“Η Γενιά της Γενοκτονίας”

demograficτου Μελέτη Η. Μελετόπουλου*

Με αυτήν την φράση χαρακτήρισε την γενιά της, σε φιλική συζήτηση προ ημερών, μία νέα γυναίκα τριανταπέντε ετών, με σπουδές ανθρωπολογίας σε βρεταννικό πανεπιστήμιο. «Γενιά της γενοκτονίας».
Στην αμήχανη ερώτηση «γιατί το λες;», το κορίτσι απάντησε: «Είμαστε, όλοι εμείς οι τριαντάρηδες έως σαραντάρηδες, σε συντριπτικά ποσοστά άνεργοι, άγαμοι και άκληροι. Η βιολογική αναπαραγωγή του Ελληνικού έθνους σταματά σ’ εμάς. Η αμέσως προηγούμενη γενιά, οι σημερινοί πενηντάρηδες, πρόλαβε και έκανε παιδιά σε εποχές ευημερίας, έστω και επίπλαστης. Στην δική μας γενιά, η ύφεση και η ανεργία συνέπεσαν με την φάση του γάμου και της τεκνοποιίας. Ελάχιστοι από εμάς παντρεύονται και ακόμη λιγώτεροι κάνουν παιδιά. Ο δείκτης γεννήσεων είναι πλέον κάτω της μονάδας. Δηλαδή, στατιστικά, γεννιέται πλέον ένα παιδί ανά οικογένεια, και σε κάθε δέκα οικογένειες μία δεν κάνει παιδιά. Το οποίο σημαίνει ότι τους δύο γονείς αντικαθιστά βιολογικά μόνον ένας απόγονος, άρα ο πληθυσμός οδηγείται άμεσα στον υποδιπλασιασμό του. Αν συνεχιστεί αυτό, οι Έλληνες θα εξαφανιστούν σύντομα ως εθνολογική, γλωσσική και πολιτισμική κοινότητα. Κάτι που, όχι μόνον δεν υπάρχει στην ατζέντα των κομμάτων, αλλά μοιάζει να χαροποιεί κιόλας κάποιους οπαδούς της πολυπολιτισμικότητας, που σε λίγες δεκαετίες η χώρα μας θα αποτελεί δημογραφικά και πολιτισμικά τμήμα της Εγγύς Ανατολής».
Στον ορυμαγδό των εξελίξεων, ακόμη και οι πλέον υποψιασμένοι αναλυτές και δημοσιολόγοι ξεχνούν πράγματι ότι όλη η συζήτηση γιά την οικονομική και πολιτική τραγωδία που εκτυλίσσεται, δεν έχει απολύτως κανένα νόημα αν αφορά μία εθνική κοινότητα που μέλλει να εκλείψει. Και, επίσης σωστό, στον δημόσιο διάλογο ή τέλος πάντων στην δημόσιο θόρυβο και στην οχλαγωγία που εκπέμπουν τα κόμματα, δεν υπάρχει πουθενά, απολύτως πουθενά, θέση γιά το Δημογραφικό. Άλλωστε, στην Μεταπολίτευση, κάθε συζήτηση περι δημογραφικού εθεωρείτο περίπου ρατσιστική. Παραγνωρίζοντας βλακωδώς (ή εσκεμμένα) ότι η δημογραφία είναι η αναγκαία βάση πάνω στην οποία υπάρχει ή δεν υπάρχει η όλη συζήτηση γιά το κοινό μας μέλλον.
Οι «διαρθρωτικές προσαρμογές», οι «μεταρρυθμίσεις» και η «επάνοδος στις αγορές» αργούν, αλλά τα χρόνια περνούν. Την περίοδο που πέρασε από την χρεωκοπία του 2010, χάθηκε ένας τεράστιος αριθμός γενννήσεων. Είναι τραγικό να σκέπτεται κανείς τις χιλιάδες εκτρώσεις που έγιναν λόγω οικονομικής ανέχειας.
Ας μην συνεχίσουμε τον οδυνηρό απολογισμό και ας προχωρήσουμε σε δημιουργικές προτάσεις. Γιά να διασωθεί δημογραφικά η πατρίδα μας και να μην είμαστε εμείς η τραγική γενιά που θα «κλείσει την πόρτα», γιά να αναλάβουμε τις ευθύνες μας:

