Απάντηση Έλληνα στο Γερμανικό περιοδικό Stern

Μια ανοιχτή
επιστολή προς τους Έλληνες πολίτες, που δημοσιεύτηκε στο γερμανικό
περιοδικό Stern και την υπογράφει ο Γουόλτερ Γουέλενβεμπερ, προκάλεσε
σφοδρές αντιδράσεις με κυριότερη αυτή ενός Έλληνα, ο οποίος απάντησε με
καυστικό τρόπο στον συντάκτη.

Ο συντάκτης του άρθρου αποδοκιμάζει τον ελληνικό λαό που
αντιστέκεται στα μέτρα λιτότητας, κατακρίνει τις απεργίες και τις
διαδηλώσεις, που σημειώνονται στην Ελλάδα, καθώς και τη φοροδιαφυγή, τη διαφθορά, ενώ τονίζει χαρακτηριστικά ότι οι Έλληνες ποτέ δεν φάνηκαν αντάξιοι του ευρώ.”

Τη δική του απάντηση όμως, δίνει ο Γεώργιος Ψωμάς, ο οποίος υπενθυμίζει ή μπορεί και να ενημερώνει τον Γουελενβέμπερ για τις γερμανικές “μίζες”,
για την εξυπηρέτηση των γερμανικών συμφερόντων στη χώρα μας και για το
μέγεθος των γερμανικών αποζημιώσεων προς τη χώρα μας που δεν
αποπληρώθηκαν ποτέ.

Η “επιστολή” του Γερμανού

Αγαπητοί Έλληνες, από το 1981 ανήκουμε στην ίδια οικογένεια. Μόνο που εμείς έχουμε συνεισφέρει, όσο κανείς άλλος στο κοινό ταμείο, δηλαδή γύρω στα 200 δισ. ενώ εσείς έχετε, αντίθετα, εισπράξει κατά κεφαλήν, όσα κανείς άλλος, δηλαδή σχεδόν 100 δισ.


Ουδέποτε λαός βοήθησε μέχρι τώρα με τη θέλησή του, σε τέτοιο βαθμό, και
για τόσο μακρύ διάστημα, άλλον λαό. Είσαστε, κυριολεκτικά, οι πιο
ακριβοί μας φίλοι.

Το ζήτημα πάντως είναι, ότι τελικά δεν εξαπατάτε μόνο τον εαυτό σας αλλά κι’ εμάς.

Στην ουσία, ουδέποτε φανήκατε αντάξιοι του ευρώ, μιας και παρά την
εισαγωγή του, δεν καταφέρατε μέχρι τώρα να εκπληρώσετε τα κριτήρια
σταθερότητας.


Στην ΕΕ είσαστε ο λαός που ξοδεύει τα μεγαλύτερα ποσά σε καταναλωτικά αγαθά.


Θα θέλαμε, ο πρωθυπουργός σας Γ. Παπανδρέου να προχωρήσει στο πρόγραμμά του, όμως προφανώς αυτό δεν το θέλετε εσείς, αφού συνεχίζετε απτόητοι, ν’ απεργείτε.


Μη μας λέτε λοιπόν, ότι μόνο οι πολιτικοί ευθύνονται για την καταστροφή.

Εσείς έχετε εφεύρει τη Δημοκρατία κι ως εκ τούτου θα πρέπει να γνωρίζετε, ότι ο λαός είναι αυτός που κυβερνά κι επομένως, έχει και την ευθύνη.


Κανείς δεν σας αναγκάζει να φοροδιαφεύγετε, να χρηματίζεστε, ν’
αντιδράτε σε κάθε συνετή πολιτική και να εκλέγετε διεφθαρμένους
πολιτικούς.


Σε τελευταία ανάλυση, οι πολιτικοί είναι λαϊκιστές και κάνουν, ότι τους πει ο λαός.

Θα μας πείτε, βεβαίως, ότι κι εμείς οι Γερμανοί δεν είμαστε πολύ καλύτεροι, όπως θέλουν κάποιοι να πιστεύουν. Κι έχετε δίκιο.

Οι Έλληνες είναι εκείνοι, που μας είχαν δείξει το δρόμο της Δημοκρατίας και της Φιλοσοφίας, καθώς και τις πρώτες γνώσεις Εθνικής Οικονομίας.


Τώρα μας δείχνετε και πάλι το δρόμο. Μόνο που αυτή τη φορά, είναι λάθος
δρόμος. Κι από το σημείο που εσείς έχετε τώρα φτάσει, δεν πάει
παραπέρα.”

Η απάντηση του Έλληνα

Αγαπητέ μου Γουόλτερ Γουελενβέμπερ, ονομάζομαι Γεώργιος Π. Ψωμάς.


Είμαι δημόσιος λειτουργός κι όχι υπάλληλος, όπως κατά κόρον τα ΜΜΕ των “συμπατριωτών” σου και άλλων “συμπατριωτών” σου αναφέρουν, ως βρισιά και με περίσσεια χλεύη.


Ο μισθός μου είναι 1.000. το μήνα, όχι την ημέρα, όπως ίσως σ’ έχουν παρασύρει, να νομίζεις. 

Από το 1981 ανήκουμε στην ίδια οικογένεια. Μόνο που σας έχουμε παραχωρήσει με αδιαφανείς όρους κι’ έναντι αυτών των 200 δισ. που λέτε, ότι μας δώσατε, το 40% περίπου των αμυντικών εξοπλισμών μας, το σύνολο σχεδόν των εθνικών τηλεπικοινωνιών μας, την κατασκευή 2 μεγάλων αεροδρομίων καθώς και πολλών χιλιομέτρων εθνικού οδικού δικτύου.


Αν ξεχνώ κάτι, ζητώ να με συγχωρέσεις. Σημειώνω, πως είμαστε από τους
μεγαλύτερους εισαγωγείς στα καταναλωτικά προϊόντα που παράγουν τα
εργοστάσιά σας.

Η αλήθεια είναι, πως δεν ευθύνονται μόνο οι πολιτικοί μας γι’ αυτή την καταστροφή.

Ένα μεγάλο μέρος της ευθύνης έχει και μια εταιρία γερμανικών κυρίως
συμφερόντων, η οποία τους λάδωνε, για ν’ αναλαμβάνει, όπως λέω παραπάνω,
δημόσια έργα.


Πιθανολογώ, πως φταίνε και τα γερμανικά ναυπηγεία, τα οποία μας πούλησαν κάτι υποβρύχια, που γέρνουν.


Είμαι σίγουρος, ότι εσύ δεν με πιστεύεις ακόμα, αλλά δείξε λίγο υπομονή
και περίμενε, διάβασέ με, κι αν δεν σε πείσω, τότε διώξε με από την Ευρωζώνη, τον τόπο της Αλήθειας και της Ευημερίας, του Δίκαιου και του Σωστού.

Λοιπόν Γουόλτερ, μισός αιώνας και πάνω πέρασε από τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, από τότε που η Γερμανία έπρεπε να ξοφλήσει τις υποχρεώσεις της προς την Ελλάδα.

Οι οφειλές αυτές, που μόνον η Γερμανία αρνείται να ξοφλήσει στην Ελλάδα Βουλγαρία και η Ρουμανία, τακτοποίησαν ήδη τις αντίστοιχες υποχρεώσεις τους), συνίστανται:

-Σε χρέη ύψους 80 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων, από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

-Σε χρέη από τη διαφορά του κλήριγκ στο μεσοπόλεμο, ύψους 593.873.000 δολαρίων, που ήταν σε βάρος της Γερμανίας.

-Στα αναγκαστικά δάνεια, τα οποία συνήψε το Γ΄ Ράιχ από την Ελλάδα, ύψους 3,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων, στη διάρκεια της κατοχής.

-Στις επανορθώσεις, που οφείλει η Γερμανία στην Ελλάδα, για τις κατασχέσεις, αρπαγές και καταστροφές, που της προξένησε το Γ’ Ράιχ, την περίοδο της κατοχής, ύψους 7,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων, όπως επεδίκασαν οι Σύμμαχοι.

-Στις ανυπολόγιστες υποχρεώσεις της Γερμανίας για την αφαίρεση της ζωής 1.125.960 Ελλήνων (38.960 εκτελεσμένων, 12.000 νεκρών από αδέσποτες, 70.000 σκοτωμένων σε μάχες, 105.000 νεκρών στα στρατόπεδα της Γερμανίας, 600.000 νεκρών από πείνα και 300.000 απωλειών από υπογεννητικότητα).

-Στην
ατίμητη ηθική προσβολή, που προξένησε στον ελληνικό λαό και στις
ανθρωπιστικές ιδέες που εκφράζει η ελληνική ιδέα. Αυτό το πρόβλημα δεν
είναι οικονομικό, είναι ηθικής τάξης, ύψιστης ηθικής αξίας.

Ξέρω Γουόλτερ, σε πειράζουν αυτά που γράφω, αλλά και μένα με πείραξαν, αυτά που έγραψες!

Αλλά περισσότερο με πειράζουν, αυτά που σκέφτεσαι και θέλεις να κάνεις για μένα και τους “συμπατριώτες” σου, τους Έλληνες !

Στην Ελλάδα δραστηριοποιούνται 130 γερμανικές
επιχειρήσεις, στις οποίες, περιλαμβάνονται σχεδόν όλοι οι γερμανικοί
κολοσσοί, οι οποίες πραγματοποιούν ετήσιο τζίρο της τάξης των 6,5 δισ. ευρώ.

Τέλος, φίλε Γουόλτερ,
θέλω να μου επιστρέψεις τον πολιτισμό μου, που έκλεψες εσύ (όχι εσύ
βεβαίως, αλλά κάποιοι δικοί σου), θέλω τα αθάνατα δημιουργήματα των
προγόνων μου που βρίσκονται στα Μουσεία του Βερολίνου, του Μονάχου, του Λονδίνου, του Παρισιού, της Ρώμης!
Τα θέλω τώρα, που μπορεί να πεθάνω, αλλά θέλω να πεθάνω, κοντά στους πατέρες μου!

Η παραδοχή της άγνοιας του Γερμανού

Μετά την αποστομωτική αυτή απάντηση, ο Γουόλτερ Γουέλενβέμπερ,
δημοσίευσε και άλλο άρθρο, με το οποίο παραδέχεται ότι η αρχική του
επιστολή περιείχε βαριές κατηγορίες καθώς και ότι αγνοούσε το ύψος των
υπέρογκων κερδών που η Ελλάδα αποφέρει στη γερμανική βιομηχανία όπλων, το οποίο, όπως παραδέχεται είναι ένα “ισχυρό επιχείρημα με το μέρος της Ελλάδας.

Εξέφρασε την πεποίθησή του ότι η “ελληνογερμανική συζήτηση αποτελεί την αρχή μιας πραγματικής, ευρωπαϊκής δημόσιας σφαίρας.

Αναλυτικά το δεύτερο άρθρο έχει ως εξής:

Σίγουρα σας συμβαίνει ό,τι και σε εμάς τους Γερμανούς, όταν σκεφτόμαστε την Ευρωπαϊκή Ένωση, το μυαλό μας πάει σε αυτόν τον συγκεχυμένο μηχανισμό στις Βρυξέλλες,
όπου καλοπληρωμένοι γραφειοκράτες, μαζί με ξεδιαλεγμένους στην πατρίδα
τους πολιτικούς, συνεχώς παράγουν εκνευριστικούς κανόνες.

Έτσι έβλεπα εγώ τα πράγματα έως τώρα. Ξαφνικά όμως, η άποψή μου για την Ευρώπη και την Ε.Ε. άλλαξε ριζικά. Κι αυτό το οφείλω σε εσάς.

Όλα ξεκίνησαν με μια επιστολή προς εσάς τους Έλληνες, την οποία έγραψα πριν από λίγες εβδομάδες στο περιοδικό Stern.

Οφείλω
να ομολογήσω, η επιστολή περιείχε βαριές κατηγορίες. Και μου
απαντήσατε, και μάλιστα σε βαθμό που το ηλεκτρονικό μου γραμματοκιβώτιο
ακόμη ξεχειλίζει.

Η αντιπαράθεση μεταξύ Γερμανών κι Ελλήνων που
έχει ξεσπάσει εδώ και εβδομάδες, είναι σφοδρή και συναισθηματικά
φορτισμένη, από την άλλη όμως, είναι απαραίτητη και προπάντων πραγματικά
γόνιμη.

Και από τότε η Ε.Ε. δεν αποτελεί πλέον απλώς έναν λαβύρινθο διατάξεων για μένα.

Τώρα, με την αντιπαράθεση ανάμεσα σε εσάς τους Έλληνες κι εμάς τους Γερμανούς, είναι που η Ευρώπη ξεκινά πραγματικά για μένα.

Θα συμφωνήσετε πως έως τώρα τα πράγματα είχαν ως εξής: Όποτε προκύπτει κάποιο θέμα μεταξύ Ελλήνων και Γερμανών, η καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ συναντιέται με τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου.

Εμείς οι πολίτες είμαστε μονάχα θεατές. Μπροστά στην τηλεόραση.

Τώρα, σε αυτή την κρίση, εμείς οι πολίτες αρχίσαμε επιτέλους να συνομιλούμε μεταξύ μας, χωρίς τους αρχηγούς των κυβερνήσεων.

Η ελληνογερμανική συζήτηση αποτελεί την αρχή μιας πραγματικής, ευρωπαϊκής δημόσιας σφαίρας.

Ενόψει αυτού του γεγονότος, γίνεται εμφανές ότι η αντιπαράθεση είναι προτιμότερη από τη σιωπή.

Οι κατηγορίες που επιτέλους εκφέρονται, πραγματικά μας πάνε μπροστά. Και τις δύο πλευρές.


Φυσικά πόνεσε η αντιπαράθεση αυτή. Όταν σας κατηγορούμε ότι είστε διεφθαρμένοι και εξαπατάτε την υπόλοιπη Ευρώπη, βεβαίως αυτό σας χαλάει τη διάθεση.

Κι όταν ελληνικές εφημερίδες παριστάνουν το Άγαλμα της Νίκης στην ομώνυμη στήλη με σβάστικα, αυτά με κάνουν να ξεροκαταπίνω.

Συνολικά, όμως, με διδάξατε πολλά: Το γεγονός ότι γερμανικές εμπορικές αλυσίδες όπως η Lidl και η Saturn κατέκτησαν
την ελληνική αγορά, συμμετέχοντας έτσι ενεργά στη διαμόρφωση της
ελληνικής οικονομίας, την οποία κατακρίνω, αυτό το αγνοούσα τελείως.

Όπως επίσης αγνοούσα το ύψος των υπέρογκων κερδών που η Ελλάδα αποφέρει στη γερμανική βιομηχανία όπλων.

Το 13% των συνολικών γερμανικών εξαγωγών όπλων διοχετεύεται αποκλειστικά στην Ελλάδα. Αγοράζετε τόσα άρματα μάχης και τουφέκια, επειδή αντιλαμβάνεστε τη σύμμαχό μας στο ΝΑΤΟ, Τουρκία, ως απειλή.

Και ποιος εφοδιάζει την Τουρκία με όπλα; Πάλι εμείς οι Γερμανοί.

Η γερμανική αμυντική βιομηχανία λοιπόν, επωφελείται από μια διαμάχη, την οποία η μεγάλη πλειοψηφία των Γερμανών πολιτών θεωρεί περιττή.

Οφείλω να ομολογήσω: Όσον αφορά αυτό το θέμα, εσείς οι Έλληνες έχετε ένα ισχυρό επιχείρημα με το μέρος σας.

Στην επιστολή μου είχα περιγράψει το αίσθημα της αδυναμίας που νιώθουμε εμείς οι Γερμανοί, λόγω του ότι και η δική μας οικονομική σταθερότητα εξαρτάται από τις αποφάσεις που λαμβάνει η δική σας κυβέρνηση.

Μια κυβέρνηση, την οποία εμείς δεν έχουμε τη δυνατότητα να εκλέξουμε.

Η δημόσια συζήτηση στη Γερμανία δεν έμεινε χωρίς αποτέλεσμα στην Ελλάδα.

Άσκησε ακόμη περισσότερη πίεση σε εσάς τους Έλληνες, ώστε να αντιμετωπίσετε τα προβλήματα.

Ισχυρίζομαι το εξής: Οι διαμαρτυρίες εκ μέρους εμάς των Γερμανών διευκολύνουν την κυβέρνησή σας να φέρει εις πέρας την εφαρμογή των απαραίτητων, σκληρών οικονομικών μέτρων.

Επομένως, δεν υπάρχει μόνο μια νέα δημόσια σφαίρα στην Ευρώπη. Αυτή δρα κιόλας.
Φυσικά εσείς οι Έλληνες αυτό θα το θεωρείτε παρέμβαση στις εσωτερικές σας υποθέσεις.

Μα αυτό ακριβώς είναι. Η γερμανική δημοσιότητα επενέβη σε θέματα, τα οποία πρέπει να αποφασιστούν στην Ελλάδα.

Αυτό άραγε είναι επιτρεπτό;

Ως νέος δημοσιογράφος έκανα ρεπορτάζ για τον πόλεμο στην πρώην Γιουγκοσλαβία.

Τότε,
ακόμη και σε περιπτώσεις σοβαροτάτων παραβιάσεων ανθρωπίνων
δικαιωμάτων, η παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις ενός κυρίαρχου
κράτους απαγορευόταν σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο.

Ως προς αυτό το σημείο το Διεθνές Δίκαιο
στο μεταξύ έχει τροποποιηθεί. Όσον αφορά την οικονομική και
δημοσιονομική πολιτική, όμως, τα κράτη εξακολουθούν να είναι απολύτως
κυρίαρχα.
Θεωρητικά.

Στην πραγματικότητα με την παγκοσμιοποίηση οι
οικονομίες των χωρών έχουν συνδεθεί τόσο στενά, τόσο άρρηκτα, ώστε οι
αποφάσεις που λαμβάνει η κυβέρνηση της μιας χώρας να έχουν αναπόφευκτες
επιπτώσεις στην οικονομία και συνεπώς και στη ζωή των ανθρώπων σε μια
άλλη χώρα.

Στην Ε.Ε. οι επιδράσεις αυτές είναι ακόμη πιο ισχυρές και άμεσες. Η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης Παπανδρέου, συνεπώς, επεμβαίνει πάντοτε και στη γερμανική οικονομία, παρόλο που δεν το επιδιώκει.

Και γι’ αυτό το λόγο είναι απολύτως κατανοητή και δικαιολογημένη η παρέμβαση της γερμανικής δημοσιότητας και των Γερμανών πολιτών στις πολιτικές αποφάσεις της Ελλάδας.

Όπως και το αντίστροφο!
Κι ακριβώς αυτό είναι που έμαθα τις τελευταίες εβδομάδες μέσα από την αντιπαράθεσή μας: Στην Ε.Ε. δεν υπάρχουν πλέον εσωτερικές υποθέσεις.”

http://www.cosmo.gr/News/Hellas/323188.html


(1191) αναγνώσεις

3 comments

  1. Πάλι τὸν γελάσαμε τὸν κουτόφραγκο καὶ τὴν ἀφεντιά μας μαζί !
    Ἂν πράγματι ἤξερε περὶ Ἑλλάδος, θὰ ρωτοῦσε τὸν κύριο Ψωμᾶ ἂν τὰ δουλεύει αὐτὰ τὰ 1000 εὐρὼ ποὺ παίρνει τὸν μῆνα. Διότι, ἂν κάθεται, ὅπως ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία τῶν «δημοσίων λειτουργῶν», τὰ 1000 εὐρὼ εἶναι περισσότερο άπὸ ἱκανοποιητικά.
    Καί οἱ μίζες ποὺ καταγγέλει, προϊὸν τῆς τεμπελιᾶς εἶναι. Διότι νόμους ἔχουμε. Ἀποτελεσματικοὺς δικαστὲς καὶ ὑπαλλήλους δὲν ἔχουμε. Οἱ γερμανικὲς άποζημιώσεις μᾶς ἔφταιξαν ποὺ δὲν ἔχει τιμωρηθεῖ σχεδὸν ποτὲ ἀδιάφορος γιὰ τὴν δουλειά του δημόσιος λειτουργός ;
    Στὸ τέλος, πάντως, μᾶς σφάζει μὲ τὸ βαμβάκι ὁ Γερμανός, γράφοντας ὂτι πρέπει νὰ ἔχουμε ἐπιτρόπους, άφοῦ δὲν μπορεῖ νὰ μᾶς ἐμπιστευθεῖ κανεὶς ὂτι δὲν θὰ σπαταλήσουμε τὴν τεράστια βοήθεια ποὺ μᾶς δίνουν. Καὶ ποῦ νὰ ἤξερε Ὁ Γερμανὸς γιὰ τὸν Διεθνῆ Οἰκονομικὸ Ἔλεγχο, γιὰ τὶς ξένες στρατιωτικὲς ἀποστολές στὸν πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, γιὰ τὴν Ἐπιτροπὴ Ἀποκαταστάσεως τῶν Προσφύγων, γιὰ τὴν Μεικτὴ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ στὴν Ἑλλάδα ! Ὅλα αὐτὰ, διότι, ὅ,τι ἔστελναν οἱ ξένοι ἐδῶ τὸ ἅρπαζαν διαχρονικῶς οἱ περιούσιοι Ἕλληνες.
    Σὲ κάθε περίπτωση, ἀκόμα πιὸ διασκεδαστικὴ ἁπὸ τὴν ἀσχετοσύνη τοῦ Γερμανοῦ εἶναι ὁ κουτοπονηριὰ τῶν Ἑλλήνων σχολιαστῶν. Περηφανεύονται γιὰ τὴν ἀνοησία τους.

  2. Πιστεύω ότι η απάντησις του κου. Ψωμά ήτο εξαιρετικώς ηπία προς τον κ. Γουελενβέμπερ. Ειδικώς λαμβανομένων υπ΄όψιν των αισχροτήτων που εδημοσιεύθησαν εις τον γερμανικόν τύπον, ως εις το εξώφυλον του περιοδικού “Focus”. Η Ιστορία επιφυλάσσεται ως προς τον τελικόν αποδέκτην του προτεινομένου δακτύλου. Ίσως κάποιος θα έπρεπε να υπενθυμίση εις τον εν λόγω κύριον ότι το θράσος των συμπατριωτών του ημοίφθη, ως έδει, εις την Δρέσδην και τόσας άλλας γερμανικάς πόλεις τας οποίας ισοπέδωσαν τα συμμαχικά βομβαρδιστικά. Επίσης, ότι νεωτέρα έρευνα κατέδειξε ότι το “Γερμανικόν Θαύμα” του Αντενάουερ εβασίσθη επί του χρηματοδοτικού συστήματος των ναζί συμπατριωτών του το οποίον παρέμεινε εν κρυπτώ αλλά λειτουργόν 10ετίας μετά την λήξιν του πολέμου. Επίσης, ο καταφανώς απληροφόρητος κ. Γουέλβενμπερ, θα έπρεπε να ενημερωθή επί της εξωτερικής πολιτικής της χώρας του η οποία πολλάκις υποδαυλίζει την Ελληνοτουρκικήν “διαμάχην” όλως τυχαίως οσάκις η γερμανική πολεμική βιομηχανία χρειάζεται “ένεσιν”, π.χ. τα περίφημα Leopard ΙΙ άτινα μας εδίδοντο δωρεάν από την Ολλανδίαν αλλά, τη παρεμβάσει των Γερμανών, τα ηγοράσαμεν καινουργή-και ελλατωματικά-από την Krauss-Maffei. O ρόλος του τότε (2003) γερμανοτραφούς υπουργού αμύνης εντάσσεται εις την καλοπροαίρετον προσπάθειαν συσφίξεως των ελληνογερμανικών σχέσεων, αλλά, ω της ειρωνίας, τα χρήματα εξοδεύθησαν γαμηλίως εις Γαλλίαν μετά της νεαράς ημεδαπής συζύγου, της γερμανίδος προκατόχου εξωπεταχθείσης καθότι ο υπουργός έχει αδυναμίαν εις τα νέα μοντέλα-απόδειξις τα αναφερθέντα άρματα. Κάνω έκκλησιν εις την μεγαθυμίαν των αναγνωστών διά τας παρεκτροπάς μου, αλλά δυσκόλως ανθίσταμαι εις τον πειρασμόν. Επιπροσθέτως, ο εν λόγω δημοσιογράφος έμεινε μεταξεταστέος εις Γιουγκοσλαυίαν διότι δεν αντελήφθη τον αληθή λόγον του πολέμου, ήτοι την διαρπαγήν, υπό ευρωπαϊκών (κυρίως γερμανικών) και αμερικανικών εταιρειών, των κρατικών επιχειρήσεων της χώρας. Αρκεί να λεχθεί ότι προ του πολέμου το 100% των κρατικών υποδομών ήταν δημόσιαι ενώ μετά τον πόλεμον παρέμεινε το 14%. Όσον αφορά τους ανθρωπιστικούς λόγους του πολέμου, αυτοί δέον να αναζητηθούν εις Νταχάου, Τρεμπλίνκα, Μπέργκεν-Μπέλσεν αλλά και εις Μύ Λάϊ και Αμπού Γκραϊμπ. Βεβαίως εσείς, ο γερμανικός λαός, μείνατε με την πανάκριβον “καυτήν πατάτα” του Κοσσυφοπεδίου ανά χείρας, αλλά δεν πειράζει, να μην συνεισφέρετε εις τα εταιρικά κέρδη; Ας έλθωμεν εις τα τρέχοντα. Μα ασφαλώς κε Γουελενβέμπερ η κα Μέρκελ συναντάται μετά του ΓΑΠ και ημείς είμεθα απλώς θεαταί. Μερικοί όμως είμεθα υποψιασμένοι θεαταί διότι γνωρίζομεν ότι η συζήτησις διεξάγεται ώστε να πληρώσωμεν εμείς, ο ελληνικός λαός, πλην των υπερτιμημένων-και κατά περιπτώσεις αχρήστων και ελλατωματικών-προϊόντων σας, και τα έξοδα (μίζας) του γερμανικού διαφθορείου αμαχητί. Ο ρίψασπις πρωθυπουργός μας δεν δύναται (και να ηδύνατο δεν θέλει διότι θα αποκαλυφθούν θέματα που θα θέσουν εν αμφιβόλω την ελέω πατρός θέσιν του) να διαπραγματευθή το μέρος των χρεών που σας αναλογεί λόγω διαφθοράς. Εις το πλαίσιον αυτό “εφρόντισαν” οι ταγοί ημών και υμών να μην εκδοθή ο γερμανικής υπκοότητος (κυριολεκτώ) και ελληνικής-κακή τη μοίρα-καταγωγής, δν/της της παγκοσμίου ηγέτιδος της διαφθοράς Siemens. Πρέπει όμως να είπω ότι φροντίζετε τους υπηκόους σας διαχρονικώς, ο πατήρ του εν λόγω ήτο συνεργάτης σας κατά την Κατοχήν. Διά να κατανείμω όμως τα του καίσαρος τω καίσαρι (αλήθεια πως σας ήλθε αυτό το “Kaiser”, τόσον καημό είχατε με τους Ρωμαίους;) ημείς εξελέξαμε και τους υπουργούς που εσείς διαφθείρατε αλλά και τον ΓΑΠ.
    Θα επανέλθω διότι το θέμα απέχει από του να θεωρείται λήξαν.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *