Εμείς «δεν διεκδικούμε τίποτε», αλλά οι άλλοι από μας τα πάντα

Το μόνο έργο του Στάλιν που η αποσταλινοποίηση και, μετά την κατάρρευση του Τείχους η Δύση κράτησε άθικτο, άχρι καιρού, είναι η ψευδώνυμη «Μακεδονία» των Σκοπίων.

Ήδη μετά και την κωμικοτραγική περιπέτεια εξαρχαϊσμού του μορφώματος που προέκυψε από την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας βρίσκεται αυτό στα πρόθυρα αποσύνθεσης. Προφανώς εξήντλησε τη χρησιμότητα εξυπηρέτησης των ατλαντικών συμφερόντων. Τον Φεβρουάριο υπήρξε μία prima facie περίεργη δήλωση του προέδρου της Υποεπιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Αμερικανικής Βουλής Dana Rohrabacher. «Η δημιουργία του κράτους των Σκοπίων», είπε, «τελικά απέτυχε και αυτή τη στιγμή υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις για να διαλυθεί και τα εδάφη του να μοιραστούν…». Μνημόνευσε ονομαστικά τους επίδοξους κληρονόμους: Αλβανία και Βουλγαρία και κάποιους μη κατανομαζομένους άλλους μεριδούχους. Η δήλωση έγινε στο… πόδι, αλλά σίγουρα δεν είναι δουλειά του… ποδαριού. Προϊδεάζει για κάτι που  καταλαμβάνει την Ελλάδα ανυποψίαστη. Μακροχρόνια διακομματική εμμονή μας στο δόγμα «δεν διεκδικούμε τίποτε» μάς οδήγησε να έχουμε παραιτηθεί de facto από κάθε επιβεβλημένη και απολύτως τεκμηριωμένη διεκδίκηση. Και σε ζητήματα που άπτονται του σκληρού πυρήνα της εθνικής μας ασφάλειας. Το τι θα γίνει με τα Σκόπια δεν μπορεί να ενδιαφέρει τον Ράμα, τον Μπορίσοφ και τον Ερντογάν και να μην ενδιαφέρει εμάς. Ο Ερντογάν το παίζει περιφερειάρχης – ανθύπατος, ο Ράμα και ο Μπορίσοφ θέλουν να προστατεύσουν τους ομοεθνείς τους. Και ο καθένας τους επιδιώκει να οικειοποιηθεί, όσο γίνεται, μεγαλύτερο κομμάτι του διαλυόμενου κράτους.

Εμείς δεν θέλουμε, αν μη τι άλλο, να προστατεύσουμε τους δικούς μας ομοεθνείς; Μήπως, όπως ανοήτως ισχυρίζονται κάποιοι, δεν διαθέτουμε στα Σκόπια ομοεθνείς; Τότε τι απέγιναν όλοι εκείνοι οι γόνοι του βλαχόφωνου Ελληνισμού βορείως των συνόρων μας που παρέμειναν στην πρώην Γιουγκοσλαβία; Αυτοί είναι τουλάχιστον 300.000 –ακόμη και ο Γκληγκόροφ τους υπολόγιζε σε 200.000.

Ασφαλώς υπάρχουν. Και κάνουν εκκλήσεις να επιδειχθεί άμεσο και έμπρακτο το ενδιαφέρον της Ελλάδος. Οι εξελίξεις όπως τρέχουν εγκυμονούν σοβαρό πρόβλημα εθνικής ασφαλείας για μας. Είναι εμφανής η ένοπλη παρουσία της Αλβανίας στο Τέτοβο, τα στίφη των Ουτσεκάδων που αλωνίζουν την περιοχή και μαζί με όλους αυτούς η Τουρκία, η οποία παρέχει άφθονη και αδιάκριτη «προστασία» και μέσα θέτοντας υπό έλεγχο ζωτικό χώρο ασφάλειας του Ελληνισμού.

Αν ο ελληνογενής γενίτσαρος Γκρουέφσκι συνειδητοποιήσει έστω στο παρά 5΄ της προσωπικής και κρατικής του εξαφάνισης ότι ο μόνος ανιδιοτελής γείτων του είναι η Ελλάδα και μόνο σ’ αυτήν μπορεί να στηριχθεί, θα έκανε μία στροφή προς τα εδώ, θα αποτάσσονταν το παραμύθι τού «Μακεδονισμού», θα αναγνώριζε την ιστορική αλήθεια για την αιώνια ελληνικότητα των Μακεδόνων και θα αντλούσε οφέλη.

Σοβαρότατη ελληνική απουσία καταγράφεται στα διαδραματιζόμενα ιδίως αυτή την περίοδο στην Αλβανία, όπου το πολιτικό σύστημα, και κατεξοχήν ο Ράμα, θύει και απολλύει παν το ελληνικόν. Η Ομογένεια έχει εγκαταλειφθεί ακαθοδήγητη και η πολυδιάσπαση του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού, ενόψει και των επικείμενων εκλογών, οδηγεί στην έσχατη αποδυνάμωσή του και στην απόλυτη αδυναμία του να αποτρέψει δεινά που μηχανεύεται το καθεστώς, ή να επιβάλει μέτρα προστασίας των ομοεθνών μας. Πρόκειται για τον στοιχειώδη σεβασμό των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Πού να καταπιαστούμε και με πιο σύνθετα όπως π.χ. το ξεχασμένο από όλες τις κυβερνήσεις μας, αγρίως ποδοπατούμενο από τους Αλβανούς Πρωτόκολλο της Κέρκυρας.

Οι Τούρκοι, έπεισαν τους περιοίκους ομοεθνείς τους να έχουν στις γύρω χώρες ενιαία κομματική έκφραση και μέσω αυτής ελέγχουν όσο μπορούν τις κυβερνήσεις τους.

Ο Ερντογάν πουλάει Ισλάμ στην Αλβανία, κτίζει τζαμιά, κατασκευάζει μικρά κοινωφελή έργα και έχει μετατρέψει τη γείτονα σε τουρκική επαρχία υφαρπάζοντας ναυστάθμους και κρίσιμες στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Η Ελλάς έχει δαπανήσει και εξακολουθεί να δαπανά για το κράτος και τους πολίτες της Αλβανίας πολλαπλάσια, αλλά για στρατηγικό τους σύμμαχο προτίμησαν τον εχθρό της Ελλάδος. Αυτό δείχνει από μέρους τους αγνωμοσύνη, αλλά από μέρους μας έσχατη πολιτική αφέλεια.

Ο επιθετικός τουρκικός επεκτατισμός, εσωτερικά σύσσωμος (Ερντογάν και αντιπολίτευση ταυτίζονται στον ανθελληνισμό) προσκτά εσχάτως επιπρόσθετη επιτάχυνση. Στόχος τους ο ενεργειακός πλούτος Αιγαίου και Ανατολικής Μεσογείου, δηλαδή η ΑΟΖ Ελλάδος και Κύπρου.

Η Άγκυρα τερατουργεί στην Κυπριακή ΑΟΖ με το Barbaros, το Ορούτς Ρέις, ενώ εξαγγέλλει ότι ήδη ναυπηγεί γ΄. Και κλιμακώνει την επιθετικότητά της, δεσμεύοντας – καταλαμβάνοντας τεράστιες θαλάσσιες περιοχές με το πρόσχημα ασκήσεων.

Οι μεγάλοι μας «σύμμαχοι» συνταυτίστηκαν πάντοτε με τους απέναντι. Οι ηγεσίες μας επικαλούμενες εύκολα το επιχείρημα σωφροσύνης κατάπιαν το casus belli του εχθρού, δεν προχώρησαν στην επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 ν.μ., ούτε διεκήρυξαν, ούτε οριοθέτησαν την ΑΟΖ. Αλλά όπως γράφει ο Θουκυδίδης «περιέστηκεν η δοκούσα ημών πρότερον σωφροσύνη […] νυν αβουλία και ασθένεια φαινομένη» (Α, 32, 4). Αυτό δηλαδή που προηγουμένως λογιζόταν δική μας σωφροσύνη αποδεικνύεται τελικά απερισκεψία και αδυναμία μας!

Ο εχθρός με απειλές, διπλωματικές πιέσεις, την αδρή αμερικανική στήριξη και ωμό στρατιωτικό εκβιασμό κερδίζει στα σημεία και καλπάζει. Κατασκευάζει πάντοτε τουρκολομπίστες τύπου Άιντα, ο οποίος με πλήρη αγγλοαμερικανική συνδρομή «καπέλωσε» τα δύο κυπριακά συμπολιτευόμενα κόμματα ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ «νεοανανικότερα» του Ανάν.

Επιβάλλεται να αντισταθούμε. Να αντιστεκόμαστε εσαεί διότι «το μεν είξαι ευθύς ανέλπιστον» (= η υποχώρηση σκοτώνει εξαρχής την ελπίδα) «μετά δε του δρωμένου έτι και στήναι ελπίς ορθώς» (= με την αντίσταση όμως γεννάται ελπίδα να εξελιχθούν κατ’ ευχήν τα πράγματα), [Θουκυδίδης βέβαια Ε΄, 102].

 

(774) αναγνώσεις

66 comments

  1. Ήμουν στο πενήντα -πενήντα αν θα ασχολούμουν με τα γραφόμενα του κ. Παπαθεμελή. Η επέκταση όμως των διεκδικήσεών του και στα περί Κύπρου, με αναγκάζει.
    Πιστεύω ότι η ανάγνωση που επιχειρεί ο σημερινός ελληνισμός του Θουκυδίδη, και κατ’ επέκταση και ο κ. Παπαθεμελής, πόρρω απέχει του Θουκυδίδη.
    Είναι ένα πράμα και αδιαμφισβήτητο ότι όχι απλώς θεωρητικά αλλά εν πλήρη πράξη και αδρανία η Ελλάδα (και η Κύπρος) είναι φιλειρηνική χώρα. Δεν υπάρχει τρόπος να “δράσει” κανείς σήμερα στα πλαίσια του κόσμου τούτου υπέρ της ειρήνης παρά “αδρανώντας” και διαδηλώνοντας απλώς -και εννοώντας- την αποφασιστικότητά του να αντιδράσει μέχρι εσχάτων, αν δεχτεί επίθεση.
    Αυτό κάνει με σοβαρότητα η Κύπρος και η Ελλάδα, αν και τελευταίως η Ελλάδα δια του κ. Καμμένου πειράται να δείξει… δόντια! Ούτε της πάνε ούτε τα διαθέτει απέναντι στα ρωσο-αμερικανο-τουρκικά συμφέροντα.
    Οι πατριωτισμοί των λόγων έχουν αξία στους αδαείς, που αναλογικά είναι περισσότεροι στην Ελλάδα παρά στην Κύπρο, σήμερα. Η Κύπρος ξέρει πολύ καλύτερα από την Ελλάδα ποια είναι η αλήθεια.
    Η τελευταία φορά που η Ελλάς με σωστούς χειρισμούς διεκδίκησε εδάφη με αναγκαστικό σύμμαχο την Αμερική, ήταν το 1964. Η Κύπρος τότε, δια του Αρχιεπισκόπου και πολιτικού της ηγέτη Μακαρίου Γ΄, διέπραξε τόσο σοβαρό σφάλμα παρασταίνοντας την ουρά που κουνά τον σκύλο, ώστε έθεσε τις βάσεις της τουρκικής εισβολής του 1974 και της σημερινής παρακμής της, και της (Θουκυδίδειας, μιας και μόνης) αδυναμίας της να διεκδικήσει πλέον οτιδήποτε.
    Ένας ελληνικός στρατός που εκστρατεύει με στόχο την απελευθέρωση της Κύπρου και τουμπάρεται (ΤΟΥΜΠΑΡΕΤΑΙ) από την κυπριακή ηγεσία ώστε ν’ αναγκασθεί να επιστρέψει στη βάση του άπρακτος, συγκροτεί αυτόματα το θεμέλιο της παρακμής που βρίσκεται σήμερα στην κορύφωσή της.
    Ας αγγίξει αυτό το θέμα ο κ. Παπαθεμελής πρώτα, και μετά να συμβουλεύει την Κύπρο περί του πρακτέου.

  2. Νάτος πάλι παιδιά ο Ροδίτης με την κασέτα που έχει καταπιεί του 64 να την παίζει σε κάθε ευκαιρία.
    Για τη σημερινή στάση της Κυπριακής κυβέρνησης να θέλει ντε και καλά να διαλύσει το εναπομείναν κράτος της Κύπρου και να μπάσει σε αυτό την Τουρκία, εξυπηρετώντας έτσι τον στρατηγικό στόχο της να καταπιεί όλο το νησί, καθώς και για την ολιγωρία του ελληνικού κράτους να ανακηρύξει την ελληνική ΑΟΖ ούτε κουβέντα.
    Αν δεν είναι το σύνδρομο της Στοκχόλμης και η εθελόδουλη βλακεία, τότε είναι το συμφέρον, άλλη εξήγηση δεν υπάρχει.

  3. Ὑπάρχει καὶ ἡ ἁπλῆ βλακεία, ἀλλὰ ὁ κατέχων «ὠφελιμιστικῶς κρίνων» δὲν «καθορίζει ἐπακριβῶς τὴν … ἰδίαν αὐτοῦ θέσιν». Προφανῶς σεμνύνεται διότι ἡ μὴ-ἐθελόδουλη βλακεία, ἡ ὑπερήφανη βλακεία, εἶναι θεμιτή !

  4. Και όχι μόνον. Υπάρχει και η εκ γενετής γαϊδουρίσια, αλλά και η επίκτητη, αν την έχεις πάθει νέος.

  5. Ώστε, εκτός των περί ψευδών αμερικανικών υποσχέσεων αερολογιών του, των ανιαρών περιαυτολογιών, του γελοίου υπογενείου του, παραδέχεται εισέτι με άχαρι σεμνοτυφία, ότι διακατέχεται από “εκ γενετής γαϊδουρίσια, άμα δε και επίκτητη βλακεία” και κάνει αγώνα να μας πείσει περι αυτού, με το να αποφεύγει επιμελώς να μιλήσει για την ταμπακέρα.
    Το γιατί δηλαδή η σημερινή Κυπριακή κυβέρνηση θέλει ντε και καλά να διαλύσει το εναπομείναν κράτος της Κύπρου και να μπάσει σε αυτό την Τουρκία, εξυπηρετώντας έτσι τον στρατηγικό στόχο της να καταπιεί όλο το νησί, καθώς και γιατί μέχρι σήμερα το ελληνικό κράτος δεν προχωρά στην ανακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ.

    Εμείς δε, όντας εκ γενετής καχύποπτοι, αμφιβάλλουμε αν πίσω από την βλακεία δεν υποκρύπτεται το συμφέρο.

  6. @Αντης Ροδιτης

    Φρεσκα κουλουρια φωναζει ο κουλουρας κυριε Αντη……….. Φοβουμαι οτι απο ενα σημειο και μετα η συνεχης επικληση των μακαριακων εγκληματων κατα του Ελληνικου Εθνους παυει πια να ειναι πειστικο πολιτικο οπλο κατα του ΔΗΚΟ. Αν ο Προεδρος δεν σταματησει αμεσως τις προσπαθειες να σερβιρει στο λαο το ξαναζεσταμενο σχεδιο Α(υ)ναν που ειδαμε προσφατως, τοτε θα υποστει δεινη εκλογικη ηττα σε 10 μηνες απο το γιο του Τασσου……

  7. Πέραν τῶν ἀντιπολιτευτικῶν κορωνῶν, τί διαφορετικὸ θὰ ἔκανε ὁ Νικόλας Παπαδόπουλος ἀπὸ τὸν Νίκο Ἀναστασιάδη στὸ ζήτημα τῆς Κύπρου ; Μὲ δεδομένο ὅτι δύο ἐνδεχόμενα ὑπάρχουν, ὁ συνεταιρισμὸς μὲ τοὺς Τουρκοκυπρίους (καί, ἀναγκαστικῶς, τὴν Τουρκία ποὺ τοὺς κηδεμονεύει) ἢ ἕνα καθαρὸ διαζύγιο, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ τίθεται θέμα οὐσίας ; Στὸ ζήτημα αύτό, ἡ πορεία εἶναι μονόδρομος : δείχνουμε διαλλακτικὸ πρόσωπο καὶ ἐλπίζουμε ὅτι ἡ Τουρκία θὰ συνεχίσῃ καὶ αὐτὴ νὰ καιροσκοπῇ, ὅπως ἐμεῖς. Καὶ ἔχει ὁ Θεός …
    Συνεπῶς, ἐὰν σὲ κάτι βλάπτῃ ὁ φωνασκὸς καὶ τάχα πατριωτισμὸς εἶναι διότι μᾶς χαλᾶ τὴν βιτρίνα τοῦ διαλλακτικοῦ πού μᾶς συμφέρει νὰ προβάλλουμε. Ἄλλα άπὸ τὰ πατριδοκαπηλικὰ συνθήματα δὲν ἔχει ὁ Νικόλας Παπαδόπουλος ; Ἐὰν πράγματι προσβλέπει σὲ μερίδιο τῆς ἐξουσίας, τὸν συμφέρει νὰ μαζέψῃ τὴν ἐθνοκαπηλικὴ ρητορική ἀπὸ τώρα. Ἐκτὸς κι ἂν δὲν ἀποβλέπει …

  8. Παίρνω τη φράση του κ. Γεωργάνα: “δείχνουμε διαλλακτικὸ πρόσωπο καὶ ἐλπίζουμε ὅτι ἡ Τουρκία θὰ συνεχίσῃ καὶ αὐτὴ νὰ καιροσκοπῇ, ὅπως ἐμεῖς. Καὶ ἔχει ὁ Θεός …” και την τροποποιώ ελαφρά για να κατανοήσουν (ίσως) διάφοροι θερμοκέφαλοι γιατί η πολιτική Αναστασιάδη είναι ορθή και εκείνη του “πατριωτικότερου” ενδιάμεσου, λεγομένου, χώρου λανθασμένη: “δείχνουμε διαλλακτικὸ πρόσωπο καὶ ἐλπίζουμε ὅτι ἡ Τουρκία θὰ συνεχίσῃ να είναι αδιάλλακτη κι ακόμα πιο αδιάλλακτη, ώστε να γίνει κατανοητό στα δυτικά συμφέροντα -που σωστά ο Αναστασιάδης τα έμπλεξε στον πλούτο της κυπριακής ΑΟΖ- ότι η Τουρκία θέλει τα πάντα χωρίς να δίνει τίποτε, μέχρι να έρθει η στιγμή που θα υλοποιηθεί η απειλή του Υπ. Εξ. της Βρετανίας του 1974 πρός τους Τούρκους, ότι αν δεν μαζέψουν τα μυαλά τους είναι πολύ πιθανόν σε κάποια στιγμή ο στρατός του να βρεθεί αιχμάλωτος της Κύπρου …”
    Ένα παρόμοιο σκηνικό στήθηκε στην Κύπρο τον Αύγουστο του 1964 όταν ο Υπ. Εξ. των ΗΠΑ Dean Rusk συμβούλευσε την Ελλάδα να προχωρήσει με την Ένωση χωρίς να δώσει λογαριασμό στην Τουρκία, αν και ένα από τα “μετενωσιακά προβλήματα”, σημείωσε, θα είναι η ΤΟΥΡ.ΔΥ.Κ., που δεν θα φεύγει με το καλό, αλλά, συνέχισε ο Rusk, “μπορούμε να βοηθήσουμε με ένα ψήφισμα στη Γ. Σ. του ΟΗΕ που να καλεί την Τουρκία να παραιτηθεί των δικαιωμάτων της στην Κύπρο, να μαζέψει τον στρατό της και να φεύγει (“the UN General Assembly might pass a resolution calling upon the Turks to relinquish these rights and get out”.) Επαναλαμβάνω: “GET OUT”!
    Το ως άνω έγγραφο (479 secret, της 23ης Αυγούστου 1964) βρίσκεται στα ελληνικά και στα αγγλικά φωτοτυπημένο στο βιβλίο “Κουράγιο Πηνελόπη”.
    Δεν αναμένω, βέβαια, από κανέναν θερμοκέφαλο “πατριώτη” να διαβάζει και να κατανοεί Ιστορία και σωστή πολιτική, ώστε αντί να έχει τις βρισιές έτοιμες πάντα στην άκρη της γλώσσας του, να ξεχωρίζει ποια είναι σωστή πολιτική και ποια όχι.
    Αν παρατηρούνταν εν Ελλάδι (και εν Κύπρω) μια τέτοια ΑΛΛΑΓΗ στα δικά μας τα μυαλά (τόσο βολικά για τα σχέδια των Τούρκων), θα είχαμε πολύ περισσότερες ελπίδες επιβίωσης εν ειρήνη και ασφαλεία από όσες περιμένουμε από τη Θεία Πρόνοια.

  9. Άρα κατά τους “συνεπείς και διαλλακτικούς νοικοκυραίους”, ορθή πολιτική για την υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων είναι: ή να περιμένουμε την παρέμβαση της Θείας Πρόνοιας, ή να εκλιπαρούμε τη συνεργασία των Τούρκων σε ένα καινοφανές κρατικό μόρφωμα που θα μπάζει την Τουρκία συγκυβερνήτη σε ολόκληρη την Κύπρο, είτε συνιδιοκτήτη στο Αιγαίο, με στόχο να ξεσκεπάζουμε “την αδιαλλαξία τους να τα θέλουν όλα δικά τους και να μη δίνουν τίποτα” (από αυτά που μας ανήκουν!!!) μπας και μεταστραφεί η βρετανική πολιτική και με το γνωστό δόγμα βλέποντας και κάνοντας!

    Στο μεταξύ μπορούμε να κοιμόμαστε τον ύπνο του δικαίου.
    Ζητήματα όπως:
    – Συστηματική διπλωματική προετοιμασία
    – Ολοκληρωμένη νομική και τεχνική υποστήριξη.
    – Δημιουργία αρραγούς εσωτερικού πολιτικού μετώπου.
    – Καθορισμό εθνικής στρατηγικής και ενεργή πολιτική σε εξωτερικό και εσωτερικό.
    – Περαιτέρω ισχυροποίηση των Ενόπλων Δυνάμεων και ειδική σχεδίαση για διασφάλιση των εθνικών μας δικαιωμάτων που πηγάζουν από το Διεθνές Δίκαιο.
    – Οικοδόμηση συμμαχιών με άλλες χώρες με βάση κοινά συμφέροντα κλπ.

    μπορούν να περιμένουν πότε οι Τούρκοι, είτε θα συνετιστούν και θα κάτσουν στ’ αυγά τους, είτε από αλαζονεία θα εξοστρακιστούν από τις μεγάλες δυνάμεις! Και αυτό ονομάζεται «να κατανοείς Ιστορία και να εφαρμόζεις σωστή πολιτική»!!!

    Σώσον, Κύριε, τον λαόν Σου και ευλόγησον την κληρονομίαν Σου…

  10. @Αντης Ροδίτης

    Αγαπητε κυριε Αντη!

    Κατ’ αρχην, η εμπλοκη ισχυροτατων χωρων, και δη του Ισραηλ, στην κυπριακη ΑΟΖ δεν ειναι κατι που ξεκινησε επι Αναστασιαδη, αλλα επι Τασσου. Γνωστα αυτα. Σε λιγο θα μας πειτε οτι ο Αναστασιαδης εχτισε τον Παρθενωνα, ή οτι ηταν Αρχηγος της ΕΟΚΑ.

    Ειναι σαφες οτι ο Προεδρος συζητα με τον Ακιντσι μια παραλλαγη του σχεδιου Α(υ)ναν. Για να πεισει -οπως εσεις λετε- τις Δυναμεις οτι αυτος ειναι “διαλλακτικος” και ο Τουρκος “αδιαλλακτος”.
    Στην πραγματικοτητα ομως δεν εχουμε καμμια αναγκη πια να φανουμε “διαλλακτικοι”. Πλεον οι Μεγαλες Δυναμεις προτιμουν 1000 φορες να συνεταιριστουν στην ΑΟΖ με ενα καθαροαιμο ελληνοκυπριακο κρατος, παρα να φορτωθουν ως προσθετο συνεταιρο τον Τουρκο με τα καπριτσια του, και μαλλιστα οπλισμενο με το βετο του σχεδιου Α(υ)ναν.

    Αφου λοιπον ουδεις μας πιεζει οπως το 2004, γιατι επιμενουμε να συζηταμε μια παραλλαγη του σχεδιου Α(υ)ναν; Τι θα κανουμε αν ο Τουρκος ντριμπλαρει τον Προεδρο, οπως ντριμπλαρε τον Τασσο το 2004, ΑΠΟΔΕΧΟΜΕΝΟΣ μια τετοια “λυση”;

    Δυστυχως ο Προεδρος δεν διαπραγματευεται απλως “για να εκθεσει την αδιαλλαξια του Τουρκου”. Ο Προεδρος ειναι αυθεντικος και αμετανοητος α(υ)νανιστης. Εννοει πραγματικα να δεχθει μια παραλλαγη του σχεδιου Α(υ)ναν. Και για αυτο ειναι επικινδυνος. Αλλα δε φταιει αυτος, ο γιος του Τασσου φταει, που δεν κανει πραξει την απειλη του: Να δωσει τελεσιγραφο στον Προεδρο οτι ή θα κοψει εδω και τωρα τον α(υ)νανισμο, ή το ΔΗΚΟ θα φυγει και θα παει στην Αντιπολιτευση. Αφου ο Προεδρος τα βρισκει μια χαρα με τους κομμουνιστες του ΑΚΕΛ στο Κυπριακο, ας ψηφισει μαζι τους και τα μνημονιακα νομοσχεδια……

  11. O Tουρκος ειναι στριμωγμενος στη γωνια. Οι Αμερικανοι θελουν να του τις βρεξουν ασχημα, και ειναι ετοιμοι να δημιουργησουν κουρδικο κρατος στα νοτια συνορα του. Στο εσωτερικο κεμαλιστες και ισλαμιστες ειναι ετοιμοι να σκοτωθουν μεταξυ τους. Οι τουρκικες ενοπλες δυναμεις αποδιοργανωθηκαν απο τις εκκαθαρισεις του Ερντογαν.

    Ειναι δυνατον υπο τις συνθηκες αυτες να συζηταμε ενα νεο σχεδιο Α(υ)ναν;

  12. Συνεπῶς, ἅν διαβάζω καλὰ τοὺς «πατριῶτες», ἕνα διαζύγιο μὲ ὅ,τι ἔχει μείνει ἀπὸ τοὺς Τουρκοκυπρίους ἐδῶ καὶ τώρα εἶναι πρὸς τὸ συμφέρον μας, καθὼς καὶ τῶν Ἀμερικανῶν ! Γιατί δὲν τὸ λένε εὐθέως ;

  13. Όχι, “ευσεβή νοικοκυραίε” το συμπέρασμα που προκύπτει δεν είναι αυτό.
    Το Κυπριακό ήταν και παραμένει πρόβλημα κατοχής.
    Η όποια δυνατότητα συνύπαρξης των δύο κοινοτήτων σε ενιαίο κράτος, προϋποθέτει την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων και την κατάργηση των εγγυήσεων.
    Οι κυπριακές και ελληνικές κυβερνήσεις δεν έχουν κανένα λόγο και καμιά εξουσιοδότηση να πάνε να συζητάνε για λύση συγκυριαρχίας με τους Τούρκους. Γκέγκε;

  14. Χωρίς τό καθαρὸ διαζύγιο, ὅμως, οἱ Ἀμερικανοὶ (καὶ κάμποσοι ἄλλοι «μεγάλοι») μᾶς ἔχουν διαρκῶς στὸ χέρι. Τί λετε γι’ αὐτὸ σεῖς οἱ πατριδαμύντορες ; Ἡ ὑπάρχουσα ἐθιμική, συνεπῶς χωρὶς κανόνες, συγκυριαρχία δέν σᾶς ἐνοχλεῖ, φαίνεται. Νὰ τὸν χαρῶ ἐγὼ τέτοιον πατριωτισμό !

    Σημ.: Τήν κασσέττα στὸ δικό σας στόμα δὲν τὴν βλέπετε ; Μόνον στῶν ἄλλων ;

  15. Αντιθέτως, κάποιοι “μεγάλοι” κι από κοντά ο “εν σπουδή” παρατρεχάμενος νυν πρόεδρος της Κύπρου και το κόμμα του μαζί με το ΑΚΕΛ παθαίνουν πρεμούρα να κλείσουν την υπόθεση με σχέδιο τύπου Αναν που είναι πασιφανές ότι βάζει υποθήκη όλο το νησί στην αδηφάγο αρπακτική διάθεση των Τούρκων.

  16. Το μόνο πασιφανές από παλιά -το έχεις αποδείξει ξανά και ξανά στο παρελθόν- είναι πως όταν τα βρεις σκούρα με τα επιχειρήματα το ρίχνεις στις αστήρικτες διαβολές και τις συκοφαντίες. Αυτό ήταν πάντα η καταστροφή της Ελλάδος.

  17. Ὀπότε, ἕνας λόγος παραπάνω νὰ ζητᾶτε ἐπίσημο διαζύγιο καὶ γρήγορα ! Γιατί δὲν τὸ ζητᾶτε, λοιπόν, οὔτε σεῖς οὔτε οἱ ἐκλεκτοί σας ; Μία ἑρμηνεία εἶναι ὅτι σᾶς ἐνδιαφέρουν τὰ ψηφαλάκια τῶν μελλόντων νὰ ἐπωφεληθοῦν ἀπὸ τὸ κλείσιμο τῆς ὑποθέσεως … Καλὸς ὁ πατριωτισμός, λοιπόν, ἀλλὰ νὰ μὴν μᾶς κοστίσῃ ψήφους ! Ἀλλὰ ξέχασα ἐσεῖς εἶσθε Ἕλληνες μὲ τὴν βοῦλλα, ἐνῶ ἐμεῖς ὑπάνθρωποι καὶ πουλημένοι στοὺς Τούρκους …

  18. Όποιος παρακολούθησε το νήμα αυτό, μπορεί να κρίνει για το ποιός προβάλλει επιχειρήματα και ποιός πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες.

    Όπως ανέφερα και παραπάνω, απέναντι στα:
    – Συστηματική διπλωματική προετοιμασία
    – Ολοκληρωμένη νομική και τεχνική υποστήριξη.
    – Δημιουργία αρραγούς εσωτερικού πολιτικού μετώπου.
    – Καθορισμό εθνικής στρατηγικής και ενεργή πολιτική σε εξωτερικό και εσωτερικό.
    – Περαιτέρω ισχυροποίηση των Ενόπλων Δυνάμεων και ειδική σχεδίαση για διασφάλιση των εθνικών μας δικαιωμάτων που πηγάζουν από το Διεθνές Δίκαιο.
    – Οικοδόμηση συμμαχιών με άλλες χώρες με βάση κοινά συμφέροντα κλπ.

    εσείς επικαλείσθε την Θεία Πρόνοια, την καλή προαίρεση των Τούρκων να μας αφήσουν στην ησυχία μας, ή αυτή των μεγάλων δυνάμεων να αντιληφθούν επιτέλους την αδιαλλαξία της Τουρκίας και να της γυρίσουν την πλάτη. Δηλαδή τα πάντα να περιμένουμε από τους άλλους και μεις να πέφτουμε γονυπετείς να εκλιπαρούμε τους Τούρκους, τις δυνάμεις, τον Μεγαλοδύναμο!

    ΥΓ. Ότι πουλάτε τρέλα και τόχετε λαλήσει από καιρό δεν σας απαλλάσσει. Τον δρόμο που πήρατε για τα Σούσα, θα τον διαβείτε όλον και στο τέλος θα πιείτε και το πικρόν ποτήριον.

  19. @ Γεωρ. Ιακ. Γςωργανας

    Βλεπω οτι σας αρεσει πολυ να ασχολειστε με τα σχολια μου. Εχετε και την κακη συνηθεια να διαστρεβλωνετε οτι γραφω. Δεδομενου οτι σας εχω γραμμενο οχι στα παλαια μου τα παπουτσια, αλκα λιγο ψηλοτερα, σας συνιστω να πραξετε το ιδιο, ωστε να μην χρειαζεται να ασχολουμαι μαζι σας. Υγιαινετε φιλτατε!

  20. @Αντης Ροδιτης

    Αγαπητε κυριε Αντη!

    Αντι να μεμφεστε εμας τους συκοφαντες επειδη επικρινουμε τον Προεδρο Αναστασιαδη, αυτον συγχρονο Κυπριο Περικλέα, θα σας ειμαστε ευγνωμωνες αν μας εξηγησετε σε τι ακριβως αυτο που εσχατως διαπραγματευτηκε ο Προεδρος διαφερει απο το σχεδιο Α(υ)ναν.

    Περιμενουμε!

  21. Να ερωτήσετε τον Τάσσο Παπαδόπουλο να σας εξηγήσει που πρώτος είπε ότι το σχέδιο Ανάν είναι πάντα στο τραπέζι και θα το διαπραγματευτεί για να το καλιτερεύσει. Αυτό κάνει κι ο Αναστασιάδης. Αλλά εγώ εξήγησα ότι ποτέ δεν θα δεχτούν οι Τούρκοι τίποτε καλλύτερο και το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να ξεσκεπάζουμε την αδιαλλαξία, μέχρι να φτάσουμε (αν φτάσουμε) στη μέρα που εκείνοι που τους έδωσαν το πράσινο φως να έρθουν στην Κύπρο, τώρα να τους ένα άλλο στη αντίθετη κατεύθυνση, για να επιστρέψουν εκεί απ’ όπου ήρθαν. Στη Μικρασία, την οποία ο πολύς Ελευθέριος δεν τη βάζει μέσα σ’ εκείνα που μας “ανήκουν”!
    Διερωτώμαι γιατί θέλει μόνο την Κύπρο πίσω και δεν βγάζει ένα σχέδιο να πάρουμε μόνοι μας πίσω (!!!) όλα όσα μας ανήκουν!
    Στο μεταξύ σήμερα στις ειδήσεις είναι και μια που λέει ότι δυο γιατροί στη Μυτιλίνη εγχείρησαν μια γυναίκα στο δεξί πόδι ενώ είχε σπάσει το αριστερό! Ενδεικτική εικόνα της σημερινής μας γενικής έλλειψης υπευθυνότητας, που δεν την αρκούν οι λίγοι φρόνιμοι άνθρωποι που απέμειναν αλλά ψάχνουν για… Μεγαλέξανδρους! Πού να ξέρουν ότι είναι οι πολιτισμοί που γεννούν τέτοιους άνδρεςς και όχι οι φαντασιώσεις των ανευθυνουπεύθυνων τρολαδόρων του διαδιχτύου, που όταν ξεμείνουν από επιχειρήματα το ρίχνουν σε αφιερώσεις λαϊκών ασμάτων της δεκάρας. Όσοι εκεί ξέρουν και τα άλλα ας τα αφήνουν στους υπεύθυνους ανθρώπους.

  22. Μά, ὡμολόγησε ὁ ἄνθρωπος, καὶ μπράβο του, ὅτι τὴν ὅποιαν νοημοσύνη του τὴν ἔχει σὲ σημεῖον τῆς ἀνδρικῆς ἀνατομίας, τὸ ὁποῖον ἐν τούτοις, ἡ πονηρὰ Φύσις προώρισε γιὰ ἄλλον σκοπό, δηλανότι, γιὰ τὴν ἀναπαραγωγὴ τοῦ εἴδους. Ἐκεῖ φυλάσσει καὶ τὴν ἀγάπη γιὰ τὴν πατρίδα …

  23. Τι άλλο ακόμη θ’ακούσουμε από τα ξεφτέρια! Η Μικρασία, η Ανατολική Θράκη, αυτή η Κωνσταντινούπολη, που υπό την ηγεσία της τότε βασιλικής κυβέρνησης, χάθηκαν οριστικά στον πόλεμο του ’22, ξεριζώνοντας εκατομμύρια Έλληνες από τη γη των προγόνων τους, αποτελούν αλύτρωτες ελληνικές επαρχίες υπο κατοχή, τις οποίες το ελληνικό κράτος καλείται σήμερα να απελευθερώσει!
    Τη δε Βόρεια Κύπρο που απωλέσαμε στην εισβολή του “Αττίλα” το ’74, που κανείς άλλος πλην Τουρκίας δεν έχει ως κρατικό μόρφωμα αναγνωρίσει, ο ελληνισμός θα πρέπει κατά τον εκτός και λοιπών πληθωρικών ταλέντων νεόκοπο ιστοριοδίφη Ροδίτη, όχι μόνο να το αποδεχθεί τετελεσμένα ως τέτοιο, αλλά να σπεύδει να διαπραγματεύεται με τους Τούρκους για συγκυβέρνηση και στο άλλο μισό!

    “Αχ! πολλές φροντίδες, πολλή σκέψις κείν’ έτσι ανιαρές του Δημαράτου οι μέρες·
    πολλές φροντίδες, πολλή σκέψις και για τούτο καμιά στιγμή χαράς δεν έχει ο Δημάρατος·”

  24. @Αντης Ροδιτης

    O Τασσος εκανε τεραστιο λαθος που διαπραγματευτηκε το σχεδιο Α(υ)ναν, ομως το αντεληφθη την υστατη ωρα και το διορθωσε. Ο Αναστασιαδης γιατι παραμενει αμετανοητος α(υ)νανιστης;

    Ειναι δυνατον να συζητα ενα τοσο εξωφρενικα ετεροβαρες και αδικο σχεδιο επειδη “δε δεχονται τιποτα καλυτερο οι Τουρκοι;”

    Τι θα κανουμε αν ο Τουρκος ντριμπλαρει τον Αναστασιαδη οπως τον Τασσο, ΑΠΟΔΕΧΟΜΕΝΟΣ ενα νεο σχεδιο Α(υ)ναν;

    Και ομως υπαρχουν πολυ καλυτερες επιλογες.

    Παραδειγμα: Προτεινουνε ομοσπονδιακο κρατος τυπου Γερμανιας, με κατανομη εδαφων και ακτογραμμης 80/20, συμφωνα με το νομιμο πληθυσμο του 1974. Δοκιμη του συστηματος για 5 χρονια, και αν μια απο τις 2 κοινιτητες δεν μεινει ικνοποιημενη, μπορει να αποσχιστει με τα εδαφη της. Αν απορριφθει ουδεις θα μας πει “αδιαλλακτους” αφου δινουμε στον Τουρκο οτι δικαιουται, και αν γινει δεκτο ανακτουμε το μεγιστο δυνατο οσων χασαμε το 1974.

    Γιατι δεν μπορει να εφαρμοστει μια τετοια στρατηγικη; Γιατι να μενουμε κολλημενοι στο χρεωκοπημενο σχημα ΔΔΟ-ιδεες Γκαλι-σχεδιο Α(υ)ναν;

  25. @Αντης Ροδιτης

    Ομολογησατε παραπανω οτι ο Αναστασιαδης συζητα ουσιαστικα ενα σχεδιο Α(υ)ναν ΙΙ, και απλως προσπαθει να το “καλυτερευσει”.

    Αυτο φυσικα σημαινει οτι μπορει να βελτιωσει επιμερους πλευρες, αλλα οχι να αλλοιωσει τους βασικους αξονες.

    Και οι βασικοι αξονες ειναι γνωστοι: Εδαφος 72/28, ακτογραμμη 50/50 (!!!), τουρκικο βετο σε ολες τις ομοσπονδιακες αποφασεις, παραμονη και πολιτογραφηση πολυ μεγαλου μερους των εποικων, επιστροφη περιπου του 45 % των προσφυγων υπερεκπροσωπηση των Τουρκων στη δημοσια διοικηση, τουρκικες εγγυησεις, παραμονη 2 ταξιαρχιών τουρκικου στρατου, και πολλα αλλα. Ενα κρατος-δορυφορος της Τουρκιας.

    Επειδη κυριε Αντη οι πολιτικοι κρινονται εκ του απιτελεσματος, θα σας παρακαλουσα να μας εξηγησετε ποιες ακριβως “βελτιωσεις” εχει επιτυχει μεχρι στιγμης ο Προεδρος στο σχεδιο Α(υ)ναν ΙΙ που συζηταει.

  26. Ακούστε να σας πω κ. NF, αν πρόκειται να συνομιλούμε κι όχι να ανανιζόμαστε (κατά την προσφιλή σας έκφραση): Ο Τάσσος δεν αντελήφθη κανένα του “λάθος” για να το αποσύρει, ούτε και ο υιός του που δεν διαφωνεί με την ΔΔΟ στο Εθνικό Συμβούλιο, αλλά τον υποστηρίζει για την καρέκλα η ΕΔΕΚ, που διαφωνεί!!
    Είπαμε, όμως, για την καρέκλα μάχονται, πουλώντας πατριωτισμό, και τίποτε άλλο, όπως πάντα. Όπως και ο Τάσσος που ήταν δεξιός, αλλά φώναζε “ποτέ πια δεξιά”, για την καρέκλα! Και την άρπαξε, κι ύστερα όταν έφτασε ο καιρός να εκπληρώσει τη συμφωνία (μια σου – μια μου), μας έριξε στο ΑΚΕΛ που κατέστρεψε οικονομικά την Κύπρο.
    Τώρα, η εισήγησή σου να μη συζητούμε επειδή είναι αρνητικοί οι Τούρκοι, είναι επιπόλαια και ανεύθυνη. Άλλο που δεν θέλουν οι Τούρκοι: Να αποσυρθούμε από τις συνομιλίες, επειδή θίγεται η εθνική μας υπερηφάνεια (ποια εί-πα-τε;;) και να βρούν την ευκαιρία ν’ αποσυρθούν κι εκείνοι, υποδεικνύοντας εμάς ως αδιάλλακτους!
    Πάψετε στην Ελλάδα να μας… υποδεικνύεται (δωρεάν και ανέξοδα) την “πατριωτική” στάση!! Γιατί αν χαθεί όλη η Κύπρος εσείς απλώς θα μιξοκλάψετε ξανά λιγουλάκι, άντε και κάτι περισσότερο από λίγο, και μετά τίποτε. Με τον καιρό πάλι θα ξεχάσετε και πάλι θα πηγαίνετε στην τουρκεμένη Κύπρο, όπως τώρα στην Πόλη για… ψώνια σε τιμές ευκαιρίες! Μην κάνετε τους καμπόσους με ξένο κώλο!
    Αν είναι να κάνουμε νέες “προτάσεις” για καλύτερες “λύσεις”, εμείς έχουμε να… προτείνουμε πολύ καλύτερες!
    Σας διαφεύγει εντελώς ότι ο υπό απειλή και εκβιασμό, ο άοπλος και δεμένος χειροπόδαρα, ο υπό απειλή άμεσου αφανισμού… δεν προτείνει! Μάχεται απλώς να ξεφύγει με όσο μυαλό διαθέτει, αφού δεν έχει αντίστοιχη βία στη διάθεσή του. Αυτό, λοιπόν, κάνουμε. Δεν το καταλαβαίνετε; Με τις υγείες σας. Αν καταλαβαίνατε δεν θα φτάνετε εκεί που είστε και λυπούμαι πολύ που με αναγκάζετε να πω τέτοια κουβέντα.
    Μη μου ξαναγράψετε για να πείτε τα ίδια από την πολυθρόνα σας.

  27. Γιὰ κοίτα κάτι ἀρχιδιαπραγματευτὲς ποὺ ἔχουμε ἐδῶ, πίσω ἀπὸ τὸ πληκτρολόγιο, καὶ δὲν τὸ ξέραμε !
    Πῶς θὰ γυρίσει ὁ Τοῦρκος ἔσω του, ἂν πῇ ὅτι, μετὰ ἀπὸ στρατιωτικὴ νίκη μὲ πολλοὺς νεκρούς, ἔδωσε πίσω στοὺς Ἕλληνες τὰ μισὰ ἀπὸ τὰ ἐδάφη πού κατέκτησε καὶ ἀπὸ τὰ ὁποῖα τοὺς ἔχει διώξει ἐδῶ καὶ 43 χρόνια ; Καὶ παράτησε τοὺς ὁμοεθνεῖς του στὴν Κύπρο μὲ μὴ βιώσιμο ἀνθυποκρατίδιο !
    Προτείνει τέτοιες ἀνοησίες ἡ «πατριωτικὴ ἀντιπολίτευσις» στὴν Κύπρο ; Ὄχι βέβαια ! Συνεπῶς, κατὰ τοὺς ἀρχιδι απραγματευτὰς μας ἐδῶ, εἶναι καὶ ὁ Νικόλας Παπαδόπουλος ἐξ ἴσου προδότης μὲ τὸν Νίκο Ἀναστασιάδη.

  28. Ξύπνα admin!!!
    O GIG έχει ξεπεράσει ακόμα και τα δικά του όρια!!!
    CUT THE OLD BAT OFF !!!!!
    Ό,τι και να υποστηρίζει, όσο δίκιο και να έχει, μου θυμίζει τους ΠΑΣΟΚογενείς αριστερούς “δημοκράτες” που πάντα έχουν δίκιο, όλοι οι άλλοι είναι άσχετοι/φασίστες/βάρβαροι κλπ και μόνο αυτός έχει το αναφαίρετο δημοκρατικό δικαίωμα να λέει Ο,ΤΙ ΘΕΛΕΙ και οι άλλοι να το βουλώνουν!!!
    ΕΛΕΟΣ Μπαρμπα-Γιώργο!!!! Υπάρχουν και άλλοι τρόποι εκτόνωσης….Ακόμα και για τη δικιά σου ηλικία…!!!

  29. @Γεωργ. Ιακ. Γεωργανας

    Θα πρεπει να να εμπλουτισετε πολυ περισσοτερο το υβρεολογιο σας για να κινησετε το ενδιαφερον μου και να ασχοληθω μαζι σας. Υγιαίνετε φίλτατε! 🙂

  30. Θαυμασία ἰδέα ! Νὰ μὴν ἀσχοληθῆτε ! Ἔτσι κι ἀλλιῶς μπαροῦφες άποκλειστικῶς γράφετε. Κέρδος θὰ ἔχετε καὶ σεῖς καὶ ὅλοι οἱ ὑπόλοιποι πού συμμετέχουν στὸν παρόντα ἱστοχῶρο συζητήσεων. Εἴδατε τί παραγωγικὸς πού εἶναι, τελικῶς, ὁ ἐλεύθερος διάλογος ; Τώρα, ἐλπίζω, καταλάβατε ὅτι μὲ πατριωτικὲς σαπουνόφουσκες καὶ μεγαλοστομίες (πεπονόφουσκες κατὰ τὸν ἀείμνηστο Σπύρο Κυπριανοῦ) δὲν θὰ πᾶτε πολύ μακριά. Ὁ καιρὸς τῶν συγκεκριμένων μπαρουφῶν πέρασε.

  31. Αυτά που χάνονται στον πόλεμο δύσκολα και πολύ σπάνια κερδίζονται πίσω χωρίς έναν νέο πόλεμο. Από το 1974 και μετά που η Ελλάδα επισήμως τουλάχιστον αρνήθηκε να πολεμήσει ώστε να προστατεύσει την Κύπρο από όσα επηκολούθησαν, τι ακριβώς έκαναν Κύπρος και Ελλάδα μαζί (ή και χώρια) σε πολεμικό επίπεδο ώστε να δείξουν και αποδείξουν προς πάσα κατεύθυνση ότι δεν αποδέχονται το status quo που επέβαλε ο Ατίλας 2; Αν ντρέπεστε να το ομολογήσετε δεν πειράζει να σας το πω εγώ: ΤΙΠΟΤΑ δεν κάνανε! Διαμαρτυρίες, πορείες, καταγγελίες στα διεθνή φόρα, και ένα σωρό …”αδερφίστικες” ανόητες ιδέες που οδήγησαν στην σημερινή κατάσταση. Αν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ θέλατε να απελευθερώσετε την Κύπρο από τους μογγόλους θα είχε υπάρξει μια πραγματική αντίσταση κατά των κατακτητών όπως πάντα έκαναν οι Έλληνες όταν η πατρίδα τους βρέθηκε υποδουλωμένη, όπως αντισταθήκαμε στους γερμανούς στην κατοχή το ’41-’44, και όπως έκαναν οι δύο ΕΟΚΑ. Μην μυξοκλαίτε λοιπόν! Η Κύπρος χάθηκε διότι ΕΣΕΙΣ την αφήσατε να χαθεί, Έλληνες και Κύπριοι, είστε το ίδιο ένοχοι και υπεύθυνοι για την μοναδική φορά στην ελληνική ιστορία όπου ελληνικό έδαφος κατακτήθηκε από ξένους με πόλεμο και οι Έλληνες δεν σήκωσαν ούτε το μικρό τους δακτυλάκι για να το απελευθερώσουν, αντιθέτως για 43 χρόνια μας έχουν πρήξει τα …ούμπαλα με τα παράπονα και τις κλάψες τους, δηλ. μόνο λόγια και καθόλου πράξεις.

  32. @ Χωρίς όνομα:

    Ο βασιληάς Λουδοβίκος κυβερνούσε ελέω Θεού. Οι κυβερνήσεις στα σημερινά κράτη με προεξάρχοντα τον εκάστοτε πρόεδρο ή πρωθυπουργό και στην ΕΕ η μήτε καν εκλεγμένη γραφειοκρατική κλίκα των Βρυξελλών, κυβερνούν στο όνομα των λαών,που υποτίθεται εκπροσωπούν, στην πραγματικότητα όμως ερήμην των.
    Καμιά διαφορά. Το καθεστώς παραμένει απολυταρχικό.
    Στην Ελλάδα όπως και στην Κύπρο οι κυβερνήσεις αποτελούν μια εξαρτημένη κι εκφυλισμένη εκδοχή του πολιτικού συστήματος. Αυτό βέβαια δεν τις απαλλάσσει απ’ το να φέρουν στο ακέραιο την ευθύνη για την άθλια κατάσταση πραγμάτων τόσο στην Κύπρο, όσο και στην Ελλάδα και όχι συλλήβδην Έλληνες και Κύπριοι.

  33. @ Άγγελος Θεμελής

    Καλά και άγια όλα αυτά, έχομε διαβάσει και ξαναδιαβάσει παρόμοια, αλλά δεν ξέρω σε τι ωφελούν πια. Τούς Τούρκους θα τούς διώξουμε μ’ αυτά από την Κύπρο; Προφανώς όχι. Ο “Χωρίς Όνομα” έχει δίκιο: “Αυτά που χάνονται στον πόλεμο δύσκολα και πολύ σπάνια κερδίζονται πίσω χωρίς έναν νέο πόλεμο”.
    Η Τουρκία έχει μαζέψει ένα τσουβάλι καταδίκες από τον ΟΗΕ, τις οποίες έγραψε στα παλαιότερα των υποδημάτων της. Βλέπεις, όταν ο Σαντάμ Χουσεΐν κατέλαβε το 1990 το Κουβέιτ, η Διεθνής Κοινότητα … “εξανέστη” (sic) και ο ΟΗΕ έδωσε το πράσινο φως για στρατιωτική δράση. Δύο μέτρα και δύο σταθμά.
    Εμείς, μη έχοντας την δυνατότητα να κάνομε κάτι άλλο, το ρίξαμε, ως συνήθως, στην αρθρογραφία.

  34. Διαβάστε εδώ: http://www.mikistheodorakis.gr/el/writings/articles/?nid=5261

    Λόγια κενά, συνθήματα νέα, ίδια με τα χθεσινά, γεμάτα περηφάνεια, αγανάκτηση, ανυπομονησία.
    Κανένας δεν φταίει αν οι μεν πέφτουν στην εξουσία των δε. Κανένας δεν ευνοείται από μια υπεράνω άδικη δικαιοσύνη που μετατρέπει τους μεν σε δούλους των δε, αυθαίρετα.
    Κατ’ ακρίβεια οι ξεπεσμένοι σε δούλους έχουν το φταίξιμο και την ευθύνη για τη δουλεία τους.
    Η ελευθερία ανακτάται μέσα στον χρόνο, αν υπάρξει συνεχής και βαθιά αίσθηση ευθύνης τού καθενός απέναντι σε όλους τους άλλους.
    Στο τέλος είναι θέμα νου, πίστης, υπομονής, δουλειάς, αγάπης μέσα στον χρόνο. Έλειψαν από την Ελλάδα.
    Είτε από διαίσθηση είτε από σύμπραξη στην απιστία, πρώτο ρόλο έπαιξε και η Κύπρος στην παρούσα καταστροφή.
    Δεν ανατρέπονται καταστάσεις από τη μια στιγμή στην άλλη, δεν κτίζονται πατρίδες από τη μια μέρα στην άλλη.
    Η Ελλάδα δεν δείχνει να διαθέτει εκείνα που χρειάζονται, και κυρίως χρόνο, τιμιότητα, εργασία για να κτισθεί από την αρχή.
    Μια επανάσταση, μια βίαιη ανατροπή στην οποία πολλοί δείχνουν να προσβλέπουν ή απλώς φαίνεται αναπόφευκτη δεν θα έβγαζε στην «εξουσία» εκείνους που χρειάζονται, επειδή δεν υπάρχουν.
    Μια νέα κυβέρνηση θα ήταν μια νέα εξαπάτηση.
    Το μέλλον είναι σκοτεινό.
    Χρειάζεται χρόνος και μέσα στον χρόνο Άνθρωποι. Δεν υπάρχουν τείχη. Η Ελλάδα δείχνει ανοχύρωτη. Πού θα γεννηθούν οι νέοι Άνθρωποι;

  35. Θεωρώ ότι όλοι όσοι σχολιάσατε (μετά τον Γ. Ι. Γεωργάνα) σωστά τα λέτε.
    Συμφωνώ μαζί σας.

    Ιδιαίτερα μετά την “τοποθέτηση” του Σημίτη στην πρωθυπουργία, η Ελλάδα έπαψε τελείως να υπερασπίζεται την κυριαρχία της.
    Η Κύπρος ποτέ μετά την εισβολή δεν έκανε προσπάθεια να επανακτήσει τα χαμένα εδάφη. Ούτε μια πέτρα δεν έριξαν, πλην ενός αδιάλειπτου διπλωματικού αγώνα. Ο Σημίτης κι η παρέα του (ΓΑΠ, Μητσοτακαίικο, Συνασπισμός/ΣΥΡΙΖΑ και λοιποί “πολιτισμένοι” Ευρωπαϊστές) θα την είχαν σβήσει με το σχέδιο Ανάν. Ο Τάσσος Παπαδόπουλος πρωταρχικά και παλικαρίσια και σε σημαντικό βαθμό ο Κώστας Καραμανλής με τη συμβολή του Πέτρου Μολυβιάτη, την σώσανε. Έκτοτε η Ελλάδα επί κυβερνήσεως Καραμανλή πλήρωσε επανειλημμένα τίμημα για την στάση της Κυβέρνησης του Καραμανλή στο σχέδιο Ανάν (τηλεφωνικές παρακολουθήσεις, αναγνώριση Σκοπίων ως Μακεδονία, εμπόδια στην ανάπτυξη σχέσεων με τη Ρωσία, πυρκαγιές κλπ.) Απόλυτο δίκιο έχει ο “Χωρίς Όνομα”. Υπήρξαν περίοδοι που η Ελλάδα είχε σημαντική υπεροπλία σε αεροπορία και ναυτικό απέναντι της Τουρκίας, αλλά επέλεγε να μη την επιδεικνύει (Γράφω συνειδητά “να μην την επιδεικνύει” και όχι να μην τη χρησιμοποιεί.) Γιατί και η επίδειξη θα είχε σημαντικά αποτρεπτικά αποτελέσματα. Χάσαμε πιλότους σε αεροπλάνα και ελικόπτερα και μόνο σε μια περίπτωση κι αυτό με αποκλειστικά προσωπική πρωτοβουλία συγκεκριμένου πιλότου μας ανταποδώσαμε στους Τούρκους τον ύπουλο θάνατο πιλότου της ΠΑ μας μετά από ένα άνανδρο χειρισμό Τούρκου πιλότου. Αυτός Ερντογάν στο όνομα την πλήρωσε. Αλλά από όσο γνωρίζω κανείς άλλος. Κατά το επεισόδιο που επίσης άνανδρα έχασε τη ζωή του ο Κ. Ηλιάκης, ο Έλληνας ΥΠΕΘΑ κρυβόταν τις κρίσιμες ώρες.
    Όλες αυτές οι “υποχωρήσεις” δημιούργησαν το κλίμα για τη σημερινή άκρατη Τουρκική επιθετικότητα σε στιγμές που έχουμε χάσει την υπεροπλία. Αλλά και πάλι είμαστε αρκετά ισχυροί να προκαλέσουμε εξοντωτικές ζημιές σε μια Τουρκία που βάλλεται από παντού και ο ηγέτης της έχει συνειδητοποιήσει ότι ο διαμελισμός της έχει μπει στα σχέδια των “μεγάλων” δυνάμεων. Με όλες τις προσωπικές αδυναμίες το δίδυμο Κοτζιά-Καμμένου υπερασπίζεται την ελληνική κυριαρχία και η στρατιωτική μας ηγεσία δείχνει γενναιότητα. Δυστυχώς όμως πρωθυπουργός και αξιωματική αντιπολίτευση μαζί με τα άλλα ανδρείκελα (Γεννηματά, Θεοδωράκης) δείχνουν προδοτική ολιγωρία. (Βλέπε πρόσφατη συνάντηση Τσίπρα με Ερντογάν στην Κίνα.)
    Επίσης, η αλλοφροσύνη και ο διαχρονικός ύποπτος εθισμός στην υποχωρητικότητα των ΜΜΕ δεν συμβάλλουν στην δημιουργία κλίματος εγρήγορσης της κοινωνίας. Δυστυχώς έχουν κυριαρχήσει σάπιες ιδεολογίες και ηγεσίες στην πατρίδα μας.
    Λίγοι είναι αυτοί που ακόμη αντιστέκονται και δυστυχώς λοιδορούνται από διάφορα ψυχωτικά ξόανα ακόμη και σ’ αυτόν εδώ στο πατριωτικό ΑΝΤΙΒΑΡΟ!

  36. @ Άγγελος Θεμελής

    Αυτά που λέτε είναι μίαν από τα ίδια. Αλληλοκατηγορίες. Ποιοι είναι οι καλοί και ποιοι είναι οι κακοί κατά την υποκειμενική άποψη ή/και τα συμφέροντα του καθενός.
    Δεν φαίνεται να μπορεί να μιληθεί σήμερα (εδώ και δεκαετίες) άλλη γλώσσα από αυτή στην Ελλάδα. Δεν υπάρχει η ιδέα μιας τέτοιας γλώσσας.
    Η Ελλάδα είναι ανοχύρωτη, έρμαιο ανεξέλεγκτης εισαγωγής κάθε άλλου είδους “ιδεών”, στο έλαιος της απουσίας κριτηρίων ορθότητας και πατριωτισμού, ανοικτή σ’ ένα γενικευμένο αδελφοφάγωμα. Πουθενά δεν υπάρχει ένδειξη ότι σήμερα μπορεί να γεννηθεί άλλο είδους ανθρώπου, που ν’ αναλάβει σε 20 χρόνια έναν αληθινό αγώνα επανίδρυσης της χώρας.

  37. Και ανθρωπολόγος παιδιά ο Ροδίτης! Χαιρόμαστε να πληροφορούμαστε ότι σε 20 χρόνια στην Ελλάδα θα προκύψει ένα νέο είδος ανθρώπου, που “θ’ αναλάβει έναν αληθινό αγώνα επανίδρυσης της χώρας”!
    Κοντά δύο αιώνες τώρα από την επανάσταση όσοι βάζουν πλώρη για την πρωθυπουργία υπόσχονται να επανιδρύσουν την χώρα, αλλά αυτή βουλιάζει ολοένα και περισσότερο στον βάλτο της πολιτικής και οικονομικής εξάρτησης.

    Στο μεταξύ εννοείται η Κύπρος, προπορευομένη, έχει βρεί τον “Highlander” της, στο πρόσωπο του Νίκου Αναστασιάδη, που στο όνομα της “συνολικής λύσης” απεργάζεται συγκυριαρχία σε ολόκληρη την πολύπαθη Νήσο, με τους κατακτητές της.

  38. Λάθος κατάλαβες, ως ανεμένετο, Σκλάβιε. Τα “θα” μόνος σου στα “σκέφτηκες”. Με το είδος σου κυρίαρχο σήμερα τίποτε δεν αναμένεται ούτε και μετά είκοσι χρόνια.

  39. XXXXXXXXXXX ως ακόλουθος του Αναστασιάδη έχεις κάθε λόγο να συμπαρατάσσεσαι μαζί του, όμως δεν ταιριάζει σε, άσε σε άλλους να σκέφτονται πως θα απελευθερωθούν από το καθεστώς της απολυταρχίας που εσύ προσκυνάς.

  40. Ο Αναστασιάδης εξελέγη δημοκρατικά με ποσοστό 57%+
    Η μόνη απολυταρχία που υπάρχει είναι στα μυαλά των φανατισμένων που όταν μείνουν από λογική κι επιχειρήματα το ρίχνουν στις άξιες λογοκρισίας βρισιές. Αυτό είναι το κυρίαρχο είδος που δεν αφήνει περιθώριο στην Ελλάδα ν’ αλλάξει την πορεία και τη μοίρα της. Μίσος, έχθρα, αλληλοφάγωμα, τυφλή εκδίκηση. Κολλημένοι εκεί, και το φταίξιμο ριγμένο… στους ξένους!
    Με τόσο μυαλό στο παρελθόν των Ελλήνων, είναι πράγματι άξιο απορίας πώς δείχνει αφανισμένο από το παρόν.
    Ας γίνονταν οι Έλληνες οι “ξένοι” των άλλων, και μάλιστα οι Ξένοι της Ανθρωπιάς, όχι της Κυριαρχίας και της Επιβολής τού ανθρώπου πάνω στον άνθρωπο.
    Αλλά δεν υπάρχει καν το έδαφος για τέτοιο σπόρο σήμερα στην Ελλάδα.
    Εδώ σε αυτό το μικρό εργαστήριο, ονόματι “Αντίβαρο”, το πείραμα επαληθεύεται συνέχεια: Ο σπόρος υπάρχει, λείπει το έδαφος. Μην το πάρουν κι αυτό, στην πράξη, στο τέλος οι Τούρκοι, το γέννημα-θρέμμα μας, το άλλο τέρας μας.

  41. O admin γνωρίζει κατά πόσον η φράση που διέγραψε ήταν υβριστική ή μάλλον περιπαικτική παραλλαγή του ονόματος, αυτού που στο αμέσως προηγούμενο σχόλιό του κάνει κατάχρηση χωρίς να υπόκειται στην ίδια μεταχείριση.

    Για δε την άποψη του ακολούθου, ότι οι κυβερνήτες εκλέγονται δημοκρατικά γελούν κι οι κότες!
    Αυτό που κάνουν είναι να αντλούν νομιμοποίηση μέσω των εκλογών κι από κει και πέρα κάνουν του κεφαλιού τους, συνήθως προς όφελος των συμφερόντων που υπηρετούν και όχι του συμφέροντος της χώρας ή του λαού που επικαλούνται.

  42. Ὅπως ἀποδεικνύει ἡ κατάληξις τῶν ἐθνικῶν μας συμφορῶν, ἀκόμη κι ἂν πάρουν τὸ ἔδαφος οἱ Τοῦρκοι, ἐμεῖς μυαλὸ δὲν πρόκειται νὰ βάλουμε. Αὐτό, τούλάχιστον, εἶναι βέβαιον. Πάλι θὰ φταίῃ ἡ Δύσις πού μᾶς ἐγκατέλειψε. Τὸ ὅτι ἐμεῖς, μὲ τὴν ἐξαντλητικὴ φορολόγηση καὶ τὴν κρατικὴ σπατάλη, κάναμε τοὺς λαοὺς τῆς Ἀνατολικῆς Ρωμαῖκῆς αὐτοκρατορίας «τούρκους» καί, κατόπιν, καὶ Τούρκους δὲν μᾶς άπασχολεῖ. Τὸ ὅτι πάντοτε «φταῖνε οἱ ἄλλοι» ἔχει καὶ τὴν ὠφελιμιστική του διάσταση : ἀφοῦ ἐμεῖς όλα καλὰ τὰ κάνουμε, δὲν χρειάζεται νὰ κάνουμε τίποτε ἀπὸ ὅσο κάνουμε διαφορετικά … «Κισμέτ», σοῦ λέει. Μὲ ἄλλα λόγια, ἔχουμε γίνει καὶ κάπως Μωαμεθανοί !

  43. Το πρόβλημα είναι κατ’εξοχήν πολιτικό. Την άσκηση της πολιτικής των κρατών στο υπάρχον πολιτικό σύστημα ασκούν οι κυβερνήσεις – άλλοτε οι μονάρχες ελέω θεού – σήμερα οι πρόεδροι / πρωθυπουργοί και το επιτελείο τους ελέω λαού που υποτίθεται τους ψηφίζει. Η ψήφος – αυτό το γνωρίζουν και οι γάτοι στα κεραμίδια – δεν δίνεται με όρους Δημοκρατίας, αλλά με όρους προπαγάνδας και χειραγώγησης (διάβαζε χοιρ-αγώγησης).
    Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει. Εντολέας και εντολοδόχος, η ίδια η κυβέρνηση.
    Ο κυβερνήτης αφού αποσπάσει την πλειοψηφία, δεν δίνει λογαριασμό για τα πεπραγμένα κατά τη διάρκεια της θητείας του σε κανένα. Μπορεί να καταστρέψει με τις επιλογές του μια χώρα χωρίς να ελέγχεται ή να τιμωρείται γι’αυτό από κανένα. Απτό παράδειγμα η χώρα μας. Το κοινοβούλιο έχει καταντήσει πλυντήριο ξεπλύματος των ανομιών, του ξεπουλήματος του δημοσίου συμφέροντος και της ίδιας της χώρας. Σε αυτό το σημείο έχει φθάσει ο εκφυλισμός του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος.
    Κι από πάνω έρχονται κάτι άνθρωποι που θέλουν να λέγονται ‘πνευματικοί’ ‘καλλιτέχνες’, ‘δημοσιογράφοι’ ‘συνδικαλιστές’ και λοιποί παρατρεχάμενοι και συγκατανευσιφάγοι, που αντί να ασκούν τουλάχιστον κριτική στα κακώς κείμενα της εκάστοτε εξουσίας, πάνε και τη γλείφουν και γίνονται υποτακτικοί της και ακόλουθοι, και βγαίνουν μετά δημόσια να μας κάνουν μάθημα κι απο πάνω περί Δημοκρατίας, περί εθνικού συμφέροντος, περί οικονομίας και άλλα ηχηρά παρόμοια.
    Γι’ αυτό και ο κόσμος τους έχει σιχαθεί, τους φτύνει και τους μουτζώνει και τους γυρίζει την πλάτη. Αυτό προοιωνίζεται τον εκφυλισμό παραπέρα και την σαπίλα του παρόντος πολιτικού συστήματος απανταχού στον κόσμο. Αν θα προκύψει μετά κάτι καλύτερο, εμείς ως ιστορικά όντα δεν θα είμαστε παρόντες για να το ζήσουμε.
    Το σίγουρο όμως είναι τώρα πως υπό τους όρους αυτούς δεν μπορούμε πλέον να ζούμε. Τουλάχιστον κατά συνείδηση είμαστε απέναντι στους αρχιμαφιόζους, τους αρχικλέφταρους και τους πατριδοκάπηλους, της εκάστοτε Μοναρχί-δικης εξουσίας και τους τσανακογλύφτες της.

  44. Ναί, σωστά, δὲν εἶναι δημοκρατία νὰ παίρνῃ κανεὶς 57%+ τῶν ψήφων, ἀλλὰ νὰ διαβάζῃ τὶς μπαροῦφες ἀνωνύμων κουκουλοφόρων σὲ ἕναν ἱστοτόπο συζητήσεων καὶ νὰ κάνῃ αὐτὰ πού διαβάζεις ἐκεῖ.

  45. Τον Απρίλιο 2004, το 76% των Ελληνοκυπρίων απέρριψαν με δημοψήφισμα το σχέδιο του τότε Γ.Γ του ΟΗΕ για επίλυση του Κυπριακού, στέλνοντας σαφές μήνυμα πως η Κύπρος δεν πρόκειται να δεχτεί κανέναν συμβιβασμό που θα θίγει τα συμφέροντά της.
    Ο εκεί Μοναρχ-ίδης προσπαθεί χωρίς να έχει καμμιά εξουσιοδότηση να το επανεγκαθιδρύσει.

    Τον Ιούλιο του 2015 ο ελληνικός λαός απέρρριψε με δημοψήφισμα και ποσοστό 61,3% το σχέδιο συμφωνίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Ε.Ε.), της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (Ε.Κ.Τ.) και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (Δ.Ν.Τ.)
    Μπορεί η επικράτηση του «Όχι» να ήταν μεγάλη και εντυπωσιακή, αυτό όμως δεν εμπόδισε τον εδώ Μοναρχ-ίδη και τους συνεργάτες του, να αλλάξουν και αλλοιώσουν την βούληση του λαού και να συμφωνήσουν με τους Δανειστές τους όρους για ένα τρίτο μνημόνιο και σήμερα ένα τέταρτο δίνοντας ακόμη μια σπρωξιά στην ήδη κατεστραμμένη χώρα.

    Αυτή είναι η Δημοκρατία τους και όσων άλλων απολογητών του συστήματος.-

  46. Στὶς ἐκλογές, δυόμισυ μῆνες μετὰ τὸ δημοψήφισμα, τὰ κόμματα ποὺ έπέμειναν στὸ «περήφανο», «ἀκσιοπρεπὲς» καὶ ψεκασμένο «ΟΧΙ» πῆραν 18% καὶ βγάλε. Ἀλλὰ αὐτὸ τὸ ξεφτίλισμα, μερικοὶ κάνουν πὼς δὲν τὸ ἐνθυμοῦνται.
    Στὴν δὲ ἀκόμη πιὸ «ὑπερήφανη» Κύπρο, ἡ Βουλὴ άπέρριψε ὁμοφώνως, μὲ 100% τὸ πρῶτο μνημόνιο. Ἔφαγε ἡ χώρα κούρεμα καταθέσεων καὶ capital controls καὶ κατάλαβε. Ὁμοίως καὶ μὲ τὴν «περηφάνεια» τῆς «Ἀνεξαρτησίας» παλαιότερα, ἔφαγε εἰσβολὴ καὶ κατάλαβε. Ἐκεῖνοι πού προτείνουν νὰ δώσουν οἱ ἄλλοι (πάντα οἱ ἄλλοι) γροθιὰ στὸ μαχαίρι εἶναι πατριῶτες καὶ ἐπαναστάτες ἀποδεδειγμένως τῆς …ουράδας.

  47. Οι υποτακτικοί της ολιγαρχίας είναι κατάλληλοι να ταϊζουν την κουραδομηχανή του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος και δεν βλέπουν την κατάρρευση ολόκληρου του οικοδομήματος, αυτού που ονομάζεται “Δυτικός πολιτισμός”, παρά βγαίνουν να κάνουν μαθήματα δημοκρατίας και πατριωτισμού, οι γελοίοι.

  48. Τίς δέκα χρεωκοπίες, φανερές καὶ συγκεκαλυμμένες, τοῦ νεωτέρου ἑλλαδικοῦ κράτους καὶ τῆς προ-νεωτερικῆς ἑλλαδικῆς κοινωνίας δὲν τὶς βλέπουμε, βλέπουμε τὴν «κατάρρευση τοῦ Δυτικοῦ πολιτισμοῦ ! Ἂμ καημένε μου, μόνον νὰ μὴν σᾶς τύχῃ νά κάνετε ἐγχείρηση χωρὶς ἀναισθησία, ἀντισηψία καὶ ἀντιβίωση, ἀπὸ αύτὲς πού ἔχει ἐφεύρει καὶ τελειοποιήσει ὁ «Δυτικὸς πολιτισμός» πού «καταρρέει», καὶ τότε θά δῇτε τὴν γλύκα … Νὰ σᾶς δῶ ἐσᾶς, τοὺς ἀνυπότακτους καὶ πατριώτες καὶ σοβαρούς σὰν κοτόπουλα ὅταν, ἀντὶ τὴν ἀσπιρίνη, ποὺ τὴν διακινοῦν οἱ πολυεθνικές, θὰ ἐπιλέγετε νὰ παίρνετε γιὰ τὸν ἁπλὸ πυρετό, ἐπαλείψεις σιναπιοῦ, ὅπως ἔπαιρνε ὁ κακότυχος κόσμος στὶς χῶρες τοῦ «ἀνθρωπισμοῦ» καὶ τῆς «ἀκσιοπρεπείας». Κότες εἶσθε, καὶ παριστάνετε τὰ γεράκια !

  49. Όσα αναισθητικά, ανισηψαιμικά και αντιβιοτικά και να εφεύρεις, ο ασθενής δεν επανέρχεται, είναι κλινικά νεκρός. Οι διασωληνωμένοι με το σηπώμενο πτώμα του, δεν είναι σε θέση να το αντιληφθούν.

  50. Oswald Spengler: “Der Untergang des Abendlandes” (“H Παρακμή τής Δύσης”). Το βιβλίο αυτό είναι δίτομο, ο πρώτος τόμος κυκλοφόρησε το 1918 και ο δεύτερος το 1922. Δες ξέρω αν ο Spenler είχε λάβει υπ’ όψιν του τις μέχρι τότε ελληνικές χρεοκοπίες…

    Μην παίρνετε ασπιρίνη τής πολυεθνικής Bayer. Προτιμάτε το Κρητικό Ίαμα!

  51. Ο Spengler είχε όντως δεί την παρακμή και διαβλέψει την πτώση του πολιτισμού αυτού. Έναν αιώνα μετά αυτός πνέει τα λοίσθια, αυτό είναι αναμφισβήτητο, εμείς ζούμε σε μεταβατική περίοδο∙ το θηρίο, στριμωγμένο στην γωνία, μέσα απ’ τον επιθανάτιο ρόγχο και τους τελευταίους του σπασμούς θέλει να συμπαρασύρει μαζί του στην καταστροφή ολόκληρο τον πλανήτη. Το ερώτημα είναι και θα είναι ένα τεστ για το νοητικό επίπεδο που αφήνει την ανθρωπότητα ο πολιτισμός αυτός, αν το πέρασμα θα γίνει ειρηνικά ή θα καταπνιγεί μέσα στο αίμα.

  52. Ἐκεῖνο πού εἶναι ἀπολύτως βέβαιον εἶναι ὅτι τὴν γκρίνια καὶ τὴν κλάψα κατὰ το ἐκλαστοτε πολιτισμοῦ δὲν τὴν ἄρχισε ὁ Σπένγκλερ. ὐπάρχει ἐπιγραφὴ χρονολογημένη στὰ 2.800 π.Χ. μὲ τὶς ἴδιες παρόλες.

    « … ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΤΡΑΔΙΟ ΤΩΝ ΣΚΕΨΕΩΝ
    Δὲν καταλαβαίνω τί νόημα ἔχει νὰ κλαίη κανεὶς γιὰ τὴν μοῖρα γενικὰ τοῦ ἀνθρώπου, γιὰ τὴν καταδίκη του νὰ ὑποφέρη, γιὰ τὸν θάνατο, γιὰ τὸν ἐκμηδενισμὸ τῆς ὑπάρξεώς του, καὶ νὰ βρίσκη ἐν γένει ἀφορμὲς ἀπελπισίας καὶ ἀπογοητεύσεως. Τὸ ἔκαμαν αὐτὸ μεγάλοι ποιηταὶ καὶ φιλόσοφοι. Καὶ βέβαια. Ἐφόσον εἴπανε αὐτὰ ποὺ αἰσθανότανε, κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ τοὺς κατηγορήσῃ. Ἀλλὰ, γιὰ μέ, δὲν μπορεῖ κανεὶς νὰ τοὺς ἀφήνη νὰ τὸν ἐπηρεάζουνε ὅσον καὶ ἂν τὸν συγκινοῦνε. Γιατὶ ἡ ζωὴ δὲν εἶναι μόνον δρᾶσις εἶναι καὶ ἀντίδρασις. Ἀντίδρασις ἐναντίον ὅλων τῶν αἰτίων ποὺ κατεβάζουν ὅλην τὴν ζωτικότητα τοῦ ἀνθρώπου. Καὶ βέβαια ἡ θλῖψις, ἡ ἀπογοήτευσις, τὸ «ματαιότης ματαιοτήτων τὰ πάντα ματαιότης» κατεβάζουν τὴν ζωτικότητα τοῦ ἀνθρώπου καὶ φθείρουν τὴν ὁρμή του πρὸς δημιουργία, δηλαδὴ φθείρουν τὸ κύριο χαρακτηριστικὸ τῆς ζωῆς. Κανεὶς δὲν ξέρει τὴ μοῖρα τοῦ ἀνθρώπου.
    Κάθε ἄνθρωπος εἶχε καὶ ἔχει στιγμὲς εὐτυχίας καὶ στιγμὲς δυστυχίας. Καμιὰ ἀπὸ αὐτὲς δὲν εἶναι πραγματικότης παρὰ μόνο στὸ χρόνο ποὺ ἐβάσταξε. Ἡ μόνη διαρκὴς πραγματικότης εἶναι ἡ δρᾶσις καὶ ἡ δημιουργία. Καὶ πιστεύω πὼς τίποτε δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐμποδίση τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὴ δρᾶσι καὶ τὴ δημιουργία παρὰ μόνο τὸ σβήσιμο τῆς συνειδήσεώς του ἀπὸ ἀρρώστεια καὶ ὁ θάνατος, ποὺ εἶναι σχεδὸν τὰ ἴδια. Στὸ πρῶτο τί καθαυτὸ συμβαίνει μέσα στὸν ἄρρωστο δὲν τὸ ξέρουμε, τὸ δεύτερο δὲν τὸ ξέρουμε τί εἶναι καθαυτό. Πῶς λοιπὸν μποροῦμε ἐπάνω σ’ αὐτὰ νὰ στηρίξωμε θεωρία περὶ τῆς ζωῆς καὶ νὰ ἀφήσουμε τὰ ἄγνωστα νὰ κυριαρχήσουνε ἐπάνω στὰ γνωστά ; Ἂς συγκεντρώσουμε τὴν προσοχή μας καὶ τὴ δύναμή μας ἐπάνω στὸ παρὸν καὶ στὶς ἀνάγκες του ὅπως προέρχονται ἀπὸ τὸ παρελθὸν καὶ ὅπως προβάλλονται εἰς τὸ μέλλον καὶ ἂς δουλέψουμε νὰ τὶς θεραπέψουμε. Ἡ δουλειὰ αὐτή, αὐτὴ καθ’ ἑαυτή, καὶ ὄχι τὸ ἀποτέλεσμα, ἂς εἶναι ὁ σκοπός μας. Καὶ ἂς λείψουν τὰ κλάματα καὶ οἱ κακομοιριές. Αὐτὰ ὁδηγοῦν στὴν ἀδράνεια καὶ στὸν αἰσθητὸ συνειδητὸ θάνατο μέσα στὴ διάρκεια τῆς ζωῆς. Ἀντιδικία μὲ τὸν Θεὸ θὰ κάμουμε ; Ὅποιος δὲ δὲν τὸν πιστεύει καὶ δὲν βρίσκει πραγματικὰ καμιὰ ἀξία στὴν ζωὴ, γιατί δὲν αὐτοκτονεῖ ;
    Κηφισιά, 28 Φεβρουαρίου 1939

    Καὶ μοῦ φαίνεται πὼς ὅταν κανεὶς διαβάζη τέτοια κλαψίματα ἀκόμα καὶ ἀπὸ τοὺς μεγαλύτερους ποιητὲς καὶ φιλοσόφους, τὸ καλλίτερο ποὺ ἔχει νὰ κάνη εἶναι νὰ σηκωθῆ ψηλότερα ἀπὸ τὴ συγκίνησι ποὺ τοῦ προξενοῦν, καὶ νὰ κοιτάξη ἀντικειμενικώτερα, καὶ νὰ εὕρη τὶς καλλιτεχνικὲς αἰτίες τῆς συγκινήσεώς του, νὰ τὶς ξεχωρίση καὶ νὰ ἰδῆ τί μένει. Τὶς περισσότερες φορὲς δὲν θὰ μείνη τίποτα. Τὶς ὑπόλοιπες θὰ μένη μία πίστι εἰς τὸ κακὸ χωρὶς βάσι, ἢ ἐπάνω σὲ μιὰ πλάνη. Καὶ ἔτσι, μὲ αὐτὴ τὴν κριτικὴ ἀπολυτρώνεται κανεὶς ἀπὸ τὴν ἐπιρροὴ τοῦ συγγραφέα, ὅπως καὶ αὐτὸς ἄλλωστε ἀπολυτρώθηκε, κατὰ πᾶσαν πιθανότητα, ἀπὸ τὴν ἐσωτερική του δυστυχία, μὲ τὸ νὰ τῆς ἔδωσε ὕπαρξι γιὰ τοὺς ἄλλους.
    Κηφισιά, 28 Φεβρουαρίων 1939. … »

  53. Μπράβο ο Γεώργιος! Είναι αν δεν κάνω λάθος μια από τις σπάνιες φορές που διαβάζω μέσα εδώ κάτι εκ μέρους του, που δίνει μια σκέψη με θετικό θα λέγαμε πρόσημο, έναν τρόπο και μια κατεύθυνση τέλος πάντων αντιμετώπισης και που δεν είναι η γνώριμη κλάψα, επίκριση και ελεεινολόγηση των συνήθως ύποπτων, ταλαίπωρων και πάντα υπαίτιων συμπατριωτών του, σπανίως δε της εκάστοτε κυβέρνησης και ουδέποτε του πολιτικού συστήματος το οποίο βρίσκεται γι’αυτόν στο απυρόβλητο.
    Δεν θα διαφωνήσω με αυτά. Είναι ένας τρόπος αντιμετώπισης, κάτι σαν οδηγός επιβίωσης, σε ατομικό επίπεδο, ψυχιατρικής ή πατρικής συμβουλής για το πως να τα βγάλουμε πέρα στην άθλια κι ελεεινή κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα και ο κόσμος της. Όποιος μπορεί να δράσει κατ’αυτόν τον τρόπο και να επιφέρει ένα καλύτερο αποτέλεσμα δι’ εαυτόν ας το κάνει.
    Αλλά η αιτία για τα δεινά μας είναι η θλίψη κι η απογοήτευση και το αίσθημα ματαιότητας;
    Ή αυτά είναι οι συνέπειες, η αρρώστια και το αποτέλεσμα ενός κοινωνικού και πολιτισμικού υποβάθρου που δεν παράγει πια αξίες και αντ’αυτού τις στεφανώνει στα μνημεία, που μετατρέπει το κάθετί και τον ίδιο τον άνθρωπο σε ανταλλακτική αξία, σε πράγμα εμπορεύσιμο, που τον εγκιβωτίζει στην σφαίρα της ιδιώτευσης και σε συστήματα αλλοτρίωσης, που απομυζά την ενέργεια των ικανοτήτων του και τους φυσικούς πόρους για να εκθρέψει το αδηφάγο τέρας, τον Λεβιάθαν, τον γιγαντισμό του κράτους με την πολεμική του δύναμη και την ιμπεριαλιστική του επέκταση που είχαν περιγράψει στοχαστές περασμένων αιώνων (Τόμας Χόμπς, Χέγκελ, Μαρξ, κα) είτε με τη μορφή της απόλυτης μοναρχίας είτε με τη μορφή του κοινοβουλευτισμού και πλέον υπερκρατικών γραφειοκρατικών και μη εκλόγιμων δομών διακυβέρνησης και άσκησης εξουσίας κι επιρροής (πρώην ΕΣΣΔ, ΕΕ, πολυεθνικό κεφάλαιο, χρηματοπιστωτικό σύστημα, Μέσα κατοχής της πληροφορίας και της ενημέρωσης κλπ.)

    Ο άνθρωπος σαν βιολογικό όν έχει πεπερασμένη ύπαρξη, υπόκειται στην αρρώστια τη φθορά και τον θάνατο. Το ζητούμενο είναι να μάθει, όχι πως να τα αποφεύγει, κυνηγώντας πλούτη, ισχύ, ποδοπατώντας τον διπλανό του και καταστρέφοντας τη φύση, αλλά πως να τα αντιμετωπίζει θαρραλέα και με σθένος, σε πνεύμα δικαιοσύνης και εξάπλωσης της γνώσης και του περάσματος της ισχύος από την ολιγαρχία και τους ηλίθιους ηγεμόνες στην κοινωνία και τα όργανά της, δομημένα και θεσμισμένα σε δημοκρατική βάση.

    Η ανθρωπότητα και ο πολιτισμός της και ο ανθρωπολογικός της τύπος, ο τώρα σκέτος “homo” θα γίνει “sapiens”, σοφός, όταν θα μπορέσει να ζεί ειρηνικά και με όρεξη χωρίς να καταβροχθίζει τους όμοιούς του, τα άλλα ζώα και τη φύση. Αλλιώς αυτή η μίζερη ζωή έτσι όπως έχει καταντήσει, δεν αξίζει. Η αυτοκτονία απαιτεί θάρρος και γι’αυτό οι περισσότεροι δεν την αποτολμούν. Σέβομαι τους αυτόχειρες. Υπάρχουν και οι τυραννοκτόνοι. Ωστόσο δεν μπορούμε να αποκλείσουμε την μετάβαση χωρίς αναγκαστικά τη χρήση βίας.

  54. Επιτέλους ο κύριος “Ελευθέριος” αποφάσισε να σοβαρευτεί και ν’ αφήσει κατά μέρις τις αφιερώσεις τραγουδιών, ελλείψει επιχειρημάτων.
    Αλλά αυτό που περιγράφει ως “λύση” (“Ο άνθρωπος σαν βιολογικό όν έχει πεπερασμένη ύπαρξη, υπόκειται στην αρρώστια τη φθορά και τον θάνατο. Το ζητούμενο είναι να μάθει, όχι πως να τα αποφεύγει, κυνηγώντας πλούτη, ισχύ, ποδοπατώντας τον διπλανό του και καταστρέφοντας τη φύση, αλλά πως να τα αντιμετωπίζει θαρραλέα και με σθένος, σε πνεύμα δικαιοσύνης και εξάπλωσης της γνώσης και του περάσματος της ισχύος από την ολιγαρχία και τους ηλίθιους ηγεμόνες στην κοινωνία και τα όργανά της, δομημένα και θεσμισμένα σε δημοκρατική βάση”), είναι περίπου η “φόρμουλα” του Διαφωτισμού (τέλη του 17ου αιώνα και στις αρχές του 18ου), της οποίας τα απογοητευτικά αποτελέσματα βλέπουμε να κυριαρχούν σήμερα στη Δύση και πρώτα-πρώτα στην Ελλάδα, επειδή ακριβώς ως “νεοτέρα” αποκόπηκε από τις ρίζες της και συνδέθηκε άμεσα με το δυτικό πρότυπο κατά τον χειρότερο μιμητικό τρόπο.
    Το θέμα σχολιάζει εκτεταμένα και προτείνει τη διέξοδο ο Θεόδωρος Ι. Ζιάκας με το πολύτομο έργο του. Νομίζω θα μπορούσε κανείς ν’ αρχίσει με το δεύτερο βιβλίο της κεντρικής τριλογίας του, το “Πέρα από το Άτομο”, Αρμός 2003.
    Ο λόγος που δεν τον ξέρει η “διαφωτισμένη”, μετακενωμένη (Κοραής) και παρηκμασμένη σημερινή Ελλάς είναι επειδή είναι… Έλληνας.

  55. “Οι ελαφροί ας με λέγουν ελαφρόν. Στα σοβαρά πράγματα ήμουν πάντοτε επιμελέστατος…”
    Άπό το ποίημα του Κ.Π. Καβάφη “Βυζαντινός Άρχων, εξόριστος, στιχουργών”

    Εδώ η πατρίδα τους ξεπουλιέται με συντονισμένες ενέργειες ξένων ηγεμόνων κι Ελλήνων ανδρεικέλων και κάποιοι επιμένουν να μιλούν για φανταστικά σενάρια του ’64!

    Υπάρχει σαφής και ει­δο­ποιός δια­φο­ρά α­νά­με­σα στην ελ­λη­νι­κή και στη δυ­τι­κο-ευ­ρω­πα­ϊ­κή πο­ρεί­α με­τά­βα­σης στο νε­ό­τε­ρο κό­σμο.
    Αντλούμε από την μακραίωνη ιστορική παράδοση του ελ­λη­νι­κού κο­σμο­συ­στή­μα­τος με την αν­θρωπο­κε­ντρι­κή θε­ώ­ρη­ση του κοι­νω­νι­κού γί­γνε­σθαι, που θέ­λει τα μέ­λη του αυ­τόνο­μα στοι­χεία της πα­ρα­γω­γής με ε­νερ­γό α­το­μι­κό­τη­τα σε σχέ­ση τό­σο με το σύ­νο­λο της κοι­νω­νι­κής δια­δι­κα­σί­ας ό­σο και με το κρά­τος. Κο­ρυ­φαί­α εκ­δή­λω­ση της δια­δι­κα­σί­ας αυ­τής, α­πο­τέ­λε­σε η α­διά­κο­πη πο­λι­τι­κή χειρα­φέ­τη­ση και αυ­το­νο­μί­α των με­λών της στο πλαί­σιο των θε­σμών με τους ο­ποί­ους συ­νυ­πήρ­ξαν στην αρχαία πόλη-κράτος, στο βυζάντιο, στην τουρκοκρατία, έ­ως τις πα­ρυ­φές του 20ού αιώ­να. Στον ελληνικό κόσμο το έ­θνος πα­ρα­μέ­νει μια έν­νοια α­πο­κλει­στι­κά πο­λι­τι­σμι­κή που ε­νερ­γο­ποιεί­ται ε­νί­ο­τε και πο­λι­τι­κά και δεν ταυτίζεται με το κράτος, όπως θέλει να μας πείσει η νεότερη εθνοαποδομητική ιστορική σχολή.
    Αντιθέτως ο ευρωπαϊκός κόσμος, που συγκροτείται σε κράτη μόλις τον 18ο και ιδίως τον 19ο αιώνα, μεταβαίνει α­πό την κοι­νω­νί­α της ι­διω­τι­κής φε­ου­δαρ­χί­ας και την εν­διά­με­ση τι­μο­κρατι­κή κοι­νω­νί­α, στην λεγόμενη κοι­νω­νί­α των πο­λι­τών, που υπαινί­σσεται ε­λά­χι­στες α­το­μι­κο-κοι­νω­νι­κές ε­λευ­θε­ρί­ες και στοι­χειώ­δη πο­λι­τι­κά δι­καιώ­μα­τα, ενώ την πολιτική εξουσία ασκεί εξ’ολοκλήρου η οικονομική ελίτ δια του διορισμένου πολιτικού της προσωπικού, το οποίο όχι μόνο αντιπροσωπευτικό της κοινωνίας δεν είναι, αλλά εξυπηρετεί υπερκοινωνικά, υπερκρατικά, ολιγαρχικά συμφέροντα.

  56. Διόρθωση: στη λεγόμενη «κοινωνία των πολιτών»…
    με εισαγωγικά ασφαλώς, καθώς μήτε κοινωνία συνιστά, μήτε βέβαια των πολιτών, αλλά μοιάζει περισσότερο με φάρμα εκτροφής ζώων.

  57. Ἔχει ὑπολογισθῆ ὅτι οἱ λίγοι γνησίως δημιουργικοὶ ἄνθρωποι ἀπολαμβάνουν περίπου τὸ 2% τῶν ὠφελημάτων πού προσπορίζουν σὲ μᾶς τοὺς ὑπολοίπους. Εἶναι «κοινωνικῶς ἄδικο» ἢ «ὑπέρογκο» αὐτό ; Καὶ ὅμως, οἱ συγκρούσεις ποὺ ζήσαμε ἐμεῖς καὶ οἱ λίγες προηγούμενες γενεές ἔγιναν γύρω ἀπὸ τὸ πῶς θὰ κατανείμουμε μεταξὺ μας αὐτὸ τὸ πλεόνασμα πού δημιουργοῦν αὐτοὶ οἱ λίγοι ἄνθρωποι. Κάτι δισεκατομμύρια γάϊδαροι μαλώνανε σὲ ξένον ἀχυρῶνα ! Ἀλλὰ καὶ οἱ προνεωτερικοὶ ἄνθρωποι μαλώνανε καὶ δὲν εἶχαν καὶ πλεόνασμα νὰ μοιράσουν. Οὔτε ἀντισηψία, οὔτε ἀναισθησία, οὔτε ἀντιβιοτικά.

  58. @ admin

    Γιατί τα σχόλιά μου θα πρέπει να περιμένουν έγκριση για ν’αναρτηθούν και δεν γίνεται αυτό αυτομάτως;
    Όχι ότι θα κλάψω κιόλας δηλαδή, αλλά δεν είναι άνιση μεταχείριση σε σχέση με άλλους εδώ μέσα;

  59. Απαντώ στον “Ελευθέριο” σχετικά με την αξία του 1964 (“φανταστικά σενάρια” κατά την απληροφόρητη άποψή του) που έχει σχέση με την αυτογνωσία μας, αναδημοσιεύοντας μέρος σημερινού ε-μέιλ μου προς τον κ. Άγγελο Συρίγο, ο οποιος μίλησε χθες βράδυ σε συγκέντρωση στη Λευκωσία με θέμα τις σχέσεις ελληνισμού-Τουρκίας:

    “Λίγο πριν τη διάλεξή σας, στον περίβολο, κάποιοι σχολίαζαν την επίθεση στο Μάντσεστερ και κάποιος είπε «καλά να πάθουν»! Του λέω «βρε, για όνομα του Θεού, αθώα παιδιά σκότωσαν αυτοί οι παλιάνθρωποι». «Δεν πειράζει», μου λέει, «να μάθουν οι Εγγλέζοι. Αυτοί φταιν για όλα, και για μας, και σκοτώνουν μια χαρά στη Συρία», και τέτοια. Αυτή την άποψη την άκουσα ξανά, και από σπουδαγμένους ανθρώπους.

    Λοιπόν, εδώ είναι η ευθύνη σας, κ. Συρίγε, εσάς των πανεπιστημιακών και δη των ιστορικών.

    Στον φίλο που χάρηκε για τα κακά που «παθαίνουν οι Εγγλέζοι», είπα ότι για τα κακά που παθαίνουμε εμείς, οι πρώτοι που φταίνε είμαστε εμείς, όχι οι Εγγλέζοι. Εκείνοι προστατεύουν τα συμφέροντά τους όπως εκείνοι τα καταλαβαίνουν κι όχι όπως θέλουμε εμείς να τα καταλαβαίνουν. Εμείς αδυνατούμε να προστατεύσουμε τα δικά μας, όπως εμείς τα καταλαβαίνουμε, γιατί φορτώνουμε στους ξένους τις δικές μας ευθύνες. Είναι απλό το θέμα κι ένας από τους λόγους που αφηνόμαστε στο έλεος τέτοιων διανοητικά αδύνατων απόψεων -που κάποτε τους επιτρέπουμε να μας καθοδηγήσουν και τι να ψηφίσουμε, με αποτέλεσμα να εισπράττουμε το αντίστοιχο- είναι ότι εσείς οι πανεπιστημιακοί, που η κοινωνία σας έχει πολύ ψηλά, αποτυγχάνετε ν’ ανταποκριθείτε στις προσδοκίες της.

    Αν δεν δεχόσασταν τα θέματα «ταμπού», όπως λόγου χάρη το πώς συμπεριφέρθηκε η Κυπριακή Κυβέρνηση και κοινωνία στην ελληνική Μεραρχία την περίοδο 64-67, αν τολμούσατε να σχολιάσετε απλώς (χώρια να ερευνήσετε) την ευκαιρία Ένωσις με την Ελλάδα (χωρίς εδαφικές παραχωρήσεις στην Τουρκία) που φαίνεται από τα έγγραφα ότι μας δόθηκε τότε αλλά εμείς την απορρίψαμε, ίσως, τουλάχιστο να βοηθούσατε στην αποτροπή τέτοιων απόψεων όπως την άποψη «καλά να πάθουν οι Εγγλέζοι από τους ισλαμιστές», που κάνει κι εμάς χωρίς να το καταλαβαίνουμε “ισλαμιστές-εξτρεμιστές”!

    Δεν το καταλαβαίνετε κι εσείς ότι η απληροφόρητη σκέψη μας πάει να γίνει εξίσου τρομο-ισλαμική; Δεν βλέπετε ότι κάποια πράγματα στην Ιστορία μας πρέπει να ξεκαθαρίζονται έντιμα κι όχι να αφήνονται να υποτροπιάζουν ώστε σιγά-σιγά να φτάνουμε στην ανάγκη ακρωτηριασμού (διαμελισμού μερών του σώματός μας) για να γλιτώσουμε τη ζωή μας;”

    Ελπίζω να βοθήθηκε ο “Ελευθέριος” να καταλάβει γιατί πρέπει να ξέρουμε την αλήθεια για το 1964 και ότι αυτό εξαρτάται από έρευνα επί εγγράφων, που οι ιστορικοί επιστήμονες μας αρνούνται εδώ και λίγα χρόνια να κάνουν επειδή φοβούνται μην πάθουν τα συμφέροντά τους.

  60. Δεν υπάρχει άνιση μεταχείριση. Κατ’ αρχάς, όλα τα σχόλια δημοσιεύονται εκτός από όσα είναι πραγματικά άσχετα (spam) ή ελάχιστα που περιέχουν ύβρεις. Δεύτερον, οι μόνοι «όροι» του συστήματος για να δεχθεί ένα σχόλιο αυτομάτως είναι 1. Να περιέχει λιγότερους από 4 συνδέσμους, και 2. Ο σχολιαστής να έχει προηγουμένως ένα εγκεκριμένο σχόλιο. Αυτοί είναι οι μοναδικοί δύο όροι, και πραγματικά κι εγώ εκπλήσσομαι όταν βλέπω τόσο πολλά σχόλια στην αναμονή να πρέπει να τα εγκρίνω. Ερώτηση: σχολιάζεις ως συνδεδεμένος χρήστης ή ως επισκέπτης; Αν ισχύει το δεύτερο, τότε μπορεί παρά το ίδιο ip address, το σύστημα να σε βλέπει κάθε φορά ως διαφορετικό χρήστη, άρα να θεωρεί κάθε φορά ότι δεν έχεις ήδη ένα εγκεκριμένο σχόλιο. Αν ισχύει το πρώτο, τότε είναι παράξενο που συμβαίνει. Σε κάθε περίπτωση, δεν υπάρχει καμία διάθεση να κόβονται σχόλια.

  61. @ admin

    Τελευταία αντιμετωπίζω και εγώ αυτό που περιγράφει ο Ελευθέριος. Δεν ίσχυε παλαιότερα.
    Πως καταγράφεται κάποιος ως “συνδεδεμένος χρήστης” και ποιοι θεωρούνται επισκέπτες;

    Δεν με ενοχλεί η αναμονή για έγκριση πριν τη δημοσίευση. Μερικές φορές όμως η καθυστέρηση προκαλεί τη δημοσίευση άλλων σχολίων που σχεδόν ακυρώνουν πολλά από όσα περιέχει κάποιο σχόλιό μου. Αυτό μπερδεύει την συζήτηση…

  62. Όταν κάποιος πατάει log in (αν έχει ήδη γίνει registered), τότε είναι συνδεδεμένος χρήστης. Αν κάθε φορά πληκτρολογεί τα στοιχεία του, τότε είναι επισκέπτης.

    Αφαίρεσα τον δεύτερο όρο, να έχει δηλαδή προηγουμένως εγκεκριμένο σχόλιο, και θα δούμε τι θα γίνει.

  63. Η ώρα είναι 18:30. Είμαι συνδεδεμένος. Να δούμε πόση ώρα θα πάρει να εμφανισθεί το σχόλιο.

  64. Αμέσως εμφανίστηκε. Συνεπώς, δεν υπάρχει πρόβλημα. Δίδονται και πέντε λεπτά προθεσμία για διόρθωση (edit).

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *