Σκέψεις για το πρόσφατο επεισόδιο της Στρατιωτική Σχολής Ευελπίδων

Σύμφωνα με πρόσφατα δημοσιεύματα του τύπου, κατά τον εορτασμό της επετείου του πολυτεχνείου στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων (ΣΣΕ), εν απουσία των Αξιωματικών της Σχολής, ομάδα Ευελπίδων πρωτοστατούντος του τεταρτοετούς αρχηγού και ενώπιον του συνόλου των Ελλήνων σπουδαστών της ΣΣΕ, τραγούδησε άσμα της επταετίας (με παραλλαγμένους στίχους) και προέβη σε δηλώσεις οι οποίες έθεταν σε αμφισβήτηση την αξία της επετείου και άφηναν να διαφαίνεται τουλάχιστον συμπάθεια για την περίοδο της επταετίας.

Το ανωτέρω γεγονός έλαβε μεγάλες διαστάσεις στο σύνολο σχεδόν των ΜΜΕ και συνδυάσθηκε με πρόσφατες φήμες από το περιβάλλον της προηγουμένης πολιτικής ηγεσίας περί επικειμένου στρατιωτικού πραξικοπήματος που συνοδεύθηκαν με την αποστρατεία του συνόλου της στρατιωτικής ηγεσίας και συνολικά 19 ανωτάτων αξιωματικών. Αποτέλεσμα του συνδυασμού αυτού υπήρξε να ζητηθεί η «κεφαλή επί πίνακι» του αρχηγού των Ευελπίδων.

Οι εν λόγω φήμες περί πραξικοπήματος θεωρώ ότι είναι ανάξιες σχολιασμού αφού ήδη η κοινή γνώμη έχει αντιληφθεί ότι προήλθαν από πολιτικές σκοπιμότητες (ενδεχομένως δικαιολόγηση στο εξωτερικό της πρωθυπουργικής πρωτοβουλίας περί δημοψηφίσματος επί της συμφωνίας της 27ης 0κτωβρίου 2011) στο βωμό των οποίων αδίστακτα αμαυρώθηκε η εικόνα των Ενόπλων Δυνάμεων (Ε.Δ.).

Αφού βάσει της 35ετούς εμπειρίας μου στις ΕΔ., εκφράσω την βεβαιότητα ότι η Δημοκρατία μας σήμερα δεν κινδυνεύει από αυτές, θα προσπαθήσω να τοποθετήσω το συμβάν της ΣΣΕ στις πραγματικές του διαστάσεις.

Οφείλουμε να δεχθούμε ότι οι ιδιαίτερα αρνητικές επιδόσεις των κυβερνήσεων της μεταπολιτεύσεως, οι οποίες οδήγησαν στην δεινή σημερινή κατάσταση της χώρας ξύπνησαν νοσταλγικές μνήμες από την εποχή της επταετίας σε μερίδα του πληθυσμού. Το σφάλμα που διαπράττει ο πληθυσμός αυτός είναι ότι συγχέει και συνδέει πράξεις και παραλήψεις προσώπων με συγκεκριμένα καθεστώτα. Ακόμη και στην περίπτωση που ευσταθεί η άποψη ότι οι Απριλιανοί δεν έκλεψαν δημόσιο χρήμα, ότι έλαβαν σειρά φιλολαϊκών οικονομικών μέτρων, ότι δημιούργησαν ανάπτυξη και ότι παρέδωσαν την εξουσία το 1974 με αμελητέα χρέη, το γεγονός αυτό δεν εξωραϊζει ούτε καθαγιάζει το δικτατορικό καθεστώς. Η επταετία βαρύνεται για την στέρηση θεμελιωδών ελευθεριών του πολίτου, για την διατήρηση του κοινωνικού διχασμού, για σοβαρές ανωμαλίες εντός των Ε.Δ. (αποπροσανατολισμός από την κύρια αποστολή τους, διάλυση στρατιωτικής δεοντολογίας με επιτήρηση των προϊσταμένων από τους υφισταμένους των), καθώς και με εγκληματική πολιτική αφέλεια αφού έπεσε στην καλοστημένη παγίδα του πραξικοπήματος στην Κύπρο, με επακόλουθο την εισβολή και κατοχή της νήσου. Αντίστοιχα, κατά την μεταπολίτευση, η επί δεκαετίες κατώτερη των περιστάσεων ελίτ της χώρας, με προεξάρχοντες τους πολιτικούς, η οποία οδήγησε ατιμωρητί τους πολίτες στην σημερινή κατάντια, επ’ ουδενί αμαυρώνει το καθεστώς της Δημοκρατίας το οποίο βεβαίως υπηρετείται ορθά μόνο από υπεύθυνες ηγεσίες και πολιτικά ώριμες κοινωνίες.

Δεδομένου ότι οι πεποιθήσεις των νέων αντανακλούν αναλογικά τις γενικότερες κοινωνικές τάσεις και αντιλήψεις, είναι δυνατόν, υπό τις τρέχουσες συγκυρίες, να υπάρχει ελάχιστο ποσοστό σπουδαστών στρατιωτικών σχολών συμπαθούντων την επταετία. Η ορθή γαλούχηση (αλλά και επιβολή πειθαρχικών κυρώσεων εάν απαιτείται) εντός των σχολών τους, καθώς και η ωριμότητα που επέρχεται με την ηλικία, είναι βέβαιο ότι θα προκαλέσει αναθεώρηση των απόψεών τους, αφού συνειδητοποιήσουν ότι σήμερα στρατιωτικές δικτατορίες υπάρχουν μόνο σε τριτοκοσμικά οπερετικά κράτη και όχι σε κράτη με ειδικό βάρος στο διεθνές γίγνεσθαι.

Κατά τον αυτό τρόπο δεν θα πρέπει η Δημοκρατία να ανησυχεί για τα μικρά ποσοστά σπουδαστών πανεπιστημίων τα οποία με έργα και πράξεις υποστηρίζουν την διάλυση του κράτους ή ακόμη για τα μεγαλύτερα ποσοστά φοιτητών, στηριζομένων μάλιστα από κοινοβουλευτικά κόμματα που διαλαλούν την ανυπακοή στο Σύνταγμα και τους νόμους του κράτους, στο όνομα χρεοκοπημένων οραμάτων των οποίων οι εκάστοτε προσπάθειες εφαρμογής ανά τον πλανήτη μετεξελίχθηκαν σε στυγνές δικτατορίες.

Είμαι βέβαιος ότι το πολιτικό σύστημα και τα ΜΜΕ, απαλλαγμένα από ιδεολογικές προκαταλήψεις και με πλήρη συνείδηση της σημασίας μίας ισχυρής Δημοκρατίας για την χώρα μας, θα προσεγγίσουν το θέμα του συμβάντος της ΣΣΕ, με την δέουσα ψυχραιμία, υπευθυνότητα και αμεροληψία, προκειμένου να εξαλειφθεί κάθε υποψία μονομέρειας και ανισοβαρούς αντιμετωπίσεως ομοειδών φαινομένων σε βάρος των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας, που ενώ αποτελούν απαραίτητο και αναπόσπαστο τμήμα της κοινωνίας μας, σήμερα δοκιμάζονται παντοιοτρόπως λόγω της οικονομικής δυσπραγίας και των κομματικών παρεμβάσεων.

03 – ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ – 2011

ΑΝΤΙΝΑΥΡΧΟΣ ε.α. Β. ΜΑΡΤΖΟΥΚΟΣ Π.Ν.

Επίτιμος Διοικητής της Σ.Ν.Δ.

(620) αναγνώσεις

3 comments

  1. Ἔνοπλες δυνάμεις χωρὶς πειθαρχία δὲν εἶναι δημοσία δύναμις, ἀλλὰ ἰδιωτικὴ συμμορία. Τελικῶς, φαίνεται, οὔτε αὐτὸ διδάσκεται στὶς στρατιωτικὲς σχολές …

  2. Θεωρώ το σχόλιο του κ. “Γεώργιος Ἰακ. Γ…” άδικο (και αφοριστικό) για τις Ένοπλες δυνάμεις. Θεωρώ ότι εάν είχε ευκαιρεία σχηματισμού προσωπικής άποψης, (μετά από προσωπική Του επαφή και εις βάθος συζήτηση) με εκείνους, θα αναιρούσε.
    Ευχαριστώ
    Ν. Καράκαλος (karakalos@ath.forthnet.gr)
    Αξιωματικός ε.α.

  3. Διαφωνεῖτε ὂτι «Ἔνοπλες δυνάμεις χωρὶς πειθαρχία δὲν εἶναι δημοσία δύναμις, ἀλλὰ ἰδιωτικὴ συμμορία.» ; Θεωρῶ τὴν πρόταση αὐτὴ αὐταπόδεικτη γιὰ κάθε χώρα, γιὰ κάθε στρατὸ καὶ γιὰ κὰθε χρόνο.
    Δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει ἀξιωματικὸς, ἐν ἐνεργείᾳ ἢ ἀπόστρατος, πού θὰ δεχόταν νὰ χάσει ἔστω καὶ ἕνα λεπτὸ ἀπὸ τὸν χρόνο του γιὰ νὰ συζητήσει ἐπ’ αὐτοῦ.
    Τώρα, ἂν διδάσκεται αὐτὸ στὶς στρατιωτικὲς σχολές σήμερα, δὲν τὸ γνωρίζω μὲ βεβαιότητα. Ὑπάρχουν ὅμως καὶ μεμονωμένα γεγονότα τὰ ὁποῖα ἐγείρουν ἀμφιβολίες γιὰ τὸ ἂν τελικῶς τὸ μαθαίνουν οἱ μαθηταί. Καὶ εἶναι ἀνησυχητικό, διότι ἡ πειθαρχία εἴτε ὑπάρχει, εἴτε δὲν ὑπάρχει. Δὲν ὑπάρχει ὀλίγον ἢ πολὺ πειθαρχημένος στρατός. Ὁ ὅρος «πειθαρχημένος στρατὸς» εἶναι πλεονασμός, ὁ ὅρος «ἀπειθάρχητος στρατὸς» εἶναι ὀξύμωρον.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *