«…Ὅταν οἱ λαοί ἀποκόπτονται ἀπό τίς ρίζες τους καί τό παρελθόν τους, ἀδυνατοῦν νά κατανοήσουν τό παρόν. Ἄν θέλουμε νά πᾶμε μπροστά, ἔλεγε ὁ διανοητής Νοβάλις, θά πρέπει νά κοιτᾶμε καί πίσω. Ἡ παράδοση λειτουργεῖ ὡς δεξαμενή ἀντλήσεως πείρας, γνώσης, ἀξιῶν καί ἀρχῶν ἀναγκαίων στή διαμόρφωση κοινοτήτων μέ ὀργανωμένες δομές, πνευματική καί ἠθική συνοχή. Δυστυχῶς στήν ἐποχή μας ὑπάρχουν καί ὀπαδοί τῆς νεωτερικότητας πού ἀπορρίπτουν τό παρελθόν. Χαρακτηρίζοντας κάθε ἀναφορά σ’ αὐτό ὡς συντήρηση, ἐπιχειροῦν νά καταστρέψουν ὅ,τι ἀντιπροσωπεύουν οἱ ἐθνικές παραδόσεις, στήν ἀντοχή τῶν ὁποίων βασίζεται ἡ κοινωνική συνοχή καί συνακόλουθα ἡ διατήρηση τῆς ταυτότητας, ἡ ἐπιβίωση καί ἡ προοπτική ἑνός λαοῦ.»