«Φτωχή, καημένη Γερμανία», το νέο εθνικό αφήγημα του Spiegel

Σωτήρης Μητραλέξης 

Γνωρίζαμε μέχρι τώρα το Der Spiegel ως ένα νηφάλιο, μετριοπαθές, σοβαρό περιοδικό που πρόσκειται σαφώς στο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα (SPD). Κατά καιρούς ακούγονταν κάποια «φάλτσα», που ναι μεν δεν παρέπεμπαν σε μια Bild-οποίηση του περιοδικού αλλά σημείωναν σαφέστατα μία αλλαγή στην οπτική του γωνία.

 

Με το τρέχον όμως πρωτοσέλιδο και κεντρικό άρθρο φαίνεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το νέο «αφήγημα» που προσπαθεί να παράσχει ο γερμανικός λαός στον… εαυτό του, με το Spiegel ως παραδειγματικό πεδίο. Σύμφωνα με αυτό, η πολιτική της Γερμανίας όχι απλώς δεν δρα καταπιεστικά και εκμεταλλευτικά απέναντι στις λοιπές χώρες της Ευρώπης, αλλά οι Γερμανοί είναι οι «ριγμένοι», τα «θύματα» της υπόθεσης. Οι «Νότιοι» δεν έχουν βρεθεί σε πρωτοφανή φτώχεια λόγω της λιτότητας, αλλά αντιθέτως τους τρέχουν τα χρήματα από τα μπατζάκια, χρήματα τα οποία αποκρύβουν κακομοιρολογώντας, και περνάνε υπέροχα. Οι πλούσιοί τους είναι υπερβολικά πλούσιοι, και οι φτωχοί όχι και τόσο φτωχοί. Το δέον γενέσθαι είναι να σταματήσει να είναι η μονίμως δύσμοιρη και «ριγμένη» Γερμανία, που πληρώνει για τις διασώσεις των ακαμάτων, το θύμα της υπόθεσης: πρέπει να αναλάβει δράση ώστε να σταματήσει αυτή η αδικία εναντίον της. Υπενθυμίζουμε: δεν τα γράφει η Bild, δεν τα γράφει το Focus, τα γράφει το Spiegel…

 

Το εξώφυλλο του τρέχοντος τεύχους 16/2013 εικονίζει έναν γεράκο πάνω σε ένα γραφικό γαϊδουράκι, προφανώς ελληνικής εμπνεύσεως, που… του τρέχουν τα πεντακοσάευρα. Ο τίτλος του εξωφύλλου είναι: «ΤΟ ΨΕΥΔΟΣ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ: πώς οι χώρες της ευρωπαϊκής κρίσης αποκρύβουν την περιουσία τους». Στην σελίδα 64, το κεντρικό άρθρο φέρει τον τίτλο «Φτωχή, καημένη Γερμανία!» με τον υπότιτλο: «Πόσο δίκαιη είναι η Ευρω-διάσωση, όταν οι άνθρωποι των διασωζομένων χωρών είναι πλουσιώτεροι από αυτούς των κρατών-διασωστών; Η συζήτηση για τον εκ νέου διαμοιρασμό των βαρών έχει ήδη καθυστερήσει».

 

Το περιοδικό προσπαθεί να υποστηρίξει με την χρήση διαγραμμάτων και αριθμών (σσ. 65-66) την άποψη ότι τα νοικοκυριά της Γερμανίας είναι βυθισμένα στην φτώχεια σε σύγκριση με το μέσο νοικοκυριό στην Ελλάδα, στην Κύπρο, στην Ισπανία, στην Ιταλία. Οι φτωχοί Γερμανοί πληρώνουν από το αιματηρά αποκτηθέν υστέρημά τους την καταναλωτική μανία, την ακόρεστη δίψα για σπατάλη των αφρόνων Νοτίων. Ένα ελλαδικό νοικοκυριό είναι δύο φορές πλουσιώτερο από ένα γερμανικό, μας λέει το Spiegel. Ένα κυπριακό, πάνω από πέντε φορές πλουσιώτερο. Βάλτε στην εξίσωση και την ιδιοκατοίκηση, ενώ οι Γερμανοί μένουν στο νοίκι. Περιουσία, πλούτος και λεφτά για τους Έλληνες, ή τουλάχιστον τους πλουσιώτερους εξ αυτών, μόχθος επίπονης διάσωσης για τους φτωχούς, καημένους Γερμανούς.

 

Στις σελίδες 66-67 διαφαίνεται και το αφήγημα της «θυματοποίησης» της Γερμανίας λόγω της ήττας της σε δύο παγκοσμίους πολέμους: «Εδώ που τα λέμε, λογικό είναι το μέσο γερμανικό νοικοκυριό να είναι φτωχότερο από αντίστοιχα των κρατών της κρίσης όπως η Ελλάς, η Κύπρος και η Γαλλία. Διότι οι Γερμανοί τον τελευταίο αιώνα υπήρξαν πλειστάκις θύματα ενεργειών με απαλλοτριωτικό χαρακτήρα (σ.σ.: και αναφέρει τον πληθωρισμός της δεκαετίας του ‘20, τη νομισματική αλλαγή του 1948). Οι περισσότερες χώρες της Ευρωζώνης έμειναν ανέπαφες από τέτοιες καταστροφές, γιατί είτε αναδείχθηκαν νικήτριες στον πόλεμο, όπως η Γαλλία, είτε παρέμειναν ουδέτερες, όπως η Ισπανία. Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, οι πολίτες τους μπόρεσαν με την πάροδο των γενεών να σωρρεύσουν πλούτο».

 

Μπαίνει δηλαδή στη συζήτηση δειλά – δειλά και για πρώτη φορά ένα αφήγημα του τύπου «είμαστε τα θύματα δύο πολέμων, στους οποίους οι γείτονές μας μάς κατέστρεψαν και τώρα θέλουν να τους πληρώνουμε κιόλας». Αν είμαστε ήδη σε αυτό το σημείο, Θεός φυλάξοι τι θα δούμε σε λίγα χρόνια…

 

Σημειώνουμε εδώ και έναν αντίλογο: ο τρόπος με τον οποίον η ελληνική διάσωση του συστήματος αφήνει κατ’ ουσίαν ανέγγιχτους τους Έλληνες «ολιγάρχες», τους υπερ-πλουσίους (Superreiche κατά το Spiegel) δίδει την βάση για όλην αυτήν την επιχειρηματολογία. Το πού πηγαίνει ο «λογαριασμός της κρίσης» στην Ελλάδα -και κυρίως πού ΔΕΝ πηγαίνει- είναι απολύτως σαφές, και είναι αφελής η άποψη ότι αυτό περνά απαρατήρητο από την γερμανική και ευρωπαϊκή πολιτική ηγεσία και συνακολούθως από την γερμανική και ευρωπαϊκή κοινή γνώμη.

 

Ένα πάντως είναι σίγουρο: Η Γερμανία που γνωρίζαμε δεν υπάρχει πια. Η Ευρώπη που γνωρίζαμε δεν υπάρχει πια.

 

(1199) αναγνώσεις

5 comments

  1. Τί κακκίζουμε το Spiegel όταν ο ίδιος ο τότε κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Ηλίας Μόσιαλος τον Απρίλιο τού 12, ανερυθρίαστα δηλώνει ότι δεν μπορεί ο Ελληνας να έχει 80% ένα σπίτι και 40% δεύτερο τη στιγμή που ο Γερμανός με διπλάσιο ΑΕΠ έμφανίζει λιγώτερα αντίστοιχα ποσοστά ιδιοκτησίας. !!!!

    Βέβαια ο κ. Μόσιαλος κάνει 1 κοινωνικό και 1 επιστημολογικό λάθος. Το κοινωνικό είναι ότι πχ στην Αγγλία, αλλά κια γενικώτερα στην Ευρώπη , ως επί το πλείστον η γή ανήκε σε λίγους Landlords απόρροια τής φεουδαρχίας. Το επιστημολογικό είναι ότι δεν μιλάμε για ίδιας κατηγορίας σπίτια αρα δεν μπορούν να συγκριθούν. Δεν έχουν καμμία σχέση τα δυαράκια, τριαράκια (τών πολυκατοικιών) που ανήκουν στή συντριπτική πλειοψηφία τών ελληνικών οικογενειών, τόσο από πλευράς τιμής, όσο και από πλευράς τύπου, ανέσεως, στυλ αγγλικής πχ κατοικίας. Ούτε οι αντίστοιχες μονοκατοικίες (βλ. Περιστέρι, Κολωνό, Μπουρνάζι) με αυτές στα αντίστοιχα αγγλικά προάστια.
Ολα αυτά έγιναν μέσω τής εφεύρεσης τής αντιπαροχής (από το πολιτικό λοιπόν σύστημα), που κινητοποίησε μεταπολεμικά, την ελληνική οικονομία και μείωσε δραστικά την μεταπολεμική ανεργία μέσω τής προσφοράς εργασίας σε 50 περίπου σχετιζόμενα επαγγέλματα, αλλά και μέσω εξαιρετικά σφιχτών τραπεζικών δανείων, που στην συντριπτική πλεοψηφία τους εξυπηρετήθηκαν, από τους γονείς μας και τους κληρονόμους τους.
Η αλόγιστη έκρηξη υπερκαταναλωτισμού πυροδοτήθηκε από τον Αντρέα (ένας είναι) και τον Σημίτη, (δηλαδή αυτούς τούς οποιους ό ίδιος στήριζε, υπερψηφιζε , εκ τών πραγμάτων, κομματικά, εκλογικά και βουλευτικά), οδήγησε σε πολιτκούς με πολλαπλές κατοικίες, με προτίμηση σε βόρεια προάστια και στο σημερινό χάλι, για το οποίο βεβαίως δεν ευθύνεται ο μικροαστός Ελληνας , παρά την απέχθεια που φαίνεται ότι εκφράζει εναντίον του με το στύλ τού βιντεο ο τότε κυβερνητικός εκπρόσωπος αρα και η τοτε κυβέρνηση του ΓΑΠ και οι υπουργοί του. Σε κάθε περίπτωση η αναγωγή τω´ν τιμών θα έδειχνε το α῏νόητο τών επιχειρημάτων Μόσιαλου.

    Ομως το κάθε spiegel δεν ψάχνει την ορθότητα ή μη τών κυβερνητικών δηλώσεων. Απλά τις αποδέχεται ως ορθές (και τις εκμεταλλεύεται. Και μας τις ρίχνει κατακέφαλα φυσικά απευθυνόμενο στους συμπολίτες του. και λέει απλά τι χρεία έχομεν μαρτύρων.
    ΓΚ

  2. Βρισκόμαστε σε πόλεμο. Αυτό πρέπει να το αντιληφθούμε και να μην νευριάζουμε αδίκως.

    Η προπαγάνδα, όπως αυτή του Spiegel, έχει σαν στόχο να ρίξει το ηθικό του εχθρού (ημών των νοτίων δηλαδή) και να ανεβάσει το φρόνημα και την αίσθηση “δικαίου” του Γερμανικού λαού απέναντι στον εχθρό (ημών των νοτιών δηλαδή).

    Εν ολίγοις κάτι σαν τα προπαγανδιστικά φυλλάδια που πέταγαν στα χαρακώματα και στις πόλεις οι διάφοροι αντίπαλοι στους τελευταίους παγκόσμιους πολέμους.

    Οι αγγλο-αμερικανοί πάντα ήταν γάτες σε αυτού του είδους την προπαγάνδα. Οι Γερμανοί ήταν μπουνταλάδες. Αυτό φαίνεται και τώρα από την ποιότητα του δημοσιεύματος του Spiegel…

  3. 1. Η Μέρκελ τα μάζεψε λέγοντας πώς δεν περιλαμβανονται στοιχεία που αφορούν τις συντάξεις και το κοινωνικό σύστημα που είναι ισχυρό ώστε να μην χρειάζεται το ‘κεραμίδι´.
    2. Ο Paul De Grauwe και Yuemei Ji, (16 April 2013 Are Germans really poorer than Spaniards, Italians and Greeks? )κατέδειξαν ότι η ΕΚΤ μαγείρεψε τα στοιχεία χρησιμοποιοώντας επί παραδείγματι την διάμεση τιμή (median) στο εισόδημα τών νοικοκυριών αντί τής μέσης (mean) και επιπλέον απέκρυψαν το γεγονός ότι το άνω 20% τών Γερμανών κατέχει 149 !!! φορές περισσότερο πλούτο από το κάτω 20% έναντι 10 φορές για την Ελλάδα που είναι τελευταία.

    Αντίστοιχα άλλα καταδεικνύονται στον κατά κεφαλήν πλούτο (αντί κατά οικογένεια ) και επίσης αντίστοιχα για τον εταιρικό και εθνικό πλούτο.

    Οπως λέω πάντα στους φοιτητές μου, στην Στατιστική η παραγωγή αξιόπιστων δεδομένων και η μεθοδολογία της, είναι το μέγα πρόβλημα τού σωστού επιστήμονα. Τα άλλα (ανάλυση, τεστ κλπ) είναι δευτερεύοντα.

    Το site για το άρθρο τους είναι http://www.voxeu.org/article/are-germans-really-poorer-spaniards-italians-and-greeks

  4. Αγαπητοί Συμπατριώτισσες – Συμπατριώτες
    Πραγματικά λυπάμαι τον Γερμανικό λαό γιατί οι ηγέτες του, τύπου Σόιμπλε και Μέρκελ, οδήγησαν την ανθρωπότητα ΔΥΟ φορές σε ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ πόλεμο με καταστροφικές συνέπειες. Τώρα προσπαθούν να οδηγήσουν την Ευρώπη σε οικονομική εξαθλίωση.
    Συκοφαντώντας-κατηγορώντας-υποβαθμίζοντας-ποδοπατόντας λαούς και συνειδήσεις!!
    Δηλαδή όπου υπάρχει Ελληνισμός ήμαστε όλοι μαφίες – κλέφτες – απατεώνες και αυτοί είναι οι Άγιοι γιατί δεν μας το είπαν από προηγουμένως να τους στείλουμε ένα άγιο να συνομιλεί μαζί τους και στείλαμε το “μεγαλοαπατεώνα” πρόεδρο μας μαζί με την κουστωδία του!
    Μα και αυτός που μου μπήγει το μαχαίρι και το στρίβει για το καλό μου το κάνει και αυτός που με το πιστόλι με εκτελεί με μια σφαίρα στο κρόταφο και αυτός για το καλό μου φροντίζει. Το δε 1974 οι εκτελέσεις που έγιναν για το καλό μας έγιναν για να μας απαλλάξουν από τους κακούς χουντικούς πραξικοπηματίες όπως και ο απερχόμενος πρόεδρος μας δήλωνε.
    Δηλαδή ήλθαν οι άγιοι της τρόικας στους απατεώνες τους κύπριους για να τους αγιάσουν ή ο πρόεδρος της ΚΔ ο κλέφτης απατεώνας πήγε στο μοναστήρι της Ευρώπης και προσπάθησε και εκεί να τους κλέψει όλους έτσι ήλθαν για να μας αγιάσουν και εμάς. Φαίνεται δεν ήμαστε τόσο απατεώνες-κλέφτες όσο μας κατηγορούν αυτοί έχουν διδακτορικά σε αυτές τις τέχνες…Για να καταλάβουμε δηλαδή;
    Καραβιώτης

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *