Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης.
Ομολογώ πως δυσκολεύομαι να καταλάβω όσα συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες στην Ιερά Μονή του Αγίου Γερασίμου του Ιορδανίτη και σε καμία περίπτωση δεν μπορώ να τα δω απλώς ως μια ακόμη διοικητική εξέλιξη. Γιατί πίσω από αυτή τη Μονή υπάρχει ένας άνθρωπος που αφιέρωσε εκεί ολόκληρη τη ζωή του. Ο μακαριστός Γέροντας Χρυσόστομος, ο οποίος για περισσότερο από μισό αιώνα κράτησε ζωντανό αυτό το μοναστήρι, το παρέλαβε σε δύσκολη κατάσταση και με τιτάνιες προσπάθειες, προσωπικές θυσίες, κόπους και αδιάκοπη διακονία το ανέδειξε στη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα.
Δεν μιλάμε, λοιπόν, απλώς για πέτρες, κτίρια και περιουσία. Μιλάμε για έναν τόπο στον οποίο προσευχήθηκαν γενιές ανθρώπων. Για ένα ζωντανό προσκύνημα μέσα στην έρημο. Για μια παρουσία της Ορθοδοξίας στους Αγίους Τόπους που δεν δημιουργήθηκε από τη μια μέρα στην άλλη, αλλά χτίστηκε με δεκαετίες αγώνα.
Και γι’ αυτό ακριβώς η χρονική ακολουθία των γεγονότων μου δημιουργεί ένα τεράστιο ερωτηματικό. Ο Γέροντας Χρυσόστομος εκοιμήθη στις 6 Σεπτεμβρίου.
Λίγες ημέρες πριν αλλά και αμέσως μετά την εκδημία του, το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων μιλούσε για τη διασφάλιση της αδιάλειπτης λειτουργίας της Μονής. Λίγες ημέρες αργότερα, από την πλευρά της Ιεριχούς γινόταν λόγος για τη συνέχιση του έργου της και την παραμονή της ως ισχυρού προσκυνηματικού κέντρου.
Σήμερα όμως, 24 Σεπτεμβρίου, πληροφορούμαστε ότι ζητείται και πάλι η αποχώρηση όλων των μοναχών και μοναζουσών, με την αιτιολογία ότι απειλείται η ζωή τους από Άραβες της περιοχής.
Και εδώ πραγματικά σταματώ και ρωτώ τι άλλαξε από την μια μέρα στην άλλη; Τι συνέβη μέσα σε αυτές τις λίγες ημέρες; Ποιο νέο περιστατικό προέκυψε; Ποια νέα απειλή εμφανίστηκε; Τι ακριβώς μεσολάβησε από τη διαβεβαίωση για την απρόσκοπτη λειτουργία της Μονής μέχρι την ανάγκη απομάκρυνσης της μοναστικής της αδελφότητας;
Δεν ζητώ από κανέναν να αδιαφορήσει για την ασφάλεια των ανθρώπων. Αν υπάρχει πραγματικός κίνδυνος, η προστασία της ανθρώπινης ζωής είναι αυτονόητη. Αλλά ακριβώς επειδή υπάρχει σοβαρότητα, πρέπει να υπάρχει και σαφήνεια. Αν υπάρχουν απειλές, να γνωρίζουμε ποιοι απειλούν, πότε συνέβησαν τα περιστατικά και ποια είναι τα συγκεκριμένα στοιχεία που οδήγησαν σε αυτή την απόφαση. Αν υπάρχει κίνδυνος, να γνωρίζουμε ποιος είναι ο σχεδιασμός για την προστασία της Μονής και αν δεν υπάρχει κάτι που να δικαιολογεί μια τόσο δραματική εξέλιξη, τότε ακόμη περισσότερο χρειάζεται μια καθαρή απάντηση.
Γιατί δεν μπορώ να ξεχάσω κάτι πολύ απλό. Ο Γέροντας Χρυσόστομος έφυγε από αυτή τη ζωή, αλλά το έργο του δεν έφυγε μαζί του. Το καντήλι που κράτησε αναμμένο επί δεκαετίες παραμένει εκεί. Όσοι τον γνώρισαν, όσοι τον αγάπησαν, όσοι προσευχήθηκαν μαζί του και όσοι επισκέφθηκαν τη Μονή, έχουν κάθε λόγο σήμερα να αγωνιούν για το τι θα απογίνει αυτή η παρακαταθήκη.
Προς το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων και τον Μακαριώτατο Πατριάρχη κ.κ. Θεόφιλο Γ΄ δεν απευθύνω εύκολες κατηγορίες. Απευθύνω όμως ένα πολύ δύσκολο ερώτημα: Τι άλλαξε; Γιατί ένας άνθρωπος χρειάστηκε περισσότερο από μισό αιώνα, αμέτρητους κόπους και τιτάνιες προσπάθειες για να κρατήσει όρθια αυτή τη Μονή και σήμερα, λίγες μόλις ημέρες μετά την κοίμησή του, να συζητούμε για την αποχώρηση της μοναστικής αδελφότητας; Πώς προστατεύεται άραγε η παρακαταθήκη ενός Γέροντα; Με το να μείνει η Μονή ζωντανή ή με το να αδειάσει από τους ανθρώπους που προσεύχονται και διακονούν μέσα σε αυτή;
Δεν έχω όλες τις απαντήσεις και ακριβώς γι’ αυτό ζητώ να τις ακούσω από εκείνους που τις γνωρίζουν. Καθαρές απαντήσεις, χωρίς υπεκφυγές, χωρίς σιωπή και μισόλογα. Γιατί η Μονή του Αγίου Γερασίμου δεν είναι απλώς ένα ακίνητο αλλά ένας τόπος που άντεξε. Και πίσω από αυτή την αντοχή υπάρχει ένας Γέροντας που έδωσε εκεί πάνω από μισό αιώνα από τη ζωή του. Τώρα που εκείνος έφυγε, το ελάχιστο που του οφείλουμε είναι να μην αφήσουμε την παρακαταθήκη του να χαθεί μέσα στη σιωπή.
✝️ Αιωνία η μνήμη του μακαριστού Γέροντα Χρυσοστόμου και για τη Μονή του Αγίου Γερασίμου μία μόνο προσευχή.
Να παραμείνει ζωντανή.
Να παραμείνει ορθόδοξη.
Να παραμείνει τόπος προσευχής με πάντα αναμμένο το καντήλι που εκείνος κράτησε μετά κόπων και προσευχών!