Πρώτη προϋπόθεση είναι η χώρα να φύγει από το καταθλιπτικό μνημόνιο και προϋπόθεση γι’ αυτό είναι να αλλάξει ριζικά το πολιτικό σκηνικό. Χωρίς αυτά, πάμε χαμένοι.
Η αλλαγή κλίματος στην πολιτική και στην κοινωνία θα δημιουργήσει την αίσθηση, στον χειμαζόμενο ελληνικό λαό, ότι ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ. Αυτό είναι και το πρώτο βήμα γιά να αρχίσουν οι νέοι να σκέπτονται ότι μπορούν κάποια στιγμή να κάνουν και οικογένεια.
Η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας θα δημιουργήσει θέσεις εργασίας κυρίως στον πρωτογενή και στον δευτερογενή τομέα. Οι νέοι θα βρουν δουλειά, αν και σε άλλους τομείς από αυτούς τους οποίους φαντάστηκαν. Ιδιαίτερα ο πρωτογενής τομέας θα αναζωογονήσει την νεολαία, σε όσους επιλέξουν να γίνουν βιοκαλλιεργητές ή παραγωγοί προϊόντων με ονομασία προέλευσης. Θα ζήσουν κοντά στην φύση, σε ένα περιβάλλον μακρυά από την σήψη και την αιθαλομίχλη της Αθήνας. Η δημιουργική εργασία στην παραγωγή μπορεί να μην δώσει χλιδή, αλλά θα δώσει αξιοπρέπεια και σταθερό εισόδημα. Υπ’ αυτές τις συνθήκες, η δημιουργία οικογένειας θα είναι απότοκη υπαρκτών προϋποθέσεων.
Οπωςδήποτε θα πρέπει να υπάρξουν ισχυρά κίνητρα. Ένα μοντέλο που αποδίδει διεθνώς είναι η θέσπιση εξαιρετικών προνομίων γιά το τρίτο παιδί. Γιά παράδειγμα, πλήρης φοροαπαλλαγή ή πρόσκτηση δωρεάν κατοικίας από την κρατική περιουσία ή άνευ εξετάσεων εισαγωγή σε ανώτατη σχολή της επιλογής τους. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να ωθούνται οι οικογένειες να κάνουν τρία παιδιά, που είναι η βάση ανάπτυξης ενός πληθυσμού.

Ίσως παρόμοια μέτρα να ακούγονται πολύ ριζοσπαστικά. Άλλωστε το οκνηρό, διεφθαρένο και ανίκανο πολιτικό σύστημα της Μεταπολίτευσης δίδαξε την αδράνεια και την ακινησία, και δυσφήμισε ως «αδιανόητη» και «υπερβολική» κάθε ουσιαστική μεταρρύθμιση, οδηγώντας τελικά την χώρα στην χρεωκοπία. Τώρα, όμως, το σύστημα αυτό καταρρέει εν μέσω των ανομιών του, κι αυτό που θα το διαδεχθεί πρέπει να δράσει γρήγορα.
Γιά να σταματήσει την επαπειλούμενη γενοκτονία.

Δημοσιεύθηκε στην πρωινή εφημερίδα “Kontra News” την Παρασκευή, 17.1.2014.

* Ο Μελέτης Η. Μελετόπουλος είναι Διδάκτωρ Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών Πανεπιστημίου Γενεύης.

(1055) αναγνώσεις

3 comments

  1. Το πολιτικό σκηνικό είτε αλλάξει είτε όχι στον βαθμό που το μοντέλο ανάπτυξης που έχει υιοθετήσει η Ελλάδα και ο Ελληνισμός δεν διαφοροποιηθεί δεν θα παραχθεί καμιά εξέλιξη.

    Η πολιτική πραγματικότητα στην Ελλάδα συντίθεται και συναπαρτίζεται από την «κοινό μυστικό» της γείτονος σχετικά με τη διαπλοκή της οικονομικής με την πολιτική εξουσία η οποία και παράγει διαφθορά, κατάχρηση εξουσίας, χρηματισμό, νεποτισμό, ατιμωρησία. Απο την άλλη έχει καταρρεύσει το πολιτιστικό και πολιτισμικό υπόβαθρο της Κοινωνίας μας.Τα κόμματα απο ελεύθερες φυσικές ενώσεις προσώπων έχουν καταστεί γραφειοκρατικοί μηχανισμοί διαποτισμένοι με το πνεύμα του φατριασμού, υπηρέτες συμφερόντων ελίτ και επιζούν με το δέλεαρ προς την κοινωνία της νομής της εξουσίας . Κατά συνέπεια άπαντες στριμώχνονται στον προθάλαμο προκειμένου να έρθει η σειρά τους να κατακτήσουν το πολυπόθητο τρόπαιο

    Η παραγωγική ανασυγκρότηση επιτάσσει την ύπαρξη κεφαλαίου με εθνική συνείδηση στην καλύτερη περίπτωση ή επιχειρηματικών κεφαλαίων με διάθεση να σχηματίσουν νέα οικονομικά τζάκια και να ενεργοποιηθούν στον Ελλαδικό χώρο.Στην Ελλάδα δεν υπήρξε ούτε θα υπάρξει τέτοια συνθήκη Αποκαλύφθηκε πρόσφατα πώς 54.000 Έλληνες έβγαλαν στο εξωτερικό, 22 δισεκατομμύρια ευρώ που δεν δικαιολογούνταν από τις φορολογικές τους δηλώσεις.

    Ο Διεθνής καταμερισμός Εργασίας, η Παγκοσμιοποίηση και το Ευρωπαϊκό συγκριτικό πλεονέκτημα σε συνδυασμό με το σκληρό Ευρώ το οποίο και αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο του Γερμανικού Ηγεμονισμού ως αναπτύσσεται στην Ευρώπη αλλά και στην Ελλάδα εντός της οποίας συγκροτεί πλέων σκιώδες κράτος, δεν αφήνουν κανένα περιθώριο το γνωρίζουν άριστα άπαντες αυτό.

    Αν η Ελλάδα επιθυμεί να βγεί απο την κρίση θα πρέπει να αντιστρέψει την πορεία που την παρήγαγε όμως μιλούμε για δομές αιώνων και ζητούμε αυτές να ανατραπούν σε ελάχιστα χρόνια παραγνωρίζοντας την φτωχοποίηση της Ελληνικής κοινωνίας, τον μακροχρόνιο και διαρθρωτικό χαρακτήρα της ανεργίας και τέλος την φτωχοποίηση ολοένα μεγαλύτερου μέρους της Κοινωνίας κάτι που αποτελεί δομικό χαρακτηριστικό των Δημοκρατιών του Δυτικού Κόσμου

  2. Πρῶτον, παιδιὰ δὲν κάναμε ἀρκετά, άκόμη καὶ σὲ περιόδους εὐημερίας.
    Δεύτερον, πληρώνουμε στὸν μέσο συνταξιοῦχο πάνω ἀπὸ 900 εὐρὼ τὸν μῆνα, ἐνῶ στὸν νεοπροσλαμβανόμενο (πού δουλεύει κιόλας) 450 εὐρὼ τὸν μῆνα.
    Τρίτον, ἡ ἀναφορὰ στὸ «καταθλιπτικὸ μνημόνιο» καὶ στὸ «καταθλιπτικὸ πολιτικὸ σκηνικὸ» ἔχει μπεῖ δίκην μαϊντανοῦ, ὥστε νὰ δημοσιευθεῖ τὸ ὑπόλοιπο ἄρθρο.
    Τέταρτον, «ἀξιοπρέπεια καὶ σταθερὸ εἰσόδημα» εἶδε ἡ γεωργία μόνον ἀφ’ ὅτου ἦλθαν ξένοι καὶ ἔβαλαν σχετικὴ τάξη καὶ σοβαρὸ χρῆμα, Ὅ,ποτε μᾶς παρέδιδαν τὰ κλειδιά, τὰ κάναμε πάλι θάλασσα.
    Πέμπτον, τὰ κίνητρα θὰ ἰσχύουν καὶ γιὰ τοὺς Μουσουλμάνους πολυτέκνους ;
    Ἕκτον, δὲν λυπόμαστε τὰ παιδιὰ τῶν πολυτέκνων πού θὰ τὰ στείλουμε σὲ Ἑλλαδικὰ πανεπιστήμια ;
    Ἡ δικὴ μου πρόταση : Πρῶτον, περικοπὴ τῶν συντάξεων, ὥστε νὰ κοστίζουν 1 δισεκατομμύριο τὸν μῆνα ἀπὸ τὰ 2 πού κοστίζουν σήμερα. Δεύτερον, ἀλύπητη φορολόγηση κλιμακωτῶς τῶν ἀτέκνων, μονοτέκνων καὶ διτέκνων. Τὰ ὅποια περισσεύματα νὰ διατεθοῦν γιὰ τὴν ἐλάφρυνση καὶ ἐνίσχυση τῶν ἐχόντων ἀπὸ τρία καὶ πάνω παιδιά, μὲ μείωσή τους γιὰ ὅσους ἔχουν ὑψηλὸ οἰκογενειακὸ εἰσόδημα καὶ περιουσία. Συμφωνῶ ὅτι οἱ συνταξιοῦχοι κυρίως στηρίζουν ὅ,τι ἔχει μείνει ἀπὸ τὰ δύο συγκυβερνῶντα κόμματα. Συνεπῶς, πιθανώτερη περίπτωση νὰ γίνουν τὰ ἀναγκαῖα εἶναι νὰ ἔλθει στὴν κυβέρνηση ἡ σημερινὴ ἀντιπολίτευση. Οὔτε κι αὐτοὶ φαίνονται πρόθυμοι, ἁπλῶς μπορεῖ στὸν ἐνθουσιασμό τους νὰ κάνουν, ἄθελά τους, τὸ σωστό.

  3. 1)ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΑΥΡΙΟ !!
    … αυτο πρωτιστα θα σηματοδοτήση την αντιστροφη της υπογεννητικοτητας, και ειναι σχετικα ΦΤΗΝΗ.
    Προς τουτο :
    α) Αντιστροφη του επικοινωνιακου ΣΤΟΧΟΥ,
    β) Ριζοσπαστικες οικονομικες αποφάσεις απεμπλοκης απο την ΔΟΥΛΊΑ και,
    3) Εφαρμογη επειγοντων μέτρων αναπτυξης

    2) Οι γυναικες συζυγοι να επιστρεψουν στην ΦΥΣΙΚΗ ΤΟΥΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗ της ΟΙΚΟΚΥΡΙΚΗΣ και στην ΑΝΑΤΡΟΦΗΣ των παιδιών. Να αφησουν τους αρσενικους να (επ-) αναλάβουν την δικιά τους ΦΥΣΙΚΗ ΤΟΥΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗ της εξασφάλισης των ΑΝΑΓΚΑΙΩΝ ΤΟΥ ΒΙΟΠΟΡΙΣΜΟΥ.
    Προς τουτο
    α) Επικοινωνιακη (επαν-) εκτιμηση/αναβάθμιση του ρόλου της γυναίκας ως ΜΑΝΑΣ και ΣΥΖΥΓΟΥ.
    β) Φορολογηση του οικογενειακου εισοδηματος ΑΘΡΟΙΣΤΙΚΑ.
    γ) Ανιλεής διωξη της ΑΝΑΣΦΑΛΙΣΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ και ΘΕΣΠΙΣΗ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΛΑΧΙΣΤΗΣ ΑΜΟΙΒΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ.
    δ) Ελεγχος των (λαθρο-) μεταναστών
    ε) Εμπλοκη της Διασποράς στην οικονομικη και πολιτικη πορεία της Ελλαδος και του Ελληνισμου … κ.ά.

    3) Η ΠΑΙΔΕΙΑ να αλλαξη ΣΤΟΧΟ και να παραγει (φιλ-) ΕΛΛΗΝΕΣ, με ΟΞΥΜΕΝΑ ΠΡΟΣΟΝΤΑ και ΑΜΒΛΥΜΕΝΑ “ΚΟΥΣΟΥΡΙΑ” (η αρχη των δεινών μας).

    Ανέφερα λίγα απο τα “κοσμογονικα” που οφείλουμε να δρομολογησουμε… και ΑΠΑΙΤΟΥΝΤΑΙ ΑΠΑΝΤΕΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΟΝΤΕΣ… γεροι, νέοι… βρέφη… και “οι ΝΕΚΡΟΙ να’ναι ΣΤΟΥΣ ΤΡΟΧΟΥΣ!!

    Τα “οικονομικα μέτρα” απο μόνα τους δεν θα εχουν κανενα αποτελεσμα στη πληθυσμιακη συρρικνωσή μας, αν το “χρημα” δεν συνοδευτει απο ΟΡΑΜΑ, ΣΤΟΧΕΥΣΗ, ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΠΟ… απο τον Πρόεδρο έως τον τελευταίο πολιτη αυτης της ερμης γης !!
    Γιναμε ενα Εθνος “ΠΑΝΤΑΧΟΘΕΝ ΑΠΕΙΛΟΥΜΕΝΟ” … και μαλιστα ΚΑΙ ΕΣΩΘΕΝ (παγκόσμια πρωτοτυπία) !!
    Μονο το “χρημα” έφταιξε;;
    Ημαρτον, Ημαρτον, Ημαρτον……………………..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *