Το Ζάλογγο και η Μαρία Ρεπούση (aka «το εθνικό μας τρολλ»)

Το 1803 ο Πρώσσος περιηγητής και διπλωμάτης Ιάκωβος Μπαρτόλντυ γράφει

“Καμιά εκατοστή απ΄ αυτούς τους δυστυχισμένους είχαν αποτραβηχτεί βόρεια της Πρέβεζας στο Μοναστήρι του Ζαλόγγου. Τους επιτέθηκαν εκεί θεωρώντας ότι τάχα αυτή η τοποθεσία, πράγματι ισχυρή, θα μπορούσε να τους προσφέρει ένα νέο τόπο μόνιμης διαμονής, όπου και η σφαγή που ακολούθησε υπήρξε φρικτή. Τριάντα εννέα γυναίκες γκρεμίστηκαν από τα βράχια με τα παιδιά τους που μερικά ακόμη βύζαιναν.”

 

Το 1805 ο Άγγλος στρατιωτικός, περιηγητής και αρχαιολόγος William Martin Leake γράφει στο Travels in Northern Greece (στο κεφάλαιο Ήπειρος)

«”Περίπου 100 οικογένειες είχαν αποτραβηχτεί στο μέρος αυτό από το Σούλι και την Κιάφα, με συνθήκες και ζούσαν στο λόφο ανενόχλητες ώσπου έπεσε το Κούγκι. Τότε επειδή τάχα η περιοχή αυτή ήταν περισσότερη οχυρή ξαφνικά τους επιτέθηκαν με διαταγή του Βεζίρη. Όταν η κατάσταση έγινε απελπιστική ο Κίτσος Μπότσαρης και ένα τμήμα του διέφυγαν. Από τους υπολοίπους, 150 σκλαβώθηκαν και 25 κεφάλια στάλθηκαν στον Αλβανό Μπουλούκμπαση στην Καμαρίνα που διεύθυνε τις επιχειρήσεις, 6 άνδρες και 22 γυναίκες ρίχτηκαν από τα βράχια από το ψηλότερο σημείο του γκρεμνού, προτιμώντας έτσι παρά να πέσουν ζωντανοί στα χέρια των εχθρών τους. Πολλές γυναίκες που είχαν παιδιά τις είδαν να τα ρίχνουν με δύναμη προτού εκείνες κάνουν το μοιραίο πήδημα “»

Ολόκληρο το βιβλίο από το google. Η παραπομπή είναι στη σελίδα 246 του πρώτου τόμου, από όπου και το απόσπασμα

 

Το 1823 ο Γάλλος ακαδημαϊκός Κλωντ Φλωριέλ γράφει για το Ζάλογγο

«..ήταν ακόμα αβέβαιη, όταν εξήντα γυναίκες, βλέποντας πως στο τέλος θα σκοτώνονταν οι δικοί τους, μαζεύονται σ΄ ένα απότομο ψήλωμα στον γκρεμό, που στη μία πλευρά του ανοιγόταν ένα βάραθρο και στο βάθος του το ρέμα άφριζε ανάμεσα στους μυτερούς βράχους που γέμιζαν τις όχθες και τη κοίτη του. Εκεί αναλογίζονται τι έχουν να κάνουν, για να μη πέσουν στα χέρια των Τούρκων, που τους φαντάζονται κιόλας να τις κυνηγούν. Αυτή η απελπισμένη συζήτηση στάθηκε σύντομη, και η απόφαση που ακολούθησε ήταν ομόγνωμη. Οι περισσότερες απ΄ αυτές τις γυναίκες ήταν μητέρες, αρκετά νέες, και είχαν μαζί τα παιδιά τους, άλλες στο βυζί ή στην αγκαλιά, άλλες τα κρατούσαν από το χέρι. Η κάθε μια πήρε το δικό της, το φίλησε για τελευταία φορά και το έριξε ή το έσπρωξε γυρνώντας το κεφάλι στον διπλανό γκρεμό. Όταν δεν είχαν πια παιδιά να γκρεμίσουν, πιάστηκαν από τα χέρια και άρχισαν ένα χορό, γύρω – γύρω, όσο πιο κοντά γινόταν στην άκρη του γκρεμού και η πρώτη απ΄ αυτές, αφού χόρεψε μια βόλτα φτάνει στην άκρη, ρίχνεται και κυλιέται από βράχο σε βράχο ως κάτω στο φοβερό βάραθρο. Ωστόσο ο κύκλος, ή ο χορός συνεχίζει να γυρνάει, και σε κάθε βόλτα μια χορεύτρια αποκόβεται με τον ίδιο τρόπο, ως την εξηκοστή. Λένε πως από κάποιο θαύμα, μία απ΄ αυτές τις γυναίκες δεν σκοτώθηκε πέφτοντας»

 

Το 2013 η Ελληνίδα Ιστορικός και βουλευτής του Κοινοβουλίου Μαρία Ρεπούση αναφωνεί

«ΨΕΜΜΑΤΑ, ΨΕΜΜΑΤΑ, ΕΘΝΙΚΟΣ ΜΥΘΟΣ»

(2681) αναγνώσεις

18 comments

  1. Αγαπητό Αντίβαρο, οι Σουλιώτισσες στην περίσταση εκείνη είχαν δύο επιλογές : τον χορό του Ζαλόγγου ή εκείνον του χαρεμιού. Δεν είμαι βέβαιος ποιά είναι η χειρότερη προσβολή για τη μνήμη τους : η διάψευση του χορού του Ζαλόγγου από κάποια μοναχική “ιστορικό” ή η καθημερινή προβολή του χαρεμιού στις οικογένειες όλης της χώρας ως μίας καθ’ όλα αποδεκτής εναλλακτικής οδού για “φιλόδοξες” κοπέλες. Φαντάζουν γραφικές οι κακόμοιρες οι Σουλιώτισσες με την ταπεινή αυτοκτονία τους μπροστά στις μοντέρνες Χουρέμ της αλαζονικής μεγαλοπρέπειας.

  2. Για τον εθνομηδενισμό και την ‘αναθεώρηση’ της ελληνικής -και μόνο- ιστορίας διαβάστε το ‘Συνωστισμένες στο Ζάλογγο’ του Γιώργου Καραμπελιά και το ‘Ζήτημα του πατριωτισμού’ του Μελέτη Μελετόπουλου. Κριτικές τους εδώ:
    http://argonautis.eu/synostismenes_sto_zaloggo.htm
    http://argonautis.eu/to_zitima_tou_patriotismou.htm

  3. @Φιλανθρωπηνός

    Μόνο “μοναχική” δεν είναι η κ. Ρεπούση… είναι απλώς η πλέον προβεβλημένη, λόγω του ζητήματος του βιβλίου της ιστορίας, από μία ευρύτερη ομάδα αποδομητών της ιστορίας μας.

  4. η Ρεπουση θα διαψευση τα 400 χρονια τουρκοκρατιας ; Εθνικος μυθος ηταν. Ο Κολοκοτρωνης με αλλους οπλαρχηγους ηταν αγανακτισμενοι τουρκοι πολιτες.

  5. 400 χρόνια σκλαβιάς είναι ένας επιπλέον μύθος και στερεότυπο.
    Οι πρώτες σφαγές μεγάλου εύρους άρχισαν περί το 1049.
    1049 μΧ, Artsn 150,000 σφαγμένοι, 1058, Ani, η πόλις με τα 700,000
    σπίτια και τις 1001 εκκλησιές. Απόλυτη καταστροφή. 1054 , Μελιτήνη
    όλος ο πληθυσμός σφαγμένος. Να συνεχίσω; 1000 χρόνια βιασμῶν, σφαγῶν καὶ δολοφονιῶν.

    Πηγές.
    Dostourian, Ara Edmond. Armenia and the Crusades: tenth to twelfth centuries: the Chronicle of Matthew of Edessa. University Press of America, 1993.
    Vryonis, Speros. The decline of medieval Hellenism in Asia Minor and the process of Islamization from the eleventh through the fifteenth century. Vol. 4. Berkeley: University of California Press, 1971.
    μεταφρασμένο και στα ελληνικά. Βρίσκεται σε κάθε καλή βιβλιοθήκη π.χ.
    από την δανειστική βιβλιοθήκη του Ευγενιδείου Ιδρύματος http://opac.eugenfound.edu.gr/uhtbin/cgisirsi.exe/ps=dNqTxQ8HxE/0/166650006/9

    Πόσο αδιάβαστοι είμαστε ώστε να επιτρέπουμε σε άτομα τέτοιου επιπέδου να επηρεάζουν την καθημερινή μας ζωή; Δεν έχουμε ήδη αρκετά προβλήματα; Χμ,
    εκτός εάν αυτά τα άτομα αποτελούν παραμέτρους του ιδίου προβλήματος.

    Και παρακαλώ, μήν μου αναφέρει κανείς ότι η πηγή των γνώσεών του είναι η
    …βικιπαιδεία.

    Φίλος διδάσκων.

  6. Ας πω κι εγώ τη θεωρία μου…
    Ούτε οι Σουλιώτισσες σκοτώθηκαν (δηλαδή νοιάστηκαν) για κάποια Ρεπούση του μέλλοντος ούτε η Ρεπούση κόπτεται (δηλαδή νοιάζεται) για κάποιες σουλιώτισσες του παρελθόντος. Οι μεν απέθαναν ώστε να έχουν δικαίωμα στην αληθινή ζωή του μέλλοντος αιώνος, η δε κόπτεται για τη δικαίωση της στον φαύλο αιώνα του παρόντος.

  7. Μπράβο στο Αντίβαρο. Όσο για τους εθνομηδενιστές, κάποιος πρέπει να τους πει “σκληρόν υμίν προς κέντρα λακτίζειν” …

  8. @Ας πω κι εγώ τη θεωρία μου… Ούτε οι Σουλιώτισσες σκοτώθηκαν (δηλαδή νοιάστηκαν) για κάποια Ρεπούση του μέλλοντος ούτε η Ρεπούση κόπτεται (δηλαδή νοιάζεται) για κάποιες σουλιώτισσες του παρελθόντος. Οι μεν απέθαναν ώστε να έχουν δικαίωμα στην αληθινή ζωή του μέλλοντος αιώνος, η δε κόπτεται για τη δικαίωση της στον φαύλο αιώνα του παρόντος.

    Ωραίο!!!

    Περισσότερα: http://www.antibaro.gr/article/8422, Ἀντίβαρο

    http://orthodox-voice.blogspot.ca/

  9. Ευχαριστούμε. Εδώ απαντούμε με επιχειρήματα και πηγές. Χωρίς φανφάρες και κορώνες.

    Α.Στ.

  10. Φιλανθρωπηνός

    Πόσο σύμφωνω με βρίσκουν τα λόγια σου.
    Έυγε.

  11. γκρεμίστηκαν

    Περισσότερα: http://www.antibaro.gr/article/8422, Ἀντίβαρο
    ———————————————————–
    κάποιος ανεκδιήγητος δημοσιογράφος σε κάποια εφημερίδα που το παίζει ιστορικός το γκρεμίστηκαν το εξηγεί οτι τις γκρέμισαν οι τουρκοι …αρα ουδέν πρόβλημα.

  12. και πηδούν όλες οι κόρες με τσ’ αγκάλες ανοικτές,
    τραγουδώντας, ανθοφόρες, με τα τύμπανα κι εκειές.

  13. Οι εθελούσιες αυτοκτονίες γυναικών για να αποφυγουν τα βασανιστήρια και τον βιασμό κατ’εξακολούθησίν από συμμορίες Τούρκων είναι επίσης αποτυπωμένες στα άρθρα του Αμερικανικού τύπου της εποχής 1914-1923. Π.χ. στο βιβλίο της Sofia Kontogeorge Kostos, με τίτλο Before The Silence
    http://www.amazon.com/Before-Silence-Sofia-Kontogeorge-Kostos/dp/1607249995/ref=sr_1_1?s=books&ie=UTF8&qid=1370530169&sr=1-1
    στο οποίο η συγγραφέας έχει αναπαραγάγει άρθρα της εποχής,
    αναφέρονται ξεκάθαρα οι αυτοκτονίες των Ελληνίδων της Μ.Α. με σκοπό την αποφυγή της τέλεση των παραπάνω εγκλημάτων είς βάρος τους.

    Εἰναι ενδιαφέρον ότι μία γυναίκα αμφισβητεί την τέλεση ψυχολογικών και σωματικών βασανιστηρίων σε αιχμαλώτους γυναίκες (και παιδιά) εκείνης της εποχής. Επίσης είναι πιό ενδιαφέρον ότι εξηγεί την ύπαρξη αντιδράσεων στις δικές της θεωρίες με το επιχείρημα ότι εκείνη είναι…γυναίκα.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *