Το του Στεφανόπουλου “άξαφνο” ερώτημα….

του Χάρη Φεραίου* Μνήμη Κωστή Στεφανόπουλου Ξαφνιάστηκαν οι πάντες!  Και οι πολιτικοί παρατηρητές και οι πολιτικοί αναλυτές και βεβαίως οι πολιτικοί οι σκέτοι. Και κανένα κανάλι δεν το πρόβαλε, (εκτός από τη ΝΕΤ). Και καμιά εφημερίδα πλην μιας δεν το ‘γραψε. Όμως σχόλιο ουδέν και από πουθενά δεν αποτολμήθηκε. Γιατί βεβαίως η από τού γυαλιού του ΡΙΚ αμήχανη σ’ αυτό […]

Read more

Το τελευταίο οχυρό

του Χάρη Φεραίου* Αρκετά χρόνια πριν, καθηγητής τότε τής Φιλοσοφίας τού Δικαίου, και περιώνυμος για τη σοφία του ακαδημαϊκός, ο Κωνσταντίνος Τσάτσος, είπε, μιλώντας στους φοιτητές του, την επίσης περιώνυμη φράση: «Να θυμάστε κύριοι: Και φιλοσοφικά θεωρημένο, το Δίκαιο αποτελεί τον έσχατο φύλακα τής Ηθικής». Ο γράφων είχε αποτολμήσει προ καιρού, να προσθέσει σ’ αυτή τη φράση, «Αλίμονο όμως στην […]

Read more

Ποια Αντιγόνη

του Χάρη Φεραίου* Το κρίσιμο ερώτημα που όφειλε να είχε αυτές τις μέρες απασχολήσει τον τόπο – πνευματική ηγεσία και λαό – βεβαίως και δεν θα έπρεπε να είναι, αν στο κατεχόμενο αρχαίο θέατρο τής Σαλαμίνας ανεβάστηκε η Αντιγόνη! Το μέγα ερώτημα είναι, ποια Αντιγόνη είναι που ανεβάστηκε εκεί… Και μην εκπλαγεί για το ρηξικέλευθο τού ερωτήματος ο αναγνώστης. Ιδού […]

Read more

Η πρόκληση και οι προκαλούμενοι

του Χάρη Φεραίου* Α’ Μοιάζει λοιπόν μάταιο! 57 χρόνια αφότου (από «νενικήκαμεν» και εντεύθεν) οδηγήθηκε ο (ποτέ αγέρωχος περιφρονητής μιας αυτοκρατορίας) λαός σε παρακμιακό λήθαργο, μάταιο φαίνεται να ζητά κανείς από την αυτουργό του εκπεσμού εκείνου, πολιτική-μας διανόηση, να θέσει σε αμφισβήτηση την τροφό «πεποίθησή-της»: Το «αλάθητο» της τα πάντα κατευθύνουσας αυθεντίας! Κι ας τέτοια μόνο «αμφισβήτηση» είναι, ό,τι ακριβώς […]

Read more

Το αίνιγμα, για το περί Παρθενώνος «αίνιγμα»

του Χάρη Φεραίου* Η δημιουργία των περί την αρχαία ελληνική αρχιτεκτονική δυτικότροπων θρύλων, άρχισε ήδη από τον Βιτρούβιο, επανήλθε με την Αναγέννηση, και κορυφώθηκε στον Διαφωτισμό. Το φαινόμενο δεν είναι βέβαια ανερμήνευτο. Τόσο για τις συγκεκριμένες εποχές, όπου εμφανίστηκε, όσο και για την αιτία που προκάλεσε την δημιουργία-του: Σύγχρονος του Αυγούστου, στο μεταίχμιο δημοκρατίας-αυτοκρατορίας, ο Βιτρούβιος ορθά διέβλεψε ότι ο […]

Read more

Το «εθνικό» επίτευγμα του ‘64

του Χάρη Φεραίου* Και βεβαίως θα εξηγηθεί στον αναγνώστη, γιατί στον τίτλο τα εισαγωγικά βρίσκονται στο «εθνικό», και όχι στο επίτευγμα. Η εξήγηση είναι άλλωστε απλή: Οποιαδήποτε εκδοχή και αν υιοθετήσει κανείς, για αυτό που πράγματι έγινε τον Αύγουστο του 1964, σε κάθε περίπτωση ό,τι κατορθώθηκε, όντως αποτελεί επίτευγμα: ΕΚΔΟΧΗ ΠΡΩΤΗ: Τον Αύγουστο του 1964, ένας μόνος άνθρωπος, ο Αρχιεπίσκοπος […]

Read more

Και πώς να μη μας εμπαίζουν;

του Χάρη Φεραίου* Αφ’ ότου διαρρήξαμε το σύνδεσμό-μας με την ουσία-μας, ό,τι δηλαδή μας συνθέτει ως (πρωτότοκο της ιστορίας) λαό, και πανδήμως τώρα χρίζομε, ακροδεξιούς εθνικιστές όσους τον επικαλούνται ως εθνική ανάγκη, είναι φυσικό πια, να έχουν το ελεύθερο ανεμπόδιστα να μας εμπαίζουνε οι πάντες, ακόμα και εκείνη η πανσπερμία της Βαρδαρίας (καλούμενης Βαρντάσκα). Φανερώθηκε αυτό μεγαλοπρεπώς με την πολιτική […]

Read more

Ο περί την Ροτόντα καλπασμός καταιγιστικής ακρισίας

* του Χάρη Φεραίου Α’ Αυτή την περί Ροτόντας, χαμένη σε καταιγιστική ακρισία, περιπλάνηση της πνευματικής-μας διανόησης, μόνο μια έσχατη πνευματική παρακμή του τόπου μπορεί να την ερμηνεύσει. Και βεβαίως η κυβερνώσα τον πέραν του Αιγαίου τόπο πολιτική ιδεολογία, δεν εκπλήσσει με τις κατά καιρούς και πολιτικές και πολιτιστικές ασυναρτησίες, με όσες φροντίζει να διανθίζει τον, πολιτικό βίο της χώρας. […]

Read more

Πολιτικό έλλειμμα και πάλι

  του Χάρη Φεραίου* Με το πολιτικό του πρόβλημα, αφότου ιδρύθηκε το σύγχρονο ελληνικό κράτος, ασχολήθηκαν κατά καιρούς αναλυτές πολλοί, ειδικοί και μη. Συζητήθηκε και απ’ αυτές εδώ τις στήλες, όπου και κατ’ επανάληψη υποστηρίχθηκε ότι το «κράτος» που, μετά το 1821 φόρτωσαν στην πλάτη του λαού ο Διαφωτισμός και η Βαυαροκρατία, αποτελεί ανάτυπο όσων εθνοκρατών γέννησε η συνθήκη της […]

Read more

Το περί «πολιτικού συστήματος» άλλοθι

του Χάρη Φαραίου* Η πιο τραγική προσωπικότητα του 19ου αιώνα, ο μεγάλος φιλόσοφος Φρειδερίκος Νίτσε, «βλέποντας», όπως ο ίδιος λέει, «πως πρέπει, μετά από λίγο, να φέρει την ανθρωπότητα αντιμέτωπη με την πιο δύσκολη απαίτηση απ’ όσες της υποβλήθηκαν ποτέ» θεώρησε απαραίτητο να καταθέσει σε βιβλίο, μιαν (όντως  σαρκαστική) ανασκόπηση της ζωής και των έργων του, με τίτλο του, «Ίδε […]

Read more

Όπερα Μπούφα, ή πολιτικό κενό;

του Χάρη Φεραίου* Σε μια από εφημερίδων συζήτηση διανοουμένων, με θέμα την υπέρβαση της ακμάζουσας πολιτικής παρακμής του σημερινού ελληνισμού, στην πλειοψηφία-τους οι συζητητές υποστήριξαν ότι είναι το «σύστημα» που πρέπει να αλλάξει, ώστε να επανέλθει στον τόπο και η πνευματική καλλιέργεια. Σε παρέμβασή-του τον περασμένο Απρίλιο (δημοσιεύτηκε στον «Φιλελεύθερο», και στο ελλαδικό ηλεκτρονικό περιοδικό «Αντίβαρο») ο γράφων διατύπωσε την […]

Read more

«Αιρετικός» (πλην «επίκαιρος») φωτισμός του Διαφωτισμού

του Χάρη Φεραίου*  Α’ Φυσικά και δεν υπάρχει αμφιβολία: Ανάμεσα σε όλους τους πολιτισμούς που παρήγαγε η ανθρώπινη ιστορία, ο ευρωπαϊκός (της μεταρωμαϊκής φραγκοτευτονικής Ευρώπης εννοείται) υπήρξε και μοναδικός κατά το ότι είχε εντυπωσιακά ραγδαία ανέλιξη. Τα βαρβαρικά φύλα που σε αλλεπάλληλα κύματα είχαν εισβάλει στη δυτική Ευρώπη, και εκχριστιανιζόμενα έκαναν τα πρώτα αδέξια βήματά-τους στον πολιτισμό, έμελλε να εκπλήξουν […]

Read more

Ποιο «πολίτευμα», και ποια «λαϊκή ετυμηγορία» …

του Χάρη Φεραίου* Α’  Ό,τι προκαλεί την απογοήτευση για τον νέο ελληνισμό, δεν είναι η κομματική παντομίμα, που ως τρέχουσα πολιτική ιδεολογία κυβερνά τώρα την Ελλάδα. Ενός νεαρού πρώην καταληψία πανεπιστημιακών σχολών, και της ξύλινης γλώσσας εκείνων των ανδραγαθημάτων-του, που ως συνθηματολογία την μετέφερε τώρα και στον σύγχρονο (καλούμενο) πολιτικό βίο. Ή ενός διακεκριμένου στην αγγλοσαξονική αλλοδαπή κομπορρήμονος οικονομολόγου πανεπιστημιακού […]

Read more

Κρισίμων εγγράφων, κρίσιμη ανάγνωση

(Σύνοψη κειμένων)   του Χάρη Φεραίου* α. Για να εξηγούμαστε… Δεν είναι τόσο ότι κάθε χρόνο Ιούλιο μήνα, λέγονται και γράφονται οι ίδιες κοινότυπες, ιδίως αφοριστικές και συνεπώς άγονες επετειακές «ερμηνείες» εκείνων των γεγονότων, (του ’74) και εκείνων των δημιουργών-τους. Δεν είναι ούτε το γεγονός ότι και κάθε χρόνο όλοι, λαλούντες και γράφοντες, διαγωνίζονται πώς να υπερβάλουν εαυτούς σε καινοφανή ματαιολογία. […]

Read more

Μαρτυρούντες, καταμαρτυρούντες, και επιμαρτυρούντες

(Άλλως «η πατρίς εν κινδύνω») του Χάρη Φεραίου  Α’ Το 1908 (εποχή της μεγάλης «γλωσσικής» διαμάχης) κυκλοφόρησε ένα μικρό βιβλίο, (190 μόλις σελίδες) του Ελισαίου Γιανίδη, με τίτλο «Γλώσσα και Ζωή». Ήταν ένα φλογερό μαχητικό κείμενο εκπληκτικής διαύγειας, που υπερασπιζόταν τη δημοτική μας γλώσσα, καταδεικνύοντάς την ως ιδίως πλαστικό, παραστατικό, και ευλύγιστο γλωσσικό όργανο, κατάλληλο να υλοποιήσει την πνευματική ζωή του […]

Read more

Προς Ευάγγελο Βενιζέλο επιστολή

Το αποδείξατε τελικά! Με την τελευταία ρηματική-σας διακοίνωση: Δεν έχετε τα προσόντα είτε να είστε, είτε και να αναδειχθείτε μελλοντικά σε εθνικό ηγέτη, παρά τις όντως ζηλευτές ακαδημαϊκές-σας περγαμινές. Και προσέξτε. Δεν το λέω αυτό, διότι παραλάβατε το περί «εκλιπούσας» Κυπριακής Δημοκρατίας έγγραφο Νταβούτογλου, χωρίς, όπως σας κατηγόρησαν,  να επιχειρήσετε να τον «βάλετε στη θέση-του». Ποια θέση-του αλήθεια; Τάχα εκτός […]

Read more