Πρόταση: Βασίλειος Μαρκεζίνης για Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης:

Sir Basil Markesinis

Θα μου επιτρέψουν οι αναγνώστες του Αντίβαρου να καταθέσω μία πρόταση για την επικείμενη εκλογή του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας στις αρχές του 2015.

Προτείνω την υποψηφιότητα του κ. Βασίλειου Μαρκεζίνη.

Το σκεπτικό μου είναι το εξής:

  1. θα ήταν μία «εξωστρεφής» επιλογή και όχι εσωστρεφής. Εσωστρεφής επιλογή είναι αυτή που προέρχεται από (μικρο)πολιτικές ζυμώσεις του κυρίαρχου πολιτικου συστήματος. Δηλαδή: να βρούμε αυτόν που θα μας φέρει τις 180 ψήφους και αν δεν τον βρούμε, ο οιοσδήποτε διαθέτει απόλυτη πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο εκλέγει τον δικό του. Ο κ. Μαρκεζίνης, αντίθετα με όλα αυτά, είναι εξωστρεφής επιλογή, δηλαδή

α. δεν προέρχεται από το υπάρχον πολιτικό σύστημα και δεν έχει συνδιαλλαγεί ποτέ μαζί του. Δεν ασχολήθηκε με την πολιτική (με τη στενή έννοια), και άρα δεν μοιράζεται τη φθορά του λεγόμενου «πολιτικού συστήματος»

β. προέρχεται από το εξωτερικό, δηλαδή ζεί και εργάζεται εκεί. Ο κ. Μαρκεζίνης είναι ένας άνθρωπος των γραμμάτων, με ευρεία παιδεία και έχει διδάξει σε 19 πανεπιστήμια του εξωτερικού, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται τα καλύτερα του κόσμου.

  1. περιβάλλεται από ένα σπάνιο διεθνές κύρος, ίσως μοναδικό για Έλληνα. Οι συνήθεις επιλογές για τη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας διαμορφώνονται από λόγους εσωτερικής κατανάλωσης. Το μεγαλύτερο λάθος αυτού του άξονα σκέψης είναι ότι παραβλέπει τον χαρακτήρα του Αρχηγού Κράτους. Ο Βασίλειος Μαρκεζίνης έχει κατακήσει τον αμέριστο σεβασμό πολλών διεθνών προσωπικοτήτων του εξωτερικού και διεθνών ηγετών. Είναι μέλος σε 8 Διεθνείς Ακαδημίες σε 7 χώρες (ΗΠΑ, Βέλγιο, Ελλάδα, Ολλανδία, Βρετανία, Γαλλία και Ιταλία) και έχει χριστεί Sir από την Βασίλισσα της Αγγλίας για το ακαδημαϊκό του έργο του. Δεν είναι κρυφό ότι πίσω από τα υψηλά φώτα της δημοσιότητας ζητούν τις συμβουλές του πολλές κυβερνήσεις του κόσμου (εντός και εκτός Ευρώπης) μέχρι και σήμερα. Γνωρίζει προσωπικά αρκετούς διεθνείς ηγέτες (πρώην και νυν) και θα διέθετε μία άνεση στην επικοινωνία μαζί τους. Αυτό εξ ορισμού τον απαλάσσει από το «επαρχιωτικά μειονεκτικό» βάρος που νιώθουν ορισμένοι Έλληνες πολιτικοί όταν ταξιδεύουν στο εξωτερικό, να φαίνονται κατά κάποιον τρόπο «με το ζόρι» ευχάριστοι και δεκτικοί απέναντι στους ξένους συνομιλητές τους. Το βάρος αυτής της νοοτροπίας των «καρφωμένων χαμογέλων στο πρόσωπο» το έχουμε πληρώσει ποικιλλοτρόπως και στην πράξη, αλλά και στον συμβολισμό. Ο Βασίλειος Μαρκεζίνης, αποτελεί αντίβαρο στην παρακμιακή πολιτική ατμόσφαιρα των τελευταίων ετών.
  1. διατηρεί αποστάσεις ασφαλείας από όλους τους εμπλεκόμενους πολιτικούς φορείς και το δημόσιο στίγμα του τα τελευταία χρόνια είναι η εθνική συμφιλίωση. Έχει επαφές με πολλά πολιτικά πρόσωπα και τον έχουν προσεγγίσει άνθρωποι από το σύνολο του πολιτικού φάσματος. Συνεπώς, διαθέτει την έξωθεν καλή μαρτυρία ως προς το σύνολο των πολιτικών σχηματισμών και αυτό συμβολικά είναι απαραίτητο συστατικό για το πρόσωπο του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας. Πέραν αυτού, ο δημόσιος λόγος του τα τελευταία χρόνια περιεστράφηκε γύρω από την ανάγκη αποκατάστασης της ομόνοιας σε πολιτικό επίπεδο. Είναι σαφές ότι αυτό το στοιχείο αποτελεί τον θεμέλιο λίθο της πορείας που πρέπει να πάρει η χώρα από δω και στο εξής. Είναι πολλά πράγματα που πρέπει να χτιστούν στην Ελλάδα και το κλίμα μίας ωμής και ανούσιας αντιπαράθεσης δεν βοηθά. Η πόλωση πρέπει να αμβλυνθεί.
  1. η άδολη και εύστοχη συνεισφορά του στον δημόσιο διάλογο τα τελευταία χρόνια ήταν πολύτιμη. Έχει γράψει δεκάδες βιβλία και ίσως εκατοντάδες άρθρα την τελευταία δεκαετία για την εξωτερική πολιτική, τα εθνικά θέματα, την άμυνα, την παιδεία, την πολιτική, την οικονομία, τις διεθνείς σχέσεις. Είναι εμφανές ότι η πένα του δεν εμφορείται από αγκυλώσεις, ούτε από ιδιοτελή συμφέροντα. Δεν αποσκοπεί πουθενά και απλώς καταγράφει έντιμα τις απόψεις του για να προσφέρει υπηρεσίες στην Ελλάδα. Εκτός αυτού, είναι επίσης προφανές ότι η ευρεία αντίληψη των γεωστρατηγικών υποθέσεων και η επιτυχής πρόβλεψη γεγονότων που ακολούθησαν αποτελεί εχέγγυο ότι θα συνεισφέρει με τη διορατική οπτική του σε μία διεθνή αναβάθμιση της Ελλάδας. Η απλή σύγκριση με το σύνολο σχεδόν των πολιτικών προσώπων ή όσων έχουν περίπου αυτοχριστεί υποψήφιοι για τον ίδιο θώκο, γέρνει συντριπτικά υπέρ του χωρίς καμία αμφιβολία.

Ο κ. Βασίλειος Μαρκεζίνης με δύο λόγια είναι: παρών στις εξελίξεις και καταθέτει την διορατική οπτική του στα πράγματα, είναι οικουμενικής αποδοχής ως προς το εσωτερικό πολιτικό τοπίο και συμβολίζει τη συμφιλίωση, χαίρει ενός αναμφισβήτητα πρωτόγνωρου σεβασμού από την πλευρά ξένων ακαδημαϊκών και ηγετών και τέλος σπάει την κοντόφθαλμη μικροπολιτική παζαριών που ακολουθεί συνήθως το πολιτικό σύστημα, η οποία αν μη τι άλλο προσβάλλει τον ίδιο τον θεσμό.

Ας μην πάει χαμένη λοιπόν αυτή η ευκαιρία μέσα στη δίνη σκοπιμοτήτων. Είναι πολύ σοβαρή υπόθεση το πρόσωπο στο ύψιστο αξίωμα της χώρας και ας του δοθεί η δέουσα προσοχή από τους εμπλεκόμενους. Οι πολιτικές συνθήκες όχι απλώς ευνοούν, αλλά και απαιτούν μία υπέρβαση των κριτηρίων επιλογής.

(3287) αναγνώσεις

30 comments

  1. Συμφωνώ με τα χίλια !!! Το είχα σκεφτεί και εγώ και το είχα κουβεντιάσει με πολλούς φίλους

  2. Θα είμαι πολύ περήφανος αν έχουμε πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας αυτόν τον ευγενή και πολύ άξιον άνθρωπο.
    Ας ανοίξουμε επιτέλους τα μάτια μας για να κάνουμε την σωστή επιλογή που θα ωφελήση την πληγωμένη Χώρα μας.

  3. Το να είσαι Sir μιας Βασίλισσας που όταν ήταν νέα, αρνιόταν να δώσει χάρη, και οδηγούσε τα αμούστακα παλικάρια της ΕΟΚΑ στην αγχόνη, είναι προσβολή και όχι τίτλος τιμής.

    Η μόνη χρησιμότητα της επιλογής θα ήταν για τον ξένο παράγοντα: θα έχουν ένα δικό τους άτομο, να μιλάνε και να τον κατευθύνουν. Γιατί αν νομίζετε ότι είναι Έλληνας, πείτε μου τι έκανε τόσα χρόνια για την πατρίδα -πέρα από το προβάλει τις ικανότητές του.

  4. Διαφωνώ με τον φίλτατο Ανδρέα Σταλίδη τις προθέσεις του οποίου εκτιμώ και σέβομαι. Ο Βασίλης Μαρκεζίνης όμως είναι μια από τις λαμπρότερες σύγχρονες προσωπικότητες. Αξίζει καλύτερη τύχη από το να γίνει τροχονόμος ενός ναυαγισμένου πολιτικού προσωπικού. Ο Πρόεδρος στερείται κάθε εξουσίας και όποιος αξιόλογος άνθρωπος καθίσει στην προεδρική καρέκλα θα ουδετεροποιηθεί. Έλληνες όπως τον ΒΜ καλό είναι να μείνουν στην εφεδρεία όταν μετά από λίγους μήνες λογικά θα έχουμε εξελίξεις που θα δημιουργήσουν ζήτηση προσωπικοτήτων υψηλών βαθμίδων για μεταβατική διακυβέρνηση. Μας κρατούν σε ημιθανή θέση με σωληνάριο, πραιτοριανοί υπογράφουν τα φιρμάνια μιας άγνωστης τεχνόσφαιρας που μας κατεδαφίζει, εκποιεί και εκμηδενίζει ενώ στήνεται ένα διαπαραταξιακό φάσμα εγχώριων εκτελεστών. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα έχουμε μεγάλες ανακατατάξεις και μεγάλες ζυμώσεις που θα δημιουργήσουν ένα πολύ διαφορετικό σκηνικό και την ανάγκη για μια αξιόπιστη μεταβατική διακυβέρνηση που θα διαπραγματευτεί με τους ξένους, θα συσπειρώσει τους Έλληνες γύρω από τις κοσμοθεωρίες τους, θα αποτρέψει συρρίκνωση της Επικράτειας που μας προσφέρει η διεθνής νομιμότητα, θα αποτρέψει παράδοση της Κύπρου στους Τούρκους και θα δρομολογήσει συνταγματικές αλλαγές (με Συντακτική Εθνοσυνέλευση) που θα αποκαταστήσουν την πολιτική κυριαρχία της πατρίδας μας. Ο ΒΜ είναι χρυσή εφεδρεία. Ας μην τον καταστήσουμε τροχονόμο των ναυαγισμένων εγχώριων καταστροφέων.

  5. Θαυμαζω και τιμώ τον καθ. Μαρκεζινη.
    Θεωρω οτι αποτελει την κορυφη των Ελληνων -γνωστων σε εμενα- ανδρων, στο παγκοσμιο. Συμφωνώ με τους επαινους του αρθρογραφου – εισηγητη.
    ΟΜΩΣ…
    Ακριβως για όλες αυτες τις προσδοκίες που ενσαρκωνει ο καθ. Μαρκεζινης, θεωρω οτι το Αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας θα ΒΛΑΨΕΙ τον ιδιο, και κατ’ επέκταση την Πατριδα.
    Γιατι;
    Γνωριζομε ολοι οτι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ειναι μια “διακοσμητικη θεση παροπλισμου”. Δεν εχει καμια άλλη Εξουσια επιβολης πλην της παραιτησης του και, δι’ αυτης, της επιβολης του “πολιτικου βασανου” εκλογης άλλου προέδρου.
    Ειναι μια θεση lose-lose για όποιον την καταλάβει. Αν παραμεινει θα υποστει δοκιμασίες εξεφτελισμου, αν παραιτηθει θα δοκιμασει την λαϊκη δυσαρεσκεια -και- υπο τα πυρά των γνωστων ΜΜΕ.
    Αποτελεσμα… η Πατριδα θα χασει, και στις δυο περιπτωσεις, το κορυφαίο “πολιτικο κεφαλαιο” που διαθετει, και καθενας μας θα χασει μια βαρυνουσα ελπίδα.

    θεωρω οτι ο καθ. Μαρκεζινης εχει όλα τα εχεγγυα για ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ της Ελλαδας, με μια κυβερνηση προσωπικοτητων (απολυτως εκτος του παροντος πολιτικου προσωπικου) Εθνικης Ενοτητας και μαλιστα με αυξημένες εξουσίες.
    Νομιζω -και ελπιζω- οτι, αν γινει επισημα προταση για ΠτΔ στον καθ. Μαρκεζινη, αυτός θα αρνηθει.
    καλησπέρα σας

  6. Αγαπητοί φίλοι,για όλους αυτούς τους παραπάνω λόγους που αναφέρονται στο άρθρο ΔΕΝ πρόκειται να επιλεγεί το όνομα του κυρίου Μαρκεζίνη για την θέση του ανώτατου πολιτειακού άρχοντα.
    Στην χώρα της μικρόνοιας και της μικροψυχίας τέτοιες “πολυτέλειες” είναι επικίνδυνες για το σύστημα.

  7. Και τι όφελος θα έχει αυτός; Ή μάλλον καλύτερα, και τι όφελος θα έχει η πατρίδα από αυτό στο κάτω κάτω; Η θέση του προέδρου είναι διακοσμητική και θα παραμείνει διακοσμητική.

    Μια άλλη πρόταση έχει ως εξής:

    Η δεξιά παράταξη στη χώρα αυτή τη στιγμή διαλύεται. Έχει χάσει την αξιοπιστία της και κατ’επέκταση την επαφή της με τον κεντρώο χώρο. Και αυτό ασχέτως του δελφίνου ή της δελφίνας που θα ακολουθήσει μετά τον Σαμαρά.

    Γιατί λοιπόν να μην ηγεθεί μιας νέας, ισχυρής κεντροδεξιάς ο Μαρκεζίνης στηριζόμενος από τα λίγα εναπομείναντα μεν, αλλα υγιή κομμάτια του κεντροδεξιού χώρου;
    Αλήθεια τι περιμένουν όλοι αυτοί άβουλοι και απαθείς τόσο καιρό μπροστά στον αστείο θίασο της σημερινής κυβέρνησης; Και για να πάμε παραπέρα, αλήθεια τι περιμένει και το μέρος της ελιτ της χώρας που έχει ακόμα πέντε δράμια μυαλό;

    Ο Μαρκεζίνης χρειάζεται ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙ τη χώρα, όχι να γίνει το pet του κάθε Τσίπρα ή όποιου άλλου πάρει μετά τον Σαμαρά για λίγους μήνες ακόμα την εξουσία μέχρι την οριστική κατάρρευση της χώρας.

  8. ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΜΕ ΕΝΙΣΧΥΜΕΝΕΣ ΑΡΜΟΔΙΩΤΗΤΕΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ, ΑΝ ΟΧΙ ΚΑΙ ΠΡΟΘΥΠΟΥΡΓΟΣ!!!

  9. Φίλε Ἁνδρέα,
    πῶς ἀκριβῶς θὰ παραμείνῃ συνεπὴς ὁ κ. Μαρκεζίνης, μὲ τὰ ὅσα ἔχει προτείνει καὶ πρεσβεύει, ἀποδεχόμενος πολιτικὲς ἀκριβῶς ἀντίθετες έκείνων;

    Τόσο στὰ μνημόνια, ἀλλὰ καὶ κυρίως, στὴν ἐξωτερικὴ πολιτική;

    Καὶ τότε δὲν θὰ καταστῇ καταγέλαστος διεθνῶς, χάνοντας ὅλο τὸ κῦρος του; Ἤ θὰ άρχίσῃ νὰ ἀναπέμπῃ κάθε νομοσχέδιο ἠ πράξη Βουλῆς, Υπ/Συμβουλίου κτλ;

  10. Δεν αμφιβάλλω για το γεγονός ότι αποτελεί μία εξέχουσα προσωπικότητα, αλλά ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι μια θέση η οποία επικυρώνει ειλλημμένες αποφάσεις και λίγο μπορεί να επηρεάσει συνεπώς και να βοηθήσει. Επιπλέον θα ήμουν εξαιρετικά επιφυλακτικός με πολιτικούς, επαγγελματιές ή μη, εισαγομένους. Όπως έχει δείξει η ιστορία, οι εισαγόμενοι πολιτικοί, ασχέτως αν ήταν ελληνικής καταγωγής υπήρξαν κατά κύριο λόγο εκτελεστικά όργανα ξένων κέντρων (εξαιρείται ο Καποδίστριας, ίσως και μερικοί άλλοι). Αυτό δε σημαίνει φυσικά ότι οι περισσότεροι εγχώριοι δεν ήταν επίσης. Ας μη εναποθέτουμε τις ελπίδες μας σε συγκεκριμένα άτομα. Τη λύση καλείται να δώσει ο καλός εαυτός μας.

  11. ΠΟΙΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΜΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΟΤΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΟΥΝ ΤΑ ΥΓΙΗ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΔΕΞΙΟΥ ΧΩΡΟΥ?
    ΠΩΣ ΟΡΙΖΕΤΑΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΧΩΡΟΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ,ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΖΩΗΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΤΟΥ?

  12. Μετα τη συνταγματικη αναθεωρηση του 1986 το αξιωμα του Προεδρου της Δημοκρατιας ειναι κενο περιεχομενου, αφου του αφαιρεθηκαν οι σημαντικες ρυθμιστικες αρμοδιοτητες που ειχε.

    Ο Προεδρος της Δημοκρατιας εχει πλεον μονο τελετουργικες, εθιμοτυπικες και τυποποιημενες αρμοδιοτητες. Βαζει μια τυπικη υπογραφη στους Νομους και τα Προεδρικα Διαταγματα, δινει τα ξιφη στους νεους αξιωματικους, καταθετει στεφανια, “προεδρευει” σε κηδειες και εορτες, εκφωνει πανηγυρικους λογους κλπ. Προκειται για μια πολιτειακη γλαστρα διακοσμητικου χαρακτηρα.
    Πιο ευγενικα, λεμε οτι ειναι “συμβολο ενοτητας των Ελληνων”(!)

    Δεν μπορει ουτε διαγγελμα να κανει στο Λαο, χωρις αυτο να εγκριθει προηγουμενως απο την Κυβερνηση, κατι που σημαινει οτι ειναι κυριολεκτικως υπο την ΚΗΔΕΜΟΝΙΑ του εκαστοτε Πρωθυπουργου, του Παντοδυναμου Κοινοβουλευτικου Δικτατορα της Χωρας.

    Και αφου δεν εχει καν το δικαιωμα να πει τη γνωμη του οπως ολοι οι Ελληνες, τοτε δεν ειναι ο Πρωτος, αλλα ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ πολιτης της χωρας.

    Το αξιωμα ειναι καλο για οποιον θελει μια αργομισθια 300.000 ευρω το χρονο.

    Συνεπως δεν εχει καμμια ιδιαιτερη σημασια ποιος θα εκλεγει Προεδρος.

  13. Ο πατερας του σερ Βασίλη, Σπυρος Μαρκεζινης ηταν αρκετα αντιφατικη προσωπικοτητα. Ικανοτατος τεχνοκρατης, ηταν ενας απο αυτους που εθεσαν τα θεμελια του οικονομικου θαυματος του 1950-1973. Αλλα που επισης δεν ειχε καθολου “εθνικες” θεσεις στο Κυπριακο, καθως οι κακες γλωσσες ελεγαν οτι ειναι ανθρωπος των Αγγλων.

    Ο γιος του εχει και αυτος τις αντιφασεις του.
    Ο σερ Βασιλης μοιαζει ευγενης, σοβαρος και μετρημενος ανθρωπος. Εχει εκφρασει ενδιαφερουσες θεσεις υπερ μιας στενης συνεργασιας με τη Ρωσια, ιδιως στο στρατιωτικο τομεα, πραγμα που ειχε εκνευρισει πολλους στο ελληνικο κατεστημενο.
    Αλλα κανει και πολλες “κακες παρεες” με τους ΣΥΡΙΖΑίους, και αυτο ειναι κακο. Πολυ κακο.

  14. Συμφωνώ με όλους σας ακόμα και με το κάπως απόλυτο του “Σαλονικιού” στον οποίο προτείνω την παρακάτω λύση. Είμαι μόνιμος κάτοικος και πολίτης ΗΠΑ και θέλω να ενημερώσω για όσους δεν γνωρίζουν ότι μία από τις προϋποθέσεις για να αποκτήσει κάποιος την “αμερικανική” (όπως λέγεται) υπηκοότητα, είναι να δηλώσει ρητώς ότι αποκηρύττει πλήρως και απολύτως κάθε υποταγή και πίστη σε οποιαδήποτε ξένο πρίγκιπα, ηγεμόνα, κράτος, ή κυριαρχία, όπου μέχρι τότε ανήκε ή ήταν πολίτης.

    Για όσους ενδιαφέρονται θα βρούν τον όρκο εδώ: http://www.uscis.gov/us-citizenship/naturalization-test/naturalization-oath-allegiance-united-states-america

    Υπό αυτή την έννοια αν ο κύριος Μαρκεζίνης θέλει να βάλει υποψηφιότητα για Πρόεδρος της Δημοκρατίας (αν θέλει φυσικά να ξεπέσει σε αυτό το επίπεδο) προϋπόθεση θα είναι προτού ορκιστεί να δηλώσει ρητά και προς πάσα κατεύθυνση συμπεριλαμβανομένου και του Βρεττανικού Στέμματος ότι αρνιέται τον τίτλο του Sir.

    Μεταξύ μας τώρα και σοβαρολογώντας, θεωρώ ότι ένας σοβαρός και μορφωμένος άνθρωπος όπως ο κος Βασ. Μαρκεζίνης, ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ να κάνει κάτι τέτοιο, ούτε καν θα μπει στον πειρασμό, ούτε καν να το σκεφτεί πρόκειται.

    Οπότε ας είμαστε πραγματιστές και ας αναζητήσουμε τον επόμενο!

  15. Αγαπητέ κ, Σταλίδη, γιατί επιθυμείτε να βάλετε αυτή την Προσωπικότητα στο “idle”;;;

    Συμφωνώντας με τους περισσότερους παραπάνω (και κυρίως με Ifestos και Beriev) ας περιμένουμε μήπως η Ιστορία του επιφυλάσσει μια πιο μάχιμη θέση.

  16. Συμφωνω με τον κ. Παναγιωτιδη. To Συνταγμα της Ελλαδας ειναι σαφες
    «τίτλοι ευγένειας ή διάκρισης ούτε απονέμονται ούτε αναγνωρίζονται σε Έλληνες πολίτες».¨(Αρ. 4, Παρ. 7). Η διαταξη υπαρχει σε ολα τα ελληνικα Συνταγματα απο το………1827. Αρα αν θελει να γινει Προεδρος, να ξεχασει τα……….. “Σερ”.

    Αλλα γιατι να θελει; Ειναι μια σημαντικη προσωπικοτητα, δεν ειναι……Παπούλιας. Αναγκη δεν εχει. Γιατι να δεχθει την Προεδρική αργομισθια, μονο και μονο για να κανει την πολιτειακη γλαστρα του κ. Σαμαρα, οπως τα κοριτσια στην εκπομπη της Ελενης Μενεγακη;

    στο πολιτικο οπως οι γλαστρες στις πρωινες εκπομπες;
    Μπορει κανεις να συμφωνει

  17. Νομίζω υπερβάλλουν όσοι επισημαίνουν ως αρνητικό τον τίτλο τιμής Σερ. Πρώτον αυτό που γράφει το Σύνταγμα είναι ότι το ελληνικό κράτος δεν απονέμει τίτλους ευγενείας. Το να δεχθεί ένας Έλληνας πολίτης τίτλο ευγενείας από άλλο κράτος προφανώς δεν είναι κακό. Όσο και αν διαφωνούμε με τη Βασίλισσα της Αγγλίας και τον ρόλο της στον αγώνα της Κύπρου, το γεγονός ότι ένα ξένο κράτος αναγνώρισε με την ύψιστη αυτή τιμή έναν άνθρωπο, έναν Έλληνα, είναι μοναδικό και ανεπανάληπτο και όποιος το αναφέρει ως αρνητικό μάλλον βγάζει δικά του απωθημένα αποτυχίας. Είμαι υπερήφανος που ένας Έλληνας κέρδισε αυτόν τον τίτλο και έτσι του αναγνωρίστηκε το έργο. Και είμαι αηδιασμένος που συμπατριώτες μου στέκονται σ’αυτό το πράγμα ως αρνητικό και αδυνατούν να χειροκροτήσουν έναν τίτλο τιμής. Πόση μιζέρια πια;

    Μακάρι να εισακουστεί η πρόταση από το πολιτικό σύστημα. Μακάρι να αποτελέσει κοινή πρόταση όλων των κομμάτων.

  18. “Αλλα κανει και πολλες “κακες παρεες” με τους ΣΥΡΙΖΑίους, και αυτο ειναι κακο.”

    Οι αριστεροί στην Ελλάδα γενικώς ήταν πιο μορφωμένοι και πιο έξυπνοι άνθρωποι από τους δεξιούς. Γι’αυτό άλλωστε παρ’ολο που έχασαν τον εμφύλιο πόλεμο κατάφεραν σήμερα να έχουν την εξουσία και να ελέγχουν όλους τους τομείς του κράτους μας.

    Δεν κάνει κακό λοιπόν να συναναστρέφεται κανείς με αριστερούς, μερικοί εκ των οποίων (οι πιο σοβαροί) θα ήθελαν παρα πολύ να ήταν …κεντρώοι (το πιασες το υποννοούμενο).

  19. Η πρώτη σοβαρή πρόταση που βλέπει το φως της δημοσιότητος. Γεννάται το ερώτημα εάν δέχθεί ο ίδιος. Υποθέτω πώς η μία και μόνη περίπτωση αποδοχής εκ μέρους του είναι όπως προταθεί από την πλειοψηφία των πολιτικών σχηματισμών. Με δεδομένη την συμπεριφορά της παρηκμασμένης πολιτικής “ελίτ” μέχρι και σήμερα (συμπολίτευσης/αντιπολίτευσης), η οποία επιβεβαιώνει την μαρτυρία του αμερικανού πρόξενου στην καταστροφή της Σμύρνης: “Ακόμα ένα πράγμα που έχει σημαντικά δυσχεράνει τους Έλληνες είναι η ολέθρια και διεφθαρμένη πολιτική τους. Είναι απίστευτο, μέχρι που μπορούν να φθάσουν οι Έλληνες πολιτικοί για να κρατήσουν το κόμμα τους στην εξουσία έστω για λίγες βδομάδες”, αμφιβάλλω εάν ακόμη και τούτες τις ιστορικές και κρίσιμες στιγμές της Πατρίδος δύνανται να υπερβούν τον μέτριο εαυτό τους. Είθε…
    Σπυρίδων Κ. Σούλης

  20. Συμφωνώ με την πρόταση.
    Μήπως είναι χρήσιμο ένα κείμενο με συλλογή υπογραφών
    υπερ αυτής της υποψηφιότητας;

  21. Ο Καθηγητής Βασίλης Μαρκεζίνης θα ήταν ιδεώδης πρόεδρος υπό μια πραγματικά Ελληνική κυβέρνηση.
    Δεν μπορώ όμως να διανοηθώ τί μπορεί να κάνει με πρωθυπουργό τον κ. Σαμαρά και ΥΠΕΞ τον κ. Βενιζέλο.
    Πιστεύω ότι απλά θα φθαρεί.
    Με όσες επιφυλάξεις διατύπωσα πολλές φορές για τον Μίκη Θεοδωράκη (αχρήστευση στην Σπίθα ότι καλύτερου διέθετε ο Ελληνισμός) πιστεύω ότι προέχει αυτό που έγραψε σήμερα:
    «Έντονους φόβους για το μέλλον της χώρας, αν δεν καταφέρει να ξεφύγει από τις «καταδυναστευτικές δεσμεύσεις» με τους πιστωτές της, έτσι ώστε «να εξακολουθήσουμε να είμαστε ελεύθεροι Έλληνες» εκφράζει, σε μια δήλωση-παρέμβαση που ανέβηκε σήμερα στην ιστοσελίδα του, ο Μίκης Θεοδωράκης. ……
    Σύμφωνα με τον κορυφαίο μουσικοσυνθέτη, «ακόμα και ο πιο δύσπιστος Έλληνας σήμερα έχει καταλάβει ότι οι πιστωτές μας δεν θέλουν να μας αφήσουν από τις δαγκάνες τους και για αυτόν τον λόγο η τρόικα θέτει όλο και πιο σκληρούς όρους. Γιατί η Ελλάδα είναι γι’ αυτούς “λαβράκι” και θέλουν να μας “τηγανίζουν” στον αιώνα τον άπαντα. Πρέπει να ξεφύγουμε από τα δόντια τους μια για πάντα, αν θέλουμε να εξακολουθήσουμε να είμαστε ελεύθεροι Έλληνες.
    http://www.zougla.gr/politiki/article/mikis-8eodorakis-na-ksefigoume-apo-ta-dontia-tis-troikas»
    Σχετικά παρατηρώ επίσης ότι ο εκάστοτε Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας δεν είναι κάτι ανεξάρτητο αλλά με περιορισμένες δυνατότητες δρα στο πλαίσιο της εκάστοτε πρωθυπουργικής δικτατορίας, πολλές φορές σύμφωνα με δεσμεύσεις του πριν εκλεγεί (πχ Στεφανόπουλος για σχέδιο Αννάν και άλλα, ο κ. Παπούλιας με ότι δείχνει η σημερινή κατάσταση κτλ). Και δεν νομίζω ότι ο Καθηγητής Μαρκεζίνης θα μπορούσε σήμερα να δεχθεί μνημονιακές δεσμεύσεις για να εκλεγεί.
    Και επίσης το προέχον σήμερα είναι να καταστεί δυνατόν να αποκτήσει η Ελλάδα μία πραγματικά Ελληνική Εθνική κυβέρνηση. Που αυτό δεν δείχνει προς το παρόν να είναι δυνατόν.
    Να ευχηθούμε μετά τις εκλογές, με τις διεργασίες που ίσως γίνουν, να αποκτήσουμε την κυβέρνηση αυτή με Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Καθηγητή Βασίλη Μαρκεζίνη.
    Εκλογή του υπό τις σημερινές συνθήκες δεν βλέπω ότι θα μπορούσε να συνεισφέρει στον τόπο και μάλλον θα παρέτεινε και την παρούσα ασφυκτική κατάσταση.
    Ευριπίδης Μπίλλης
    Τ. Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ

  22. Απλά είναι τα πράγματα .

    Ήρθε σήμερα μια καραβιά Αφρικανοί. 1000 επι τις οικογένειες τους : 5.000. (Το πρώτο ταξίδι το κάνουν μόνοι οι άντρες). Γεννήθηκαν 5.000 Έλληνες την ίδια μέρα; Ούτε καν 300.

    Με τέτοιες ποσότητες δεν γίνεται πλέον λόγος για ενσωμάτωση. Απλά οι Έλληνες θα γίνουν μια απο τις πολλές κοινότητες αυτής της χώρας, μια μειονότητα μάλλον. Finis Graeciae, χωρίς μια πιστολιά.

  23. Διαχειριστής: Ο υποψήφιος ευρωβουλευτής της ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ κ. Βασίλειος Λιάκος έστειλε το παρακάτω σχόλιο, το οποίο εγκρίνεται και παρατίθεται αυτούσιο για ανάγνωση. Όλοι έχουν δικαίωμα να παιανίζουν το επίπεδο αντίληψής τους και τα απωθημένα τους.

    Δεν έχω ξαναδιαβάσει πιό πονηρή πρόταση επι του θέματος. Τον ίδιον βέβαια δεν τον ρώτησε κανείς άν δέχεται, αλλά θα επικεντρωθώ στο εξής:
    “Πέραν αυτού, ο δημόσιος λόγος του τα τελευταία χρόνια περιεστράφηκε γύρω από την ανάγκη αποκατάστασης της ομόνοιας σε πολιτικό επίπεδο. Είναι σαφές ότι αυτό το στοιχείο αποτελεί τον θεμέλιο λίθο της πορείας που πρέπει να πάρει η χώρα από δω και στο εξής”
    Άν το κάνουμε λιανά, αυτό διαβάζεται ως εξής:
    “Θέλουμε έναν πρόεδρο που θα συνεχίση να υπογράφη αδιακρίτως ό,τι του δίνουν, και θα κάνη γαργάρα την ποθούμενη από τον Λαό κάθαρση από τους δυνάστες του”
    Αλλά αυτήν την λήθη την έχουμε ξαναζήσει και την έχουμε πληρώσει ακριβά (και συνεχίζουμε να την πληρώνουμε). Το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα είναι γνήσιο τέκνο αυτής της λήθης.
    Όχι κ.Σταλίδη! Τις πονηριές σου αλλού…
    Αυτό που έχει ανάγκη ο τόπος είναι, έναν Πρόεδρο, έστω αποδυναμωμένο, ο οποίος όμως θα έχη τα κότσια να συγκρουσθή με τους εχθρούς του λαού να τον εμπνεύση και να τον ξεσηκώση για να υπάρξη κάθαρση, και τιμωρία στο έγκλημα, στα εγκλήματα που έχουν διαπραχθεί κατά των Ελλήνων!

  24. Συμφωνώ απολύτως μαζί σου κ. Σταλίδη: κάποιοι απο εμάς βυζάξαμε από μωρά τα νάματα των ιερών και εθνικών παραδόσεών μας καί έχουμε ως απωθημένο τήν αποδέσμευση τής πατρίδος μας από νοοτροπίες καί καταστάσεις πού τήν έχουν καταστήσει προτεκτοράτο καί υποχείριο τών σκοτεινών δυνάμεων του κόσμου ετούτου, δια τών εδώ πάσης φύσεως προθύμων υπηρετών τους καί δή αυτών των λύκων οι οποίοι παρουσιάζονται μέ τήν μορφήν τού προβάτου.
    Υπό τήν έννοιαν αυτήν δε, είναι τιμή μας καί καμάρι μας καί τίτλος τιμής να δεχόμεθα τήν χλεύην τών ΝεοΤαξιτών εν οίς καί σύ επ’ εσχάτοις περιλαμβάνεσαι!

    Διαχειριστής: η αποθέωση της παράνοιας. Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου.

  25. Αναδημοσιεύουμε επιστολή που δημοσιεύθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2014 στην εφημερίδα Καθημερινή

    Ο Βασίλης Μαρκεζίνης

    Κύριε διευθυντά
    Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αν και έχει περιορισμένες ουσιαστικές αρμοδιότητες σύμφωνα με το ισχύον Σύνταγμα της χώρας, εξακολουθεί να είναι ο ανώτατος πολιτειακός άρχων της Ελλάδος. Πρέπει, ως εκ τούτου, να είναι αγαπητός στην πατρίδα μας ως συνετός και ακραιφνής Eλλην. Παράλληλα,το όνομά του να τιμάται και εκτός Ελλάδος για τα διεθνώς αναγνωρισμένα επιτεύγματά του. Eτσι, η συμμετοχή του στα συμβούλια κορυφής και οι επισκέψεις του σε άλλες χώρες θα δείχνουν την αληθινή εικόνα της πατρίδας μας. Ως τέτοιον υποψήφιο Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας τολμώ να προτείνω τον Βασίλη Μαρκεζίνη.

    Γεωργιος Τολης – Καρδιοχειρουργός

    Πηγή: http://www.kathimerini.gr/793378/opinion/epikairothta/politikh/grammata-anagnwstwn

    Επίσης, τρεις σύνδεσμοι για να γνωρίζουμε ποιος είναι ο επιστολογράφος

    http://news247.gr/eidiseis/synentefxeis/giwrgos_tolhs_o_kardioxeiroyrgos_poy_ekane_thn_prwth_metamosxeysh_kardias_sthn_ellada_mila_sto_news_247.2713966.html

    http://www.tovima.gr/books-ideas/article/?aid=125306

    http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%B5%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%A4%CF%8C%CE%BB%CE%B7%CF%82

  26. Θυμάμαι από τη διδασκαλία του Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου στη Νομική Σχολή του ΕΚΠΑ, ότι ο αείμνηστος καθηγητής μας Κων. Ευσταθιάδης μας έλεγε με έμφαση, για τη ποιότητα του προσώπου του εκάστοτε Υπουργού των Εξωτερικών, ότι θα πρέπει να έχει τέτοια προσωπικότητα ώστε να προσδίδει κύρος στον θεσμό και όχι, βέβαια, το αντίθετο. Ο κ. Βασ. Μαρκεζίνης είναι ο ΜΟΝΟΣ που μπορεί να προσδώσει ανυπέρβλητο κύρος όχι μόνο στον θεσμό του Προέδρου της Δημοκρατίας αλλά σ’ αυτήν την ίδια την Πατρίδα μας, που οι κυβερνώντες την κατήντησαν θλιβερό επαίτη, ενώ μπορεί να είναι και να γίνει η κορυφαία χώρα της Ευρώπης.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *