Ο σουρεαλισμός του πολέμου των δυτικών κατά της Λιβύης >Φανατικοί ισλαμιστές πίσω από την εξέγερση της Βεγγάζης…

Του Μάριου Ευρυβιάδη
Εάν όλα αυτά που λαμβάνουν χώρα στη Λιβύη τις τελευταίες εβδομάδες δεν συνοδεύονταν με μικρές και μεγάλες ανθρώπινες τραγωδίες, θα αποτελούσαν μια φαρσοκωμωδία. Έχει μαζευτεί γύρω από τη Λιβύη ο μισός στρατός του Δυτικού Κόσμου -εκατοντάδες υπερσύγχρονα επιθετικά αεροπλάνα, δεκάδες υπερσύγχρονα πολεμικά πλοία, λογής-λογής έξυπνα και καταστρεπτικά όπλα, ειδικές ομάδες καταδρομικών δυνάμεων εφοδιασμένες με χίλια δυο ηλεκτρονικά gadgetsκαι έχει επιστρατευτεί η γνωστή προπαγανδιστική μηχανή του Δυτικού Κόσμου, για να κάνουν τι; Για να κάνουν «ζάφτι», όπως λέμε στην κυπριακή ντοπιολαλιά, τον Καντάφι.

Ποιον Καντάφι;
Τον εδώ σχεδόν για μια δεκαπενταετία δικό τους άνθρωπο. Ναι, βεβαίως, δεν ήταν πάντοτε δικός τους ο ιδιόρρυθμος Συνταγματάρχης, που είναι και Άραβας, είναι και Αφρικανός, είναι και Φύλαρχος, είναι και Βεδουίνος είναι και Μουσουλμάνος- αλλά ποτέ δεν υπήρξε ισλαμιστής και συστρατευόμενος με τους φανατικούς τζιχαντιστές που κατασφάζουν τον οποιοδήποτε, μουσουλμάνο ή μη, που δεν ασπάζεται τον τυφλό τους θρησκευτικό φανατισμό.

Μάλιστα στον αμερικανικό πόλεμο κατά της διεθνούς τρομοκρατίας, δηλαδή, κατά του ισλαμικού εξτρεμισμού, η συνεργασία Τρίπολης- Ουάσιγκτον είχε φτάσει σε τέτοιο επίπεδο ώστε ο Καντάφι δέχτηκε να «φιλοξενήσει» υψηλόβαθμα μέλη της ΑλΚάιντα λιβυκής καταγωγής, που σήμερα είναι πρωταγωνιστές της αντικανταφικής εξέγερσης.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονιστεί ότι η θέση του Καντάφι, ότι η εξέγερση στη Βεγγάζη υποκινείται και από φανατικούς ισλαμιστές με ενεργή δράση ως μέλη της ΑλΚάιντα στα μέτωπα του Ιράκ και του Αφγανιστάν, είναι πλησιέστερη στην αλήθεια και στην πραγματικότητα, παρά τα όσα λέγονται από την Ουάσιγκτον και τους δυτικούς για τη Λιβύη του Καντάφι. Από στοιχεία στην κατοχή των Αμερικανών, υπάρχουν κατ’ αναλογία πληθυσμού περισσότεροι Λίβυοι στρατευμένοι στην Αλ-Κάιντα στα πολεμικά μέτωπα, παρά από οποιαδήποτε άλλη ομάδα Αράβων. Από τη διαπίστωση αυτή προκύπτει και το παρακάτω οξύμωρο. Μια ομάδα 200 περίπου τρομοκρατών της Αλ-Κάιντα λιβυκής καταγωγής, προγραμματίζει να αναχωρήσει από το Αφγανιστάν και να επιστρέψει στην Λιβύη.

Εκεί θα ενταχθούν στο αντικανταφικό μέτωπο προσπαθώντας να ανατρέψουν το καθεστώς Καντάφι, κάτω από μια αμερικανική πολεμική ομπρέλα προστασίας. Εδώ ο σουρεαλισμός του πολέμου στην Λιβύη γίνεται απόλυτος.

Μια άλλη σουρεαλιστική διάσταση των τεκταινόμενων στη Βόρεια Αφρική και ειδικά αυτών που λαμβάνουν χώρα με τις πολεμικές δραστηριότητες των δυτικών, είναι ότι έχει απαγορευτεί ο χαρακτηρισμός τους ως «πόλεμος». Η χρήση της λέξης ως περιγραφή των εξελίξεων έχει απαγορευτεί από την αμερικανική κυβέρνηση. Αυτό που συμβαίνει στη Λιβύη, λένε, δεν είναι πόλεμος αλλά « kinetic motion», κατά μετάφραση,« δράση κεκτημένης ταχύτητας». Εδώ βέβαια οι Αμερικανοί δεν πρωτοστατούν.

Τα πρωτεία στην Οργουελιανή γλώσσα της πολιτικής, έχουν οι Εγγλέζοι. Όταν το 1956 μαζί με τους Γάλλους και τους Ισραηλινούς επέδραμαν κατά τις Αιγύπτου στον ομώνυμο πόλεμο του Σουέζ, η χρήση του όρου πόλεμος απαγορεύτηκε από τη βρετανική κυβέρνηση ως περιγραφή του πολέμου κατά της Αιγύπτου. Δεν ήταν λένε πόλεμος αλλά κάτι που έμοιαζε με πόλεμο.

Όπως, να θυμίσουμε, η επιδρομή των Τούρκων στην Κύπρο στο 1974 δεν ήταν πολεμική επιχείρηση αλλά «ειρηνευτική» .

Ο πόλεμος κατά της Λιβύης παρουσιάζεται ως νομιμοποιημένος στη βάση του ψηφίσματος του Συμβουλίου Ασφαλείας 1973. Δεν είναι. Το ψήφισμα 1973 επιβάλλει ζώνη απαγόρευσης πτήσεων και εμπάργκο όπλων κατά της Λιβύης, που συμπεριλαμβάνει όλους τους εμπλεκόμενους. Επίσης το ψήφισμα απαγορεύει την εμπλοκή ξένων δυνάμεων υπέρ της μίας ή της άλλης παράταξης σε έναν στην ουσία εμφύλιο πόλεμο.

ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ
Μετά από δύο μεταψυχροπολεμικ ές αμερικανο-νατοϊκες «ανθρωπισ τικές» επεμβάσεις στα Βαλκάνια μάς έχουν προκύψει δυο ισλαμομ αφιόζικα καθεστώτα.

Το ένα στη Βοσνία – Ερζεγοβίνη και το άλλο στο Κόσοβο.

Λέτε μετά τον τερματισ μό και του τρίτου τέτοιου πολέμου να μας προκύψει και ένα τρίτο στη Λιβύη;
Οψόμεθα.

ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ 03/04/2011

.

(368) αναγνώσεις

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *