«Ἐξ ὅλων τῶν μερῶν τῆς παλαιᾶς Ἑλληνικῆς Αὐτοκρατορίας εἰς τάς ἐσχατιάς της αὐτάς συνήλθομεν τριακόσιοι, χθές μαθηταί τῶν Γυμνασίων καί σήμερον μαχηταί τῆς ἐλευθερίας. Μή ( =μήπως) τό αἷμα ἡμῶν προώρισται νά χαράξει τήν ὁροθετικήν γραμμήν τοῦ μέλλοντος ἑλληνικοῦ κράτους; (…) ἀλλ’ ἄν ἡμεῖς πέπρωται νά ἀποθάνωμεν ἐπί τῆς γῆς αὐτῆς, γράψατε σεῖς εἰς τήν ἐπιτύμβιον ἡμῶν πέτραν: «Ἐνταῦθα κεῖνται τριακόσιοι τῆς Νέας Σπάρτης, μή φροντίσαντες νά μᾶς εἴπωσιν οὐδέ τά ὀνόματά των»»