Η αναγκαιότητα της ελληνοαλβανικής συμμαχίας

 28/01/2011 | Με τον Νίκο Λυγερό
Η ελληνοαλβανική Συμφωνία για τις θαλάσσιες ζώνες μπορεί να μην έγινε αποδεκτή, αλλά ως πλαίσιο ήταν μια καλή κίνηση. Ακόμα και αν χρειάζεται μια διόρθωση, σημασία έχει ότι υπάρχει. Δεν πρέπει να εγκαταλείψουμε την προσπάθειά μας, διότι τα διαδικαστικά λάθη μπορούν ν’ απαλειφθούν δίχως δυσκολία. Πρέπει να επικεντρωθούμε στην ουσία και αυτή είναι ένα νέο συμμαχικό πεδίο μέσα στην τοπολογική τρύπα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν είναι, λοιπόν, θέμα διαμάχης ή προβληματισμού.


Δεν πρέπει να σταθούμε σε τoπικά σημεία, όπως είναι τα λεγόμενα τετραγωνικά χιλιόμετρα, ούτε το Ιόνιο 5. Η διαχείριση αυτού του κοινού πλούτου ανήκει στα προαπαιτούμενα όχι μόνο μιας συνεργασίας, αλλά και μιας συμμαχίας. Λόγω της Σοβιετικής Ένωσης, η Αλβανία γνώριζε από το 1960 την ύπαρξη πετρελαίου στην περιοχή, η οποία αξιολογείται από αλβανικές πηγές σε περίπου 4 δισ. βαρέλια πετρελαίου και 1 δισ. κυβικά μέτρα αερίου. Βέβαια το βάθος ήταν ένα πρόβλημα εκείνη την εποχή, αλλά η τεχνογνωσία μας έχει αλλάξει ριζικά από τότε.


Κατά συνέπεια, το αδύνατο δεν ισχύει πια. Έτσι η περιοχή έχει αποκτήσει μία επιπλέον αντικειμενική αξία. Όπως βρίσκεται, προς το παρόν, στα όρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης έως την ένταξη της Αλβανίας, είναι σημαντικό να διαχωριστεί με στρατηγικό τρόπο, έτσι ώστε να μη δώσει την ευκαιρία εκμετάλλευσης αυτής της κατάστασης από εξωτερικούς παράγοντες. Ο προβληματισμός, όμως, είναι γενικότερος, διότι η Αλβανία αποτελεί ένα παράδειγμα προς μίμηση για το θέμα της ΑΟΖ κι ανήκει στα στρατηγικά βήματα που πρέπει να γίνουν για την καθιέρωσή της.


Κατά συνέπεια, το πεδίο μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε πεδίο δράσης, έτσι ώστε να λειτουργήσει καταλυτικά. Αυτοί δεν είναι αυθαίρετοι ισχυρισμοί, αντιθέτως βασίζονται στην ιδέα ότι η δημιουργία της Αλβανίας το 1912 έχει όντως ένα νόημα και για την Ιταλία και για την Ελλάδα. Με άλλα λόγια, λόγω Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπάρχει ένα ενισχυμένο συμμαχικό πλαίσιο, που λειτουργεί με συνέπεια και συνοχή με το νοητικό σχήμα που αναπτύξαμε. Η διαπραγμάτευση αυτή δεν ανήκει, λοιπόν, σε ένα παίγνιο μηδενικού αθροίσματος, όπως πιστεύουν εθνικιστές από τις δύο πλευρές. Επιπλέον, η συμμαχία δεν υπονοεί ταύτιση, αλλά αλληλοσεβασμό ως προς τα χαρακτηριστικά του καθενός.


Δεν υπάρχει, λοιπόν, πλαίσιο απορρόφησης από καμία πλευρά. Με άλλα λόγια, δεν πρόκειται για μια οθωμανική σχέση ή νεοοθωμανική. Δεν εκμεταλλεύεται ο ένας τον άλλον για το δικό του όφελος. Η Αλβανία και η Ελλάδα μπορούν να λειτουργήσουν συμπληρωματικά μέσα στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αν ο καθένας παραμείνει σε ρατσιστικές θέσεις που δεν έχουν νόημα για μας, δεν πρόκειται να προχωρήσει τίποτα και θα βρεθούμε σε μία κατάσταση όπου ένας εξωτερικός παράγοντας μπορεί να μεγεθύνει τις τριβές του ζεύγους. Πρέπει να καταλάβουν οι δύο χώρες ότι η ευρωπαϊκή γεωστρατηγική έχει επιρροή στην περιοχή. Με άλλα λόγια, πρέπει να είμαστε συνεπείς και στα νοητικά σχήματα της τοποστρατηγικής, που ερμηνεύει δυναμικά τις εξελίξεις ολόκληρης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μιλάμε, λοιπόν, για δύο χέρια που ανήκουν στο ίδιο σώμα.


http://www.sigmalive.com/simerini/analiseis/other/349467

.

(723) αναγνώσεις

6 comments

  1. Καλή είναι η μαγική και ουτοπική σκέψη,αλλά μόνο για τα μικρά παιδιά να ψυχαγωγούνται στον
    ελάχιστο ελεύθερο χρόνο τους πρίν πάνε να κοιμηθούν.`Οταν αυτή διεισδύει στην πολιτική,τότε
    έχουμε αποσυντονισμό της εξωτερικής πολιτικής και εδαφικές περιπέτειες.
    Το έχουμε ξαναπεί.Από τη στιγμή που η Αλβανία καταπιέζει τη κοινότητα της Βόρειας Ηπείρου
    και θέτει θρασύτατα θέμα Τσαμουριάς στην ελληνικότατη Θεσπρωτία,κάθε θέμα για δομική συμμαχία
    είναι τελείως εκτός τόπου και χρόνου.Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι ένας ανοικτός
    διάλογος για την ειρηνική άρση του αλβανικού αναθεωρητισμού.
    Νεκτάριος Κατσιλιώτης
    Ιστορικός-Εκδότης

  2. H Αλβανία είναι υποχείριο της Τουρκίας, στην οποία έχει δώσει ναυτική βάση. Ήταν και παραμένει κράτος εχθρικό προς την Ελλάδα, ασχέτως αν 1.500.000 Αλβανοί ζουν νόμιμα η παράνομα εδώ και κερδίζουν ποικιλοτρόπως το ψωμί τους, κάνοντας ουχί ευκαταφρόνητα εμβάσματα στην πατρίδα.

    >Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι ένας ανοικτός διάλογος για την ειρηνική άρση του αλβανικού αναθεωρητισμού< Δυστυχώς, με την Αλβανία δεν γίνεται διάλογος, διότι είναι κράτος εντελώς αναξιόπιστο. Η πρόσφατη αθέτηση της υπογραφής της για την υφαλοκρηπίδα, προφανώς καθ’ υπόδειξιν της Άγκυρας,βεβαιώνει του λόγου το αληθές.

  3. Agapitoi Filoi,
    Eimetha Ethnos anadelfo kai gia auto oloi oi gyrw apo mas einai,htan kai tha einai
    fanatikoi exthroi ths patridas mas gia panta. Ola ta ypoloipa einai ek tou ponirou.

    Errwsthe

    Dimitrios Agiasofitis

  4. http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%BF%CE%B1%CE%BB%CE%B2%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CE%AD%CE%B3%CE%B3%CE%B9%CF%83%CE%B7_%281881-1912%29

    Αυτά, γι’ αυτούς που δεν ξέρουν ιστορία, Έλληνες και Αλβανούς. Οι Αλβανοι είναι ο ποιο συγγενικός λαός των Ελλήνων. Αν κανείς ασχοληθεί με την γλώσσα τους το αντιλαμβάνεται μονομιάς. Ο μόνος λόγος που το Ελληνικό κράτος (και όχι οι Αλβανοί) δεν επέτρεψε την δημιουργία δυϊκού Ελληνοαλβανικού κράτους, ήταν η ύπαρξη ενός μεγάλου μουσουλμανικού κομματιού, το οποίο επηρεαζόταν από την Οθωμανική αυτοκρατορία και μετέπειτα από τους νεότουρκους. Και λόγο αυτού, η Ελληνική κυβέρνηση αποστασιοποιήθηκε από τα συγκεκριμένα σχέδια.

  5. Ανώνυμε 11/02/2011 – 01:07,

    Αυτά που γράφεις δεν αναιρούν την πραγματικότητα ότι οι Αλβανία είναι κράτος προσκείμενο εχθρικά στην Ελλάδα. Κατέχουν την Β. Ήπειρο, τελούν πολιτισμική γενοκτονία εις βάρος του εκεί ελληνικού στοιχείου, συμμάχησαν το ’40 με τους Ιταλούς και δημιούργησαν τα αίσχη της “Τσαμουριάς”, συμμαχούν τώρα με τους Τούρκους, ενώ εμείς τους ταΐζουμε κλπ., κλπ., τα οποία έχουν γραφεί παραπάνω.
    Το αν μοιάζουν οι γλώσσες μας ή … οι μύτες μας, μάλλον αδιάφορο είναι.

    Ένα ενδιαφέρον ανάγνωσμα για τους …. “συγγενείς” μας:

    Το μυστήριο της καταγωγής των Αλβανών

  6. Διόρθωση: διακείμενο και όχι “προσκείμενο”.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *