Οι τρεις εγγενείς αντιφάσεις της κυβέρνησης Παπαδήμου

   
Η κυβέρνηση Παπαδήμου πάσχει από τρεις βασικές εγγενείς  αντιφάσεις, που δημιουργούν  σοβαρή αμφιβολία για την ευόδωση των σκοπών
της.

  
1. Η σωφροσύνη θα επέτασσε ο κ. Λουκάς Παπαδήμος να σχηματίσει μία
ολιγομελή κυβέρνηση προσωπικοτήτων, χωρίς απολύτως καμμία σχέση με το πολιτικό
σύστημα που οδήγησε την χώρα στην πρωτοφανή χρεωκοπία. Αντ’αυτού, δέχθηκε
πλήρως τους όρους των κομμάτων που τον κάλεσαν να «κυβερνήσει». Δέχθηκε ως
αντιπροέδρους τους δύο αποτυχημένους, δημόσια προπηλακιζόμενους και  βαλλόμενους πανταχόθεν αντιπροέδρους του
προκατόχου του. Του επεβλήθη το ίδιο οικονομικό επιτελείο, που απέτυχε
παταγωδώς , δύο χρόνια τώρα, να επιλύσει και το παραμικρό πρόβλημα. Και
σχημάτισε μία τερατώδη παλαιοκομματική κυβέρνηση 49 μελών, που εκπροσωπούν όλο
σχεδόν το φάσμα του πολιτικού συστήματος που ευθύνεται για την κατάρρευση της
χώρας.

   
Ας φανταστεί κανείς τον Ελευθέριο Βενιζέλο το 1910 να σχηματίζει
κυβέρνηση με υπουργούς τους παλαιοκομματικούς πολιτευτές που είχαν οδηγήσει την
Ελλάδα στην χρεωκοπία του 1893 και στον εξευτελισμό του 1897.Ας φανταστεί
κανείς τον Κωνσταντίνο Καραμανλή να σχηματίζει κυβέρνηση, το 1974, από
εκπροσώπους του οικτρού καθεστώτος που οδήγησε την Ελλάδα στην εθνική τραγωδία
της Κύπρου.

  
Όσοι φαντασιώνονται τον κ. Παπαδήμο ως την προσωπικότητα που θα
ανατρέψει το σύστημα, ας θυμηθούν ότι υπήρξε στενός συνεργάτης των πρωθυπουργών
και διορισμένος τραπεζίτης των κυβερνήσεων της μεταπολίτευσης. Γνωρίζει καλά,
εκ των έσω, το ελληνικό πολιτικό σύστημα, αφού επί κυβερνήσεως Ανδρέα
Παπανδρέου, τον Δεκέμβριο του 1993, διορίστηκε υποδιοικητής της Τραπέζης της
Ελλάδος, και διοικητής τον Οκτώβριο του 1994. Από το 2002 έως το 2010 ήταν
αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (με ελληνική κυβερνητική
υπόδειξη) και μετά την αποχώρησή του μέχρι την πρωθυπουργοποίησή του διετέλεσε
άμισθος σύμβουλος του οικτρά αποτυχημένου πρώην πρωθυπουργού Γιώργου
Παπανδρέου. Επομένως, αν και τονίστηκε ιδιαίτερα το επιστημονικό προφίλ του,
πολιτικά είναι οργανικό μέρος του συστήματος της Μεταπολίτευσης. Αυτό εξηγεί
την έλλειψη οποιουδήποτε όρου και διαπραγματευτικής ισχύος εκ μέρους του.
(«Δέχομαι την εντολή, αλλά θα σχηματίσω μία κυβέρνηση 15 εξωκομματικών
προσωπικοτήτων, θα εισπράξω την 6η δόση, θα καταθέσω ένα πολυνομοσχέδιο-εξπρές
με τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις και θα διεξαγάγω εκλογές τον Ιανουάριο», όφειλε
να απαντήσει, προκειμένου να έχει κάποια ελάχιστη πιθανότητα επιτυχίας).

   
Στο εσωτερικό της κυβέρνησης Παπαδήμου είναι εγκατεστημένος ο σκληρός
πυρήνας του παλαιοκομματισμού, οι αξιωματούχοι των κομμάτων που οδήγησαν την
Ελλάδα στην διάλυση, οι κομματάνθρωποι και οι ευνοούμενοι, οι εγκάθετοι των
κομματικών μηχανισμών και οι κυνικοί εκπρόσωποι της κοινοβουλευτικής
ολιγαρχίας. Βρίσκονται εκεί ακριβώς για να μην υπάρξει καμμία περίπτωση να
συρρικνωθεί το πελατειακό τους κράτος, να μην καταργηθούν οι χιλιάδες άχρηστοι
οργανισμοί-πρυτανεία αργομισθίας των κομματικών στελεχών, να μην περικοπούν
κατ’ ελάχιστον τα προκλητικά τους προνόμια. Αυτή είναι η πρώτη θεμελιώδης
αντίφαση αυτής της κυβέρνησης.

 
2. Η δεύτερη αντίφαση αφορά την ασκηθησομένη οικονομική πολιτική. Η
σκληρή φορολογική πολιτική της κυβέρνησης Παπανδρέου-Βενιζέλου-Λοβέρδου συνέτριψε
την κατανάλωση, κατέστρεψε τις μικρομεσαίες και πολλές μεγάλες επιχειρήσεις,
εκτόξευσε την ανεργία στο εκατομμύριο, προκάλεσε μαζικό κύμα μετανάστευσης
πτυχιούχων ακόμη και μεσηλίκων στο εξωτερικό, στοχοποίησε την ακίνητη περιουσία
(τελικό καταφύγιο της ελληνικής οικογένειας) και δημιούργησε κλίμα γενικευμένης
απόγνωσης και απαισιοδοξίας. Παράλληλα, η κυβέρνηση αυτή δεν εφάρμοσε ΑΠΟΛΥΤΩΣ
ΚΑΜΜΙΑ από τις κατεπείγουσες και αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, δηλαδή κατάργηση
ΔΕΚΟ, άχρηστων δημόσιων οργανισμών κλπ., περιφρουρώντας λυσσαλέα τα προνόμια
της κοινοβουλευτικής ολιγαρχίας. Επειδή ακριβώς δεν ήθελε να αγγίξει το
τεράστιο, διεφθαρμένο, δαπανηρό, σοβιετικών προδιαγραφών πελατειακό κράτος,
προκειμένου να αντλήσει τα απαιτούμενα χρήματα επιδόθηκε σε πρωτοφανή
φορολογική επιδρομή εναντίον της ελληνικής κοινωνίας. Με μοναδικό αποτέλεσμα
την κατάρρευση των φορολογικών εσόδων και τον αποκλεισμό οιασδήποτε περίπτωσης
να εξέλθει η ελληνική οικονομία από την ύφεση.

  
Εάν η κυβέρνηση Παπαδήμου ακολουθήσει αυτήν την οικτρή πολιτική, είναι
απολύτως βέβαιο ότι η κατάρρευση της ελληνικής κοινωνίας θα συνεχίσει
αδιατάρακτη την πορεία της, μέχρις ότου η χώρα μας μετατραπεί σε σωρό ερειπίων.
Μέχρις στιγμής, στις προγραμματικές δηλώσεις της νέας (όσο και παληάς)
κυβέρνησης  αναπαράγεται η ίδια
καταστροφική συνταγή: αύξηση φόρων και μείωση μισθών. Αλλά δεν ακούσαμε κάποια
εξαγγελία για μία γενναία αναδιάρθρωση του κράτους και τις ριζικές
μεταρρυθμίσεις που θα καθιστούσαν την Ελλάδα βιώσιμο κράτος. Επίσης ο νέος
(αλλά επικεφαλής κυβερνήσεως του παρελθόντος) πρωθυπουργός δεν έκανε κάποιο
διάγγελμα, να εξηγήσει στον ελληνικό λαό την ενδεδειγμένη κατεύθυνση που
απαιτούν οι περιστάσεις. Δεν βρήκε το θάρρος να εξηγήσει ότι η ζωή μας όπως την
ξέραμε αποτελεί παρελθόν, ότι πρέπει όλοι μαζί να ανασκουμπωθούμε και να
αλλάξουμε τρόπο ζωής και κυρίως τρόπο σκέψης.

  
3. Η τρίτη-και ίσως η βαθύτερη- αντίφαση της κυβέρνησης Παπαδήμου είναι
ότι δεν δείχνει να έχει αντιληφθεί (ή δεν θέλει να αντιληφθεί) ότι το πρόβλημα
της χώρας επιφανειακά μόνον είναι οικονομικό, ενώ στην ουσία του είναι
πολιτικό. ΟΣΟ ΚΥΒΕΡΝΑ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΜΕ ΤΟΥΣ
ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΕΣΜΟΥΣ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΕΞΟΔΟΥ ΑΠΟ
ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ. Ο κλειστός, αυτοαναφερόμενος και αυτοαναπαραγόμενος ολιγαρχικός
κοινοβουλευτισμός της Μεταπολίτευσης, η οικογενειοκρατία, ο φεουδαρχικός τρόπος
λειτουργίας των κομμάτων και του κοινοβουλίου, η αναξιοκρατία και η
ευνοιοκρατία, η διαφθορά, το μαύρο χρήμα, το πελατειακό σύστημα, ο έλεγχος της
Δικαιοσύνης από το πολιτικό σύστημα, η ασυλία των πολιτικών, τα προνόμια, η
ανάδειξη των πολιτικών στελεχών όχι από την κοινωνία αλλά από τις αυλές των
εκάστοτε τριτοκοσμικών σατραπίσκων, τα κομματικά πανεπιστήμια-φυτώρια
κομματικών στελεχών και το «άσυλο» που απαγορεύει την ελεύθερη σκέψη και
διευκολύνει το μονοπώλιο του κομματικού λόγου, οι ολιγαρχικοί εκλογικοί νόμοι,
οι παρακρατικοί μηχανισμοί με ψευδοπροοδευτικό προσωπείο ως έσχατο καταφύγιο
του συστήματος, αυτά συγκροτούν το πρόβλημα της χώρας. Μόνον μία ριζική πολιτική
μεταρρύθμιση  μπορεί να δημιουργήσει τις
προϋποθέσεις εξόδου της χώρας από την προϊούσα αποσύνθεση. Μόνον η εγκαθίδρυση
μίας σύγχρονης δημοκρατίας ευρωπαϊκού τύπου, ενός υγιούς κράτους και ενός
σοβαρού εκπαιδευτικού συστήματος, μόνον η ανάδειξη νέων πολιτικών δυνάμεων από
την κοινωνία εγγυώνται την σωτηρία της χώρας.

   
Αυτήν την ριζική πολιτική μεταρρύθμιση δεν μπορεί να την πραγματοποιήσει
η κυβέρνηση Παπαδήμου-Βενιζέλου-Πάγκαλου-Αβραμόπουλου κλπ. Επομένως η βαθύτερη
δομή που παράγει την χρεωκοπία και αποκλείει την αντιμετώπισή της θα επιβιώνει,
όσο θα επιβιώνει το σημερινό πολιτικό καθεστώς. Είναι φανερό ότι ο επίλογος της
περιόδου της Μεταπολίτευσης θα είναι μία χαοτική περίοδος, με διαδοχικές
κυβερνήσεις σε διάφορους συνδυασμούς, ενώ θα πλήττεται βάναυσα το βιοτικό
επίπεδο του ελληνικού λαού, θα καταρρέει η κοινωνική συνοχή, η δημόσια τάξη, η
εθνική αξιοπρέπεια. Μέχρις ότου η λύτρωση έρθει μέσα από την συνολική
αντικατάσταση του σημερινού τριτοκοσμικού πολιτικού σκηνικού από ένα νέο, από
άφθαρτους, ικανούς και έντιμους ηγέτες.

Ο Μελέτης Η. Μελετόπουλος είναι
Διδάκτωρ Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών Πανεπιστημίου Γενεύης.

(569) αναγνώσεις

10 comments

  1. Απόλυτα εύστοχες και οι τρεις παρατηρήσεις σας, κε. Μελετόπουλε. Με υλικά μπαζώσεως, δουλειά δεν γίνεται! Λυπάμαι όσους ένοιωσαν ανακούφιση με την νέα κυβέρνηση και πιστεύουν ακόμη ότι θα δούμε άσπρη μέρα με δαύτους…

  2. Από το σύντομο βιογραφικό του κ. Παπαδήμου απουσιάζουν κάποιες από τις διεθνείς περγαμηνές του που είναι αυτές κυρίως που του προσδίνουν τόση “εγκυρότητα” και “αξιοπιστία” στους “εταίρους” και “συμμάχους” μας!
    Είναι μέλος της Τριμερούς Επιτροπής (The Trilatelal Commission), όπως και ο κ. Monti και ο κ. Draghi βεβαίως-βεβαίως, που ιδρύθηκε από τον Zbigniew Brzezinski κατ’ εντολήν του David Rockfeller που παραμένει και επίτιμος πρόεδρος!
    Και είναι και “κολλητάρι” με την Goldman-Sachs όταν από κοινού μαγειρεύανε την Ελληνική οικονομία για να προστεθεί στο μενού της Ευροζώνης! (Εδώ οι κ. Monti και Draghi υπερτερούν ως υψηλόβαθμα στελέχη!)
    Αυτά είναι τα “πτυχία” που χρειάζεσαι για να είσαι όλα τα υπόλοιπα!
    Το αν πρέπει να είσαι και “σοσιαλιστής” ή έστω να συναγελάζεσαι, δεν κρίνεται ακριβώς απαραίτητο, αλλά ωφελεί τα μάλα!

  3. Πράγματι εὔστοχες οἱ τρεῖς παρατηρήσεις. Θὰ ἔπειθε περισσότερο ὁ ἀρθρογράφος ἂν πλατείαζε λιγώτερο.
    Οἱ κομματάνθρωποι εἶναι τόσο πολλοὶ ποὺ εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ κοινωνία. ἀφῆστε ποὺ δὲν τὸ θέλουν οὔτε τα θύματά τους. Ὁ μόνος ἐφικτὸς στόχος εἶναι νὰ κοστίζουν λιγώτερο.
    Δέν εἶναι ὅλα μαῦρα στὴν Ἑλληνικὴ οἰκονομία. Οἱ ἐξαγωγὲς πᾶνε καλὰ καὶ ὁ τουρισμὸς πῆγε καλὰ τὸ καλοκαῖρι. Αὐτὴ εἶναι ἡ διέξοδος ποὺ ὑπάρχει σὲ κάθε περίπτωση κρίσεως ἐξωτερικῶν πληρωμῶν. Τώρα, ἂν ὁ ὑπόλοιπος κόσμος συνεχίσει στὴν τροχιὰ καταστροφῆς ποὺ κινεῖται ἐδῶ καὶ τρεῖς ἑβδομάδες, ἐμεῖς θὰ εἴμαστε οἱ λιγώτερο χαμένοι.
    Πράγματι, πολιτικὸ εἶναι τὸ πραγματικό μας πρόβλημα. Ἀλλὰ δὲν βλέπω καμμία σοβαρὴ πρόταση ἀπὸ νέο κόμμα.

    Ἱστορικῶς, ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος χρησιμοποίησε ἀποκλειστικῶς «παλαιοκομματικούς», οἱ ὁποῖοι, ὅμως, εἶχαν ἀνδρωθεῖ πολιτικῶς σὲ καθεστὼς Διεθνοῦς Οἰκονομικοῦ Ἐλέγχου, συνεπῶς περιορισμένης μάσσας. Δὲν πρόφθαινε νὰ φτιάξει προσωπικὸ κόμμα καὶ ποτὲ δὲν πρόφθασε. Ἦταν καὶ πολυδιασπασμένη γεωγραφικῶς ἡ χώρα καὶ στὰ χέρια τοπικῶν προὐχόντων. Χρησιμοποίησε γιὰ λίγο μερικοὺς ἐπιτυχημένους ἐπιχειρηματίες (Μπενάκης, Ἐμπειρῖκος), ἀλλὰ σύντομα κατάλαβε ὅτι ὁ φθόνος τῶν συμπολιτῶν τους τοῦ ἔκοβε ψήφους.

  4. Το σχόλιο μου δεν αφορά μόνο το ίδιο το κείμενο. Αφορά και μια γραμματική απορία που έχω και δεν γνωρίζω που αλλού να την αναρτήσω στο site.Το ρήμα :διαγράφω, στην προστακτική αορίστου γίνεται:διάγραψα; Σχετικά με το κείμενο του κ.Μελετόπουλου, συμφωνώ με τις παρατηρήσεις του, εύστοχες και πολύ ωραία ανεπτυγμένες.

  5. Ἠ προστακτικὴ δὲν ἔχει πρῶτο πρόσωπο. Διαταγὴ στὸν ἐαυτό μας δὲν νοεῖται.
    Παράδειγμα :
    Ὁ Πρόεδρος εἶπε στὸν Γενικὸ Γραμματέα :« Διάγραψέ τον αὐτὸν ἀπὸ τὸ κόμμα». Κι ὁ Γενικὸς Γραμματέας ἁπάντησε : «Τὸν διέγραψα χθές».

  6. Δὲν μπορεῖ πλέον ὁ συγγραφεὺς ἐνὸς σχολίου νὰ τὸ ἐπεξεργασθεῖ ; Στὸ σχόλιο τῆς 20/11/2011 ὑπάρχει ἡ ἑπιλογὴ «επεξεργασία», Σ’ αὐτὸ τῆς 24/11/2011 ὄχι ! Ἄλλαξε κάποια ρύθμιση ;
    Σᾶς εὐχαριστῶ.

    ΥΓ Θαυμάστε τὴν μεγαλοπρεπῆ δασεῖα στὸ «ἀπάντησε». Φαίνεται ὅτι ὁ Γενικὸς Γραμματεύς hαπάντησε …

  7. Υπάρχει η δυνατότητα επεξεργασίας ενός σχολίου στους εγγεγραμμένους χρήστες, δηλαδή σε όλους.

  8. Καὶ ὅμως ὄχι. Σᾶς ἔστειλα screenshot μὲ μήνυμα ἠλεκτρονικοῦ ταχυδρομείου. Τὰ μυστήρια της τεχνολογίας …

  9. Ο σχολιασμος του κ. Μελετοπουλου ειναι ακριβης, οχι ομως, κατ’ εμενα, επαρκης, και εξηγουμαι :
    Ο Πρωθυπουργος Παπαδημος ΠΡΟΣΕΛΗΦΘΗ και δεν ΕΚΛΕΧΘΗ !!

    (Αντιπαρερχομαι, στο παρον, τοπυ μεγαλου προβληματος της συνταγματικοτητος το εγχειρηματος)

    ο κ. Παπαδημος προσεληφθη με ακριβες ΣΚΟΠΟΔΙΑΓΡΑΜΜΑ και -συζητουμενο- ΧΡΟΝΟΔΙΑΓΡΑΜΜΑ. Οσο και ικανοτατος ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ να ειναι, η αποστολη του, αλλα και ο τροπος εκτελεσης της ειναι απολυτως καθορισμενα:

    ΝΑ ΕΓΚΡΙΝΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΤΟΛΜΟΥΝ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ
    (επισης ενεργουντες ως ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ)

    Αρα, η όποια σοβαροτης, η όποια επαρκεια, η όποια πληρης γνωση του αντικειμενου ειναι η αχρηστα. Επισης η οποια συνθεση και οποιο μεγεθος του Υπ. Συμβουλιου… λεπτομερια!
    Η πολιτικη ΠΡΟΘΕΣΗ που στηριζει -εσωθεν και εξωθεν- την Κυβερνηση Παπαδημου ειναι ΕΚΠΕΦΡΑΣΜΕΝΗ απο τα εξωθεν και εσωθεν κεντρα αποφασεων.

    Θεωρω δε, οτι τα περι ΠΑΡΑΜΟΝΗΣ ΣΤΟ ΕΥΡΩ (αν συνεχισει να υπαρχει οσονουπω) ειναι φαιδρα (με ολο τον σεβασμο) :

    Η απολουθουμενη ειναι η πορεια της “ΣΤΙΜΕΝΗΣ ΛΕΜΟΝΟΚΟΥΠΑΣ” . Και απαντες γνωριζουμε την τελικη μοιρα της !!

    Με καθε σεβασμο

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *