Βίντεο περί χρεωκοπίας: προπαγάνδα ή πιθανό σενάριο;

-Εϊναι εκτός κάθε σύγκρισης η πτώχευση Πολωνίας τότε - Ελλάδος σήμερα.
Το μόνο κοινό είναι η λέξη πτώχευση με άλλο νόημα όμως, όπου για την περίπτωση τής Ελλάδος, η στάση πληρωμών δεν έχει αναγγελθεί στους πιστωτές ακόμα τυπικά.
-Στην Πολωνία είχαμε ένα νόμισμα αναξιόπιστο και πριν την πτώχευση (σε κάθε χώρα τού τέως ανατολικού μπλόκ ίσχυε αλλωστε το ίδιο), κεντρικό σχεδιασμό και έλεγχο τής οικονομίας και κατά συνέπεια τών προμηθειών, δηλαδή από το κράτος όπου ανεγράφοντο στον Προϋπολογισμό τα σχετικά. Επί πλέον είχαμε και τις οικονομικές κατευθύνσεις που χάραζε η τότε Ρωσσία ως ΕΣΣΔ, που κάθε άλλο εμπεριείχαν ρήτρες επωφελείς για την Πολωνία.
-Στην Ελλάδα σήμερα πέρα από τις αναγραφές τοκοχρεωλυσίων στον Π/Υ του, όλα τα άλλα (καύσιμα, τρόφιμα, ποτά, φάρμακα) ούτε κωδικό έχουν ούτε ποσό αναφέρεται. Αποτελούν αντικείμενο επιχειρήσεων (κερδοφόρων και σωστά στην πλειονότητά τους), με νόμισμα το ευρώ, για αγορές σε ευρώ και ευρώ για εισπράξεις από πελάτες με ευρώ για αγορές και ευρώ από μισθούς ή από εμπορία.
-Μια στάση πληρωμών, σφίγγει το ζωνάρι στο σημερινό ή λίγο χαμηλώτερα επίπεδο, που είναι περίπου πιά ίσα βάρκα ίσα γιαλός στο έλλειμμα, χωρίς τοκοχρεωλύσια και δόσεις και το κυριώτερο χωρίς καμμία αναπτυξη και ΧΩΡΙΣ να έχει ξεπουληθεί τίποτα.
-Συνεπώς μια στάση πληρωμών με αναπτυξιακή τροχιά μόνο συν μπορεί να επιφέρει.
-Δεν άκουσα από τους δημοσιογράφους, στο απόσπασμα τουλάχιστον, να διακρίνουν τις δύο περιπτώσεις. Κατά συνέπεια είναι καλό το συναίσθηματικό ξέσπασμα αλλά αφορά άλλες καταστάσεις και είναι πολύ περίεργη η συγκυρία προβολής του.
- Η σπουδαιότερη όμως επίπτωση τής στάσης πληρωμών είναι ότι θα αναγκάσει Γερμανία, Ολλανδία, Γαλλία να ενσκύψουν στο βασικό πρόβλημα τής Ευρωζώνης και όχι τής ΕΛλάδος μόνο, που είναι οι πτωχευμένες ουσιαστικά μεγάλες τρἀπεζες, η ανυπαρξία κυκλοφορίας πλεονασμάτων και η ανύπαρκτη επενδυτική πολιτική. Και φυσικά η πλήρης ανυπαρξία προτιμησιακής πολιτικής.
-Μόλις τελειώσουν οι εκλογές στην Γαλλία στις 5 Μαίου (β᾽γύρος) τότε θα σπάσουν πολλά ημιαξόνια και θα αρχίσει η μεγάλη κατρακύλα. Γι αυτό άλλωστε και όχι τυχαία, η Τρόικα θα αποφασίσει την 1η Ιουνίου για την Ελλάδα. Μέχρι τότε όλοι αγοράζουν χρόνο. Και δυστυχώς η Ελλάδα τους το παρέχει. Μωραίνει γαρ Κύριος....
Γ. Κακαρελίδης

Ἀπὸ σχόλιο προηγηθέντος σχολιαστοῦ :
- Η σπουδαιότερη όμως επίπτωση τής στάσης πληρωμών είναι ότι θα αναγκάσει Γερμανία, Ολλανδία, Γαλλία να ενσκύψουν στο βασικό πρόβλημα τής Ευρωζώνης και όχι τής ΕΛλάδος μόνο, που είναι οι πτωχευμένες ουσιαστικά μεγάλες τρἀπεζες, η ανυπαρξία κυκλοφορίας πλεονασμάτων και η ανύπαρκτη επενδυτική πολιτική. Και φυσικά η πλήρης ανυπαρξία προτιμησιακής πολιτικής.

«ενσκύψουν» δὲν ὑπάρχει. Ὑπάρχουν τὸ «κύψουν», «σκύψουν», «εγκύψουν», ὅλα περίπου ὁμοίας σημασίας καὶ τὸ ἀπειλητικὸ «ἐνσκήψουν».

Ἀπὸ αὐτὸ τὸ μικρὸ ὀλίσθημα ἀρχίζει πράγματι κατρακύλα : «οἰ πτωχευμένες μεγάλες τράπεζες», λὲς καὶ γίνεται νὰ πτωχεύσουν οἱ μεγάλες τράπεζες καὶ νὰ γλυτώσουν οἱ δῆθεν ἐνάρετες μικρές. Συνεχίζουμε μὲ τὴν «ἀνυπαρξία κυκλοφορίας πλεονασμάτων», ἐνῶ πράγματι τὰ πλεονάσματα κυκλοφοροῦν ἀνεμπόδιστα ἀπὸ τὶς ἐλλειμματικὲς χῶρες πρὸς τὶς πλεονασματικές. Λογικὸ εἶναι, ἀφοῦ οἱ ἐλλειμματικὲς χῶρες δέν θέλουν νὰ περιορίσουν τὰ ἐλλείμματά τους, τὰ ὅποια πλεονάσματα νὰ καταφύγουν ἐκτὸς αὐτῶν. Προχωροῦμε στὴν «ἀνύπαρκτη ἐπενδυτικὴ πολιτική», τὴν ὁποία, ὅμως, ἐπιβάλλει ἡ προβλεπομένη δέσμευσις τῶν περισσευμάτων γιὰ τὴν ὑποστήριξη τῶν ὑπερηφάνων καὶ ἀδουλώτων κακοπληρωτῶν. Καὶ ἡ κορύφωσις ἔρχεται μὲ τὴν «ἀνυπαρξία προτιμησιακῆς πολιτικῆς». Ὑποθέτω ὅτι ὁ σχολιαστής, ὡς ἐκπαιδευτικός, ἐφαρμόζει «προτιμησιακὴ πολιτικὴ» στὴν ἁξιολόγηση τῶν σπουδαστῶν του : Ἐπιδοτεῖ μὲ βαθμοὺς τοὺς μετρίους καὶ τοὺς ἀμελεῖς εἰς βάρος τῶν ἀρίστων.

Εξαιρετικό το ᾽ορθογραφικό᾽ μάτι του κ. Γεωργάνα. Που διείδε ότι το ᾽ὐ ᾽ θα έπρεπ να είναι ᾽η᾽ στο 'ενσκήψουν᾽. Και ναι έχει την σημασία να ᾽πιάσουν τον τράγο από τα κέρατα᾽ή να επιπέσουν στο νόσημα, όπως άλλωστε φαίνεται από το νόημα που διαπνέι το σχόλιό μου. Τον ευχαριστώ.

Ομως ο κ. Γεωργάνας φαίνεται να μην γνωρίζει το πρόβλημα τών πλεονασμάτων στην ΕΕ. Ουτε φαίνεται να γνωρίζει την προτιμησιακή πολιτική για τα προϊόντα ΕΟΚ που ήταν χαρακτηριστικό της κάποια χρόνια πρίν. Ουτε την ύπαρξη δασμών, κάποτε, πάντα σε επίπεδο ΕΟΚ. Που καταργήθηκαν όλα χάριν τών παγκοσμιοποιητικών παραληρημάτων. Ούτε το ότι η ᾽αντίστοιχη ᾽ΗΠΑ ανεβοκατεβάζει κατά το δοκούν και τακτικά δασμούς, γράφοντας στα παλαιότερα τών υποδημάτων της ΠΟΕ κλπ.

Αυτό δεν είναι πρόβλημα και με λίγη μελέτη διορθώνεται.

Θα τον παρακαλούσα ωστόσο, να αφήσει την δουλειά μου απέξω και να επικεντρώνεται στα πράγματα τών σχολίων και όχι στα περί τών πραγμάτων δόγματα.

Εκτός εάν έχει κάποια στοιχεία περί όσων λέγει για την δουλειά μου, οπότε τον προκαλώ να τα παρουσιάσει. Ειδάλλως απλά υπάρχει τρικυμία εν κρανίω.
Γ.Κακαρελίδης

Κύριε Σταλίδη,
Νομίζω ὅτι οἱ «κινδυνολόγοι» ἔχουν δικαιωθεῖ καί, μάλιστα, ξεπερασθεῖ ἤδη. Πράγματι, ὑπῆρξε χρόνος κατὰ τὸν ὁποῖον μπορούσαμε βασίμως νὰ ἐλπίζουμε σὲ εὐρωομόλογο. Μπορούσαμε ἀκόμη νὰ προσβλέπουμε σὲ ταχεῖα άνάκαμψη τῆς Εὐρωπαϊκῆς καὶ τῆς παγκοσμίου οἰκονομίας καὶ ταχεῖα ἀναστροφὴ τῆς, τότε, προσφάτου τάσεως μειώσεως τῶν χρεῶν (deleveraging). Οἱ «κινδυνολόγοι» τότε ἦταν πράγματι κινδυνολόγοι. Ὅπως ἦλθαν τὰ πράγματα, μόνον γιὰ τὴν αἰσιοδοξία τους μποροῦμε νὰ τοὺς ψέξουμε σήμερα. Ἡ πραγματικότης ἀπεδείχθη χειρότερη ἀπὸ τἰς χειρότερες προβλέψεις τους.
Ἐδῶ κι ἐδῶ δύο ἄρθρα ποὺ δὲν ὡραιοποιοῦν τὴν κατάσταση.