«Στ’ αλήθεια, η βυζαντινή αυτοκρατορία δεν εξαφανίστηκε. Κομματιάστηκε σε χίλια κομμάτια, αλλά δεν αφανίστηκε από τους Τούρκους. Η ‘τουρκοκρατία’, όπως την ονομάζουν οι Έλληνες, δεν είναι παρά μια κακή στιγμή που πέρασε. Τα συντρίμμια της αυτοκρατορίας επιπλέουν, από τόπο σε τόπο, πιάνονται το ένα από το άλλο, επιπλέουν εδώ κι εκεί σε μάζες όλο και περισσότερο συμπαγείς, όσο η διάλυση των Τούρκων συντρίβει τα εφήμερα δεσμά, που είχαν συγκρατήσει επί τρείς αιώνες τους σκλαβωμένους πληθυσμούς. Να συγκροτήσουν αυτά τα σκορπισμένα νησάκια, να ξανακάνουν την ενότητα, αυτό είναι το τολμηρό όνειρο των Ελλήνων, των πλουσίων και των φτωχών, των μεγάλων και των ταπεινών.»