«Από τον Χοσρόη, τον τιμημένο μεταξύ των Θεών, δεσπότη και βασιλέα όλου του κόσμου και απόγονο του σπουδαίου Αρμάσδη, προς τον Ηράκλειο, τον ανόητο και ασήμαντο υπηρέτη μας. Δεν θέλησες να υποταχθείς σε εμάς, αλλά αποκαλείς τον εαυτό σου δεσπότη και βασιλέα. Ξόδεψες τον θησαυρό μου και σχημάτισες έναν στρατό από ληστές, δεν με αφήνεις σε ησυχία. Δεν κατέστρεψα τους Έλληνες λοιπόν; Και υποστηρίζεις ότι έχεις εμπιστοσύνη στον Θεό σου; Γιατί δεν έσωσε λοιπόν, την Καισάρεια και την Ιερουσαλήμ και τη σπουδαία πόλη της Αλεξάνδρειας από εμένα; Δεν γνωρίζεις ότι έχω καθυποτάξει και τη θάλασσα και τη στεριά; Μόνο την Κωνσταντινούπολη, λοιπόν, δεν θα μπορέσω να σβήσω από τον χάρτη; Παρ’ όλα αυτά, θα σε συγχωρήσω για όλες σου τις αμαρτίες. Σήκω, πάρε την γυναίκα σου και τα παιδιά σου και ελάτε εδώ. Θα σου δώσω κτήματα, αμπέλια και ελαιώνες από τα οποία θα μπορέσεις να ζήσεις.»