Στης ιστορίας το διάσελο…

«στης ιστορίας το διάσελο

όρθιος ο γιος πολέμαγε

κι η μάνα κράταε τα βουνά

όρθιος να στέκει ο γιος της
»

Νικ. Βρεττάκος

Το 1999 από τις εξαιρεετικές εκδόσεις «Γκοβόστης» μεταφράστηκε και κυκλοφορήθηκε το βιβλίο του Ιταλού στρατηγού Βισκόντι Πράσκα με τίτλο: «Εγώ εισέβαλα στην Ελλάδα» (Το βιβλίο γράφτηκε το 1946). Ο συγγραφέας του ήταν Ανώτερος Διοικητής των Ιταλικών Δυνάμεων Αλβανίας από τις 5 Ιουνίου έως τις 8 Νοεμβρίου του 1940, όταν λόγω αποτυχίας των σχεδίων του, αντικαταστάθηκε από τον στρατηγό Σοντού, μέχρι τότε υφυπουργό Στρατιωτικών. Το βιβλίο παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον, επέχει θέση ντοκουμέντου, όχι μόνο για τους απλούς φιλίστορες αναγνώστες, αλλά και για τους επίμονους ιστορικούς ερευνητές.

Ως είθισται, στα αυτοβιογραφικά κείμενα ηττημένων σε πολέμους πρωταγωνιστών, ο Πράσκα προσπαθεί να αποσείσει τις ευθύνες του και αποδίδει την μη ευνοϊκή εξέλιξη των επιχειρήσεων στις πρώτες κρίσιμες ημέρες στου πολέμου, πέρα από τις αντίξοες καιρικές συνθήκες στην Ανώτατη Στρατιωτική Ηγεσία, καταλογίζοντας της ευθύνες για:

Α) Ανεπαρκή αεροπορική υποστήριξη.

Β) Καθυστέρηση της αφίξεως των προβλεπόμενων από την Ιταλία ενισχύσεων.

Γ) Ματαίωση της προκαθορισμένης καταλήψεως της Κέρκυρας ταυτόχρονα με την έναρξη των εχθροπραξιών.

Καταλήγει ότι κανείς δεν ήθελε τον πόλεμο, εκτός από τον Μουσολίνι, αποκαλύπτοντας την σαθρότητα και την δουλοπρέπεια που διέτρεχε το φασιστικό καθεστώς, αποκρύπτοντας και τις ευθύνες του, αλλά και την έπαρση της τότε ιταλικής ηγεσίας. Μέχρι την έναρξη του πολέμου οι ποταποί υμνωδοί του Μουσολίνι, περιφρονούσαν τους Έλληνες, βαυκαλίζονταν με στρατιωτικούς περιπάτους των οκτώ εκατομμυρίων λογχών, φούσκωναν τον λαό τους με ρωμαϊκές αυτοκρατορίες. Οι σημαντικότερες, όμως, σελίδες του βιβλίου δεν είναι οι ενδιαφέρουσες εκμυστηρεύσεις του Πράσκα, αλλά τα «Παραρτήματα» και δη το 7ο. Εκεί διαβάζουμε: (Εν περιλήψει).

Η ιταλική εφημερίδα « Il Tempo» στις 13 Ιουλίου 1944, δημοσίευσε τα πρακτικά της περίφημης σύσκεψης του Ανωτάτου Φασιστικού Συμβουλίου που έγινε στις 15 Οκτωβρίου 1940, στο Παλάτσο Βενέτσια και στο οποίο καθορίστηκαν οι γενικές γραμμές της εισβολής στην Ελλάδα. Μετέχουν: ο Μουσολίνι, ο Τσιάνο, γαμπρός του και ΥΠΕΞ, ο Πράσκα, ο Σοντού, ο Μπαντόλιο, ο Ροάττα (όλοι στρατηγοί) και ο Τζακομόνι, τοποτηρητής του καθεστώτος στην Αλβανία. Από τις συζητήσεις διαφαίνεται η κουφότητα, η αθλιότητα, η αλαζονεία, η ασυνειδησία αυτών των ανθρώπων. Μεταφέρω κάποιους διαλόγους:

«Μουσολίνι: Ποια είναι η κατάσταση του ηθικού του ελληνικού πληθυσμού;

Τζακομόνι: Φαίνεται ότι είναι σε πολύ χαμηλό επίπεδο.

Τσιάνο: Παρουσιάζεται μια σαφής, διαίρεση μεταξύ του πληθυσμού και μιας ηγετικής τάξεως πολιτικών και πλουτοκρατών. Η τελευταία διατηρεί ζωντανό το πνεύμα της αντιστάσεως και την αγγλοφιλία στη χώρα. Αυτή είναι μια ελάχιστη τάξη ανθρώπων πολύ πλουσίων, ενώ η άλλη (ο λαός) είναι αδιάφορη για όλα τα συμβαίνοντα, συμπεριλαμβανομένης και της εισβολής μας….

Μουσολίνι: Ποιο είναι το ηθικό των Ελλήνων στρατιωτών;

Πράσκα: Δεν είναι άνθρωποι που θα τους άρεσε να πολεμήσουν.

Μουσολίνι: Θα πρέπει να δούμε πως θα παρουσιάσουμε τα προσχήματα γι’ αυτήν την επιχείρηση…να σκηνοθετήσουμε ένα επεισόδιο.

Τζακομόνι: Εγώ μπορώ να κάνω κάτι στα σύνορα, όπως επεισόδια μεταξύ κατοίκων της Τσαμουριάς και των Ελληνικών αρχών. (Εμφανέστατος ο αείδουλος και προδοτικός ρόλων των Τσάμηδων)

Μουσολίνι: Όλα αυτά έχουν μια αμελητέα αξία για μένα και συνιστούν μια κάποια συγκάλυψη. Μολαταύτα είναι καλό να μπορέσετε να τα δημιουργήσετε σε τρόπο ώστε να δοθεί αφορμή για το άναμμα του φιτιλιού…

Τσιάνο: Πότε επιθυμείτε να λάβει χώρα το επεισόδιο;

Μουσολίνι: Στις 24 Οκτωβρίου.

Τσιάνο: Στις 24 να είστε βέβαιος ότι θα συμβεί.

Μουσολίνι: Πώς βλέπετε την πορεία προς την Αθήνα, αφού θα έχει καταληφθεί η Ήπειρος;

Πράσκα: Δεν βλέπω πολλές δυσκολίες. Αρκεί μια δύναμη 5 ή 6 Μεραρχιών επιπλέον των υπαρχόντων. (Σύμφωνα με τον Ιταλό κριτικό Α. Τόστι και στο σύγγραμά του «ο πόλεμος που δεν έπρεπε να γίνει», η εκστρατεία κατά της Ελλάδας: «Απορρόφησε και καταπόνησε 30 Μεραρχίες με 700.000 άνδρες, 90.000 κτήνη και 17.000 αυτοκίνητα και στοίχισε 14.000 νεκρούς, 51.000 τραυματίες και 25.000 αιχμαλώτους και αγνοουμένους και υπέρ τους 12.000 αχρηστευθέντες από κρυοπαγήματα»).

Από τα πρακτικά της ιστορικής εκείνης συσκέψεως εξάγονται κάποια συμπεράσματα:

Πρώτον: Οι υπερφίαλοι Ιταλοί υποτιμούν και περιφρονούν την αξία (το αξιόμαχο) και την φιλοπατρία του λαού μας. Όπως και οι τωρινοί οχτροί.

Δεύτερον: Διακρίνουν «μια διαίρεση» του απλού λαού και της ηγετικής τάξης (πολιτικοί – πλουτοκράτες). Όπως ακριβώς συμβαίνει και σήμερα. Μόνο που ο αδιάφορος για τους Ιταλούς αυτός λαός, κατασκοτώθηκε στην Β. Ήπειρο, δείχνοντας στην γονατισμένη Ευρώπη ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες. (Οι απώλειες του Ελληνικού Στρατού σύμφωνα με το Γ.Ε.Σ. ήταν: 13.752 νεκροί, 62.663 τραυματίες – από τους οποίους περίπου 25.000 παγόπληκτοι – 3.955 αγνοούμενοι και αιχμάλωτοι).

Τρίτον: Φασιστικά (ή κεμαλοφασιστικά) καθεστώτα θεωρούν τους λαούς «κρέας για μακέλλεμα». Και σήμερα που γειτνιάζουμε με τέτοια τυχοδιωκτικά κράτη, οφείλουμε να καλλιεργήσουμε το πνεύμα αυτοθυσίας και αντίστασης του λαού μας. Όλοι μαζί οι Έλληνες, πλην της ηγετικής τάξης των κηφήνων και των συμμοριών που τους διαφεντεύουν.

Κλείνω μ’ ένα ηρωικό γεγονός που διασώζει ο Σ. Μυριβήλης και το ανέφερε κατά την πανηγυρική ομιλία του στην Ακαδημία Αθηνών, το 1960: «Πολύς κόσμος έτρεχε να δώσει αίμα τις ημέρες του πολέμου. Ήταν εκεί νέοι, κοπέλες, γυναίκες, μαθητές, παιδιά που περίμεναν τη σειρά τους. Μια μέρα, ο επί της αιμοδοσίας φίλος μου γιατρός, είδε στη σειρά των αιμοδοτών που περίμεναν, να στέκεται και ένα γεροντάκι.

Εσύ παππούλη τι θέλεις εδώ; Ήρθα, κι εγώ, γιατρέ, να δώσω αίμα. Ο γιατρός τον κοίταξε με απορία και συγκίνηση. Ο γέρος παρεξήγησε το δισταγμό του. Η φωνή του έγινε πιο ζωηρή. Μη με βλέπεις έτσι, γιατρέ μου. Είμαι γέρος, το αίμα είναι καθαρό, και ποτές μου δεν αρρώστησα. Είχα τρεις γιους. Σκοτώθηκαν και οι τρεις εκεί πάνω. Χαλάλι της πατρίδας. Μου είπαν πως οι δύο πήγαν από αιμορραγία. Λοιπόν, είπα στη γυναίκα μου, θα ‘ναι κι άλλοι πατεράδες, που μπορεί να χάσουν τα παλληκάρια τους, γιατί δεν θα ‘χουν οι γιατροί μας αίμα να τους δώσουν. Να πάω να δώσω κι εγώ το δικό μου. Άιντε, πήγαινε γέρο, μου είπε κι ας είναι για την ψυχή των παιδιών μας. Κι εγώ σηκώθηκα και ήρθα».

Τι προσθέτει τούτη η διήγηση σ’ εκείνον τον ηρωικό αγώνα; Ότι ανδρείους μπορεί να βγάλει κάθε πατρίδα. Αγίους όμως μόνον η Ελλάδα.

ΥΓ. Στο βιβλίο γλώσσας της Ε’ Δημοτικού, στο σχετικό αφιέρωμα για την εθνική επέτειο, περιέχεται κείμενο με τον εξής τίτλο: « Η Ιταλία μας κήρυξε τον πόλεμο» και υπότιτλο
«και εμείς πήγαμε στο υπόγειο». Την ημέρα της 28ης Οκτωβρίου του 1940 ξέρουμε ότι ο λαός ξέσπασε, πανηγύριζε, ξεχύθηκε στους δρόμους ανεμίζοντας γεμάτος χαρά την γαλανόλευκη. Οι καντιποτένιοι του διαβίου αφελληνισμού μαγαρίζουν την γιορτή με κείμενα δειλίας, φόβου και ηττοπάθειας..

Νατσιός Δημήτρης

δάσκαλος- Κιλκίς

.

(809) αναγνώσεις

6 comments

  1. Δεν ξέρω τι γίνεται στις μεγάλες πόλεις , αλλά στο χωριό μου το ακριτικό όλα τα σπίτια είναι φέτος σημαιοστολισμένα ! Ο λαός στην επαρχία κρατάει ακόμα …
    Απ’ ότι φαίνεται , καμιά Δραγώνα και καμιά Ρεπούση δεν στάθηκαν ικανές να μας αλλάξουν τα μυαλά κατά πως το ήθελαν. Και προπαντός κανένα ΔΝΤ και καμιά φτώχια δεν κατάφεραν μέχρι τώρα να μας λυγίσουν . Το πολύ – πολύ να μας κάνουν πιο δυνατούς και πιο γενναίους … Η φτώχια εξάλλου ενώνει τους ανθρώπους , και οι μεγάλες πιέσεις ξαναζωντανεύουν μέσα τους τη λαχτάρα για ελευθερία , αξιοπρέπεια και περηφάνια !
    Όσοι ‘’μεγάλοι’’ ( δικοί μας ή ξένοι) σκέφτονται σαν το Ανώτατο Φασιστικό Συμβούλιο της 13 Ιουλίου 1944 , μάλλον θα την πατήσουν για καλά . Πίσω έχει η αχλάδα την ουρά … Έτσι διαμήνυσε χθες στους υπεύθυνους ο μεγάλος μας μουσουργός ο Μίκης .

  2. οταν ολος ο ηρωικος λαος ενωμενος πολεμουσε τους ιταλους και γερμανους εισβολεις, το κκε και ολοι οι αριστεροι μας λεγαν/
    οι γερμανοι ειναι φιλοι μας!!!!
    μην πολεματε τους ιταλους φανταρους!!!
    ολοι μαζι ενωμενοι ιταλοι και ελληνες στρατιωτες να παμε στην αθηνα και να ανατρεψουμε τον μεταξα!!!
    η μεγαλη μας σοβιετικη πατριδα μαμα ρωσια και ο πατερουλης σταλιν θα μας βοηθησουν να κανουμε μια σοβιετικη ελλαδα, εναν σταλινικο παραδεισο!!!!

    αυτα μας λεγαν οι σχιζοφρενεις σοβιετ δολοφονοι, κατ εντολην του αρχηγου τους του σταλιν.

    το εαμ ελας συνεργαστηκε κατοπιν με γερμανους ιταλους αλβανους και βουλγαρους κατακτητες εναντιον του ελληνικου λαου!!!

    σημερα εχουν αντιστρεψει την ιστορικη αληθεια και μας λεν οτι οι κομουνιστες καναν ταχα μου εθνικη αντισταση και οι ελληνες ηταν δοσιλογοι των γερμανων…

    ξεφτιλιστε τα σταλινικα αποβρασματα, τα σοβιετικα κτηνη!!!!

    ΔΙΑΔΟΣΤΕ ΠΑΝΤΟΥ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΑΦΟΒΑ.
    ειμαστε υποχρεωμενοι να το κανουμε
    μην πτοηστε απο την κοκκινη τρομοκρατια στα σχολεια μας!!!!

  3. Δεν είναι μόνο στα βιβλία Ιστορίας που χτυπάνε, αλλά και στην Μουσική !!!.
    Παραδειγμα . Το βιβλίο Ανθολόγιο Α-ΣΤ στην σελίδα 85 (http://www.pi-schools.gr/books/dimotiko/mous_anth_a_st/dask/s_1_200.pdf) που έχει τον Μικρό Ηρωα του Κηλαηδόνη
    βγάλανε τις 2 πρώτες στροφές που αναφέρονται σε ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ και ΙΤΑΛΟΥΣ δηλαδή τις :

    Ο μικρός ήρωας

    Από τη μια οι Ιταλοί κι οι Γερμανοί
    για να σε βρουν αναστατώνουν την Αθήνα
    κι από την άλλη του πατέρα μου η φωνή:
    “Νομίζω πως τον κρύβεις στην κουζίνα”.

    Εσύ να παίζεις με το θάνατο κρυφτό
    κι αυτοί να σκίζουνε τα τεύχη τα κρυμμένα,
    μη σε τρομάζει το διπλό κυνηγητό,
    εσύ τους Γερμανούς κι αυτοί εμένα.

    και βάλανε τις 2 επόμενες στροφές του:
    Η Κατερίνα σ’ αγαπούσε σιωπηλά,
    αλλά κι εσύ το ίδιο αγνά την αγαπούσες.
    Χωρίς το Σπίθα ίσως να ‘ταν πιο καλά,
    παρ’ όλ’ αυτά εσύ τον συγχωρούσες.

    Όταν ακούω να μιλάνε γι’ Αφρική,
    για Βερολίνο, Βενετία και Παρίσι,
    σκέφτομαι, λέω, πού να ξέραν μερικοί
    πως σε όλα αυτά τα μέρη εγώ έχω ζήσει.

    Ετσι τα παιδιά τής ΣΤ θα νομίσουν ότι είναι κάτι μεταξύ άδολου ερωτικού ποιήματος και εκδρομών στο εξωτερικό.
    Αραγε πήρσαν άδεια γι’ αυτό το ανοσιούργημα από τον Κηλαηδόνη.
    Ευτυχως και η γυναίκα μου που είναι δασκάλα (όχι μουσικής) έβαλε το πρωτότυπο τραγούδι να το ακούσουν οι μαθητές και εν συνεχεία διάβασε αποσπάσματα από τα τεύχη του Μικρού Ηρωα.

    Για την ιστορία οι συγγραφείς είναι οι ακόλουθοι:
    Κ. Μόσχος, Ν.Τουμπακάρη, Μ.Τομπλερ
    και κριτές -αξιολογητές οι:
    Μ. Σωτηροπούλου-Ζορμπαλα, Π.Παναγιωτίδης, Α.Ζαχαριάδου

    ΓΚ

  4. Ο παππούς μου, μου είπε ιστοριες που έζησε στην Κορυτσά το 40. Μετα την συνθηκολόγηση
    περπάτησαν απο εκεί στην Πάτρα με τα πόδια. Πολλές άλλες ιστορίες με τους Γερμανούς στην Αθήνα. Το ότι έδιναν στα κρυφά το περίσευμα (;) του φαγητού τους στους Ιταλούς αιχμαλώτους των Γερμανών το ξέρει κανείς; Οταν κατα τύχη ακούμπησε τον ώμο ενός Γ. αξιωματικού σε ενα κεντρικό δρόμο της Αθήνας και αυτός τον χαστούκισε, ολοι οι περαστικοι και περιοικοι του φώναξαν “μην τον κοιτας στα ματια κοιτα κάτω” γιατι ο Γ.είχε
    βγάλει το όπλο να τον εκτελέσει. Θα έδινα οτιδήποτε να τους είχα τώρα μαζί μου. Τώρα εχω μόνο αποβράσματα και επάρχους με ξένη υπηκοότητα να μου λένε τι να κάνω, πώς να ζήσω τη ζωή μου, ποιοι είναι οι φίλοι μου και ποιοι είναι οι εχθροί μου (θα το κανω τραγούδι).

    Ετσι, όταν όλα κατεύρρευσαν, αυτοί ανέβηκαν πάνω στα ουράνια από τα οποία μας καθοδηγούν με τον τρόπο με τον οποίο έζησαν την ζωή τους.

  5. Θα έδινα οτιδήποτε να τους είχα τώρα μαζί μου. Τώρα εχω μόνο αποβράσματα και επάρχους με ξένη υπηκοότητα να μου λένε τι να κάνω, πώς να ζήσω τη ζωή μου, ποιοι είναι οι φίλοι μου και ποιοι είναι οι εχθροί μου

    κοιτα να αγωνιστεις λοιπον και ασε τις δεξιουλικες, αστουλικες κλαψες, γκρινιες και μιζεριες…
    μαθε να αυτοοργανωνεσαι και να δρας.
    οπως κανουν οι διεθνιστες αναρχομπολσεβικοι 36 χρονια τωρα που σας επιβληθηκαν, και εχουν την απολυτη εξουσια…
    πρεπει να παρουμε πισω την πατριδα μας και να την ξανακανουμε ελληνικη!!!
    με καθε μεσον και καθε τροπο…
    αλλιως ελλας τελος για παντα!!!

    αν μου επιτρεπεις νατσιε να βαλω εδω το γνωστο αρθρο του καθηγητη ρωμανου/ελλας τελος/ να το διαβασουν ολοι. αν θες βαλτο και συ ολοκληρο

    http://12thespis.wordpress.com/2008/12/27/romanos/

  6. Σχετικά με το σχόλιο του κυρίου ΓΚ.
    Η παρέμβαση στη μουσική γίνεται εμφανής στις σχολικές γιορτές.Τα 2-3 τελευταία χρόνια συστηματικά έχουν αντικατασταθεί τα τραγούδια της 28ης Οκτωβρίου με τραγούδια της 17ης Νοέμβρη.Τρεις σχολικές γιορτές παρακολούθησα φέτος νηπιαγωγείου,δημοτικού,γυμνασίου και στις τρεις το ίδιο πνεύμα.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *