, να αδιαφορούν οι Βρυξέλλες και για την τραγωδία αυτών των ανθρώπων και για το ότι μπαίνει πλέον σε ευρωπαϊκό έδαφος ανεξέλεγκτος αριθμός μεταναστών. Εάν, όπως όλα δείχνουν, οι περισσότεροι από αυτούς μείνουν στην Ελλάδα, οδηγούμαστε σταδιακά σε αλλοίωση του πληθυσμού. Κάποιοι από αυτούς επίσης, αν και δεν το’χουν κάνει μέχρι τώρα, θα μείνουν στον Έβρο. Γεγονός που θα επιβαρύνει τα ήδη τεράστια προβλήματα του Νομού”. Στο μεταξύ, η οικονομική αιμορραγία της Ελλάδας είναι μεγάλη. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνον για να συντηρήσει η Νομαρχία Εβρου το κέντρο υποδοχής της Ορεστιάδας πρέπει να πληρώνει ετησίως περί τα 2 εκ.ευρώ. Ωστόσο, τα χρήματα, πολλά εκ των οποίων είναι κοινοτικά, κάθε άλλο παρά εγκαίρως δίδονται από τα αρμόδια υπουργεία. “Χρωστάμε σε όλους τους προμηθευτές”, εξηγεί ο κ.Γ.Παπαΐωάννου. “Τώρα μόλις, μετά από 3-4 μήνες, μας έστειλαν 262.000 ευρώ”.

    Ρεπορτάζ: Θανάσης Αργυράκης

    Δημοσιεύεται στον “Τύπο της Κυριακής”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *