Ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας με …χρονόμετρο!

Όποιος έχει στοιχειώδη αντίληψη της αγοράς, σε οποιονδήποτε χώρο, γνωρίζει πολύ καλά ότι ο χρόνος και η τιμή πώλησης είναι δύο συζυγείς μεταβλητές και κατά την αρχή απροσδιοριστίας του Χάισεμπεργκ δεν μπορείς να προσδιορίσεις και τις δύο με ικανοποιητική ακρίβεια. Δηλαδή, αν θέλεις να πουλήσεις κάτι μία συγκεκριμένη χρονική στιγμή, τότε η τιμή που θα πετύχεις είναι απροσδιόριστη και μάλλον κακή. Αν θέλεις να πουλήσεις κάτι σε μία δεδομένη τιμή, τότε δεν μπορείς να υπολογίσεις πότε θα πετύχεις αυτήν την τιμή στην αγορά. Η βία και το εξαναγκασμένα σφιχτό χρονοδιάγραμμα αποκρατικοποιήσεων, μόνο με τον τίτλο «ξεπούλημα» μπορεί να περιγραφεί.

Επίσης, ένα άλλο συγκριτικό δεδομένο.

«Ελπίζουμε» σε έσοδα 50 δις από τις παρακάτω πωλήσεις, οι οποίες απαρτίζουν ένα τεράστιο μέρος της δημόσιας περιουσίας. Το συνολικό δημόσιο χρέος είναι 340-350 δις αυτή τη στιγμή. Συνεπώς μιλάμε για το 1/7, ήτοι ένα «κούρεμα» της τάξης του 14% θα έφτανε για να διατηρήσουμε όλη αυτή τη δημόσια περιουσία ή τέλος πάντων να μη βιαστούμε να την πουλήσουμε με χρονόμετρο ακριβείας.

Δεδομένου ότι είναι γνωστό πως πολλοί κάτοχοι ελληνικών ομολόγων έχουν ήδη μεταπωλήσει τους τίτλους τους στο 70% της αξίας τους, είναι ΑΠΟΡΙΑΣ ΑΞΙΟΝ γιατί η κυβέρνηση με την Τρόϊκα επιμένουν μέχρι και σήμερα να αποπληρώνουν στο ΑΚΕΡΑΙΟ (100%) τις υποχρεώσεις του δημοσίου στους δανειστές, ενώ έχουν ήδη κηρύξει μονομερή αναδιάρθρωση (κούρεμα) στο εσωτερικό της χώρας με περικοπές εξόδων (μισθών, συντάξεων, επιδομάτων κοκ) άνω του 20-25%.

=============================

Η λίστα ανά τρίμηνο

Το χρονοδιάγραμμα των ιδιωτικοποιήσεων μέχρι το 2015 με στόχο τα 50 δισ. ευρώ

Η παραχώρηση του ΟΠΑΠ προβλέπεται μέσα στο γ’ τρίμηνο του 2011

Αθήνα
Σε προγραμματισμό των ιδιωτικοποιήσεων και αξιοποίησης ακινήτων του Δημοσίου ανά τρίμηνο, από τώρα μέχρι και το τέλος του 2015, έχει προχωρήσει η τρόικα σε συνεργασία με την κυβέρνηση. Στο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα που έχουν στα χέρια τους οι υπουργοί υπάρχει κατάλογος για τις αποκρατικοποιήσεις και την πώληση περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου που θα γίνουν φέτος (ήδη ξεκίνησαν με την πώληση του 10% του ΟΤΕ και θα συνεχισθούν με την ΕΥΑΘ και τον ΟΠΑΠ), αλλά και κατάλογος για τις κινήσεις που θα γίνουν την περίοδο 2012 – 2015 ανά τρίμηνο.

Εξάλλου, με κοινή απόφαση του υπουργού Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου και του υφυπ. Εσωτερικών Γ. Ντόλιου ξεκινά άμεσα η στελέχωση της διεύθυνσης υποστήριξης της Ειδικής Γραμματείας Αναδιαρθρώσεων και Κρατικοποιήσεων με την πρόσληψη σε πρώτη φάση 20 ειδικών επιστημόνων, προκειμένου να επιταχυνθούν οι διαδικασίες των αποκρατικοποιήσεων των ΔΕΚΟ.

ΑΠΟΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ έως 31/12/2011

3ο τρίμηνο 2011

ΕΥΑΘ 40% τουλάχιστον
Ελ. Βενιζέλος 100% παραχώρηση
ΟΠΑΠ 100% παραχώρηση
ΟΛΘ 23,3%
Κρατικά Λαχεία 100%

4ο τρίμηνο 2011

ΟΛΠ 23,1%
ΕΑΒ 99,8%
Ταχ. Ταμιευτήριο 34%
ΔΕΠΑ 55%
ΔΕΣΦΑ 31%
ΤΡΑΙΝΟΣΕ 100%
ΛΑΡΚΟ 55,2%
ALPHABANK 0,6%
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ 1,2%
ΟΔΙΕ (ΙΠΠΟΔΡΟΜΟΣ) 100%
Συχνότητες Κινητής 100% (ΔΙΑΚΑΙΩΜΑΤΑ)
Καζίνο Πάρνηθας 49%
ΕΛΒΟ 72,6%
ΟΠΑΠ 34%
Ελληνικό 1η ΦΑΣΗ
Τέσσερα αεροπλάνα Airbus
Aκίνητα του Δημοσίου

ΑΠΟΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΕΩΣ 31/12/2012

1ο τρίμηνο

Ελ. Βενιζέλος 21%
Ελλ. Πετρέλαια 35,5%
Πειραιώς 1,3
Αγροτική 38,6% minimum
Εγνατία Οδός 100%
ΕΛΤΑ 40% minimum
Κάποιο λιμάνι 100%

2ο τρίμηνο

ΕΥΔΑΠ 27,3%
Ταμείο Παρακαταθηκών 100%
Ακίνητα του Δημοσίου

3ο τρίμηνο

ΔΕΗ 17%
Ελλ. Αυτοκινητόδρομοι (1) 100
Τοπικό Αεροδρόμιο 100%

4ο τρίμηνο

Ελληνικό 2Η Φάση
Ακίνητα του Δημοσίου
Ψηφιακή (1) 100%
ΕΥΑΘ
Ορυχεία Χρυσού (1) 100%

ΑΠΟΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΕΩΣ 31/12/2013

1ο τρίμηνο 2011

Εργοστάσιο Αποθήκευσης Αερίου 100%
Τοπικό Αεροδρόμιο (2) 100%

2ο τρίμηνο

Κάποιο Λιμάνι 100%

3ο τρίμηνο

Ακίνητα του Δημοσίου
Ορυχεία Χρυσού (2) 100%

4ο τρίμηνο

Ψηφιακή 100%
ΕΥΔΑΠ
Ελλ. Αυτοκινητόδρομοι (2)

ΑΠΟΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΕΩΣ 31/12/2014

Ακίνητα – Οικόπεδα του Δημοσίου
Αυτοκινητόδρομοι (3) 100%

ΑΠΟΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΕΩΣ 31/12/2015

Ακίνητα – Οικόπεδα του Δημοσίου
Αυτοκινητόδρομοι (4) 100%

ΠΡΟΣΔΟΚΟΜΕΝΑ ΕΔΟΣΑ ΕΩΣ 31/12/2011

2ο τρίμηνο 400 εκατ. ευρώ
3ο τρίμηνο 1, 7 δισ. ευρώ
4ο τρίμηνο 5 δισ. ευρώ

ΠΡΟΣΔΟΚΟΜΕΝΑ ΕΔΟΣΑ ΕΩΣ 31/12/2012

1ο τρίμηνο 7 δισ. ευρώ
2ο τρίμηνο 9 δισ. ευρώ
3ο τρίμηνο 11 δισ. ευρώ
4ο τρίμηνο 15 δισ. ευρώ

ΠΡΟΣΔΟΚΟΜΕΝΑ ΕΔΟΣΑ ΕΩΣ 31/12/2013

1ο τρίμηνο 17 δισ. ευρώ
2ο τρίμηνο 18 δισ. ευρώ
3ο τρίμηνο 20 δισ. ευρώ
4ο τρίμηνο 22 δισ. ευρώ

ΠΡΟΣΔΟΚΟΜΕΝΑ ΕΔΟΣΑ ΕΩΣ 31/12/2014

35 δισ. ευρώ

ΠΡΟΣΔΟΚΟΜΕΝΑ ΕΣΟΔΑ ΕΩΣ 31/12/2015

Σύνολο 50 δισ. ευρώ

(355) αναγνώσεις

33 comments

  1. Φαντάζεστε αγρότη να λέει:
    Χρωστάω πολλά στην αγροτική, πούλησα το στάρι μου, το λάδι, τα κηπευτικά μου αλλά δεν φτάνουν! Χρωστάω ακόμη! Θα δώσω το τρακτέρ μου, την αποθήκη μου, τα εργαλεία μου…
    Όχι τέτοιος αγρότης δεν υπάρχει! Όσο αμόρφωτος, όσο αστοιχείωτος, ποτέ τόσο βλάκας!

    Ενώ τα αμερικανοσπούδαστα “σαΐνια” μας; Δεν τα στέλνουμε για κάνα σεμινάριο σε κανένα τσοπάνο;
    Αυτά και δέκα λεφτά να τ’ αφήσεις στο περίπτερό σου να πας να κατουρήσεις, θα το βρείς ή καταχρεωμένο ή πουλημένο!

  2. Τὸ πρόβλημα εἶναι ὅτι ὁ συγκεκριμένος ἀγρότης κάθεται ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια στὸ καφενεῖο (πάει καὶ στὶς ἄφθονες σαρκικὲς διασκεδάσεις τῆς ἀγνῆς Ἐλληνικῆς ἐπαρχίας) καὶ τὸ τρακτὲρ σκουριάζει, ἡ ἀποθήκη μένει ἄδεια καὶ τὰ ἐργαλεῖα μαζεύουν ἀράχνες. Προτιμᾶ νὰ ζεῖ μὲ δανεικά. Βλάκας δὲν εἶναι, ἁπλῶς ἐξυπνάκιας. Μόνο ποὺ τὰ δανεικὰ τελείωσαν πλέον.

  3. Για να το λέτε σεις, θα τους ξέρετε καλά!
    Απέραντο κηφηναριό κι αυτοί!
    Όπως θα ξέρετε καλά ότι οι μόνοι που μοχθούν σ’ αυτόν τον τόπο είναι τα “σαΐνια” μας!
    Γι αυτούς δεν βρίσκετε ποτέ ούτε ένα ψεγάδι!
    Μόνη έγνοια σας, μην τους “συκοφαντήσουμε”!
    Το ότι εσείς συκοφαντείτε ασταμάτητα όλο τον ελληνικό λαό, καθυβρίζοντας και τόσους που μοχθούν εις μάτην, φαίνεται να αποτελεί “θείο” δικαίωμα!

  4. Κε. Χονδρογιάννη, ηρεμία! Διατί ασχάλεσθε; Έκαστος εφ΄ό ετάχθη (εάν ετάχθη), ο κ. Γεωργάνας έχει ταχθεί, είναι ηλίου φαεινότερον. Παρορά βεβαίως το γεγονός ότι οι προσφιλέστατοι “επιχειρηματίαι” εχρηματοδότησαν αδρώς την ανάδειξιν τρισαθλίων αρνησιπάτριδων υπουργών οίτινες εμερίμνησαν διά την εξαφάνισιν της αγροτικής, και βιομηχανικής, παραγωγής διά της πριμοδοτήσεως των εισαγωγών. Διά τον κ. Γεωργάνα τα πράγματα είναι απλά: Εάν ο Τούρκος εργάτης λαμβάνει 5€ ημερομίσθιον, ο Έλλην δέον να λαμβάνη 4€ ώστε να είναι ανταγωνιστικός. Φαίνεται ότι ο κ. Γεωργάνας δεν έχει ακούσει διά τας επιχειρήσεις αι οποίαι υποχρεώνουν τους εργαζομένους να υπογράφουν διά περισσότερα όσων λαμβάνουν και εν συνεχεία τους υποχρεώνουν να αποδίδουν εις τας επιχειρήσεις την επιστροφήν φόρου. Παρά τας σχετικάς επισήμους καταγγελίας ουδέν συνέβη καθότι ο εν λόγω επιχειρηματίας είναι γνωστός των “σαϊνιών”. Απλώς φταίνε οι εργαζόμενοι.
    Επειδή προσωπικώς δέν έχω ταχθεί πουθενά οφείλω να πω ότι οι αγρόται επιδίδονται συστηματικώς εις εκβιασμόν των κυβερνήσεων πρός απόκτησιν “Χατζηγιάννη”, ούτως ονομασθέντος του τζήπ ό απεκτήθη διά της υποχωρήσεως του ομωνύμου θλιβερού υπουργού. Αλλαχού, ο κ. Γεωργάνας μέμφεται τους αγρότας διατί χρησιμοποιούν βαλκανίους εργάτας προς συλλογήν της παραγωγής. Αληθές, αλλά ου προς θάνατον, σύμπασα η αμερικανική αγροτική παραγωγή, των νοτίων κυρίως Πολιτειών, συλλέγεται υπό μεξικανών οίτινες διασχίζουν τα (καλώς φυλασσόμενα) σύνορα δι΄ εργασίαν έναντι υποπολλαπλασίου των αμερικανικών αμοιβών. Τα δε λεγόμενα sweat shops απλώς δεν υπάρχουν.
    Οφείλω, εν τούτοις, να παραδεχθώ ότι πλείσται επιδοτήσεις του αγροτικού τομέως κατέληξαν ως άνθη και πιάτα εις τα πόδια της Κλάρας της Νταλκαδιάρισσας.

  5. «Χατζηγάκης», φίλτατε κύριε Κατσαρέ.
    Τὰ τῆς ἁγροτικῆς ἐν Ἑλλάδι παραγωγῆς εἶναι ἐπαρκῶς τεκμηριωμένα ἀλλοῦ.
    Ἁλλά, ἐπαναλαμβάνω, πρὸς τί αὐτὴ ή καταφορὰ κατὰ τῆς ὀκνηρίας ; Νομίζω ἔχω ἐπαρκῶς άποδείξει πὼς τὴν θαυμάζω καὶ τὴν ἐπιδοκιμάζω. Τώρα ποὺ μᾶς τὴν διαμφισβητοῦν οἱ κατηραμένοι ὄφεις τοῦ χρέους, πρέπει νὰ τοὺς δείξουμε ὅτι δὲν ἔχουμε τὴν ἀνάγκη τους. Μποροῦμε, ὅμως ; Ἀφοῦ ἐνέργεια, τροφὴ καὶ πλῆθος ἄλλα δὲν παράγουμε ἐπαρκῆ. Σφραγῖδες, ὅμως, καὶ σφραγιδοκράτορες ἔχουμε πλῆθος.
    Τώρα, ὡς πρὸς τὰ πονεμένα λόγια γιὰ τὸν ταπεινὸ λαὸ ποὺ δέν μπορεῖ νὰ ζήσει μὲ 4 εὐρὼ, ἀλλὰ χρειάζεται ἀνυπερθέτως 5, τἄχουν γράψει ἄλλοι πολὺ γλαφυρώτερα. Γιατὶ πρέπει νὰ ὑποβάλλουμε στοὺς συναναγνῶστες μας στὴν δική μας, πολύ λιγώτερο εὔγλωττη ἐκδοχή ; Μᾶς ἔχουν πάρει χαμπάρι …

  6. Ουδείς λόγος εντάσεως υφίσταται, καθώς η λύση είναι πολύ απλούστερη. Ως δεδομένα έχουμε ότι το κράτος διαθέτει αξιόλογη περιουσία, αλλά συγχρόνως είναι αποδεδειγμένα και πέραν πάσης αμφισβητήσεως αξιοθρήνητος διαχειριστής με αυτοκαταστροφικές τάσεις, χωρίς απολύτως καμία ελπίδα βελτίωσης. Η λύση της μαζικής εκποιήσεως φυσικά δεν είναι η καλύτερη στην παρούσα φάση, διότι προσελκύει όλα εκείνα τα διεθνή “κοράκια”, που ελκύονται από την σήψη της ανάγκης. Δεν είναι, όμως, η μοναδική. Οιοσδήποτε σε παρόμοια θέση θα μπορούσε κάλλιστα :
    1) να εκμισθώσει κάποια περιουσιακά του στοιχεία, διατηρώντας την κυριότητά τους και λαμβάνοντας μηνιαίως ένα σταθερό ποσό ως μίσθωμα, το οποίο φυσικά είναι πολύ προτιμότερο από το μηδέν ή τις ζημίες που υφίσταται.Μάλιστα, εάν ο ιδιοκτήτης έχει άμεση ανάγκη χρημάτων μπορεί να ζητήσει την προκαταβολή ικανού αριθμού μισθωμάτων. Η λύση αυτή μπορεί κάλλιστα να εφαρμοσθεί σε εκατοντάδες ακίνητα του Δημοσίου, που εκ προθέσεως μένουν ανεκμετάλλευτα, ακριβώς για να ξεπουληθούν αντί πινακίου φακή (με πώληση ή με πλειστηριασμό στα πλαίσια αναγκαστικής εκτέλεσης).
    2) να αναθέσει την διαχείριση των επιχειρήσεών του σε τρίτον (εταίρο ή μη) αντί σταθερού ποσοστού επί των κερδών, με δικαίωμα αυστηρού ελέγχου και πλαισίου λογοδοσίας σε περίπτωση ζημιών.
    Με τις απλούστατες αυτές μεθόδους το (ανίκανο) κράτος στην πράξη μειώνεται, εξαλείφεται ο κίνδυνος ζημιών, διατηρούνται τα περιουσιακά στοιχεία και εισπράττονται άμεσα σημαντικά έσοδα. Όμως, για τους Έλληνες πολιτικούς προτεραιότητα ποτέ δεν υπήρξε η εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος, αλλά προείχε η ικανοποίηση της κομματικής αυτοσυντήρησης. Τι θα τους χρησίμευαν, λοιπόν, δημόσιες επιχειρήσεις εάν δεν μπορούσαν να τακτοποιούν τους ημέτερους; Όλα αυτά φυσικά δεν μπορούν να συμβούν τώρα, που οι πιστωτές δεν βρίσκονται απλά προ των πυλών, αλλά ήδη τις έχουν διαβεί, αφού τις βρήκαν ορθάνοιχτες λόγω της δικής μας πολυετούς άνοιας και πλέον με το μνημόνιο κατέχουν και τα κλειδιά τους.
    Ας μου επιτραπεί συμπληρωματικώς ένα περιστατικό προς επίρρωση του κου Γεωργίου : όταν περί τα μέσα της δεκαετίας του ’80 ο πατέρας μου, θεωρώντας ότι η διαχείριση του κράτους δεν μπορεί να διαφέρει κατά πολύ από την επιχείρηση που με επιτυχία διατηρούσε επί δεκαετίες, τόλμησε σε μη πολιτική συνάθροιση να αμφισβητήσει τα επιτεύγματα του δεύτερου εθνάρχη (ΑΓΠ) αναρωτώμενος πού βρίσκει τα χρήματα για τόσες παροχές κλπ., εισέπραξε ουκ ολίγες επικρίσεις στην “Γαλλική” και εσώθη από άγριο λυντσάρισμα αποκλειστικά και μόνο χάρη στις γνωστές κεντρώες καταβολές του. Οι ίδιοι “Γαλλόφωνοι” συνοδοιπόροι του “Τσοβόλα δώστα όλα” τώρα αγανακτούν για τους άθλους του διαδόχου. Συνεχίστε κε Γεώργιε : πρέπει κάποτε ως ενήλικοι να αντιληφθούμε ότι οι επιλογές μας έχουν συνέπειες. Δίκαιο βέβαια είναι να τις πληρώνουμε μόνο εμείς και όχι να τις μετακυλίουμε στα παιδιά μας, αλλά η ιδεατή δικαιοσύνη πόρρω απέχει της πραγματικότητας.

  7. Αν πω ότι δεν απολαμβάνω να ξυπνάνε ενίοτε τα αίματα, ψέμματα θα πω. Αλλά κοιτάξτε, αν είναι να τσακωθούμε ας το κάνουμε καλά, ώστε να το φχαριστηθούμε αφ’ ενός, να μας μείνει κι ένα συμπέρασμα αφ’ ετέρου. Λοιπόν θέτω ερωτήσεις κι απαντήστε μου χωρίς τεκμηρίωση:

    1) Τι “θα άξιζε” να αποκρατικοποιηθεί
    2) Αυτό που “θα άξιζε” θα έπρεπε να πωληθεί σε ποσοστό άνω του 50% ή όχι
    3) Πόσο;

    Επειδή σας βλέπω ότι βαριέστε ας απαντήσουμε μόνο στο σημείο 1. Ορίστε, κάνω και την χαμαλοδουλειά: αντιγράφω την κατάσταση των προς πώληση, την ταξινομώ κατά συνάφεια κι εσείς βάλτε ένα [Χ] στα κουτάκια των οργανισμών που κρίνετε ότι (σε κάποιο ποσοστό ή πλήρως) θα έπρεπε να αποκρατικοποιηθούν. Βάζω κι ένα x όπου νομίζω ότι θα πρέπει σιγά σιγά να προχωράμε και γαία πυρί …μειχθήτω!

     Εταιρείες ύδρευσης γενικώς
     ΕΥΔΑΠ
     ΕΥΑΘ

    x Αεροδρόμια – γενικώς
    x Αεροδρόμια – Ελ. Βενιζέλος
    x Τοπικό Αεροδρόμιο
    x Τέσσερα αεροπλάνα Airbus

    x Λιμάνια γενικώς
    x Λιμάνια ΟΛΠ
    x Λιμάνια ΟΛΘ
    x Τοπικά λιμάνια

    x Συγκοινωνίες & σχετικές υποδομές
    x ΤΡΑΙΝΟΣΕ
    x Εγνατία Οδός
    x Ελλ. Αυτοκινητόδρομοι

     Ακίνητα και οικόπεδα γενικώς
     Ελληνικό

    x Ορυκτά γενικώς
    x ΛΑΡΚΟ
    x Ορυχεία Χρυσού

     Επικοινωνίες γενικώς
     Συχνότητες Κινητής ΔΙΑΚΑΙΩΜΑΤΑ
     Ψηφιακή

    x Τζόγος γενικώς
    x Τζόγος ΟΠΑΠ
    x Τζόγος Κρατικά Λαχεία
    x Τζόγος ΟΔΙΕ ΙΠΠΟΔΡΟΜΟΣ
    x Καζίνο Πάρνηθας

    x ΕΑΒ
    x ΕΛΒΟ

     ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
    x ALPHABANK
    x Ταχ. Ταμιευτήριο
    x Πειραιώς
    x Αγροτική minimum
    x Ταμείο Παρακαταθηκών

    x Ενέργεια γενικώς
    x ΔΕΗ
    x Ενέργεια Ελλ. Πετρέλαια
    x Ενέργεια ΔΕΠΑ
    x Ενέργεια ΔΕΣΦΑ
    x Εργοστάσιο Αποθήκευσης Αερίου

  8. Φίλτατε κε. Γεωργάνα, έχετε απολύτως δίκαιον. Χατζηγάκης. Αιτούμαι ταπεινώς συγνώμην.

  9. Κύριε Μικρέ,
    όσο έχω ακόμη “ξαναμμένα’ τα αίματα (και γώ το απολαμβάνω!) θα επιχειρήσω να πώ την γνώμη μου στις ερωτήσεις που θέσατε.
    Αφού διευκρινήσω πρώτα τον βασικό άξονα του σκεπτικού μου που θα εξηγήσει και τις μετέπειτα απαντήσεις μου.
    Ο Εθνικός πλούτος ΔΕΝ ΠΩΛΕΙΤΑΙ. Η ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ του Εθνικού πλούτου ΜΙΣΘΩΝΕΤΑΙ!
    Η κυριότητα και η εποπτεία πρέπει να ανήκει ΕΣΑΕΙ στο δημόσιο. Το δημόσιο όμως δεν πρέπει (γιατί ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ, όχι για κανέναν άλλο “ιδεολογικό” λόγο) να κάνει τον επιχειρηματία! ΜΙΣΘΩΝΕΙ λοιπόν την επιχείρηση αξιοποίησής έναντι ικανού συμφωνηθέντος τιμήματος κρατώντας πάντα για λογαριασμό του:
    α) Τη δυνατότητα ελέγχου των συμφωνηθέντων.
    β) τη δυνατότητα άσκησης γενικότερου πολιτικού σχεδιασμού
    γ) Την αίρεση η βελτιστοποίηση των συμφωνηθέντων είτε κατόπιν λήξεως του συμβολαίου είτε λόγω αλλαγής όρων και συνθηκών είτε ακόμη για εθνικούς λόγους! Με μόνη μέριμνα πλέον το εθνικόν συμφέρον και ουδέν άλλο! (Διορισμοί, ρουσφέτια, μίζες κλπ.)
    Κάτω από αυτό το βασικό “δόγμα” προχωρώ αναλυτικότερα:
    1) Ύδρευση: Ούτε να το σκεφτόμαστε! Το νερό είναι ίσως το μόνο κοινωνικό αγαθό που αξίζει κρατικής επιχορήγησης για να παραμένει φθηνό και προσιτό σε όλους! Χίλιες φορές καλύτερα οι ΔΕΥΑ που “μπαίνουν μέσα” παρά οποιαδήποτε International Water Ltd. που θα βγάζει κέρδη!
    Να μην επιχειρηματολογήσω, να σας τρομοκρατήσω απλώς με τα παραδείγματα της Λατινικής Αμερικής, με Bechtel κλπ. Ψάξτε τα! (Απευθύνομαι σε όλους, όχι εσάς προσωπικά).
    2) Ενέργεια: Εθνικά ελεγχόμενη! Το ποιός θα βάζει ανεμογεννήτριες και φωτοβολταϊκά δεν ενδιαφέρει. Αρκεί να εντάσσονται σε εθνικό επιχειρησιακό και χωροταξικό σχέδιο. Η πλήρης πώληση της σημερινής ΔΕΗ είναι τραγικό λάθος! Η ΔΕΗ να μετασχηματιστεί σε εθνικό φορέα πολιτικής και διαχείρισης ενέργειας (όχι απλά εγκύκλιοι υπουργείου) και τις κολώνες και τις γεννήτριες ας τις πουλήσει όπου θέλει!
    Εννοώ, επειδή ενέργεια δεν είναι μόνο ο ηλεκτρισμός, στρατηγική και πολιτική ενέργειας ΕΘΝΙΚΗ, παραγωγή απ’ όποιον θέλει!
    Αλίμονο μας αν τ’ αφήσουμε κι αυτό στις “αγορές”! Τ’ αφήσανε κι άλλες χώρες και πλέουν στο αίμα!
    3) Ορυκτός πλούτος: Δεν Πωλείται! Πρέπει να είσαι πολύ Γιωργάκης για να πείς δώσε μου τόσα και ότι χρυσάφι ή πετρέλαιο βρείς δικό σου! Παρέχουμε μόνον δικαιώματα εξόρυξης σε εταιρείες όπου γίνεται συνεχής έλεγχος και απολογισμός!
    Τι έβγαλες, τι μου δίνεις! Η κατά ποσοστόν ωφέλεια του δημοσίου εκ του παραγομένου προϊόντος μου φαίνεται η δικαιότερη λύση και για τις δύο πλευρές!
    4) Συγκοινωνιακές υποδομές (Λιμάνια, αεροδρόμια, αυτοκινητόδρομοι): Υπό Εθνική κυριότητα! Εκμισθώνονται ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ, επί μέρους ή και συνολικές!
    Σύντομο σχόλιο: Ακόμη και όταν οδεύαμε τον τρίτο δρόμο προς τον σοσιαλισμό, τα κυλικεία λιμανιών, αεροδρομίων κλπ. εκμισθώνονταν σε ιδιώτες! Γιατί το κράτος δεν περιμέναμε να κάνει και τον καφετζή! Κανείς δεν διανοήθηκε να μιλήσει για ξεπούλημα! Σε πλέον “φιλελεύθερες” ημέρες εκμισθώθηκαν και κάποιες προβλήτες του Πειραιά στην COSCO! Χαμός γιατί το κράτος θα σταματούσε να κάνει τον “κλαρκαδόρο”, τον χειριστή γερανών, τον αχθοφόρο, τον φορτηγατζή! “Λύσσαξαν” κάποιοι για ξεπούλημα! Προσωπική μου αντίληψη ότι ήταν μια σωστή κίνηση! Μακράν του να λές “πουλήθηκε” το λιμάνι! Ποιοί το λέγανε; Αυτοί που όντως θα το πουλήσουν σήμερα!
    5) Συγκοινωνιακά μέσα : Η Ολυμπιακή καλώς ή κακώς έχει ήδη ιδιωτικοποιηθεί, για τον ΟΣΕ δεν μπορώ να εκφέρω άποψη γιατί δεν γνωρίζω πολλά, τι μένει; Λεωφορεία; Ιδιωτικοποίηση ! Με μια σοβαρή παρατήρηση! Όχι ξεπούλημα σε κάποιο μονοπώλιο (μάλλον ξένο) αλλά στα καλύτερα ελληνικά πρότυπα που -μάλιστα κύριοι!- διαθέτουμε και είναι καλύτερα των ξένων! Σ’ αυτή τη χώρα μόνο στραβά βλέπουμε! Κατά τα πολύ πετυχημένα πρότυπα των ελληνικών ΚΤΕΛ, κοινοπραξίες λαϊκού καπιταλισμού, αποτελεσματικές, ευέλικτες, καλών υπηρεσιών, κοινωνικής προσφοράς σε “άγονες” γραμμές αλλά και ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες (μαθητές κλπ.), υπό την επίβλεψη κρατικών φορέων και μολαταύτα κερδοφόρες!
    Σχόλιο: Η κυβέρνηση Μητσοτάκη -μπρρρρ!- είχε προχωρήσει στην ιδιωτικοποίηση των αστικών λεωφορείων της πρωτεύουσας καλώντας πρώτα τους οδηγούς και λοιπούς εργαζόμενους να αγοράσουν μερίσματα μισού λεωφορείου! Στα πρότυπα των ΚΤΕΛ δηλαδή!
    Όπως και σε τόσες άλλες ελληνικές πόλεις! Πολύ σωστά κατά τη γνώμη μου! Αλλά ακόμα είχαμε πολύ δρόμο για τον σοσιαλισμό!
    6) Τζόγος: Σαν κρατικός είχε και μια φτηνή δικαιολογία! Σαν ιδιωτικός είναι αισχρή απάτη! Να καταργηθεί τελείως! Δεν θέλουμε έσοδα ούτε από πορνεία, ούτε από ναρκωτικά, ούτε από τζόγο!
    7) Τράπεζες: Τράπεζα της Ελλάδος οπωσδήποτε κρατική (ιδιωτική σήμερα!). Εμπορικές τράπεζες ιδιωτικές. Αν θέλει το δημόσιο να κρατήσει το μέρισμά του στην Εθνική ας το κρατήσει, η Αγροτική έχει χάσει τον αρχικό της χαρακτήρα και είναι καθαρά εμπορική.
    9) Ακίνητη περιουσία: Ξεχωρίζω α) Ιστορικοί – πολιτιστικοί, εθνικοί κλπ. χώροι. Πάσα συζήτησις να οδηγεί αυτεπαγγέλτως στο εκτελεστικό απόσπασμα!
    β) Κτίρια: Με ιδιαίτερη μελέτη κατά περίπτωση, αφ’ ενός γιατί πολλά από αυτά μπορούν να στεγάσουν κρατικές υπηρεσίες που σήμερα βρίσκονται στο “νοίκι”, αλλά και επειδή πολλά από αυτά αποτελούν “μνημεία” που χρήζουν ιδιαίτερης αντιμετώπισης!
    γ) Γή: Μηδενικής πάντοτε απόδοσης και παντελώς αναξιοποίητη από το κράτος. Να περιέλθει ολοκληρωτικά εις ιδιώτες πρωτίστως Έλληνες, πρωτίστως στοχεύοντας σε εθνικές ανάγκες, πρωτίστως για συνεχή ενίσχυση της ελληνικής οικονομίας (καλλιεργήσιμη γή, βοσκοτόπια κλπ.)
    Σχόλιο: Μην ακούσω τις γνωστές οιμωγές για ολική καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος κλπ. Στην ιδιαίτερη πατρίδα μου δεν υπάρχει κρατική γη! Τα πάντα (καλλιεργήσιμη γή, λίμνες, δάση κλπ.) ήταν και παραμένουν ΙΔΙΩΤΙΚΑ ή κοινόκτητα! (Το κτηματολόγιο θα μας τα φάει!). Και εδώ η οικοδομή αναπτύσσεται άναρχα, αλλά στην καλλιεργημένη γή. Μακάρι άλλες περιοχές της χώρας με κρατικά τα δάση να διέθεταν το 1/4 της δικής μας δασοκάλυψης! Και σε επαρχία με την μεγαλύτερη πληθυσμιακή πυκνότητα στην Ελλάδα! (170 κάτοικοι/τετρ. χλμ.!)
    10) Λοιπές “επιχειρήσεις” του δημοσίου: Ας μην το συζητάμε, τα διοικητικά τους συμβούλια να μεταταγούν στα κόμματα από τα οποία προέρχονται ως έμμισθοι αφισοκολλητές!
    Βασική αρχή ώστε η εθνική σου περιουσία να αποτελεί συνεχή εθνικό σου πλούτο: Να μην την “αξιοποιείς” ή “εκποιείς” με την πλάτη κολλημένη στο τοίχο και το πιστόλι στον κρόταφο! Θα σου την ΑΡΠΑΞΟΥΝ!

  10. Είμαι εξοργισμένος από τα όσα συνέβησαν χθες το βράδυ με την συνεννόηση των δύο πολιτικών “ηγετών” μας αλλά ας τελειώσουμε την δουλειά που αρχίσαμε. Πείραξα λίγο τη σειρά αλλά θα τα βρούμε. Λοιπόν:
    _____________________________

    Ύδρευση:

    Ναί πρέπει να είναι κρατική τελεία και παύλα. Οι χειρότερες ιστορίες τρόμου που μπορεί να ακούσει κανείς αφορούν σε ιδιωτικοποίηση του νερού. Τώρα, ορισμένες επενδύσεις (αφαλατώσεων, επενδύσεων σε δίκτυα κλπ) θα μπορούσαν να είναι ιδιωτικές ή συμπράξεις εάν εντάσσονταν σε ευρύτερα – τουριστικά κυρίως – projects. Αλλά αυτά βέβαια είναι όνειρα θερινής νυκτός οπότε ας το κλείσουμε: Υδρευση κρατική – τέρμα. Συμφωνούμε απολύτως
    _____________________________

    Αεροδρόμια:

    Για τα μεγάλα αεροδρόμια συμφωνώ, είμαι υπέρ των μακροχρονίων συμβάσεων. Ως μεγάλα εννοώ των μεγάλων πόλεων και των μεγάλων τουριστικών προορισμών.

    Προσέξτε όμως λίγο εδώ θα σας μιλήσω μετά λόγου γνώσεως: Η χώρα είναι γεμάτη από μικρά αεροδρόμια τα οποία είναι τελείως ανεκμετάλευτα – χορταριάζουν κυριολεκτικά. Η Ελλάδα θα μπορούσε να είναι ο κορυφαίος τουριστικός προορισμός της Ευρώπης στις θεματικές δραστηριότητες γενικής αεροπορίας, ακροβατικής αεροπορίας, ανεμοπορίας, αλεξιπτωτισμού και αερομοντελισμού – κοιμόμαστε κυριολεκτικά όρθιοι στο θέμα αυτό. Μιά πρόσκληση για επενδύσεις θα μπορούσε να περιλάβει και σενάρια ιδιωτικοποιήσεων τέτοιων αεροδρομίων – εντάξει, οι μακροχρόνιες μισθώσεις είναι πάντα καλύτερες, αλλά εάν θέλουμε να είμαστε σοβαροί θα πρέπει μιλάμε για ….πολύ μακροχρόνιες.

    Οσο για τις δυνατότητες του θεματικού τουρισμού (κατάδυση, ορειβασία, συνέδρια κλπ) θα σας πω κάτι που ενδεχομένως δεν ξέρατε: Το ξέρατε ότι η Κάλυμνος είναι σήμερα ο υπ’ αριθμόν 1 (ΕΝΑ!) προορισμός για αναρριχητές παγκοσμίως; Ναί παγκοσμίως!
    _____________________________

    Λιμάνια (μικρά και μεγάλα):

    Μακροχρόνιες μισθώσεις, συμφωνούμε. Για τα μικρά λιμάνια και τις μαρίνες υπάρχει αναλογία με τα μικρά αεροδρόμια οπότε οι απόψεις μου είναι περίπου ανάλογες.

    Εκείνο που θεωρώ ιδιαιτερότητα είναι ότι την πραγματική αξία την έχει ο παραχωρούμενος αιγιαλός – αν και ακόμα και στο θέμα αυτό υπάρχει αντιστοίχιση: δεν μπορείς να κάνεις οπουδήποτε λιμάνι, όπως δεν μπορείς να κάνεις οπουδήποτε αεροδρόμιο. Οι παλαιές υποδομές έχουν το χάλι τους σ’ αμφότερες τις περιπτώσεις, όμως η υπάρχουσα ΘΕΣΗ τους είναι κατά κανόνα σοφά επιλεγμένη.

    _____________________________

    Αυτοκινητόδρομοι:

    Το θέμα είναι μεγάλο αλλά όχι πολύπλοκο. Σ’ όλη την Ευρώπη είναι λυμένο. Υπάρχει το επαρχιακό και εθνικό δίκτυο (που είναι δημόσια), υπάρχουν και οι μεγάλοι αυτοκινητόδρομοι που κατασκευάζονται από ιδιώτες με αντάλλαγμα μακροχρόνιες μισθώσεις. Η προσέλκυση επενδύσεων επιτυγχάνεται με ένταξη των αποφάσεων χάραξης και κατασκευής σε ευρύτερα αναπτυξιακά πλάνα. Για παράδειγμα είναι σημαντικό να ξέρει ο επενδυτής ότι (πχ) ανατολικά της Ιόνιας οδού υπάρχει έκρηξη «οικοτουρισμού των λιμνών» κι άλλο να ξέρει ότι ο δρόμος θα περνάει από εγκαταλελειμμένα καπνοχώραφα.
    _____________________________

    Χερσαίες συγκοινωνίες (για τις αερομεταφορές ό,τι έγινε έγινε):

    Για τον ΟΣΕ κι εγώ δεν είμαι καλά ενημερωμένος. Μάλλον το καλύτερο είναι να κρατηθεί το δίκτυο και οι σταθμοί και να ιδιωτικοποιηθεί το συγκοινωνιακό έργο – σε περισσότερες από μία εταιρείες. Δεν είναι απλό, άλλωστε ούτε στην Ευρώπη (στο βαθμό που είμαι καλά ενημερωμένος) είναι σταθερό το μοντέλο.

    Οι αστικές συγκοινωνίες είναι άλλο θέμα και διαφέρουν με τη σειρά τους από τις υπεραστικές. Οι αστικές πρέπει να εντάσσονται στην μελέτη λειτουργίας της πόλης ενώ οι υπεραστικές είναι εκτεθειμένες σε εντονότερο ανταγωνισμό και έχουν μικρότερες ανάγκες ρύθμισης. Χάζευα προ καιρού το συγκοινωνιακό σύστημα της Γρενόμπλ και αργότερα του Γκέτεμποργκ κι η λέξη “χάζευα” είναι ακριβής: είχα χαζέψει. Είναι απλούστατα στους πολίτες αλλά – προσέξτε – δεν είναι καθόλου απλοϊκά συστήματα στο σχεδιασμό, αντιθέτως είναι εξαιρετικά πολύπλοκα και ο φορέας ιδιοκτησίας και διαχείρισης δεν είναι το κεντρικό θέμα.

    Το κεντρικό θέμα είναι η συνάφεια του σχεδιασμού τους με το γενικότερο θεσμικό και οργανωτικό περιβάλλον. Μιά εποχή μου είχαν στείλει τη μελέτη τροποποίησης των αστικών συγκοινωνιών του Παρισιού. Την τροποποίηση επέβαλαν λέει οι αλλαγές στα σημεία των στάσεων (ακούστε!) στα τέρμιναλ του αεροδρομίου Σάρλ ντε Γκώλ.
    Αρα: για τις αστικές συγκοινωνίες δεν μπορείς να πάρεις απόφαση εάν δεν έχεις συγκεκριμένο σχέδιο στο μυαλό σου για την λειτουργία της πόλης, και δεν έχεις πάρει και ορισμένες θεμελιώδεις αποφάσεις, συγκεκριμένα: Ογκος, Συχνότητα, Ποιότητα του συγκοινωνιακού έργου και βεβαίως …τιμές τους!
    _____________________________

    Ενέργεια:

    Ίσως το πολυπλοκότερο όλων. Δεν έχω τελική θέση υπό την έννοια του ότι δεν έχω καταλήξει στο μίγμα που διασφαλίζει τον πραγματικό εθνικό έλεγχο, την προστασία του περιβάλλοντος, τις σωστές συνάφειες με τα λοιπά εθνικά στρατηγικά σχέδια (περί τουρισμού, οικιστικής ανάπτυξης) και την ελκυστικότητα για επενδύσεις. Πολλώ μάλλον καθώς “ενέργεια” είναι πολλά πράγματα.

    Με την ευκαιρία να το πω γιατί θα σκάσω κι εδώ γράφουμε – μεταξύ άλλων και – για να ξεσκάσουμε: Η διάκριση “Δημοσίων Εργων” και “Περιβάλλοντος” σε διαφορετικά υπουργεία είναι τόσο ηλίθια που δεν έχω καν την ψυχραιμία να παραθέσω τα επιχειρήματα μου επ’ αυτού. Περιορίζομαι να γίνω αγενέστατος και προκλητικός μπας και με εκνευρίσει κανείς με αντιρρήσεις επ’ αυτού …για να ξεσπάσω!
    _____________________________

    Ορυκτός πλούτος:

    Συμφωνούμε.
    _____________________________

    Τζόγος:

    Επιτέλους να διαφωνήσουμε και κάπου: Είμαι υπέρ της πλήρους ιδιωτικοποίησης με στενό “επιχειρησιακό έλεγχο” επί του τζίρου και άγριο συντελεστή φορολόγησης. Τελεία και παύλα. Ούτε τα φρουτάκια με πειράζουν – αρκεί να φορολογούνται και να τηρούνται κάποιοι βασικοί κοινωνικοί κανόνες (όχι ανήλικοι κλπ) . Το κράτος δεν είναι καφετζής (ήταν να ξέρετε, σας θυμίζω την ΠΡΟΜΕΤ) αλλά δεν είναι και καλογερικό τάγμα.

    Να σας πω το σκεπτικό μου: Αν αυτή τη στιγμή κ. Χονδρογιάννη βαρεθείτε να διαβάζετε αμπελοφιλοσοφίες και θέλετε να ρίξετε μιά ζαριά, σας πληροφορώ ότι μπορείτε να το κάνετε χωρίς να κουνηθείτε από τη θέση σας. Ο τζίρος παγκοσμίως από τον ιδιωτικό και ειδικά τον διαδικτιακό τζόγο είναι τεράστιος και εκρήγνυται. Όσο το κράτος τον “απαγορεύει” κάνει μιά τρύπα στο νερό. Στρέφει όλο τον κόσμο προς τις εταιρείες εκτός Ελλάδος, από τις οποίες δεν παίρνει φράγκο. Είναι μιά τυπική περίπτωση “ποτοαπαγόρευσης”. Λάβετε υπ’ όψιν σας ότι τα “φυσικά” καζίνα νοιώθουν στο πετσί τους την στροφή των παικτών προς το διαδίκτυο. Είχα πρόσφατα επισκεφθεί τα Σκόπια (όχι για να παίξω!) και είδα πως αρχίζουν να ρημάζουν οι τεράστιες (πολυεθνικές) επενδύσεις σε καζίνα που έχουν γίνει εκεί.

    Μιά κρίσιμη παράμετρος είναι η σχέση του ΟΠΑΠ με το επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Το κράτος ούτε θέλει ούτε μπορεί να ελέγξει οτιδήποτε σ’ αυτό το κύκλωμα. Το καλύτερο που έχει να κάνει είναι να βάλει (Πολύ Απλούς) κανόνες, να αποφασίσει μια γερή φορολογία και να τους αφήσει “να κόψουν το λαιμό τους”. Τα λέω κι ας είμαι φίλαθλος του ΟΦΗ!
    _____________________________

    Τράπεζες:

    Ναι δέχομαι την ανάγκη μίας (ΜΙΑΣ και μη θεματικής) κρατικής τράπεζας – δεν είμαι σίγουρος εάν θα ήθελα να είναι 100% κρατική, ή εάν το 51% αρκεί, ή τι ανάμεσα. Νομίζω ότι οι ακόμα ελεγχόμενες από το κράτος (Αγροτική, Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο) θα πρέπει να συγχωνευτούν σε μία, μη πολυθεματική τράπεζα. Δεν αισθάνομαι ικανός να εκφέρω περαιτέρω άποψη για το θέμα.

    _____________________________

    Ακίνητη περιουσία

    Ιστορικοί χώροι:

    Εντάξει, μην παραβιάζετε ανοικτές πόρτες κ. Χονδρογιάννη – δεν είμαι έτοιμος για απόσπασμα ακόμα. Κατηγορηματικά δημόσια είναι αυτά.

    Να δούμε όμως πως μπορούμε να κάνουμε πρόοδο.

    Έχετε πάει Μυκήνες; Δελφούς; Στα κάστρα της Πελοποννήσου; Μην απαριθμώ τώρα, θα μιλάω δέκα χρόνια, έχουμε και πολλούς τέτοιους χώρους. Έχετε πάει.

    Τα σκουπίδια τα φχαριστηθήκατε; Την πόρτα την βρήκατε κλειστή 11 η ώρα το πρωί; Τον φύλακα να τα ξύνει μέχρις αιμορραγίας τον είδατε; Τις ταμπέλες τις είδατε κάτω; Τον φράχτη τον είδατε πεσμένο κάτω; Το κατρουλιό το μυρίσατε; Τα σκατουλάκια τα πατήσατε; Λοιπόν εάν απαντήσατε λιγότερα από 7 ναι στο παραπάνω test δέχομαι ότι δεν πρέπει να κάνουμε τίποτα.

    Προφανώς δεν ισχυρίζομαι ότι πρέπει να πουληθεί το παραμικρό μην ορμάτε ακόμα.

    Ισχυρίζομαι όμως ότι αν η μάχη των Θερμοπυλών είχε γίνει στην Αμερική, ο χώρος θα είχε διαμορφωθεί, θα γινόταν μια φορά το χρόνο αναπαράσταση της μάχης με ειδικά επιλεγμένους body builders ως κομπάρσους, με παράλληλες προβολές της ταινίας 300, θα γινόταν παρέλαση ομοφυλοφίλων, θα γίνονταν συνέδρια κάθε είδους, από σοβαρά ιστορικά μέχρι συνάξεις για την σημασία του σπα στη ζωή μας και τα πάντα θα έλαμπαν από καθαριότητα κι από κιτς.

    Λοιπόν ερωτώ: Μεταξύ του απύθμενου κιτς που περιέγραψα και της πατημένης κουράδας «όπισθεν Λεωνίδα» (συχνά και έμπροσθεν) βρίσκετε ότι υπάρχει κάποια καλή απόχρωση για να συλλογιστούμε;

    Κτήρια:

    Ποια κτήρια τώρα; Σάμπως τα ξέρουμε; Λοιπόν παραπέμπω την επίλυση του θέματος στις εισηγήσεις μου περί σύζευξης μηχανογραφικών συστημάτων του δημοσίου και περί επανασχεδιασμού κρατικού οργανογράμματος. Μόνο η συσχέτιση των ανωτέρω δράσεων με την κατάσταση απογραφής κτιρίων (δεν λέω κτηματολόγιο γιατί θα με πιάσουν τα γέλια), μόνο από τη ΣΥΝΔΥΑΣΜΕΝΗ αυτή μελέτη μπορεί να βγει συμπέρασμα.

    Για κτήρια πολιτιστικής αξίας κάθε είδους (συμπεριλαμβάνω κι αυτά που έχουν την σημασία τους στην ιστορία της αρχιτεκτονικής της χώρας μας πχ βιομηχανική αρχιτεκτονική, σταθμοί του ΟΣΕ, ορειβατικά καταφύγια κλπ) θα πρέπει να ισχύουν εγκάρσιοι κανόνες – άσχετοι με τον φορέα ιδιοκτησίας του κτηρίου (δημόσιο ή ιδιωτικό). Είπαμε! Απλοί κανόνες!

    Για τη γαίες δεν είμαι έτοιμος να απαντήσω, δεν έχω άποψη. Για την οικιστική ανάπτυξη επ’ αυτών βέβαια τα έχω πεί: Το έγκλημα που έχει συντελεστεί είναι μεγαλύτερο από αυτό που βιώνουμε ως χώρα σήμερα. Υπό την έννοια ότι δεν διορθώνεται.
    _____________________________

    Λοιπές επιχειρήσεις του δημοσίου: ΄

    Ο τίτλος της παραγράφου μου θυμίζει την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία που κάποια στιγμή δεν ήταν ούτε Αγία, ούτε Ρωμαϊκή, ούτε Αυτοκρατορία. “Πουλάμε κι ας μετανιώσουμε” που λένε κι οι γνώστες των αγορών!

    Φιλικά,
    Γιάννης Μικρός

  11. Κε. Χονδρογιάννη, οιοσδήποτε καλόπιστος αναγνώστης δέν μπορεί παρά να συμφωνήση μαζί σας. Προσωπικώς έχω ορισμένας αντριρρήσεις κυρίως ως προς τήν ιδιωτικοποίησιν της γης, δεν θα επιθυμούσα να δω, π.χ., την Πίνδον εις ιδιωτικάς χείρας. Ειλικρινώς πιστεύετε ότι θα σταματήση ποτέ ο τζόγος; ή, ακριβέστερον, θα μας επιτραπή να τον εξωβελίσωμεν; Η κρατούσα, διεθνώς, αμερικανική κουλτούρα προβάλει εντατικώς τα καζίνο ως το επιστέγασμα της κοινωνικής ανελίξεως, τόσα κορόϊδα υπάρχουν, να αφεθούν ανεκμετάλλευτα; Ατυχώς όσα ορθότατα αναφέρετε δεν πρόκειται να ληφθούν υπ΄όψιν των κυβερνώντων καθότι το διεθνώς κρατούν νεοφιλεύθερον οικονομικόν σύστημα δεν επιτρέπει τοιαύτας σκέψεις πολλώ δε μάλλον πράξεις. Αμφότερα τα κόμματα “εξουσίας” πρακτορεύουν το σύστημα αυτό, αφ΄ενός προς ίδιον οικονομικόν όφελος, καί, αφ΄ετέρου, διότι η ανάρρησις εις την εξουσίαν είναι αδύνατος άνευ ρητής υποταγής εις το σύστημα αυτό. Αι ιδωτικοποιήσεις είναι είς εκ των πυλώνων του νεοφιλευθερισμού. Πληροφοριακώς αναφέρω ότι οι πυλώνες είναι τρείς: (α)Ιδιωτικοποίησις των πάντων, (β) ελαχιστοποίησις του κόστους εργασίας και (γ)ελαχιστοποίησις των φόρων.
    Εις το (α) συμπεριλαμβάνονται οι κλασικοί παράγοντες της παραγωγής, γη, κεφάλαιον καθώς και δευτερογενείς τομείς, π.χ. ο τομεύς της υγείας. Η εργασία, ως ο τρίτος παραδοσιακός παράγων παραγωγής, “τακτοποιείται” διά του (2) ανωτέρω, και το (3) εγγυάται την οικονομικήν ασυλίαν υπό το ψευδές επιχείρημα των επενδύσεων. Το γεγονός ότι πρόκειται περί ψευδούς επιχειρήματος εμφαίνεται από το γεγονός ότι αι ΗΠΑ το εφήρμοσαν πιστώς καί ουδεμία επένδυσις εγένετο με συνέπειαν την πρωτοφανή (διά την χώραν αυτήν) αύξησιν της ανεργίας εις το 9,1%. Ειρήσθω εν παρόδω, ο Στρως-Καν κατήγγειλε το θέμα αυτό με τας γνωστάς δι΄αυτόν συνεπείας. Ακροθιγώς αναφέρω ότι η μείωσις των επιχειρηματικών φόρων είναι ακρογωνιαία λίθος της πολιτικής Σαμαρά και υιοθετήθη ασμένως υπό του πρωθυπουργεύοντος. Οι πιθανοί αντίπαλοι, το δημόσιον και αι ΔΕΚΟ, ηττήθησαν πρό της μάχης, διά της αδείας εξαχρειώσεως των μέσω του “συνδικαλισμού” και των των προσωρινών υπερπαροχών. Το χαρίεν και έξυπνον είναι ότι ο λαός θα το πληρώση δις και εντόκως, πρώτον, μέσω του χρέους, και δεύτερον, διά του εξευτελιστικού τιμήματος των ιδιωτικοποιηθεισών επιχειρήσεων. Αι μειώσεις των μισθών δεν είναι παρά ένα “μπόνους” εις τους αγοραστάς. Ο πιθανός αντίλογος, της αριστεράς, συμποσούται είτε εις δεινοσαύρους (προϋπαρχόντων μερικά εκατομ. έτη της Παλαιολιθικής) είτε εις γραφικότητας, ΠΑΜΕ κλπ. Διακινδυνεύων να κατηγορηθώ επί συνωμοσιολογία, θα συμπεριελάμβανα την καταβαράθρωσιν της παιδείας εις τους σκοπούς του “συστήματος”. Καλή παιδεία θα είχε ως ενδεχόμενον την προαγωγήν των υπηκόων εις πολίτας με αποκόλλησιν εκ της τηλοψίας, πράγμα το οποίον θα έθετε εν κινδύνω το “σύστημα”. Συν τω γεγονότι ότι θα ημφισβήτη τα καταναλωτικά και κοινωνικά πρότυπα, τζήπ, Αράχωβες, και-φρίξατε ουρανοί-μεσημεριανάδικα κλπ., εν ονόματι των οποίων εξαχρειώθη το σύμπαν.
    Είμαι εν γνώσει του γεγονότος ότι ακούγομαι πολύ “αριστερός”, δεν είμαι αλλά δεν είμαι και τυφλός.

  12. Η πιο ενδεδειγμένη λύση -για τη ΔΕΗ- είναι να σπάσει σε μικρότερες εταιρείες, μία από αυτές να είναι ο φορέας δκτύου και διακίνησης. Αφού γίνει το σπάσιμο, το κράτος κρατάει τον συγκεκριμένο φορέα και πουλάει τις μικρότερες στους ιδιώτες. Αυτό το μοντέλο ακολουθείται από όλες τις σοβαρές χώρες και είναι το πλέον πρόσφορο για όλους. Και για το κράτος, το οποίο θα εισπράξει μεγαλύτερα ποσά από τις πολλές σπασμένες εταιρείες, και για τις τιμές, διότι εξασφαλίζεις εκ των πραγμάτων ανταγωνισμό (και πιστέψτε με, λειτουργεί σε ώριμες αγορές), και για τους εργαζόμενους αφού ανοίγουν οι επιλογές εργασίες και δημιουργείται ένας ολόκληρος χώρος εταιρειών, και για τη διαχείριση πόρων αλλά και διακίνηση ενέργειας (εξασφάλιση παροχής σε όλη τη χώρα κλπ), αφού ο ζωτικός φορέας του δικτύου και της διανομής θα παραμείνει στο κράτος.

    Σα γενική μου αρχή – και προφανώς εκφράζω προσωπικές απόψεις και μόνο, δεν θα μπορούσα επ’ ουδενί να εκφράσω οποιονδήποτε άλλον και το τονίζω εμφατικά για να αποφεύγονται παρεξηγήσεις και καλύτερα να το πω μία φορά παραπάνω παρά μία φορά λιγότερο – έχω τα εξής: το ιδιωτικό μονοπώλιο είναι χειρότερο από το κρατικό. Ο ανταγωνισμός του ιδιωτικού τομέα με ικανοποιητικό αριθμό εταιρειών, είναι σαφώς καλύτερος από το κρατικό μονοπώλιο και προς αυτήν την κατεύθυνση πρέπει -γενικώς – να πορευόμαστε. Ανά θέμα υπάρχουν και οι ειδικές συνθήκες.

    Το μόνο «κακό» είναι ότι παίρνει χρόνο να γίνουν όλα αυτά. Συνεπώς, οι βιαστικές κινήσεις πώλησης ειδικά για την ΔΕΗ είναι διπλά δυσχερείς. Όχι επειδή «ξεπωλείται δημόσια περιουσία στους ξένους» γενικώς και αορίστως, αλλά επειδή γίνεται 1. κατεπειγόντως και 2. με λάθος τρόπο, συνολικά αντί για «σπαστά».

    Ανδρέας.

  13. Προσπάθησα να είμαι όσο το δυνατόν επιγραφικός έχοντας να απαντήσω σε τόσα! Δίνοντας κατ’ αρχήν το στίγμα σκέψης μου, που παραμένει βασικά η ΕΚΜΙΣΘΩΣΗ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ! Υπ’ αυτό το πρίσμα:
    – Ανάθεση σε ιδιώτη της αφαλάτωσης νερού π.χ. για τάδε κοινότητα ή δήμο, από την τοπική ΔΕΥΑ όμως, φυσικά και δεν είναι ιδιωτικοποίηση ύδρευσης!
    – Για τα μικρά αεροδρόμια που αναφέρετε δεν γνωρίζω τίποτε (600 μ. από το σπίτι μου βρίσκεται ο διάδρομος ενός από τα μεγαλύτερα ελληνικά που διαθέτει και τοπική αερολέσχη!). Παρεμφερείς δραστηριότητες ασκούνται επίσης σ’ αυτό (εκδηλώσεις αερομοντελισμού κλπ.) αλλά και αλλού (parapente, δελταπλάνο κλπ.) Ασφαλώς για αυτά που αναφέρεσθε, συγγενείς δραστηριότητες ιδιωτών ή συλλόγων μπορούν να τα αξιοποιήσουν καλύτερα και αν δεν εξυπηρετούν επιβατικό κοινό ας πωληθούν ή παραχωρηθούν, ουδεμία αντίρρηση!
    – Ορθή η παρατήρηση ότι οι θέσεις για λιμάνια έχουν ήδη ΣΟΦΑ καταληφθεί μάλλον πλήρως! Δεν ενοχλεί βεβαίως η μόνιμη μίσθωση και άδεια διαμόρφωσης ενός χώρου για να ξεφορτώνει κάποιο καράβι αδρανή υλικά π.χ.! Μιλάμε όμως εδώ για εμπορικά λιμάνια που αποφέρουν έσοδα και αυτά είναι λίγα και κεντρικά! «Αφεντικό», ο τοπικός οργανισμός λιμένος! Απαλλαγμένος από σωματεία φορτοεκφορτωτών και ότι άλλο που δεν είναι η «δουλειά» του! Μην φθάσουμε όμως να σκεφτόμαστε «αξιοποίηση» και των αλιευτικών καταφυγίων και κάθε μώλου που δένουν βάρκες! Όχι τουλάχιστον του «κεκτημένου» χώρου! Κατ’ επέκτασιν, ναι! Οι μαρίνες είναι διαφορετική περίπτωση. Αλλά και εδώ προκρίνω την μακροχρόνια ΜΙΣΘΩΣΗ όχι ΠΩΛΗΣΗ του χώρου!
    – Για τους ελληνικούς αυτοκινητόδρομους το ευρωπαϊκό πρότυπο κατέληξε μέχρι στιγμής σε απάτη! Ουσιαστικά το κράτος έβαλε τα λεφτά και άλλοι την «κονόμα»! Θέλει ακόμα συζήτηση και διευκρινήσεις!
    – Οι κεντρικές και μεγαλύτερες εταιρείες τρένων στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης, πιο παλιά τουλάχιστον (δεν γνωρίζω ο νεοφιλελευθερισμός τι έχει κάνει σήμερα και κει), ήταν κρατικές και από λίγο προβληματικές έως κερδοφόρες. Επιφυλάσσομαι όμως το θέμα δεν το κατέχω!
    – Οι αστικές συγκοινωνίες ασφαλώς και χρειάζονται «μελέτη λειτουργίας της πόλης» για αυτό και στις περισσότερες ευρωπαϊκές πόλεις είναι ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ επιχειρήσεις! Έτσι ξεκίνησαν όμως, έτσι εξελίχθηκαν, έτσι παραμένουν! Με ίδια κεφάλαια, ίδια τεχνογνωσία! Με πιάνει τρόμος όμως να αναλογιστώ μεταφορά του μοντέλου στα καθ’ ημάς (στην πρωτεύουσα ιδίως!) «δωρίζοντας» (γιατί πως αλλιώς;) στους δήμους την αστική συγκοινωνία! Κατ’ αρχήν για πόσους δήμους μιλάμε στην Αθήνα; Αισιοδοξείτε ότι μπορούν και να διανοηθούν καν διαδημοτικό σχεδιασμό;
    Όμως και τα ΚΤΕΛ απαιτούν «μελέτη λειτουργίας του νομού», δεν φεύγουν τα λεωφορεία έτσι απλά προς κατευθύνσεις και άμα γεμίσουμε, γεμίσαμε! Εγώ νομίζω ότι το μοντέλο μπορεί να λειτουργήσει με τη δημοτική αρχή συντονιστικό παράγοντα όπως έκαναν και οι πρώην Νομαρχίες!
    – Περί τζόγου ίσως ηθικολόγησα μάλλον, διότι δεν γνωρίζω πρακτικά το αντικείμενο! Απέχω πλήρως! Σε κάθε περίπτωση δεν νομίζω ότι είναι και για ενθάρρυνση!
    – Την Αγροτική Τράπεζα θα προσδοκούσα να δώ να επιστρέφει στις ρίζες της ως ισχυρό εργαλείο μιας πολιτικής αγροτικής ανάπτυξης που -φευ!- και αυτήν προσδοκούμε! Αλλά και πάλι δεν είμαι τόσο δυνατός στα συγκεκριμένα οικονομικά.
    – Το κεντρικό σκεπτικό μου νομίζω απαντά αυτόματα και για τα προβλήματα των αρχαιολογικών χώρων κλπ. Δεν θα κραυγάσω «ξεπούλημα» αν ανατεθεί σε μια ιδιωτική εταιρεία ο καθαρισμός των Δελφών ή το άνοιγμα/κλείσιμο των καγκέλων και έκδοση εισιτηρίων! Ίσως κοστίζει και φθηνότερα από το να προσλαμβάνεις δικούς σου υπαλλήλους και να σου κάνουν και κουμάντο πότε και πως θα δουλέψουν!
    – Για την «οικιστική ανάπτυξη» σας διαβεβαιώ λόγω επαγγέλματος, δεν φταίει το ιδιοκτησιακό καθεστώς! Οι ισχύοντες πολεοδομικοί κανονισμοί ευθύνονται! Τα περισσότερα από αυτά που δεν σας αρέσουν έχουν νόμιμη άδεια! Αλλά και όσα δεν έχουν, δεν νοιάστηκε ποτέ κανείς να τα αποτρέψει, διότι μάλλον δεν «έπρεπε»! (Το πιάσατε το υπονοούμενο!) Οικισμοί όμως ολόκληροι αυθαιρέτων απ’ ότι μου προκύπτει μόνον σε «δημόσιες» εκτάσεις και δη δασικές εμφανίζονται! Η ιδιωτική μόνον ένα σπίτι χωράει! Για να επανέλθω στην τοπική εμπειρία μου. Στα ιδιωτικά μας δάση, θα πρέπει να ψάξετε πολύ για να βρείτε κτίσμα. (Να συγχαρούμε εμάς, την Δασική μας ή και τα δύο;). Νόμιμα και μη κατασκευάζονται σε γή όπου ή χρήση της τουλάχιστον το επιτρέπει! (Μόνο σε δάσος και αιγιαλό απαγορεύεται ή τις ελάχιστες κηρυγμένες ζώνες προστασίας!). Τα αυθαίρετα κατά 99% γίνονται εκεί που η αρτιότητα δεν ικανοποιείται ή οι όροι δόμησης δεν επαρκούν!

  14. Κύριε Χονδρογιάννη, εντάξει, δεν έχουμε διαφωνίες επί της αρχής, περαιτέρω μάλιστα συζήτηση θα απαιτούσε πιό ειδικές γνώσεις απ’ αυτές που – εγώ τουλάχιστον – έχω κατά περίπτωση.

    Αγαπητέ Ανδρέα συμφωνώ στην γενική αρχή περί υποδομών / δικτύων στο κράτος και ανταγωνισμού παραγωγής από εταιρείες – κάπως έτσι το βλέπω και με τον Ο.Σ.Ε.

    Κύριε Κατσαρέ πρέπει να σας πω ότι δεν έχω καμμία ιδιαίτερη ροπή προς τον νεοφιλελευθερισμό, μάλλον το αντίθετο. Αλλωστε στη χώρα μας (αλλά όχι μόνον σ’ αυτή) η κατάσταση απέχει πολύ από αυτή κατά την οποία θα μπορούσες να συγκρίνεις ιδεολογικά ή οικονομικά μοντέλα. Προηγούνται άλλοι παράγοντες που ακυρώνουν τα πάντα κατά την εφαρμογή. Κι αυτό ισχύει ακόμα και εάν δεχθούμε ότι έχει όντως προηγηθεί κάποιος σχεδιασμός, με κάποιο θεμιτό σκεπτικό και στη βάση κάποιας – οιασδήποτε – ιδεολογίας.

    Φιλικά,
    Γιάννης Μικρός.

  15. Κύριε Κατσαρέ,
    ασφαλώς και δεν υπονοώ να πουληθεί η Πίνδος (ξέρετε κανέναν να ενδιαφέρεται;) Σε εμάς τα δάση είναι ιδιωτικά, αλλά και από παλιά ΜΟΙΡΑΣΜΕΝΑ, όπως η αγροτική γή, για δασική εκμετάλλευση. Δεν υπάρχουν απέραντες οροσειρές που να ανήκουν σε έναν, αλλά ουσιαστικά συστάδες ή τμήματα ευρύτερων δασικών εκτάσεων. Μεγάλο μέρος (και συχνά πιο άγονο αλλά επαρκές για κτηνοτροφία) κατέχει η εκκλησία ως ΕΝΟΡΙΑΚΕΣ, από παλιές παραχωρήσεις όταν υποκαθιστούσε την κοινότητα … ξέρετε τώρα, μην ανατρέξουμε στην ιστορία!
    Δεν γνωρίζω τις ιδιαιτερότητες της Πίνδου αλλ’ εάν η παραχώρηση τμημάτων για μόνιμα βοσκοτόπια ή (ελεγχόμενη βεβαίως!) υλοτόμηση μπορούσε για τους ντόπιους να αποβεί χρήσιμη, θα μπορούσε και να εξεταστεί! Δεν βλάπτει, σας διαβεβαιώ, αλλά μόνον υπ΄αυτό το σχήμα και για τέτοιους σκοπούς!
    Η δε δασική προστασία γίνεται και ιδιωτική υπόθεση και όχι αόριστο ιδεολόγημα “γραφικών”!

    Όσον για τις υπόλοιπες των παρατηρήσεων σας περί ροπής των πραγμάτων και νεοφιλελευθερισμού … σηκώνω ψηλά τα χέρια!

    Δεν αντέχω όμως να μην κάνω την εξής παρατήρηση (ή μάλλον παράπονο;)
    Όταν εγώ λέω την λέξη επιχείρηση, ο νούς μου (λόγω παιδείας, συνήθειας ή καθυστέρησης;) πάει στο μαγαζί του μπάρμπα μου, στην βιοτεχνία του κολλητού μου, στην επαρχιακή εμπορική επιχείρηση (πτωχεύσασα!) του πατέρα μου! Και γνωρίζω ότι αυτές με καθεστώς υψηλών φόρων είναι ΑΔΥΝΑΤΟ να υπάρξουν! Εάν ως επιχείρηση σήμερα νοούνται οι αλυσίδες διεθνών super-market, οι μεγαλοεργολάβοι δημοσίων έργων, οι αποκλειστικοί προμηθευτές του δημοσίου και οι κάθε λογής πολυεθνικές που λυμαίνονται την τσέπη μας, ας έβλεπα φόρο και 90% να πάνε στο διάολο από δώ!
    Αλλά δεν μπορείς να θεσπίσεις διακρίσεις, έτσι δεν είναι;
    Μπορείς όμως άμα θέλεις να κάνεις πολιτική! Και αυτό εγώ ζητώ!
    Ακούγομαι και γω “αριστερός”! Αλλά δεν είμαι! Προσπαθώ να μήν είμαι όμως και βλάκας!

  16. Ο κ. Ανδρέας περιέγραψε πιό αναλυτικά αυτό που περίπου αντιλαμβάνομαι σωστό για την ΔΕΗ αλλά και την ενέργεια συνολικότερα. Το “αντιλαμβάνομαι” βέβαια έχει έννοια κεντρικού άξονα γιατί δεν θα ισχυρισθώ ότι έχω επεξεργασθεί και το σχετικό νομοσχέδιο!
    Οι ανάγκες πάντως και ο σχεδιασμός περί εθνικής ενέργειας είναι εγκληματικό να πιστεύουμε ότι θα καλυφθούν από τους νόμους των “αγορών”! Μιλάμε για τους νόμους των 7 sisters και του Dick Cheney!
    Όσο για το ότι παίρνουν χρόνο όλα αυτά, δεν πειράζει! Αρκεί να αποφασίσουμε ότι αυτό εμείς θέλουμε! Δεν βιαζόμαστε εμείς άλλωστε, αλλά αυτοί που μας κολλάνε την πλάτη στον τοίχο και το πιστόλι στον κρόταφο! Να τους απαντήσουμε ότι αν δεν χέ…με πρώτα, δουλειά δεν γίνεται!
    Να διαπραγματευτούμε ξαλαφρωμένοι! Κυριολεκτικά και μεταφορικά!

  17. Κύριοι, έχω την εντύπωσιν ότι δεν έχουμε αποκλίνουσες απόψεις γενικώς. Ο καθείς μεταφέρει προσωπικάς εμπειρίας αι οποίαι είναι πολύτιμοι διότι αποτελούν καταστάλαγμα, όχι μόνον προσωπικών θεμάτων, αλλά γεννεών. Ουσιαστικώς φαίνεται να προκρίνομεν ένα μικτόν οικονομικόν σύστημα το οποίον, με τόν ένα ή άλλον τρόπον, είχε επικρατήσει εις την Ευρώπην πρό της λαίλαπος του νεοφιλελευθερισμού, η οποία όμως δεν έχει εισέτι αλώσει ολόκληρον την Ευρώπην, παρά τους οπαδούς του. Ο τελευταίος είναι αμερικανικόν προϊόν, και, εκ της φύσεώς του, είναι εξαγώγιμον είδος. Κατά τα φαινόμενα, η χώρα μας, εσχάτως, αποτελεί πεδίον πειραματισμών επιβολής του εν λόγω συστήματος. Μέχρι τούδε το πείραμα φαίνεται επιτυχές.
    Εις τα επί μέρους θέματα.
    Συμφωνώ με τον κ. Ανδρέα αναφορικώς με τα μονοπώλια, ιδωτικά ή κρατικά.
    Κε. Χονδρογιάννη, δεν έχω ιδέαν περί των κρατούντων εις τα δασικά θέματα συνεπώς η γνώμη μου είναι προσωπική, ανυποστήρικτος και συνεπώς άνευ αξίας. Ωρμήθην από το γεγονός ότι η κυβέρνησις εν Ηνωμένω Βασιλείω απεπειράθη να ιδιωτικοποιήση το Δάσος του Σέργουντ και ενώπιον της λαϊκής κατακραυγής υπεχώρησε προτροπάδην. Αναμφισβητήτως είμαι υπέρ των επιχειρήσεων, και πιστεύω ότι η φορολογία πρέπει να είναι κλιμακούμενη προς τα άνω, μέχρι ενός ορίου βεβαίως. Η εμπειρία κατέδειξε ότι οι χαμηλοί φορολογικοί συντελεσταί δεν απετέλεσαν κίνητρον επενδύσεων, τα χρήματα διετέθησαν εις πολυτελείς δαπάνας, ελαχίστην επίπτωσιν εχούσας εις την οικονομίαν. Όσον αφορά τα “σούπερ μάρκετ”, καλώς έθεσαν τέρμα εις την μονοκρατορίαν του μπακάλη και επαρουσίασαν μεγάλην γκάμα προϊόντων, αλλά ο γιγαντισμός είναι μία αναμφισβήτητος απειλή. Εις τον λαόν έγκειται κατά πόσον θα επιτρέψη την υπαλληλοποίησιν των πάντων και την απαλοιφήν των μικροτέρων επιχειρήσεων. Ο λαός δεν έχει αντιληφθεί, μεταξύ άλλων, ότι το € είναι ψήφος. Κάποτε ο λαός οφείλει να αντιληφθεί ότι το ευχερές πάρκινγκ και η ελαφρώς χαμηλοτέρα τιμή του Χ προϊόντος (της τεχνηέντως απουσίας άλλου) είναι, μεταξύ άλλων, παγίς υπαλληλοποιήσεως του. Συνηθίζεται η απαλλαγή του λαού των ευθυνών του μέσω ανοήτων θρηνωδιών του είδους “ο πάντα προδομένος” κλπ. Κατ΄εμέ, ο μη βουλόμενος να πέση θύμα προδοσίας, οφείλει να διαβλέψη την πλεκτάνην, άλλως είναι άξιος της τύχης του ή της βλακείας του. Η Ιστορία δεν απαλλάσσει “λόγω βλακείας”.
    Αι “πολυεθνικαί” προσφέρουν πολλά, κυρίως εις την έρευναν, αλλά ταυτοχρόνως συνιστούν απειλήν λόγω της οικονομικής ισχύος η οποία μοιραίως συνιστά μοχλόν κοινωνικής και πολιτικής πιέσεως. Δεν γνωρίζω πως, αλλά πρέπει να εξευρεθή τρόπος χαλιναγωγήσεως.

  18. Για τη ΔΕΗ διαβάστε παρακαλώ την άποψη του Σαμαρά στο περιβόητο Ζάππειο 2 αρχές Μαίου. Εκεί θα βρείτε πληροφορίες και για άλλες παρόμοιες υποθέσεις. Λέει αυτό ακριβώς στο οποίο συμφωνούν οι περισσότεροι προλαλήσαντες και μάλιστα με περισσότερες λεπτομέριες.

    http://www.antinews.gr/2011/05/12/100477/

    Για παράδειγμα, το κυβερνητικό σχέδιο για πώληση του 17% της ΔΕΗ είναι πέρα για πέρα λάθος. Δείχνει μόνο ταμειακό πανικό. Και δεν έχει καμία σχέση με το τι σημαίνει αποκρατικοποίηση υποδομών Ενέργειας και το πώς γίνεται διεθνώς…

    Εμείς λοιπόν, θα προχωρήσουμε σε αποκρατικοποίηση της ΔΕΗ με τον πιο σύγχρονο, υγιή, διαφανή και αναπτυξιακό τρόπο.

    Η σύγχρονη αντίληψη των αποκρατικοποιήσεων παντού ξεκινά από την απελευθέρωση της ενέργειας:
    – Απελευθέρωση της Ενέργειας σημαίνει, πριν απ’ όλα, σπάω το κρατικό μονοπώλιο σε διαφορετικές εταιρίες και ύστερα διαλέγω τι πουλάω.

    Η ΔΕΗ, ας το καταλάβουμε, δεν είναι πια ένα πράγμα. Πρέπει να εξεταστεί ως σύνολο διαφορετικών εταιρικών κλάδων.

    Τα δίκτυα διανομής και μεταφοράς, για παράδειγμα, πρέπει να παραμείνουν υπό εθνικό έλεγχο. Τα υπόλοιπα μπορούν να αποκρατικοποιηθούν.

    – Απελευθέρωση της ενεργειακής αγοράς σημαίνει, επίσης, ότι θα πρέπει να διαλέξουμε το ενεργειακό μείγμα που θα παράγει η χώρα στο μέλλον. Και το ρυθμιστικό του πλαίσιο.

    Αυτά θέλουν να γνωρίζουν οι επενδυτές για τέτοιου είδους υποδομές.

    Γιατί δεν με ενδιαφέρει μόνο η Ταμειακή διάσταση, αλλά και η Αναπτυξιακή.

    Όχι μόνο να εισπράξω κάποια χρήματα τώρα, αλλά και να παράγω φθηνή ενέργεια στο μέλλον και να διασώσω υγιείς θέσεις εργασίας.

    Θα αναζητήσουμε στρατηγικό Επενδυτή, για τα κομμάτια που θα προτείνουμε προς αποκρατικοποίηση. Μόνο έτσι θα έχει και αναπτυξιακό χαρακτήρα…

    Και θα φροντίσουμε με το ρυθμιστικό πλαίσιο να εξασφαλίζεται ο δημόσιος έλεγχος πάνω σε κοινωνικούς πόρους, όπως είναι τα υδάτινα αποθέματα. Που έχουν και τεράστια σημασία για τους αγρότες μας.

    Πρέπει, επίσης, να ξεκαθαριστούν από πριν οι οφειλές προς τους ιδιώτες, τα υφιστάμενα δάνεια, οι υποχρεώσεις αποκατάστασης του περιβάλλοντος και η νομική υποχρέωση απόδοσης εκτάσεων στις τοπικές κοινωνίες, που έχει αναλάβει η ΔΕΗ και το κράτος. Να δούμε τι απ’ όλα αυτά μπορεί να αναλάβει ο νέος επενδυτής και τι πρέπει να εκπληρωθούν πριν την αποκρατικοποίηση.

    Το σχέδιο που προτείνει η κυβέρνηση – επαναλαμβάνω – δεν κάνει τίποτε απ’ όλα αυτά.

  19. Κε. Κοζανίτη, αι απόπειραί σας προπαγάνδας δεν είναι ιδιαιτέρως επιτυχείς. Ακόμη και εις τον πλέον άσχετον είναι καταφανέστατον ότι αι θέσεις πολιτικής των κ.κ. ΓΑΠ και Σαμαρά αποκλίνουν ολιγώτερον του 1%. Η μόνη ουσιαστική διαφορά είναι ανακύρηξις της ελληνικής ΑΟΖ, αλλά πέραν της διακυρήξεως, θα επιθυμούσα να σας επισημάνω ότι ο κ. Σαμαράς ήτο υπουργός κυβερνήσεως, ούτε καν προ διετίας, ήτις ουδέν έπραξε περί αυτού, ούτε ενθυμούμαι ομιλίαν του, τότε, επί του θέματος. Ο κ. Σαμαράς περί πολλών ωμίλησε αλλά δεν έθιξε μείζονα προβλήματα της χώρας, ως η επιβολή κράτους νόμου (θα επανέλθω επ΄αυτού), ισονομία, αριστοκρατία (όχι καταγωγής) καί άλλα. Διά της ομιλίας του επαγγέλεται επιβράβευσιν της παρανομίας. Διά το ατυχές της άρσεως του “πόθεν έσχες” έχει γίνει λόγος διεξοδικώς εδώ, μεθ΄υμών, ως είμαι βέβαιος ότι ενθυμείσθε. Εις την νομιμοποίησιν των αυθαιρέτων, ο κ. Σαμαράς εξήρεσε ορισμένας κατηγορίας, αλλά δεν είπε λέξιν διά τους καταπατητάς δημοσίας γής. Ευχερώς οδηγούμεθα εις το συμπέρασμα ότι όστις “μάντρωσε” καμμιά 10ριά, και βάλε, στρέμματα δάσους καλώς θα τα κρατήση μέχρι να τα κάψη και να τα οικοδομήση, διότι ούτε, το αστείον πλέον, “όπου ήταν δάσος γίνεται δάσος” επανέλαβε. Ασφαλώς ο καταπατητής θα κληθή να καταβάλη κάποιο τίμημα το οποίον, διά επαλλήλων προσφυγών εις τα δικαστήρια, δεν θα πληρώση ποτέ. Παγία τακτική εν Ελλάδι, και, ο κ. Σαμαράς δεν είπε λέξιν διά την μείζονα πληγήν της βραδύτητος απονομής δικαιοσύνης. Το θέμα αυτό δεν είναι παρωνυχίς, επιβραδύνει, μέχρις καταστρατηγήσεως, την κρατικήν πολιτικήν μεταξύ άλλων. Διά την πάταξιν (γελοία αντίληψις) της φοροδιαφυγής ομίλησε διά ” αυστηρές ποινές”, αλλά λέξιν περί του μοναδικού τρόπου αληθούς πατάξεως, την ποινικοποίησιν από το πρώτο €, άντε, από τα πρώτα 500 €. Εάν μου αντιλέξετε ότι αυτό θα εγέμιζε τα δικαστήρια, σας παραπέμπω εις την ανάγκην ταχείας απονομής της δικαιοσύνης ανωτέρω, και το γεγονός ότι τα πρόστιμα από ποινικά δικαστήρια συλλέγονται πολύ ταχύτερον των αστικών.
    Όσον αφορά την μείωσιν των φορολογικών συντελεστών εις τα υψηλά εισοδήματα προς χάριν επενδύσεων σας προτείνω να ερωτήσετε τους Αμερικανούς ως προς το πού ωδήγησε η σχετική πολιτική Μπους του Βου και να σας υπενθυμίσω τας μη επενδύσεις που εγένοντο κατά την περίοδον Καραμανλή ενθάδε. Η ομιλία Σαμαρά ήτο καθαρώς “πολιτικάντικη”, ήτοι απέφυγε να θίξη ομάδας πληθυσμού, ως έδη, και κατέφυγε εις ευηκοόυς γενικοτήτας, π.χ. Περιορισμός των εργοδοτικών εισφορών (=περαιτέρω καταβαράθρωσις των ταμείων) χωρίς να γίνη αναφορά εις επανεξέτασιν χαριστικών συντάξεων, ψευδοαναπήρων κ.λ.π. Διότι εάν περιορίση τα έσοδα των ήδη υπερχρεωμένων ταμείων κατά 25%, ως λέγει, από κάπου πρέπει να αναπληρώση τα χρήματα αυτά. Η αναμενομένη οικονομική ανάπτυξις είναι ακριβώς αυτό, αναμενομένη, ενώ η μείωσις των εσόδων άμεσος. Ομολογουμένως ο κ. Σαμαράς είπε και μερικά σωστά εις την ομιλίαν του, ως το θέμα της Υγείας. Δυστυχώς όμως δι΄αυτόν τα “φαντάσματα που στοιχειώνουν” είναι πάμπολλα φαντάσματα οικτρώς αποτυχημένων υπουργών εις το κόμμα του (τοιχογραφίαι κλπ) και δυσκόλως θα του εξσφαλίσουν ψήφον επικροτήσεως, διαμαρτυρίας μόνον.

  20. Κύριε Κατσαρέ είστε εξωφρενικά άδικος.

    Λέτε προπαγάνδα. Ιδού ο ορισμός από τη Wikipedia

    Wikipedia: Προπαγάνδα είναι η παρουσίαση ενός μηνύματος με έναν συγκεκριμένο τρόπο ώστε να εξυπηρετήσει συγκεκριμένους σκοπούς. Ετυμολογικά, προπαγάνδα σημαίνει «διάδοση μίας φιλοσοφίας ή άποψης». Ιστορικά, ο όρος χρησιμοποιείται ως επί το πλείστον εντός πολιτικού συγκειμένου και ιδιαίτερα αναφορικά με συγκεκριμένες κινήσεις που προωθούνται από κυβερνήσεις ή πολιτικές ομάδες. Το προπαγανδιστικό μήνυμα διαφέρει από την γενικότερη διαφήμιση στο ότι περιέχει τρανταχτές και επιτηδευμένες ψευδολογίες ή/και παραλείπει τέτοιον όγκο αληθειών/γεγονότων σχετικών με το θέμα που καθίσταται έντονα παροδηγητικό.

    Ερωτώ. Που είναι οι ψευδολογίες, που είναι οι τρανταχτές και επιτηδευμένες ψευδολογίες, που είναι η παράλειψει τέτοιου όγκου αληθειών/γεγονότων σχετικών με το θέμα;

    Επειδή έγινε συζήτηση για τις ιδιωτικοποιήσεις και συγκεκριμένα για τη ΔΕΗ μεταξύ άλλων, αντέγραψα επί λέξη, χωρίς μάλιστα κανένα δικό μου σχόλιο, την άποψη του Σαμαρά όπως εκφράστηκε δημοσίως προ μηνός.

    Αν δεν σας ενδιαφέρει η άποψη του Σαμαρά επί του θέματος είναι δικαίωμά σας. Δεν μπορείτε να με κατηγορείτε για προπαγάνδα όμως.

    Δεύτερο σημείο. Αν πιστεύετε ότι η διαφορά είναι της τάξης του 1%, επίσης δικαίωμά σας. Επιτρέψτε μου να διαφωνώ. Το να πουλάει ο ένας το εναπομείναν 17% της ΔΕΗ στο άψε-σβήσε και να εξηγεί ο άλλος με λεπτομέριες το σπάσιμο σε κομμάτια όπως στο ανωτέρω κείμενο, αν για σας είναι 1% διαφορά για μένα είναι η μέρα με τη νύχτα.

    Τρίτο σημείο. Αν η απόκλιση στην άποψη περί ΑΟΖ συνιστά το 1% της πολιτικής κάποιου, πάλι διαφωνώ. Το ζήτημα είναι τεράστιο και άπτεται μίας γενικότερης κοσμοθεωρίας περί πολιτικής. Εντυπωσιακά ενδεικτικό του στίγματος του καθενός.

    Τέταρτο. Ο Σαμαράς ναι, ήτανε για οκτάμηνο (Ιανουάριος 2009-Σεπτέμβριος 2009) υπουργός Πολιτισμού της κυβέρνησης Καραμανλή. Δεν μετείχε καν από αυτή τη θέση ούτε στην κυβερνητική επιτροπή, η οποία σχεδιάζει την πολιτική της κυβέρνησης. Το αν ευθύνεται που αυτό το διάστημα από τη συγκεκριμένη θέση, δεν ανακήρυξε την ΑΟΖ, είναι κάτι που μπορείτε να το πιστεύετε, επιτρέψτε μας εμάς τους υπόλοιπους έχοντες κοινόν νουν, να διατηρούμε επιφυλάξεις.

    Πέμπτο. Τα σημεία περί πόθεν έσχες τα έχετε ξαναθέσει στη συζήτηση και συμφώνησα μαζί σας. Πρόκειται για τα χειρότερα από τα μέτρα του Σαμαρά και δυστυχώς είναι αυτά και μόνο που υιοθέτησε η κυβέρνηση. Δεν διαφωνούμε καθόλου εδώ. Όμως προσέξτε κάτι. Όποτε η συζήτηση φέρνει μπροστά μας τον Σαμαρά ή τη ΝΔ δεν μπορείτε να αλλάζετε θέμα επικεντρώνοντας εκεί. Κατά τη δική μου γνώμη αυτό το σημείο είναι το 1% της πολιτικής κάποιου και όχι τα περί ΑΟΖ. Δικαίωμά σας να έχετε την αντίθετη άποψη βέβαια.

    Έκτο σημείο περί φορολογίας. Λυπάμαι κύριε, αλλά εδώ φαίνεται ότι απλώς διαφωνείτε για να διαφωνείτε. Κοινώς «παριστάνετε τον χαζό». Εκτός αν δεν καταλάβατε την ουσία. Ελπίζω το δεύτερο και εξηγώ. Η μείωση των φορολογικών συντελεστών έχει τελείως άλλο νόημα. Πρώτα πρώτα ξεκινάει από τη φορολογία των επιχειρήσεων, με μοντέλο την Ιρλανδία που την κράτησε στο 12.5%. Εμείς έχουμε 25% και ο Σαμαράς προτείνει να πέσει στο 15%. Η κυβέρνηση μελετά αυξήσεις. Όταν μειώνεις τη φορολογία των επιχειρήσεων δίνεις κίνητρα για επενδύσεις. Πώς θα έρθει η ανάπτυξη αλλιώς, μόνο εσείς το ξέρετε. Αυτό είναι ένα βήμα. Το άλλο είναι να μειώσεις τη γραφειοκρατία. Μ’ αυτά τα δύο πας καλά. Το τρίτο είναι ότι με μείωση φορολογίας εισοδήματος, δίνεις τον απαραίτητο αέρα στους φορολογουμένους να ξοδέψουν και να ξαναξυπνήσουν την αγορά. Ειδάλλως δεν αγοράζει κανείς, η αγορά μαραζώνει, η ύφεση μακραίνει και η ανάπτυξη πάει περίπατο. Ομοίως και η μείωση του ΦΠΑ προκειμένου να γίνουν πιο ελκυστικά τα προιόντα. Προφανώς όλα αυτά αποφέρουν ένα όφελος μετά από ορισμένα χρόνια, ίσως 1 ή 2. Όμως νομίζω δεν υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος στον κόσμο που διαφωνεί με το ότι αυτή είναι η δέουσα μακροπρόθεσμη πολιτική για μία χώρα σαν την Ελλάδα. Μόνο αν έχει πολιτικά κίνητρα μπορεί να πει ότι διαφωνεί. Είναι τόσο προφανές όσο και το ότι 1+1=2. Αν νομίζετε ότι η πρόταση για μείωση συντελεστών φορολόγησης είχε νόημα να ελαφρύνει τους πλουσίους, τότε μάλλον εσείς κάνετε προπαγάνδα. Εσείς παραλείπετε κρίσιμο όγκων αληθειών για να ποδηγετήσετε τους αναγνώστες.

  21. Κύριε Κοζανίτη, να σας πω τον πόνο μου, έχω την εντύπωση ότι παίζουμε τις κουμπάρες. Εντάξει, δέχομαι ορισμένες “θέσεις” του Ζαπείου ΙΙ, διαφωνώ με άλλες, επιχειρηματολογείτε υπέρ των περισσοτέρων, διάκειμαι θετικώς και όλα καλά.

    Η ένστασή μου έχει διατυπωθεί και σε άλλες συζητήσεις μου, επαναλαμβάνεται και εδώ: Δεν έχει δείξει δείγματα ρήξεων, τελεία και παύλα. Δεν το έκανε με το κόμμα του, δεν το έκανε υιοθετώντας τις σκληρές επιλογές που χρειάζονται για να ξεριζωθούν οι παθογένειες. Χαϊδεύει αυτιά.

    Πιάστε εξ’ απροόπτου οποιοδήποτε θέλετε με μόνη προϋπόθεση να διαθέτει – κατά την κρίση σας – κοινό νου και ρωτήστε τον τι νομίζει ότι εισηγείται διαφορετικό ο Σαμαράς. Θα σας απαντήσει ότι έχει αντιληφθεί τα κάτωθι:

    1. Αντιμνημονιακή ρητορική
    2. Διαφορά επί των φορολογικών συντελεστών.

    Ας μην εμβαθύνουμε περαιτέρω στα δύο αυτά σημεία, έχουν συζητηθεί κι όλοι έχουμε λίγο – πολύ τις απόψεις μας. Άλλο ερωτώ:

    Μπορείτε να διακρίνετε κάποια αντιδημοφιλή στάση του σε κάτι; Σε οτιδήποτε. Κι αν όχι πιστεύετε πραγματικά ότι η λύση των ελληνικών προβλημάτων μπορεί να δρομολογηθεί χωρίς σκληρές, γεμάτες κόστος, επιλογές;

    Έτσι το θέτω, απλά, για να μην επαναλαμβάνω εκτενέστερες και παλαιότερες συζητήσεις. Και πραγματικά ενδιαφέρομαι για την απάντησή σας.

    Φιλικά,
    Γιάννης Μικρός.

  22. Πρώτα πρώτα κύρια Μικρέ να ξεκαθαρίσω ότι δεν ήθελα να επαναφέρω το θέμα της συζήτησης. Αντέγραψα ένα απόσπασμα από τις απόψεις του Σαμαρά περί ΔΕΗ και βρέθηκα κατηγορούμενος για χίλια-δυο. Πάρτε θέση και σ’ αυτό όπως και σε τόσα άλλα.

    Τώρα, ρωτάτε τι είναι αντιδημοφιλής. Αν δεν κάνω λάθος συμφωνούμε εμείς οι δύο στο ότι μία από τις μεγάλες γάγγραινες της Ελλάδας είναι ο συνδικαλισμός και ο κρατικοδιαιτισμός των στρατών των συνδικαλιστών. Σας απαντώ λοιπόν από το ίδιο κείμενο

    “Και τέλος, πριν αποκρατικοποιήσουμε ο,τιδήποτε, πρέπει να σοβαρευτούμε. Και να αλλάξουμε όλο αυτό το καθεστώς αφύσικων προνομίων στις ΔΕΚΟ. Όπου υπάρχουν συντεχνίες που συμπεριφέρονται ως «τσιφλικάδες» της Δημόσιας Περιουσίας. Τσιφλικάδες που κουνούν απειλητικά το δάχτυλο από την τηλεόραση και που κρύβονται πίσω από την κυβέρνηση. Το κόμμα της τους εξέθρεψε! Και συνεχίζει να βγάζει «αναφυλαξία» σε αποφάσεις που δεν τις καταλαβαίνει ως κόμμα, ούτε μπορεί να τις διαχειριστεί ως κυβέρνηση.

    Να ξεκαθαρίσουμε ότι κανένα συνδικάτο ΔΕΚΟ δεν είναι «ιδιοκτήτης» ούτε της Ενέργειας, ούτε άλλων Δημόσιων υποδομών. Τα εργασιακά δικαιώματά τους είναι ιερά. Αλλά ιδιοκτησιακά προνόμια δεν έχουν, δεν μπορούν να έχουν, και δεν τους αναγνωρίζουμε.

    Το καθεστώς της Μεταπολίτευσης εξέθρεψε πολλές «φωλιές» αυθαιρεσίας και ιδιοποίησης δημόσιου πλούτου. Κι αν το σύγχρονο κράτος θέλει να αξιοποιήσει τον πλούτο της χώρας ώστε να βγει από την κρίση, πρέπει αυτές τις «φωλιές» να τις καθαρίσει. Αλλιώς η συζήτηση δεν έχει περιεχόμενο.”

    Στο ίδιο πνεύμα δηλαδή με όσα αντέγραψα πιο πάνω για τη ΔΕΗ: χτυπήστε τους συνδικαλιστές. Νομίζετε ότι είναι εύκολο να εφαρμοστεί η ιδέα του για τη ΔΕΗ ή η εφαρμογή της ίδιας ιδέας στον ΟΣΕ και αλλού όπως περιγράφει στο ίδιο κείμενο;

    Δηλαδή θα πρέπει ένας πολιτικός να μειώνει ντε και καλά τους μισθούς για να είναι δυσάρεστος; όταν δείχνει τη διάθεση να τα βάλει με το κομματικό κράτος, δεν είναι δυσάρεστος;

    Δε θέλω να το πάρω “πατριωτικά” και να πω ότι στο ζήτημα του ανοίγματος του επαγγέλματος των φορτηγατζήδων η ΝΔ όχι μόνο ψήφισε το νομοσχέδιο, αλλά τα έβαλε και με τους δικούς της συνδικαλιστές για το ίδιο θέμα. Μόνη διαφωνία της ΝΔ ο χρόνος εφαρμογής του νόμου. Επίσης είχε ήδη αρχίσει να τα βάζει και με τους δικούς της φαρμακοποιούς όταν η κυβέρνηση έθεσε το σχετικό θέμα. Και το ίδιο θα έκανε με όλους. όμως ηκυβέρνηση τα πήρε όλα πίσω και δεν προχώρησε σε τίποτα παρά μόνο στους φορτηγατζήδες.

    Αν διαφωνείτε πείτε μου.

  23. Κύριε Κοζανίτη δεν σας κατηγορεί κανείς, κουβέντα κάνουμε.

    Λοιπόν όχι, δεν διαφωνώ με όσα λέτε απλώς δεν βρίσκω ότι οι ενδείξεις που επικαλείστε είναι ικανοποιητικές. Για ξαναδιαβάστε αυτά τα αποσπάσματα που μας θέτετε υπ’ όψιν και πείτε μου με το χέρι στην καρδιά ότι δεν σας προκαλούν αφόρητη βαρεμάρα. Καταγγελτικός λόγος, από τους χιλιοειπωμένους μπορώ να σας βρώ κι άλλους ακριβέστερους, ευρύτερους κι αιχμηρότερους.

    Ισως όμως φταίω εγώ. Ας κάνουμε ένα πείραμα κι ας αφήσουμε “το πνεύμα”.Για να καθόμαστε να το ερμηνεύουμε και να το ψειρίζουμε αντιλαμβάνεστε ότι το πνεύμα είναι αρκετά δυσδιάκριτο (και φανταστείτε! είναι ακόμα αντιπολίτευση!)

    Τέλος πάντων σκεφτείτε τον στο ίδιο βήμα να διατυπώνει θέσεις όπως (ενδεικτικά) οι ακόλουθες:

    […
    – Δια ταύτα στα συνδικάτα θα αφαιρεθούν τα κάτωθι προνόμοια….α) περί αποχής από την εργασία των συνδικαλιστών β)περί αναγνώρισης ως αργίας της ημέρας των αρχαιρεσιών τους γ) περί συμμετοχής τους δ) περί διώξεων ποινικού περιεχομένου σε περιπτώσεις παρακώλυσης συγκοινωνιών, παρεμπόδισης εργασίας συναδέλφων κλπ ε) περί συμμετοχής στους στα Δ.Σ. κλπ
    …]
    […
    – Οι φορτηγατζήδες που πλήρωσαν άδεια κακώς προέβησαν σε αγορά υπερτιμημένων αδειών όταν γνώριζαν ότι ο προστατευμένος χαρακτήρας του επαγγέλματός τους αντίκειται στην κοινοτική νομοθεσία. Δεν μπορεί επιχειρηματίας να προβαίνει σε τέτοιες αξιολογήσεις όταν επί σειρά ετών το ελληνικό κράτος εξαγγέλει το άνοιγμα της αγοράς τους. Επένδυσαν στην αναξιοπιστία του κράτους έπαιξαν κι έχασαν. Το κράτος δεν μπορεί να ενδιαφέρεται για το χρηματιστήριο που στήνεται στην αναξιοπιστία του….] (Αυτό θα έπρεπε να πεί κ. Κοζανίτη και όχι να “διαφωνήσει απλώς στο χρόνο εφαρμογής του νόμου”. Αν ψειρίζει θέματα στα οποία η κοινή λογική βγάζει μάτια τι θα κάνει με τα πραγματικά δύσκολα; Οσο για το γεγονός ότι “τα έβαλε” με τους δικούς του συνδικαλιστές … σπουδαία τα λάχανα! Σύσσωμη η ελληνική κοινωνία είχε σιχτιριαστεί μ’ αυτούς , τι του κόστισε ακριβώς, μου λέτε;)

    […
    – Το κράτος είναι τεράστιο. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι μέχρι το 2015 θα πρέπει να περιοριστεί στο 50% του σημερινού. Αυτό σημαίνει ότι α) τόσοι θα συνταξιοδοτηθούν β) τόσοι θα φύγουν με εθελουσία έξοδο γ) τόσοι θα απομακρυνθούν.
    …]

    […
    Εφ’ όσον κρίνω ότι πρέπει να μειωθούν οι φόροι και εφ’ όσον συμφωνώ με τους δημοσιονομικούς στόχους, βρίσκω ότι η ανάπτυξη για να καλύψουμε τη διαφορά οφείλει να είναι “τόση”. Η πάταξη της φοροδιαφυγής θα αποφέρει τόσα. Οι δαπάνες πρέπει να μειωθούν από παντού. Οι αναπηρικές άδειες είναι τόσο % περισσότερες από το μέγιστο (όχι το μέσο) της Ε.Ε. άρα πρέπει να υπολογίζετε ότι το x % (το λιγότερο ) θα πρέπει να ανακληθούν. Οσοι βρεθούν να παίρνουν αδικαιολογήτως τέτοια σύνταξη θα κληθούν να επιλέξουν μεταξύ της αυτόματης ένταξης τους στην εργασιακή εφεδρεία (70%) και της ποινικής δίωξής τους για απάτη (διαρκής και δεν παραγράφεται)
    ..]

    Νομίζω ότι πιάσατε το “πνεύμα” μου.

    Φιλικά,
    Γιάννης Μικρός.

  24. κε Κοζανίτη, ο κος Σαμαράς εκφέρει δημόσιο λόγο όχι ως άτομο, καθόσον στην περίπτωση αυτή οι απόψεις του δεν θα απασχολούσαν ιδιαιτέρως, αλλά ως ηγέτης του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Η προσωπική πορεία του ιδίου ελάχιστα ενδιαφέρει για την αξιοπιστία του κόμματος, το οποίο εκπροσωπεί. Σας έχω αναλυτικά παραθέσει τις επιφυλάξεις μου σε προηγούμενη ανταλλαγή απόψεων. Προς αποφυγή επαναλήψεων, αρκούμαι να επισημάνω επί του παρόντος ότι πρέπει κάποια στιγμή να παύσει η προσβολή της νοημοσύνης των ιθαγενών του τόπου, η οποία συντελείται στο έπακρο μεταξύ των άλλων και όταν ένα κόμμα που κυβερνούσε την χώρα επί πέντε συναπτά έτη μέχρι πρόπερσι, αιφνιδίως κομίζει νέα πλατφόρμα ιδεών και πολιτικών, την οποία για εντελώς ακαθόριστο λόγο δεν εφάρμοσε όσο είχε την εξουσία.Εάν ο κος Σαμαράς επιθυμούσε να αποστασιοποιηθεί από το παρελθόν του κόμματός του στην συνείδηση του ελληνικού λαού μπορούσε κάλλιστα να το πράξει αποτελεσματικά με πάμπολλους τρόπους. Εφόσον δεν το πράττει, εκτίθεται αναδεχόμενος και τις σχετικές ευθύνες. Βλέπετε, είναι μάταιο να θέλει κανείς και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο. Δεν μπορούμε να σηκώνουμε την σημαία του κόμματος και μετά να την διπλώνουμε, αναλόγως με την περίσταση. Καλό θα ήταν, λοιπόν, προτού παρουσιάζει ο κος Σαμαράς προτάσεις να παύσει να εμφανίζεται ως άρτι καταφθάσας εξ Αυστραλίας, αλλά πρωτίστως να εξηγεί πειστικώς για ποιόν λόγο οι προτάσεις αυτές δεν εφαρμόσθηκαν από την κυβέρνηση του κόμματος που εκπροσωπεί. Δεν πέρασε δα και τόσος καιρός ώστε να λησμονούμε πόσο ελκυστικές διακηρύξεις περιέφερε προ ετών ο προκάτοχός του νυν παραθεριστής της Ραφήνας, ο οποίος έχει αφεθεί να απολαμβάνει τις διαρκείς διακοπές του. Δεν βλέπω να ενοχλείται ιδιαιτέρως ο κος Σαμαράς από την στάση αυτή, ενώ θα είχε κάθε λόγο περί του αντιθέτου. Υποθέτω, λοιπόν, βάσιμα, κε Κοζανίτη, ότι επιθυμεί να κυβερνήσει την χώρα με παρόμοιο συναίσθημα “ζήλου και ευθύνης”. Εμπρός, λοιπόν, για ακόμη μία “επανίδρυση, νοικοκύρεμα του κράτους” και άλλα παρόμοια, που αναπολούν πλέον άπαντες οι Έλληνες με ιδιαίτερη “ικανοποίηση”.

  25. Κύριε Μικρέ η συγκεκριμένη τοποθέτηση ήταν για την οικονομική αντιπρόταση του Σαμαρά. Δεν ήταν γενικό μανιφέστο, ούτε ειδικά για το θέμα που θίγετε. Οι λεπτομέριες που ζητάτε δεν χωρούσαν εδώ, εκτιμώ. Πάντως συμφωνώ με το σκεπτικό σας και ευχαριστώ για την τοποθέτηση.

    Φιλανθρωπηνέ σας πιάνω αδιάβαστο. Θυμάμαι πολλάκις την επίσημη ΝΔ δημοσίως να αποστασιοποιείται επαρκώς από την κυβέρνηση Καραμανλή. Έκανα μία μικρή αναζήτηση και βρήκα τα εξής

    1. 25 Απριλίου 2010. «Συγγνώμη για την 5ετία Καραμανλή» – http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22767&subid=2&pubid=11378945

    2. 15 Μαΐου 2010 – «Νέα συγγνώμη Σαμαρά» (απευθυνόμενος στην ΟΝΝΕΔ, με προφανές περιεχόμενο την 5ετία) – http://www.xrimatistirio.gr/news/preview_news.asp?news_data_id=196752&category_id=59.

    3. 22 Απριλίου 2011. «Μιχελάκης: Εγκληματικό λάθος η απογραφή Καραμανλή» – http://www.agelioforos.gr/default.asp?pid=7&ct=10&artid=89775

    Αν εσείς έχετε δει μεγαλύτερη αυτοκριτική κόμματος ποτέ στην Ελλάδα, πείτε το και σε μας να το μάθουμε.

    Οι σύνδεσμοι είναι ενδεικτικοί. Θα βρείτε τα ίδια πράγματα σε πληθώρα συνδέσμων αν ψάξετε.

    Τι άλλο θέλετε πια; Να βγαίνει κάθε μέρα πριν και μετά το φαγητό και να αποκηρύσσει την 5ετία; Τα μηνύματα δόθηκαν και θα συνεχίσουν να δίνονται. Κάποια στιγμή θα πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά. Η κατάθεση πλήρους οικονομικού προγράμματος και η συμφωνία μαζί του, εμένα με καλύπτει. Αν εσάς όχι, κάντε το τουλάχιστον επί της ουσίας.

    Εκτός αυτών να υπενθυμίσω ότι Ρουσόπουλος, Βουλγαράκης, Αλογοσκούφης, Παυλόπουλος, Παπαθανασίου, Μπακογιάννη, δηλαδή όλοι σχεδόν από τους πρωτοκλασάτους του Καραμανλή είναι εκτός κόμματος ή έχουν μηδενική επιρροή στη σημερινή γραμμή της ΝΔ εάν είναι βουλευτές. Όχι να λέμε ότι δεν έκανε και ρήξεις. Την κοινοβουλευτική ομάδα τη βρήκε μπροστά του. Δεν τη διάλεξε. Αν θυμάστε από τους 10 βουλευτές της Β Αθηνών μόνο ένας τον στήριξε εσωκομματικά. Και στις εκλογές όμως πήρε 60% των ψήφων. Υπάρχει λοιπόν πλήρης αναντιστοιχία των ανθρώπων που τον στηρίζουν στην κοινωνία και της σημερινής κονοβουλευτικής ομάδας της ΝΔ. Να μην το ξεχνάμε αυτό.

  26. Εντάξει κ. Κοζανίτη, δέχομαι αυτό που λέτε και δεν ισχυρίζομαι ότι χωρούσαν εδώ. Εξελίξαμε μιά συζήτηση που στο κάτω κάτω της γραφής αφορά πράγματι στο πνεύμα της ηγεσίας. Θα δούμε…

    Φιλικά,
    Γιάννης Μικρός.

  27. κε Κοζανίτη, νομίζω ότι ήμουν αρκετά σαφής : δεν αρκεί πλέον η ύπαρξη καλών προθέσεων και η υποβολή αρεστού προγράμματος, αλλά πρέπει α) να έχει επαρκώς εξηγηθεί για ποιόν λόγο αυτό δεν προωθήθηκε στο παρελθόν, β) να πεισθεί ο πολίτης ότι αυτοί που τώρα αναλαμβάνουν την εφαρμογή του, έχουν την ικανότητα να το εφαρμόσουν, αλλιώς θα έχουν ευθύνη και θα υποστούν ανάλογες συνέπειες, όπως κάθε πολίτης όταν αναλαμβάνει να διεκπεραιώσει μία εντολή. Εάν εσείς ικανοποιείσθε με τις λεκτικές καταγγελίες που δεν κοστίζουν τίποτα, δεν μπορώ να σας ακολουθήσω. Επίσης, δεν διακρίνω απολύτως κανένα εχέγγυο ότι αυτήν την φορά τα προγράμματα θα εφαρμοσθούν και θα αποδώσουν, δεδομένου ότι το πλαίσιο της παντελούς ανευθυνότητας και ατιμωρησίας παραμένει ακριβώς το ίδιο. Παραθέσατε μία σειρά στελεχών που δεν είναι πια στην πρώτη γραμμή του κόμματος. Εάν δεν έσφαλαν τούτο είναι άδικο, εάν όμως έσφαλαν – όπως υπονοείται – και η χώρα καταστραφεί εξαιτίας τους, εσείς και ο κ. Σαμαράς είστε ικανοποιημένοι επειδή απλώς παραμερίστηκαν; Δηλαδή, για να καταλάβω, το όραμα του κου Σαμαρά είναι να ακολουθήσει τα βολικά χνάρια του προκατόχου του; Εάν πετύχουμε, πετύχαμε – εάν αποτύχουμε, αποσυρόμεθα ένδοξα ποιώντας τη νήσσα και απολαμβάνοντας ελαφρά τη καρδία και με ήσυχη συνείδηση (;;;) ξένοιαστο βίο. κε Κοζανίτη, ωραία προγράμματα έχουμε ακούσει πλειστάκις στο παρελθόν και η εξουσία αποτελεί ιδιαιτέρως ελκυστικό στόχο. Ιδιαιτέρως δε, όταν η άσκησή της δεν συνοδεύεται από καμία απολύτως ευθύνη. Σας τονίζω, λοιπόν, για μία ακόμη φορά ότι ουδεμία αξία έχουν οι ιδέες εάν δεν συνοδεύονται από ρητή και ανεπιφύλακτη δέσμευση ότι τα μέλη της κυβέρνησης θα ευθύνονται όπως οι υπόλοιποι Έλληνες πολίτες, χωρίς καμία απολύτως διαφοροποίηση. Χωρίς την δέσμευση αυτή, οιοδήποτε πρόγραμμα είναι καταδικασμένο να αποτύχει.

  28. Κε. Κοζανίτη, σᾶς ζητῶ συγνώμην διά την βραδύτητα τῆς ἀπαντήσεώς μου ήτις ὀφείλεται εἰς φὸρτον ἐργασίας. Χαίρομαι διά την παράθεσιν τοῦ ὀρισμοῦ τῆς προπαγάνδας ἐκ μέρους σας καί μέ αυτόν ὡς ἐφαλτήριον ἰδού ἡ ἀπάντησις μου, πρότασιν πρός πρότασιν:

    -Wikipedia: “Προπαγάνδα είναι η παρουσίαση ενός μηνύματος με έναν συγκεκριμένο τρόπο ώστε να εξυπηρετήσει συγκεκριμένους σκοπούς”.
    Ὁ κ. Σαμαράς ἐπαρουσίασε τήν πρότασίν του μέ τόν συγκεκριμένον τρόπον ὥστε νά ἐξυπηρετήση τον συγκεκριμένον σκοπόν τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ κόμματός του εἰς τάς ἑπομένας ἐκλογάς καί την ἰδικήν του ἐκλογήν εἰς τήν πρωθυπουργίαν.
    -Wikipedia: “Ετυμολογικά, προπαγάνδα σημαίνει «διάδοση μίας φιλοσοφίας ή άποψης».”
    Ὁ κ. Σαμαράς ἀποπειρᾶται να διαδόση τήν ἄποψίν του διά τῆς δημοσίας ομιλίας του.
    -Wikipedia: “Ιστορικά, ο όρος χρησιμοποιείται ως επί το πλείστον εντός πολιτικού συγκειμένου και ιδιαίτερα αναφορικά με συγκεκριμένες κινήσεις που προωθούνται από κυβερνήσεις ή πολιτικές ομάδες.”
    Αὐταπόδεικτον, ὁ κ. Σαμαράς κινεῖται εἰς τόν χῶρον τῆς πολιτικῆς καί ἡ ΝΔ εἶναι πολιτικόν κόμμα.
    -Wikipedia: “Το προπαγανδιστικό μήνυμα διαφέρει από την γενικότερη διαφήμιση στο ότι περιέχει τρανταχτές και επιτηδευμένες ψευδολογίες ή/και παραλείπει τέτοιον όγκο αληθειών/γεγονότων σχετικών με το θέμα που καθίσταται έντονα παροδηγητικό.”
    Ἡ μείωσις τῶν φορολογικῶν συντελεστῶν δέν ἐπιφέρει ἀναγκαστικῶς ἐπενδύσεις. Ἡ σχετική δραστικωτάτη σχετική μείωσις εἰς ΗΠΑ ἐπί Μπους Βου δέν ἐπέφερε ἐπενδύσεις εἰς τήν χώραν αὐτήν μέ ἀποτέλεσμα τήν διαρκή αὔξησιν τῆς ἀνεργίας ἔκτοτε παρά τάς προσπαθείας Ομπάμα. Ἀναφέρεσεθε εἰς τήν Ἰρλανδίαν, ἐνῶ αὐτό ἀκριβῶς προεκάλεσε τό πρόβλημα ἐκεί. Οἱ εξαιρετικῶς χαμηλοί φορολογικοί συντελεσταί προσήλκυσαν ἀρχικῶς ἐπενδύσεις, κυρίως ἐπιχειρήσεων παροχῆς ὑπηρεσιῶν, καί ὄταν ἀνεχώρησαν, οἱ ὑπάλληλοι ἔχοντες δανεισθεί βασιζομένοι ἐπί τῶν μισθῶν των, εὐρέθηαν ἄνεργοι καί ἀδυνατούντες να ἐξυπηρετήσουν τα δάνειά των μέ συνέπειαν την τραπεζικήν καί δημοσιονομικήν κρίσιν. Εἰς μελέτας πού ἔχουν δημοσιευθεί οἱ χαμηλοί συντελεσταί ἀναφέρονται ὡς τό τέταρτον κριτήριον τῶν ἐπιχειρήσεων δι΄ ἐπενδύσεις, τοῦ πρώτου ὄντος το σταθερόν οἰκονομικόν πλαίσιον (νά μήν ἀλλάζει ἡ φορολογική καί οἰκονομική πολιτική μέ κάθε ἀλλαγή ὑπουργοῦ). Αὐτά εἶναι γνωστά, ἤ πρέπει νά εἶναι γνωστά, εἰς τόν κ. Σαμαρά ὅστις ἔχει καί την σχετικήν πείραν τῆς κυβερνήσεως Καραμανλή ὅτε ἐγένετο προσπάθεια (ἀνεπιτυχής) προσελκύσεως ἐπενδύσεων μέσω χαμηλῶν συντελεστῶν. Συνεπῶς πρόκειται περί ἐπιτειδευμένης ψευδολογίας. Ἁπλῶς ἡ λέξις, “ἐπενδύσεις”, εἶναι “πιασάρικη” καί ἀντιμετωπίζεται ὡς μάνα ἐξ΄ ουρανοῦ μετά τῆς σχετικῆς σιελόρροιας ὡς τῶν κυναρίων τοῦ Παβλώφ. Ἀσφαλῶς καί ἡ ιδιωτική ἐξόδευσις δεί νά ἐνθαρρυνθεί πρός τόνωσιν τῆς ἀγορᾶς, ἀλλά ἡ ἀνάρτησίς μου ἀφεώρα τους συντελεστάς τῶν ἐπιχειρήσεων καί ἐπεσήμανα τήν ἀναγκαίαν προοδευτικότητα τῶν συντελεστῶν αὐτῶν, πρᾶγμα τό ὀποῖον τεχνηέντως ἀποσιωπᾶτε. Ὡς καθίσταται καταφανές “κάνω τόν χαζό” κατά την φιλοφρόνησίν σας.
    Λανθασμένως(ψευδολογών;) ἀναφέρετε ὄτι ο ΓΑΠ ἀποπειρᾶται να πωλήση τό ΕΝΑΠΟΜΕΙΝΑΝ 17% τῆς ΔΕΗ. Ἀποπειρᾶται νά πωλήση το 17% και διατηρών τό management. Ἐπί τῇ εὐκαρία, παρακαλῶ να μήν μοῦ ἐκτοξευθή ἡ ὕβρις, διότι περί ὕβρεως πρόκειται, τοῦ ὑποστηρικτοῦ τοῦ ΓΑΠ.
    Σᾶς προτείνω νά ἀναγιγνώσκετε προσεκτικῶς τά κείμενα ἐπί τῶν ὀποίων σχολιάζετε προκειμένου νά ἀποφεύγετε τήν ἀναγκαίαν αἴτησιν συγνώμης ἤ την γελοιοποίησιν῾ γράφω: “…αι θέσεις πολιτικής των κ.κ. ΓΑΠ και Σαμαρά αποκλίνουν ολιγώτερον του 1%. Η μόνη ουσιαστική διαφορά είναι ανακύρηξις της ελληνικής ΑΟΖ…”. Ἁπλή γνώσις τῆς ἑλληνικῆς καταδεικνύει ὄτι δέν περιλαμβάνω τήν ἀναγνώρισιν τῆς ΑΟΖ εἰς τό 1%, ὡς μέ μέμφεσθε, καί δή συνοδείᾳ τοῦ θρασέως ὑπαινιγμοῦ περί στίγματος. Μήπως διακρίνετε, κύριε, “τρανταχτήν καί ἐπιτειδευμένην” ψευδολογίαν ἐκ μέρους σας;
    Εἰς τήν ἀτυχή ἰερεμιάδα ήτινα ἐκτοξεύσατε ἐναντίον μου, εἰς τό θέμα τῶν αυθαιρέτων τηρήσατε σιγήν ἰχθύος, προφανῶς ἀντιλαμβανόμενος ὄτι αἱ θέσεις Σαμαρά εἶναι ἐντόνως ποδηγετικαί ὡς πρός τάς ἐλπίδας τῶν παρανομησάντων καί την συνέχισιν τῆς τραγωδίας.
    Θά ήθελα ἐπίσης νά ἐπισημάνω, ἀναφορικῶς μέ τά ἄθλια συνδικάτα, ὄτι διά τῶν γενικοτήτων “παραλείπεται ὄγκος ἀληθειῶν” (Wikipedia: Προπαγάνδα) ὡς τό συνδικάτον τῶν ὑπαλλήλων τῆς Βουλῆς ἀπολαμβάνον τά γνωστά ἐξωφρενικά προνόμια. Ἀλήθεια πῶς διάγει η κόρη Σιούφα ἐν Βουλῇ; Ὑποθέτω ὄτι συναγελάζεται μετά τοῦ ἀνεψιοῦ Πετσάλνικου μετά 16 μισθῶν ἐτησίως. Ἡ κάθαρσις, κύριε, ξεκινᾶ οίκοι, ἀλλέως, στερουμένη ἠθικῆς δικαιώσεως, ἀποτυγχάνει. Καί αὐτό ΔΕΟΝ νά δηλοῦται διαρρήδην, ὀνομαστικῶς (ὡς πρός τούς σχετικούς ὀργανσμούς) καί ἀπεριφράστως.

  29. Κύριε Κατσαρέ χάσατε τον οιρμό σας. Γράψατε «Κε. Κοζανίτη, αι απόπειραί σας προπαγάνδας δεν είναι ιδιαιτέρως επιτυχείς». Ποια ήταν η περιβόητη «απόπειρα προπαγάνδας» ΜΟΥ; η εξής
    «Για τη ΔΕΗ διαβάστε παρακαλώ την άποψη του Σαμαρά στο περιβόητο Ζάππειο 2 αρχές Μαίου». Φράση μου που συνοδεύτηκε από τον σχετικό σύνδεσμο. Στο τελευταίο σας, επιτρέψτε μου να πω παραλήρημα, πάτε να μας πείσετε για τα αυτονόητα, ότι δηλαδή ένας πολιτικός προσπαθεί να πείσει το ακροατήριό του! Τι να πει κανείς;

    Φιλανθρωπηνέ, με ξαφνιάζει το σχόλιό σου. Νομίζω ότι και στη μεταξύ μας συνομιλία εισήλθε ένα σπασμένο τηλέφωνο.

    Μου γράφεις

    «Προς αποφυγή επαναλήψεων, αρκούμαι να επισημάνω επί του παρόντος ότι πρέπει κάποια στιγμή να παύσει η προσβολή της νοημοσύνης των ιθαγενών του τόπου, η οποία συντελείται στο έπακρο μεταξύ των άλλων και όταν ένα κόμμα που κυβερνούσε την χώρα επί πέντε συναπτά έτη μέχρι πρόπερσι, αιφνιδίως κομίζει νέα πλατφόρμα ιδεών και πολιτικών, την οποία για εντελώς ακαθόριστο λόγο δεν εφάρμοσε όσο είχε την εξουσία.Εάν ο κος Σαμαράς επιθυμούσε να αποστασιοποιηθεί από το παρελθόν του κόμματός του στην συνείδηση του ελληνικού λαού μπορούσε κάλλιστα να το πράξει αποτελεσματικά με πάμπολλους τρόπους. Εφόσον δεν το πράττει, εκτίθεται αναδεχόμενος και τις σχετικές ευθύνες.»

    Απαντώντας σ’ αυτά έδωσα σαφείς συνδέσμους με αποκήρυξη και επανειλλημένη συγγνώμη για την 5ετία και ονόματα πρωτοκλασάτων που βρίσκονται εκτός. Η απάντησή σου;

    «Παραθέσατε μία σειρά στελεχών που δεν είναι πια στην πρώτη γραμμή του κόμματος. Εάν δεν έσφαλαν τούτο είναι άδικο, εάν όμως έσφαλαν – όπως υπονοείται – και η χώρα καταστραφεί εξαιτίας τους, εσείς και ο κ. Σαμαράς είστε ικανοποιημένοι επειδή απλώς παραμερίστηκαν; Δηλαδή, για να καταλάβω, το όραμα του κου Σαμαρά είναι να ακολουθήσει τα βολικά χνάρια του προκατόχου του; Εάν πετύχουμε, πετύχαμε – εάν αποτύχουμε, αποσυρόμεθα ένδοξα ποιώντας τη νήσσα και απολαμβάνοντας ελαφρά τη καρδία και με ήσυχη συνείδηση (;;;) ξένοιαστο βίο.»

    Εκπλήσσομαι!

    Δηλαδή τι να κάνουμε τους παροπλισμένους για να αποστασιοποιηθούμε επαρκώς; να τους κρεμάσουμε ανάποδα; Αν υπονοείς ποινικές ευθύνες, θα επισημάνω το αυτονόητο ότι δεν παροπλίζονται οι πολιτικοί μόνο για ποινικές ευθύνες. Ασφαλώς και δεν εννοούσα κάτι τέτοιο. Αν είναι δυνατόν!

    Αυτό που συμφωνώ μαζί σου Φιλανθρωπηνέ είναι ότι ο Σαμαράς χρωστάει ακόμα να δείξει όταν έρθει η ώρα ότι διαθέτει τους κατάλληλους ανθρώπους δίπλα στους 3-4 (μόνο) που έχει ήδη δείξει ότι διαθέτει, που να αναλάβουν το έργο που οραματίζεται ο ίδιος και που είναι κατά τη γνώμη μου στη σωστή κατεύθυνση. Αυτό μένει να το δείξει. Συμφωνούμε.

  30. κε Κοζανίτη, πράγματι συμφωνούμε στο ζήτημα της επιδειχθείσης ανεπάρκειας κατάλληλων προσώπων. Ακόμη, όμως, και αν εμφανισθούν τέτοια πρόσωπα, είναι μάταιο να περιμένουμε να αποδώσουν υπό καθεστώς παντελούς ατιμωρησίας. Δεν υπεισέρχομαι στην ουσία των πρτοάσεων, διότι θεωρώ εκ των προτέρων δεδομένο ότι δεν θα ολοκληρωθούν από έναν μηχανισμό που έχει σχεδιαστεί για να λειτουργεί εσφαλμένα. Έτσι, αβίαστα καταλήγουμε στον λόγο της εκπλήξεώς σας, που συνιστά και την ουσιώδη διαφορά των προσεγγίσεών μας. Κατ’ αρχήν, ο κος Σαμαράς απομάκρυνε κάποια στελέχη των κυβερνήσεων της ΝΔ, ενώ άλλους πρωτοκλασσάτους διατήρησε σε καίριες θέσεις. Συνεπώς, δεν αποστασιοποιήθηκε από τις παρελθούσες κυβερνήσεις, αλλά απλώς απομάκρυνε κάποιους αντιπάλους για την διατήρηση της εσωκομματικής του ισχύος, όπως θα έπραττε οιοσδήποτε σώφρων ηγέτης αμέσως μετά την άνοδό του. Εάν κάποιοι εξ αυτών είχαν υποπέσει σε σφάλματα κατά την άσκηση της εξουσίας, όπως ο ίδιος παραδέχεται, θεωρείτε ότι ικανοποιήθηκε το περί δικαίου αίσθημα επειδή στερήθηκαν τις προηγούμενες θέσεις τους στο κόμμα. Όμως, κε Κοζανίτη, οι άνθρωποι αυτοί δεν έσφαλαν μόνον έναντι του κόμματος. Ατυχώς, στην τραγωδία της μεταπολίτευσης το κόμμα θεωρήθηκε η ύψιστη μορφή συλλογικότητας. Πρωτίστως, οι άνθρωποι αυτοί ζημίωσαν την πατρίδα και το σύνολο του ελληνικού λαού, ο οποίος ελάχιστα ενδιαφέρεται εάν οι εν λόγω κύριοι “ζούν ένα δράμα” επειδή στερήθηκαν τα πρότερα ενδοκομματικά οφίκια. Προσπαθώντας να αποφύγετε το φλέγον ζήτημα καταφεύγετε στο άλλο άκρο και αναρωτιέστε εάν έπρεπε να τους κρεμάσουμε ανάποδα. Κατά την άποψή σας αυτοί είναι οι δύο μοναδικοί τρόποι απονομής δικαίου σε αυτήν την χώρα, γιατί αυτό το σύστημα πολιτικής συγκάλυψης κυριάρχησε επί δεκαετίες. Επιτρέψτε μου, λοιπόν, να σας παραθέσω τουλάχιστον ένα όπλο που έχει στην φαρέτρα του ο εκλεγείς από την βάση κος Σμαράς και αρνείται να χρησιμοποιήσει : αύριο να καλέσει όλα τα στελέχη των κυβερνήσεων του κόμματός του (όχι μόνο τους παραμερισθέντες,!!!), με πρώτο τον παραθεριστή εκ Ραφήνας, να αποδώσουν λόγο για τις πράξεις τους κατ’ αρχήν στα εσωκομματικά όργανα, όπου θα τους ζητηθεί να παράσχουν κάθε χρήσιμο στοιχείο, καθώς και να συναινέσουν στον πλήρη έλεγχο των περιουσιακών τους στοιχείων και στην μη μεταβολή της περιουσιακής τους καταστάσεως. Αν τα στοιχεία είναι επαρκή να τα υποβάλει ο ίδιος στην Δικαιοσύνη και στην Βουλή ζητώντας την απόδοση ευθυνών. Ο κος Σαμαράς έχει την υποχρέωση αυτή απέναντι στον ελληνικό λαό και στους ανθρώπους που τον ανέδειξαν, για να αποδείξει ότι διαφέρει από τους αρχηγίσκους που μοναδικό τους μέλημα είναι οι κομματικές ισορροπίες.
    κε Κοζανίτη, ως ενήλικες γνωρίζουμε ότι δεν αρκεί να καταδεικνύουμε ή να ομολογούμε τα σφάλματα, αλλά πρέπει και να επιδιώκουμε την αποκατάσταση της πρότερης ορθής τάξης. Δυστυχώς, στην άσκηση της εξουσίας εν Ελλάδι αυτή η αρχή εφαρμόζεται αποσπασματικά και προσχηματικά. Εφόσον εσείς νιώθετε άνετα να παρακολουθείτε αυτούς που οδήγησαν την χώρα στην καταστροφή να “οδύρονται” επειδή τους παραμέρισε το κόμμα τους, αναρωτώμενος σοβαροφανώς τι άλλο έπρεπε να τους κάνουμε, πολύ φοβούμαι ότι ο λαός που υποφέρει εξαιτίας τους θα δώσει πανηγυρική καταφατική απάντηση στο ρητορικό ερώτημα που θέσατε. Και τότε θα είναι πολύ αργά για μεταμέλεια.

  31. Φιλανθρωπηνέ δεν βγάζω άκρη μαζί σου. Και δεν βγάζω επειδή δεν ξέρω ποιους εννοείς και για τι ακριβώς τους κατηγορείς. Δεν μπορώ να συζητάω στον αέρα. Σχολίασες ότι ο Σαμαράς δεν αποκήρυξε την 5ετία και σου έφερα παραδείγματα από πράξεις και από πρόσωπα. Έκτοτε μιλάς αόριστα για ευθύνες και ενοχές και δεν σε αντιλαμβάνομαι. Συγκεκριμενοποίησε και τα ξαναλέμε.

    Εντωμεταξύ επειδή τα γεγονότα τρέχουν αντιγράφω μία ανάρτηση από ένα μπλογκ http://www.antinews.gr/2011/06/24/108459/

    Ο Σαμαράς άρχισε την επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου
    Από factorx στις 24/06/2011

    «Και τι ζητάς για να συμφωνήσεις;».Όταν η κ. Μέρκελ, αναγκάζεται να υποβάλλει αυτό το ερώτημα στον Αντώνη Σαμαρά, ένα είναι βέβαιο: Η επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου άρχισε! Από τον αρχηγό της ελληνικής Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.
    “Να πάρετε πίσω την φορολογία και θέλω λεφτά για επενδύσεις“, ήταν η απάντηση του Σαμαρά.
    Με άλλα λόγια, ο Αντώνης Σαμαράς άρχισε χθες στην σύνοδο των ευρωπαϊκών συντηρητικών κομμάτων την επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου, ενώ η πειθήνια κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και ο επικεφαλής της αντιμετωπίζονται ήδη στην Ευρώπη ως παρελθόν.
    Μου έλεγε το πρωϊ έμπειρος διπλωμάτης: Για όσους αντιλαμβάνονται τα βασικά της πολιτικής όταν ένας πολιτικός αρχηγός επιμένει στις απόψεις του, ενώ τον πυροβολούν, τότε αυτόν τον αρχηγό οφείλεις να τον ακούσεις και να τον σεβαστείς. Ακόμα και αν διαφωνείς μαζί του! Και στο τέλος κάτι θα του δώσεις! Γιατί όποιος ζητάει και επιμένει, κάτι κερδίζει!
    «Μα τον λένε λαϊκιστή και ότι οι προτάσεις του δεν είναι ρεαλιστικές», αντέτεινα για να ..πυροδοτήσω τη συζήτηση.
    «Οι γνωστές υπερβολές του τύπου! Όταν δεν μπορείς να αντικρούσεις κάποιον, τον χαρακτηρίζεις λαϊκιστή ή ότι λέει ανέφικτα πράγματα! Και νομίζεις ότι καθάρισες! Στο κάτω –κάτω οι περισσότεροι πολιτικοί λαϊκιστές είναι! Η Μέρκελ δεν αποφασίζει για τις τύχες της Ευρώπης με τα μάτια στραμμένα στις τοπικές εκλογές;»
    Ας δούμε λοιπόν τα χθεσινά γεγονότα ψύχραιμα.
    Ο Σαμαράς είναι πλέον μια υπολογίσιμη δύναμη στην Ευρώπη. Μπορεί να διαφωνούν, αλλά θα ακούν τη γνώμη του και ξέρετε γιατί; Γιατί η πολιτική δεν είναι απλή αριθμητική και ποτέ δεν είσαι σίγουρος για τις αποφάσεις σου. Και ο εφιάλτης είναι να έχει δίκιο ο αντίπαλος! Για αυτό θέλουν να καταπνίξουν τις αντιρρήσεις του Σαμαρά. Τρέμουν στο ενδεχόμενο να τον ακούσουν σε λίγους μήνες να λέει: «εγώ σας τα έλεγα!» Αυτό θα αποτελέσει κόλαφο για την προσωπική τους αξιοπιστία. Θέλουν να μας πείσουν ότι το Μνημόνιο είναι μονόδρομος. Γιατί αν αποτύχουν θα μπορούν εύκολα να δικαιολογηθούν, ότι δεν υπήρχε εναλλακτική πρόταση! Ενώ τώρα ο Σαμαράς, τους αφαιρεί το άλλοθι της αποτυχίας!
    Η Μέρκελ, ο Μπαρόζο και ο Γιούνκερ, έχουν εγκλωβιστεί σε μια πολιτική που την υπέδειξαν τεχνοκράτες. Όμως η πολιτική αυτή φέρει τη σφραγίδα τους. Θα επιμείνουν, όσο η Ελλάδα αντέχει και όσο οι ίδιοι μπορούν να διαχειρίζονται το κόστος της σωτηρίας μας.
    Όμως, κατά βάθος γνωρίζουν ότι η πολιτική τους είναι αδιέξοδη.
    Στο τέλος, θα έχουν μια επιλογή που θα τους διασώσει όλους. Τη σωτηρία της Ελλάδας θα αναλάβει εκείνος που διαφωνούσε με τη λαθεμένη συνταγή…
    Πάντα έτσι γίνεται. Και ο …άσωτος θα γίνει δεκτός με τις δέουσες τιμές!
    ΚΡ

  32. κε Κοζανίτη, απορώ τι δεν κατάλαβες. Εν τέλει, πιστεύω ότι δεν αντιλαμβάνεσαι όχι γιατί δεν μπορείς, αλλά γιατί δεν θέλεις. Δεν μπορώ να γίνω πιο συγκεκριμένος. Επιμένεις να οχυρώνεσαι πίσω από άκρατη κομματική εσωστρέφεια, που καταλήγει σε πολιτικό αυτισμό, αρνούμενος να αντιληφθείς τις βαθύτερες αιτίες της κακοδαιμονίας της χώρας. Εάν και ο κος Σαμαράς δεν καταλαβαίνει, η τελευταία – και άκρως απλούστατη- πρότασή μου είναι να κλείσει από τώρα μοναχική παραλία και καλή θέση σε σουβλατζίδικο, ώστε να δρέψει μετά από λίγα χρόνια, και εκείνος με την σειρά του, αμέριμνος τους “καρπούς της επιτυχίας” του. Μην ενοχλείται κιόλας ο άνθρωπος, εάν παρά τις άριστες προθέσεις, τις εύστοχες προβλέψεις και τις άφθαστες ιδέες του, η χώρα γύρω του καταρρεύσει. Άλλωστε, σύμφωνα με το νόμο, ευθύνη δεν θα φέρει καμία. Βεβαίως, θα βρεθεί και τότε κάποιος διάδοχος, που επιμελώς θα τον “παραμερίσει”, κάτι που και εκείνος μετά μανίας θα επιζητεί, και έτσι θα ικανοποιηθεί (;;;) ο δυστυχής ελληνικός λαός, ενώ κάποιοι θα αναρωτιούνται : αφού τον υποβιβάσαμε στο κόμμα, τώρα τι να του κάνουμε; Με τέτοια συναίσθηση χρέους και ευθύνης προς την πατρίδα, είναι πράγματι αξιοθαύμαστο ότι δεν πτωχεύσαμε νωρίτερα.
    κε Κοζανίτη, έχεις το δικαίωμα να στηρίζεις τις ελπίδες σου σε εκ προοιμίου ανεύθυνους και ατιμώρητους πολιτικούς, διαδόχους άλλων ομοίων. Μην περιμένεις, όμως, να ακολουθήσουμε ξανά το ίδιο ολισθηρό μονοπάτι. Το πλειστάκις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού. Όταν η εμπειρία που θα αποκομίσεις εν καιρώ, σε βοηθήσει επιτέλους να κατανοήσεις αυτά που γράφω, είμαι διαθέσιμος. Έως τότε δεν πρόκειται να σε ξαναενοχλήσω, διότι δεν έχει νόημα. Μπορείς ήρεμος να θριαμβολογείς για τα πρόσκαιρα επινίκια του “επιτεύγματος της πιθανότητας επαναδιαπραγμάτευσης”.

  33. Εξήγησα τι δεν καταλαβαίνω. Δεν καταλαβαίνω ποιες ευθύνες αποδίδεις και σε ποια πρόσωπα. Χωρίς αυτό τι να συζητήσουμε;

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *