«Η επίθεση της Κυβερνήσεως κατά της Εκκλησίας είναι μετωπική»

Είναι φανερό, ότι στις σχέσεις μεταξύ των εκκλησιαστικών και των κυβερνητικών παραγόντων  υπάρχει ένα μυστήριο.

Από τη μία πλευρά ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης
Ελλάδος κ. Ιερώνυμος εφαρμόζει σταθερά και απαρέγκλιτα ένα μοντέλο ηπίων
τόνων στις σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας.

Σοβαρά και μεγάλα θέματα, τα οποία αναφύονται, όπως π.χ. το θέμα της
Κάρτας του Πολίτη, τα παραπέμπει σε Επιτροπές για μελέτη, αλλά με τον
τρόπο αυτό προσφέρει, άθελά Του ίσως,  τον απαιτούμενο χρόνο στην
Κυβέρνηση, ώστε ανενόχλητη να προωθεί τα σχέδιά της.

Δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι αυτό γίνεται συνειδητά, συντελείται όμως!

Από την άλλη πλευρά ο Εξοχώτατος Πρωθυπουργός της Ελλάδος κ. Γεώργ.
Παπανδρέου δείχνει μια τιμή προς τον Αρχιεπίσκοπο και άρα προς την
Εκκλησία ως θεσμό.

Παρίσταται συχνά σε εκκλησιαστικές εκδηλώσεις, εξωτερικεύει δε και
εκφράζει ένα σεβασμό προς τον “φίλο”  Αρχιεπίσκοπο, όπως λέγει ο ίδιος.

Παρά ταύτα ο κ. Πρωθυπουργός δεν έχει αποκαλύψει τις πραγματικές του
διαθέσεις έναντι της Εκκλησίας, Στα μεγάλα ζητήματα, τα οποία έχουν τεθή
επί τάπητος σήμερα, ο Πρωθυπουργός δεν εκφράζεται. Ή εφημερίδα
“Ελεύθερη Ώρα” σε πρωτοσέλιδο δημοσίευμά της (16ης Ιανουαρίου) έγραφε:

“ΞΕ-ΚΛΗΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ” Στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα
λοιπόν κυριαρχεί μια καχυποψία, ότι Πρωθυπουργός και Αρχιεπίσκοπος έχουν
εγκαινιάσει μια μυστική επικοινωνία και σχέση μεταξύ τους.

Ο καιρός θα δείξει, εάν η σχέση αυτή τελικά αποβαίνει επ’ ωφελεία της Εκκλησίας ή του ίδιου Αρχιεπισκόπου, ως προσώπου.

Ας έλθουμε τώρα στα πραγματικά γεγονότα. Στο ζήτημα της Κάρτας του
Πολίτη π.χ. ο Μακαριώτατος έχει παραπέμψει μέχρι σήμερα το ζήτημα  σε
δύο Επιτροπές: Μια Επιτροπή αποφασίσθηκε τον περασμένο Οκτώβριο κατά την
τακτική Σύνοδο της Ιεραρχίας.

Μια νεώτερη Επιτροπή αποφασίσθηκε τον περασμένο Ιανουάριο με απόφαση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου.

Εν τω μεταξύ η Κυβέρνηση προχωρεί ανενόχλητη στην επεξεργασία των
σχεδίων της χωρίς το παραμικρό εμπόδιο από την Διοίκηση της Εκκλησίας.

Αντιδράσεις πολλές, και μάλιστα δυναμικές, υπάρχουν μόνον από το ορθόδοξο Πλήρωμα.

Χθές μόλις έλαβε χώρα μια μεγάλη συγκέντρωση διαμαρτυρίας μπροστά από το Κοινοβούλιο κατά της Κάρτας του Πολίτη.

Ιεράρχες επίσης μεμονωμένως εκφράζονται και αντιδρούν. Η Εκκλησία όμως ως θεσμός ….διασκέπτεται!

Οι πιστοί διαπορούν. Τι άραγε συμβαίνει; Μήπως η παραπομπή του
θέματος στις Επιτροπές των εμπειρογνωμόνων γίνεται για να “ροκανίζεται” ο
χρόνος υπέρ της Κυβερνήσεως;

Μήπως η σύσταση Επιτροπών θα αποτελέσει “άλλοθι” για την Ιερά Σύνοδο;
Φοβούμεθα, ότι όταν η Κυβέρνηση θα ψηφίσει το σχετικό Νόμο για την
καθιέρωση της Κάρτας του Πολίτη η Εκκλησία θα εμφανισθή, ότι
ευρίσκεται σε αμηχανία.

“Μελετήσαμε, παρεκαλέσαμε, τι άλλο μπορούσαμε να κάνουμε;”  θα μας ειπούν! Τότε, όπως υποθέτω, θα χύνονται “κροκοδείλια δάκρυα”.

Η υποτονική τακτική θα έχει ωφελήσει την Κυβέρνηση, όχι την Εκκλησία.

Εύχομαι να είναι λανθασμένοι οι υπολογισμοί μας. Θα αποδειχθή λίαν συντόμως.

Τί σημαίνουν όλα αυτά; Μήπως είναι “στάχτη στα μάτια”;

Βεβαίως η Ιερά Σύνοδος δεν μπορεί να ομιλεί ανεύθυνα. Ο λόγος της πρέπει να είναι τεκμηριωμένος.

Αυτό όμως δεν σημαίνει, ότι είναι αναγκαίο να αναμένει τις διατάξεις του Νομοσχεδίου για να καθορίσει τη στάση  της.

Θα μπορούσε προκαταρτικά νά έχει προαναγγείλει κάποιες αμετάκλητες
θέσεις της, όπως π.χ. ότι η Κάρτα δεν μπορεί να περιέχει “προσωπικά
δεδομένα”, τα οποία μάλιστα ο κάτοχός της δεν θα μπορεί να ελέγξει, ώστε
οι παρατηρήσεις της Ιεράς Συνόδου να αποτελέσουν οριοθετήσεις και
σημεία πρός αποφυγήν από την Κυβέρνηση κατά την επεξεργασία του σχετικού
Νομοσχεδίου.

Μεταξύ των απαγορευτικών όρων θα μπορούσε επίσης να είναι ο αριθμός
666  και ό,τι άλλο δεν θα ήθελε η Εκκλησία. Γι΄αυτά καί όσα
άλλα στοιχεία δεν χρειάζεται η Γνωμοδότηση κάποιας ειδικής Επιτροπής
Εμπειρογνωμόνων!

Ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος όφειλε να καταστήσει σαφές τόσο στην
Κυβέρνηση όσο καί στο “φίλο” του κ. Πρωθυπουργό ότι ο Λαός εξεγείρεται
και αντιδρά.

Εξεγείρονται όχι μόνον οι πολλοί και οι ανώνυμοι, αλλά και
προσωπικότητες του επιστημονικού κόσμου, όπως π.χ. ο Συμβολαιογράφος
Θεσσαλονίκης κ. Ιωάννης Τσάνης μέ τήν εμπεριστατωμένη αναφορά του πρός
την Διαρκή Ιερά Σύνοδο, η οποία έχει δημοσιευθή ήδη.

Οι Εμπειρογνώμονες θα μπορούσαν, κατόπιν αναθέσεως της Ιεράς Συνόδου,
να παρακολουθούν απλώς ως παρατηρητές βήμα προς βήμα την πορεία της
Κάρτας του Πολίτη, ώστε να ενημερώνουν σχετικώς την Εκκλησία.

Μας ενοχλεί το γεγονός, ότι η κοινωνία είναι αναστατωμένη και η Εκκλησία σκέπτεται, μελετά και …..παραμένει σιωπηλή.

Ο Μακαριώτατος εκλήθη και τελικά αποδέχθηκε την πρόσκληση του κ.
Πρωθυπουργού για να παραστή σε μια Συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου.

Το γεγονός αυτό έδωσε το στίγμα μιάς αγαστής συνεργασίας μεταξύ Εκκλησίας καί Πολιτείας, όπως ήδη τονίσθηκε παραπάνω.

Οφείλει, λοιπόν, ο Αρχιεπίσκοπος να εξαργυρώσει αυτή τη φιλική σχέση
τόσο με τον Πρωθυπουργό όσο και με τους Υπουργούς της Κυβερνήσεως ΓΙΑ ΤΟ
ΚΑΛΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ!

Αν δεν συμβή αυτό, τότε θα κατηγορηθή, όπως ήδη ετονίσθη, ότι γίνεται
γέφυρα, ώστε η Κυβέρνησις να περνάει τά σχέδιά της επι ζημία της
Εκκλησίας.

Σοβαρό επίσης είναι το ζήτημα της καταργήσεως του μαθήματος των Θρησκευτικών από τα σχολεία μας.

Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας ήδη από τον Οκτώβριο π.έ. έχει
παραπέμψει το ζήτημα σε μια πολυμελή Επιτροπή για να το μελετήσει
“σφαιρικά”, όπως χαρακτηριστικά είπε τότε ο Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος.

Η Εκκλησία λοιπόν παραπέμπει ένα ακόμη “καθαρό” στην ουσία του θέμα
σε Επιτροπή για να το “μελετήσει”; Τι άραγε να μελετήσει; Πως θα
καταπιούμε κι’ αυτό τα χάπι;

Πως θα δεχθούμε δηλ. μια ακόμη ταπείνωση από την Πολιτεία, που
στοχεύει στην εγκαθίδρυση του “κοσμικού” Κράτους, δηλ  ενός αθέου
Κράτους;

Την ώρα που η Εκκλησία σκέπτεται και διασκέπτεται η Κυβέρνησις προωθεί τα σχέδιά της.

Η κα Διαμαντοπούλου, Υπουργός της Παιδείας, χωρίς τό “Θρησκευμάτων”, δεν κρύβει τις σκέψεις της.

Από το Λονδίνο δήλωσε: “Επίσης, η κ. Διαμαντοπούλου
αναφέρθηκε και στο μάθημα των θρησκευτικών επισημαίνοντας, ότι το μάθημα
των Θρησκευτικών απαλλάσσεται από ε-κ-κ-λ-η-σ-ι-α-σ-τ-ι-κ-έ-ς 
ε-π-ι-ρ-ρ-ο-ές και θα αναφέρεται πλέον σε όλες τις θρησκείες”.

Σας ερωτώ, αγαπητοί μου φίλοι: Στα λόγια αυτά, τα οποία πλήττουν
άμεσα την Ορθοδοξία καί την Εκκλησία μας, είδατε κάποια αντίδραση;

Το  Σύνταγμα της Ελλάδος στο άρθρο  16 παράγρ. 5 ορίζει, ότι η παρεχόμενη παιδεία έχει “σκοπό την ηθική, πνευματική…..αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης….¨.

Χρειάζεται άραγε η σύσταση κάποιας ειδικής Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων,
ώστε να αποκρουσθή η απαράδεκτη  αυτή τοποθέτηση της κυρίας
Διαμαντοπούλου;

Το μάθημα των Θρησκευτικών αποσκοπεί στην ανάπτυξη της θρησκευτικής συνειδήσεως των ελληνοπαίδων, όπως επιτάσσει το Σύνταγμα.

Αντιθέτως το μάθημα της Θρησκειολογίας αποβλέπει απερίφραστα στη στρέβλωση της θρησκευτικής συνειδήσεως του ατόμου!

Με βεβαιότητα οδηγεί στον αθεϊσμό, δηλ. στην απαλλαγή από “εκκλησιαστικές επιρροές¨, όπως είπε η κα Υπουργός.

Είδατε, λοιπόν, κάποια αντίδραση; Η Ιερά Σύνοδος, βεβαίως δε καί ο Αρχιεπίσκοπος, τηρούν αιδήμονα σιωπήν!

Ας το πούμε, λοιπόν, για ακόμη  φορά. Ο Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος με
την τακτική των ηπίων τόνων, της σιωπής και της παραπομπής των
“ΑΥΤΟΝΌΗΤΩΝ¨ θεμάτων σε Επιτροπές, χωρίς ίσως να το θέλει, χωρίς ίσως να
το αντιλαμβάνεται, προσφέρει νερό στο μύλο των Κυβερνώντων, γίνεται
γέφυρα για να περνάνε χωρίς αντίσταση τά βλαπτικά για την Εκκλησία
νομοσχέδια της Κυβερνήσεως και τελικά φαίνεται σαν να υπονομεύει το
μέλλον και  τα συμφέροντα της Εκκλησίας.

Εκτίθεται, χωρίς να το αντιλαμβάνεται. Έχει παγιδευθή στην εφαρμογή
της τακτικής των ηπίων τόνων, προφανώς για να προβάλλεται στον αντίποδα
του profil που είχε ο μακαριστός Χριστόδουλος. Αυτά τα καταθέτω μόνο σαν
υποψία, όχι σαν διαπίστωση!

Είναι οι φόβοι καί οι φοβίες των σκεπτομένων χριστιανών. Είναι οι
απορίες και οι ερωτήσεις που δεχόμεθα τακτικά από τους πιστούς μας. Στη
συνείδηση της Εκκλησίας ο Αρχιεπίσκοπος, παρά το γεγονός ότι εμφανίζεται
ως α-πολιτικός, εφαρμόζοντας με ακρίβεια τους διακριτούς ρόλους, έχει
καταγραφή ως “ο άνθρωπος του ΠΑΣΟΚ”.

Όταν ήμουνα στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ πολλοί εχαρακτήρισαν τον κ. Ιερώνυμο ως τον άνθρωπο “της Κλαδικής του ΠΑΣΟΚ”!

Στις λιγοστές δηλώσεις, που έχει κάμει από της εκλογής του μέχρι σήμερα ο Μακαριώτατος, είναι και οι εξής δύο: α)“οι Αριστεροί είναι πιό καλοί χριστιανοί από τους Δεξιούς”! και β) “στην ανάγκη μπορώ να γίνω καί εγώ κομμουνιστής”!

Αυτά είναι πραγματικά περιστατικά, είναι δεδομένα. Παρά ταύτα δηλώνω
απερίφραστα, ότι ΔΕΝ ΑΠΟΔΕΧΟΜΑΙ και δεν επικροτώ τις κατηγορίες αυτές
ούτε για τον Μακαριώτατο κ Ιερώνυμο, ούτε για οποιονδήποτε  άλλο
υπεροχικό παράγοντα της Εκκλησίας, ούτε επίσης για οποιονδήποτε Αρχιερέα
της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Καταγράφω όμως την περιρρέουσα ατμόσφαιρα της σήμερον ως ένας
ταπεινός  και ασήμαντος υπηρέτης του αγίου Θυσιαστηρίου, στο οποίον όμως
ιερουργώ επί πέντε ήδη δεκαετίες (από του Μαϊου 1961).

Αναφερόμενος στα παραπάνω πραγματικά περιστατικά, τα οποία
προσδιορίζουν τον Μακαριώτατο κ.Ιερώνυμο,  θα πρέπει να σημειώσω, ότι
δεν με ενδιαφέρει αν ο κάθε Αρχιεπίσκοπος είναι Πράσινος ή Γαλάζιος ή
ο,τι δήποτε άλλο, αρκεί τελικά αυτό να αποβαίνει επ ωφελεία της
Εκκλησίας.

Αν καί κατά βάθος θα ήθελα τον Αρχιεπίσκοπο και τον κάθε Μητροπολίτη
να είναι α-πολιτικός, δηλ. χωρίς χρώμα και ένταξη σε κάποιο πολιτικό
σχηματισμό, διότι εξ ορισμού είναι πνευματικός πατέρας και ηγέτης όλων
των χριστιανών, όλων των αποχρώσεων.

Ένα άλλο ζήτημα που τρέχει καί είναι καυτό είναι τό περί του χωρισμού
Εκκλησίας και Πολιτείας. Ο κ. Πρωθυπουργός έχει δηλώσει, ότι διεξάγεται
ήδη διάλογος μεταξύ Εκκλησίας και Πολιτείας για τό ζήτημα αυτό.

Ο Μακαριώτατος κ. Ιερώνυμος δηλώνει, ότι ουδέποτε συνεζήτησε το θέμα αυτό με τον κ. Πρωθυπουργό. Τι άραγε συμβαίνει;

Η Υπουργός Παιδείας- όχι πιά και Θρησκευμάτων-  κα Διαμαντοπούλου,
 ευρεθείσα προσφάτως στο Λονδίνο καί ερωτηθείσα σχετικώς, απάντησε:

“Η Υπουργός σε ερώτηση που δέχθηκε όσο αφορά τον διαχωρισμό
Εκκλησίας και Κράτους, σχολίασε ότι η σωστή απάντηση στο δίλημμα είναι
«ναι», ότι δηλαδή πρέπει να επέλθει διαχωρισμός, αλλά όπως είπε το πρόβλημα είναι πώς θα εφαρμοστεί αυτός ο διαχωρισμός (βλ. Romfaia.gr)” .

Ακούοντας τέτοιες κορώνες ο πιστός Λαός διερωτάται: Τι λοιπόν
συμβαίνει;  Μαγειρεύεται κάτι στο παρασκήνιο; Παράλληλα με την μυστική
διπλωματία μεταξύ των Πρωθυπουργών Ελλάδος καί Τουρκίας κ.κ. Παπανδρέου
και Ερντογάν, μήπως υπάρχει καί  κάποια άλλη μυστική “συμφωνία” μεταξύ
Αρχιεπισκόπου καί Πρωθυπουργού;

Η δήλωση του Αρχιεπισκόπου, ότι “δεν συνεζήτησα ποτέ τό ζήτημα αυτό
με τον κ. Πρωθυπουργό” δεν αποκλείει βέβαια μια συζήτηση με
κάποιο  άλλο κυβερνητικό πρόσωπο, “εντολή του Πρωθυπουργού”.

Μας προβληματίζουν δύο τινά:  αφ’ ενός μεν η κατά καιρούς,
ευκαίρως-ακαίρως,  ανακίνηση του ζητήματος από της πλευράς των
Κυβερνώντων, και αφ’ ετέρου η απόλυτος  σιωπή από της πλευράς των
εκκλησιαστικών παραγόντων.

Ένα ακόμη καυτό επίκαιρο ζήτημα είναι αυτό του Νομοσχεδίου περί Δημοσίων Υπαλλήλων, τό γνωστό “ένας πρός πέντε”,
που αφορά τον διορισμό υπαλλήλων στο Δημόσιο Τομέα. Στο Νομοσχέδιο αυτό
η Κυβέρνηση εντάσσει και τις χειροτονίες των νέων Κληρικών, παρά το
γεγονός ότι οι Κληρικοί δεν είναι Δημόσιοι Υπάλληλοι αλλά “θρησκευτικοί λειτουργοί”.

Τον παρελθόντα Ιανουάριο συνεδρίασε εκτάκτως η Ιεραρχία για να
αποφασίσει ποιά στάση θα τηρήσει στο καυτό αυτό ζήτημα. Με πόνο
ψυχής τότε παρατηρήσαμε να επικρατεί στην Αίθουσα της Ιεραρχίας μια
συγκαταβατική στάση των Ιεραρχών έναντι της Πολιτείας, μια διάθεση
υποτονική.

Κατ’ εξαίρεση ο Σεβ. Καρυστίας κ. Σεραφείμ, Αντιπρόεδρος της
Ιεραρχίας, απευθυνόμενος πρός τον Αρχιεπίσκοπο, Τον παρεκάλεσε να
αφήσει πιά το πετραχήλι και να πάρει  στα χέρια του το “καρυοφύλλι”! Το
απαιτούν οι καιροί, είπεν!

Τότε ένας εκ των Ιεραρχών, από εκείνους που επιδιώκουν να
 κατασκευάσουν ένα ηγετικό profil στούς κόλπους της Ιεραρχίας, αντέτεινε
στον Σεβ. Καρυστίας, ότι σήμερα τα ζητήματα “επιλύονται με το διάλογο καί όχι με τα καρυοφύλλια”.

Γενικώς μπροστά μας κατά τον περασμένο μήνα είχαμε  μια Ιεραρχία με υποτονική διάθεση, δηλ. μιά στάση ζωής περίπου όπως το “ναί σέ όλα”, όσον αφορά την Κυβέρνηση, γεγονός που ιδιαίτερα μας έθλιψε .

Θαρραλέα λοιπόν και με σθένος υποστηρίξαμε ενώπιον των Αδελφών μας
Ιεραρχών κατά τόν περασμένο μήνα την άποψη, ότι με το Νομοσχέδιο αυτό “ένα πρός πέντε” η Πολιτεία εισέρχεται απροκάλυπτα πλέον στα εσωτερικά της Εκκλησίας, διότι με τη διάταξη “πέντε φεύγουν, ένας διορίζεται” πλήττονται καίρια τόσο η αυτονομία όσο και το αυτοδιοίκητο της Εκκλησίας!

Θα περιμένουμε δηλ. να χηρεύσουν πέντε Ενορίες για να διορίσουμε ένα
ιερέα; Πήτε μου, παρακαλώ, τι θα κάνουμε με τα τέσσερα χωριά, που δεν θα
έχουν εφημέριο;

Είναι λοιπόν ηλίου φαεινότερο, ότι η Κυβέρνηση εισέρχεται στα
εσωτερικά της Εκκλησίας, δηλ. χωρίς δισταγμούς καί προσχήματα 
παρεμποδίζει την Εκκλησία στην υψηλή αποστολή Της καί μάλιστα στην
επιτέλεση του λυτρωτικού έργου Της.

Είπαμε επίσης εκεί,  ότι τώρα πλέον η επίθεση της Κυβερνήσεως κατά
της Εκκλησίας είναι μετωπική καί ως τοιαύτη πρέπει να αντιμετωπισθή από
την Ιεραρχία!

Δυστυχώς, απευθυνόμασταν τότε εις ώτα μή ακουόντων! Το αποτέλεσμα
ήταν να εισπράξουμε από τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο, (ο οποίος κατά τη
στιγμή εκείνη δεν ήταν “μακαριώτατος, δηλ. απαθέστατος, αλλά
θυμωδέστατος) την απαράδεκτα ταπεινωτική απάντηση: 

“Με τη στάση σας αυτή, Σεβασμιώτατε, τί εκερδίσατε μέχρι
σήμερα; Απλούστατα  ο άγιος Θεσσαλονίκης και σεις, άγιε Καλαβρύτων,
έχετε  αποδοκιμασθή από το  Λαό της Επαρχίας σας!”

(Παρενθετικώς: Στην απαράδεκτη αυτή προσβολή απαντάμε με
παρρησίαν: Ιερουργώ το άγιο Θυσιαστήριο ως ένας ταπεινός  και ασήμαντος
υπηρέτης του Κυρίου μας και λειτουργός Του επί πέντε ήδη δεκαετίες (από
του Μαϊου 1961), χωρίς μέχρι σήμερα, μέ τη Χάρι του Κυρίου μας,   να έχω
τύχει αποδοκιμασίας από τό Λαό, τον οποίο ποιμαίνω. “Έρχου καί ίδε”,
Μακαριώτατε!)

Να, λοιπόν, τώρα “έφθασε ο κόμπος στο χτένι”! Ο Υπουργός κ Ραγκούσης,
όπως ακούσθηκε, περιεφρόνησε την εκ τριών Αρχιερέων Συνοδική
Αντιπροσωπεία, την οποία δέχθηκε στο Γραφείο του επί δύο (2) καί πλέον
ώρες.

Επιμελώς απέφυγε να δεσμευθεί, ότι αποδέχεται  τις προτάσεις της
Ιεραρχίας περί παραχωρήσεως 300 θέσεων  στην Εκκλησία για την χειροτονία
νέων κληρικών. Σήμερα πιά το αίνιγμα έχει λυθεί!

Ο Υφυπουργός Εσωτερικών κ. Ντόλιος, ομιλών στη Βουλή στίς 3 Φεβρουαρίου, ανακοίνωσε ότι “καί η Εκκλησία θα υπαχθή στο 1 πρός 5”.

¨Και η Εκκλησία θα υπαχθεί στον κανόνα του ένα προς
πέντε, σε ότι αφορά στις προσλήψεις και τις αποχωρήσεις στο δημόσιο
τομέα, δήλωσε σήμερα στην Βουλή ο υφυπουργός Εσωτερικών Γιώργος Ντόλιος,
απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρη
Παπαδημούλη.

Να σημειωθεί, ότι από την πλευρά του ο Βουλευτής κ.
Παπαδημούλης κάλεσε την Κυβέρνηση να διαπραγματευτεί με την τρόικα για
την εξαίρεση κάποιων τομέων όπως η υγεία και η παιδεία από τον «μπαλτά»
-όπως είπε χαρακτηριστικά- του ένα προς πέντε” (βλ. Romfaia.gr).

Τώρα πιά οι διαφορές της Εκκλησίας με την Κυβέρνηση “χοντραίνουν”!
Διαδίδεται, μετ΄ επιτάσεως μάλιστα, ότι η Κυβέρνησις δεν
σκοπεύει να συμπεριλάβει τούς Κληρικούς της Εκκλησίας της Ελλάδος στις
ρυθμίσεις που θα γίνουν με το Νομοσχέδιο για το ενιαίο μισθολόγιο
των Δημοσίων  Υπαλλήλων.

Διαδίδεται ευρέως, ότι  με το νέο μισθολόγιο θα διακοπεί η μισθοδοσία
των Κληρικών από τό Κράτος καί ότι αντί του μισθού πρόκειται να
χορηγηθή στους Κληρικούς απλώς  ένα επίδομα, και δή ευτελές,
ευτελέστατο!

Μακάρι να μή είναι αληθή όλα αυτά! Αν όμως και αυτό είναι στο
Πρόγραμμα του κ. Υπουργού των Οικονομικών, τότε έφθασε η ώρα να πέσουν
οι μάσκες!

Τά γεγονότα ή θα δικαιώσουν τον Μακαριώτατο για την εκ μέρους Του
εφαρμογή της τακτικής των ηπίων τόνων πρός την Κυβέρνηση ή θα Τον
καταδικάσουν ανεπανόρθωτα στη συνείδηση της Εκκλησίας! Εμείς ευχόμεθα
ολόψυχα να δικαιωθή, επειδή αυτό ωφελεί την Εκκλησία.

Τά γεγονότα επίσης ή θα δικαιώσουν τον Πρωθυπουργό κ. Παπανδρέου για
τη στάση Του καί θα επιβεβαιώσουν τον σεβασμό και την προστατευτική
αγάπη Του πρός τήν Εκκλησία ή θα Τον αναδείξουν ως πολέμιο της
Εκκλησίας. Της Εκκλησίας, που είναι η σώτειρα και η τροφός του Γένους!

Πολύ σύντομα λοιπόν θα δούμε  ποιός σέβεται την Εκκλησία.
Ποιός εργάζεται για τα συμφέροντα της Εκκλησίας ή ποιός υπονομεύει τα
της Εκκλησίας.

Θα μάθουμε ποιά τακτική χρειάζεται τούτη τήν ώρα για να
αντιμετωπισθή η λαίλαπα. Δηλ τι θα χρειασθή, το πετραχείλι ή το
καρυοφύλλι;

Θα πληροφορηθούμε, ίσως πολύ αργά πλέον, ποιές είναι οι
πραγματικές διαθέσεις της Κυβερνήσεως έναντι της Εκκλησίας και πολλά
άλλα.

Λέγω ίσως αργά πλέον, διότι με την μέθοδο του σαλαμιού οι
Κυβερνώντες τη Χώρα από τη μια μεριά  και με την τακτική των ηπίων
τόνων  εκ μερους του Αρχιεπισκόπου μας απο την άλλη,  η Κυβέρνηση του κ.
Παπανδρέου έχει προωθήσει πολλά από τά σχέδιά της. Υπήγαγε π.χ. τους
εκκλησιαστικούς υπαλλήλους στη διαδικασία του ΑΣΕΠ, κατήργησε το
Ποιμαντικό Τμήμα από τις Θεολογικές Σχολές.

Επέβαλε μια δυσβάστακτη φορολογία στην εκκλησιαστική
περιουσία, φορολογεί πλέον τις δωρεές των πιστών υπέρ της Εκκλησίας και
όλα αυτά έγιναν χωρίς να ακουσθή ένα “κίχ¨ από την πλευρά της
Εκκλησιαστικής Διοικήσεως!

Ο κ. Παπανδρέου μας θύμισε τον πρό ετών Δολοφόνο με τις γλαδιόλες! Ηλθε λοιπόν η ώρα να πέσουν οι μάσκες! “Κοντός ψαλμός, αλληλούϊα!”

Η ώρα της υποκρισίας τελειώνει! Για όλους μας, Eκκλησιαστικούς τε  και Κυβερνητικούς!

http://www.romfea.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=7221:–l——–r&catid=13


.

(503) αναγνώσεις

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *