Πού πηγαίνουν οι νευροχειρουργοί όταν πεθαίνουν;

Ξαφνικά και απροσδόκητα, ο πεπειραμένος νευροχειρουργός του Harvard Medical School Dr. Eben Alexander έπεσε σε κώμα. Είχε προσβληθεί από την σπανιώτατη στους ενήλικες βακτηριακή μηνιγγίτιδα, η οποία του κατέτρωγε με ταχύτατο ρυθμό την γλυκόζη του εγκεφάλου του, και κυρίως του εγκεφαλικού φλοιού, δηλαδή του σκέλους που είναι υπεύθυνο για τις ανθρώπινες ιδιότητες: την συνείδηση και τις ανώτερες εγκεφαλικές λειτουργίες. Για επτά ημέρες ο εγκεφαλικός φλοιός του ήταν απολύτως αδρανής, πλήρως «απενεργοποιημένος», και κάθε ενδεχόμενο συνείδησης/συνειδητότητας απολύτως αποκλεισμένο. Κάθε μέρα που περνούσε, το ενδεχόμενο επιβίωσής του, αφύπνισής του από το κώμα, ελαχιστοποιείτο μέχρι που έφτασε σε ποσοστό μικρότερο από στατιστικό λάθος.

Μετά από επτά ημέρες, και πέρα από κάθε προσδοκία, ο Dr. Eben Alexander άνοιξε τα μάτια του, «γύρισε από τους νεκρούς», πλήρως υγιής. Και διηγήθηκε ότι κατά το χρονικό διάστημα της απουσίας του είχε απόλυτη συνειδητότητα, κατ’ ακρίβειαν “υπερ-συνειδητότητα”, σε μεταθανάτια τοπία.

Near-death experiences υπάρχουν πολλές. Οι αρνητές της πραγματικότητάς τους τις αποδίδουν σε παιχνίδια του εγκεφάλου, παραισθήσεις και ψευδαισθήσεις οφειλόμενες στην έλλειψη σωστής οξυγόνωσης του εγκεφάλου ή σε βαθείς μηχανισμούς του οργανισμού για τον εξωραϊσμό της στιγμής του θανάτου. Όμως, το εντελώς παράξενο και θυελλωδώς ενδιαφέρον στην περίπτωση του Dr. Eben Alexander είναι ότι, όπως συμμαρτυρεί και το ευμεγέθες ιατρικό προσωπικό που τον παρακολουθούσε, ο εγκέφαλός του ήταν κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης μορφής κώματος παντελώς ανίκανος να παραγάγει οποιαδήποτε συνείδηση, συναίσθηση, σκέψη ή εικόνα. Ο εγκεφαλικός φλοιός του και άλλες βασικές λειτουργίες του εγκεφάλου του απλώς απουσίαζαν, δεν υπολειτουργούσαν: σαν να μην υπήρχαν ποτέ, σαν να μην υπήρχε η βιολογική βάση για την παραγωγή της συνείδησης που ο Dr. Eben Alexander μαρτυρεί και καταθέτει. Ως εκ τούτου, οποιαδήποτε προσπάθεια εκλογίκευσης της εμπειρίας του, εξήγησης ως παραισθητικό απλώς φαινόμενο, σκοντάφτει σε αυτό το αδιαμφισβήτητο γεγονός: ότι η βιολογική βάση για την παραγωγή της συνείδησης δεν υπήρχε καν, ώστε να αλλοιωθεί και να οδηγήσει στην εμπειρία του.

Στην αρχή, ο Dr. Eben Alexander σκέφτηκε να συγγράψει ένα εκτενές επιστημονικό άρθρο που θα δημοσιεύετο σε ακαδημαϊκό περιοδικό νευροβιολογίας εξιστορώντας και προσπαθώντας να εξηγήσει αυτά που του συνέβησαν, αυτά που είδε και έζησε. Εν τέλει αποφάσισε να τα καταστήσει προσβάσιμα στο ευρύ κοινό, συγγράφοντας το βιβλίο «Proof of Heaven: A Neurosurgeon’s Journey to the Afterlife». Άρθρα για την περίπτωσή του αφιερώθηκαν σε πάμπολλα διεθνή περιοδικά, ενδεικτικά αναφέρουμε τα TelegraphHuffington PostThe Daily BeastNewsweek κ.ά.

Κατά τη διάρκεια του κώματός του, ο Dr. Eben Alexander περιηγήθηκε σε διαφορετικές μεταθανάτιες καταστάσεις, τοπία και συνθήκες συνειδητότητας. Είδε τα πρόσωπα ανθρώπων που δεν είχε γνωρίσει ακόμα, αλλά επρόκειτο να γνωρίσει μελλοντικά, στην μετά το κώμα ζωή του – όπερ και εγένετο. Κατανόησε θεμελιώδεις αρχές του σύμπαντος με τρόπο που δεν ενδέχετο να κατανοήσει προηγουμένως, και κυρίως το ότι η δομική αρχή του σύμπαντος είναι η αγάπη και η σχέση, με την πιο βαθιά, θεμελιώδη έννοιά της. Αισθάνθηκε την παρουσία Θεού δημιουργού. Μαρτυρεί την ανθρώπινη υπόσταση και συνείδηση ακατάλυτη, ανεξάρτητη από τις βιολογικές λειτουργίες του σώματος. Όμως, το πιο σημαντικό, το πιο καίριο δεν είναι το τί είδε, τί αισθάνθηκε και τί συνάντησε η ατομική του περίπτωση (διότι όπως ο ίδιος μαρτυρεί, πρόκειται για πραγματικότητες τις οποίες η ανθρώπινη γλώσσα δεν έχει φτιαχτεί για να εκφράσει), αλλά η κατάδειξη -σχεδόν απόδειξη- της παρουσίας πλήρους ή… υπέρ-πλήρους ανθρώπινης συνείδησης σε συνθήκες που η σημερινή επιστήμη και ιατρική αποκλείουν την παρουσία της, αφού δεν συντρέχουν οι βιολογικές βάσεις γι΄αυτήν.

Στο βιβλίο επιχειρείται μια εξήγηση του φαινομένου, μα κάθε συνήθης και εύκολη εξήγηση σκοντάφτει σε θεμελιώδη προβλήματα, τα οποία μοιράζονται ως κοινή βάση την κατ’ ουσίαν πλήρη απουσία λειτουργούντος εγκεφαλικού φλοιού κατά την διάρκεια του συγκεκριμένου κώματος. Εκτός από θαυμασμό, το βιβλίο και τα συνακόλουθα άρθρα συνάντησαν και έντονη κριτική – η οποία όμως μάλλον περιορίζονται στην λοιδορία του συγγραφέα ή στην παράκαμψη θεμελιωδών συνισταμένων της περίπτωσής του, η οποία από ιατρικής απόψεως δεν θα μπορούσε με τίποτα να θεωρηθεί «μια ακόμα περίπτωση».

Όπως και να έχει, η μοναδική αυτή μαρτυρία (και η σύμπτωση ή πρόνοια να προκύψει αυτή σε έναν πεπειραμένο νευροχειρουργό) μπορεί να προκαλέσει τα πάντα εκτός από αδιαφορία. Κάθε εύκολη εκφορά τελεσίδικης άποψης σχετικά με αυτήν εκπλήσσει, ειδικά δε η μετά βδελυγμίας απόρριψη από πλευράς ατομικών αυθεντιών. Δεν γνωρίζω αν με τον θάνατο ακυρώνεται η ανθρώπινη ύπαρξη, σίγουρα όμως ακυρώνονται όλες οι πρότερες βεβαιότητες σχετικά με αυτόν…

Σωτήρης Μητραλέξης

(1929) αναγνώσεις

6 comments

  1. που να διαβάσετε το βιβλίο του Πατρός Σεραφείμ Ρόουζ,η Ψυχή μετά τον Θάνατο….
    Όπως μια φίλη μου λέει ”Ζει ο Θεός,ζει”

  2. Ο π. Σεραφειμ Ροουζ ηταν φωτισμενος ασκητης και η θεολογια του βασισμενη στους Πατερες της Εκκλησιας. Το τεστ αυθεντικοτητος της εμπειριας του Δρ Αλεξαντερ ειναι αν θα αναζητησει και βρει τον δρομο στην Εκκλησια, η θα παραμεινει στην σφαιρα της επεκταμενης συνειδησης (extended conscience) και πνευματικοτητας (spirituality) που δεν οδηγουν τον ανθρωπο σε προσωπικη σχεση με τον Χριστο.

  3. “σκοντάφτει σε αυτό το αδιαμφισβήτητο γεγονός: ότι η βιολογική βάση για την παραγωγή της συνείδησης δεν υπήρχε καν, ώστε να αλλοιωθεί και να οδηγήσει στην εμπειρία του.”

    Παρόλα αυτά όμως κατάφερε να αποτυπωθεί στη μνήμη του.. χωρίς βιολογική βάση για παραγωγή συνείδησης… τι άλλες αμερικάνικες σαχλαμάρες θα ακούσουμε και (δε) θα διαβάσουμε..

  4. Το μεγαλύτερο μυστήριο από όλα δεν είναι τόσο ο ακριβής θεωρητικός μηχανισμός βάσει του οποίου λειτουργούν τα διάφορα επίπεδα μνήμης, αλλά μάλλον το βιολογικό υπόβαθρό τους. Με άλλα λόγια, το μεγάλο ερώτημα που προσπαθούν να απαντήσουν οι επιστήμονες σήμερα είναι το που εδρεύει η μνήμη, ποιες εγκεφαλικές περιοχές σχετίζονται με αυτή αλλά και πως συνεργάζονται μεταξύ τους

    Read more: http://www.genenutrition.gr/index.php/neiropsixologia/humanmemory.html#ixzz3nzhm5k00

  5. Η κατάσταση που περιγράφεται στο άρθρο είναι εξαιρετική αλλά όχι άγνωστη στα ιατρικά χρονικά. Έχει εμφανισθεί σε περιπτώσεις ανθρώπων θεωρούνταν από το ιατρικό προσωπικό “κλινικά νεκροί”. Στο διαδίκτυο μπορεί να βρει κανείς αρκετές μαρτυρίες, π.χ. http://klassikoperiptosi.blogspot.gr/2013/04/blog-post_9596.html

    Από που όμως προκύπτει το άλμα και το αυθαίρετο συμπέρασμα του αρθρογράφου, ότι απουσίαζε οποιαδήποτε βιολογική βάση; Aφού ο ασθενής δεν είχε πει την τελευταία του λέξη κι επανήλθε εν πλήρη συνειδήσει, τι θα πει απουσίαζε η βιολογική βάση;

    Και βέβαια, η “ανάσταση εκ νεκρών” δεν έχει άλλη εξήγηση από την παρουσία και την ενέργεια Θεού δημιουργού, ενός όντος κατά την χριστιανική ομολογία αιώνιου, αυθύπαρκτου, πάνσοφου και παντοδύναμου, δημιουργού του σύμπαντος και της ζωής, όπως αυτο-αποκαλύπτεται μέσα στις σελίδες των ιερών κειμένων.

    Ο αμερικανός αστρονόμος Robert Jastrow στο βιβλίο του «ο Θεός και οι αστρονόμοι» ήταν απαισιόδοξος σχετικά με τη φιλοδοξία ενός θεωρητικού της Μεγάλης Έκρηξης: «Έχει σκαρφαλώσει τα βουνά της άγνοιας, κοντεύει να κατακτήσει την υψηλότερη κορυφή και καθώς αναρριχάται στον τελευταίο βράχο, βλέπει να τον χαιρετούν ένα τσούρμο θεολόγοι που κάθονταν εκεί για αιώνες»!

  6. Πολύ συγκινητικά όλα αυτά αλλά με καμία αποδεικτική αξία εξόν όσων είναι αποφασισμένοι να πειστούν.

    Εδώ, υπάρχει μια αρκετά πιο πεζή αλλά μάλλον ρεαλιστικότερη εξήγηση της εμπειρίας του κ. Alexander από τον επίσης εμπειρότατο – μακαρίτη εδώ και λίγες εβδομάδες – Oliver Sachs στο περιοδικό “the Atlantic”:

    “Alexander insists that his journey, which subjectively lasted for days, could not have occurred except while he was deep in coma. But we know from the experience of Tony Cicoria and many others, that a hallucinatory journey to the bright light and beyond, a full-blown NDE, can occur in 20 or 30 seconds, even though it seems to last much longer. Subjectively, during such a crisis, the very concept of time may seem variable or meaningless. The one most plausible hypothesis in Dr. Alexander’s case, then, is that his NDE occurred not during his coma, but as he was surfacing from the coma and his cortex was returning to full function. It is curious that he does not allow this obvious and natural explanation, but instead insists on a supernatural one.

    To deny the possibility of any natural explanation for an NDE, as Dr. Alexander does, is more than unscientific — it is antiscientific. It precludes the scientific investigation of such states. ”

    http://www.theatlantic.com/health/archive/2012/12/seeing-god-in-the-third-millennium/266134/

    Απλώς θα συνοψίσω ότι το να ισχυρίζεται κάποιος ότι η προθανάτια εμπειρία του διήρκεσε για ημέρες δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι είναι έτσι, όπως βεβαιώνουν ανάλογες μαρτυρίες “εμπειριών μεγάλης διάρκειας” που κράτησαν … μερικά δευτερόλεπτα σύμφωνα με άλλους μάρτυρες. Το πιθανότερο είναι ότι ο εγκέφαλος του δημιούργησε όλη αυτή την εμπειρία κατά τη διάρκεια της περιόδου επαναφοράς σε πλήρη λειτουργία και υποκειμενικά ο νευροχειρουργός το “βίωσε” ως έχουσα μεγαλυτερη διάρκεια από την πραγματική.
    Εξάλλου, με ποιό τρόπο θα μπορούσε κάποιος σε κατάσταση “μη-συνείδησης” να έχει αντικειμενική αντίληψη του χρόνου;

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *