ΣΚΑΪ και 1821, δίδαγμα 1ο


Πολύ κουβέντα άρχισε ήδη στο διαδίκτυο για την νέα σειρά του Σκάϊ με
θέμα την Ελληνική Επανάσταση αλλά και την γένεση του Ελληνικού
Έθνους.  Προτού φυσικά συνεχίσω θα ήθελα να επισημάνω κάτι για τον τίτλο
του έργου: Αρχικά 
λεγόταν «1821, η γέννηση ενός έθνους-κράτους»(όπως στην έντυπη έκδοση του) και μετά άλλαξε στο «1821, η γέννηση ενός έθνους». Τώρα γιατί έγινε αυτή η αλλαγή, μόνο οι συντελεστές το γνωρίζουν. 


Τώρα, σε ότι αφορά την πρώτη εκπομπή, δύο είναι τα θέματα που μου έκαναν εντύπωση :
α)Ο ισχυρισμός «κατά πόσο  Έλληνες και Τούρκοι συμβίωναν ειρηνικά» ή η «ωραιοποίηση της Οθωμανικής διοίκησης.. Χαρακτηριστική φράση ήταν «γιατί
θέλησε να βλάψει ο γείτονας τον γείτονα;» ή ότι  οι « Τούρκοι τα πρώτα
χρόνια έφτιαξαν δρόμους, γέφυρες, νοσοκομεία, λουτρά, τζαμιά, αγορές».
Αλήθεια έφτιαχναν και νοσοκομεία το 1500;
β)Πότε γεννήθηκε και τι είναι το Ελληνικό Έθνος.
Ακούστηκαν διάφορες απόψεις αλλά εγώ θα μείνω στους Βερέμη και Τατσόπουλο υπενθυμίζοντας δύο παλιές τους απόψεις:

Ο μεν πρώτος υποστήριξε ότι «Το
νεοελληνικό έθνος είναι προϊόν μιας ιστορικής μετάλλαξης. Δεν θα
υπήρχαμε σαν έθνος, αν δεν είχε γίνει μέσα στο 19ο αιώνα με υβριδική
αναγέννηση
» («Βήμα Ιδεών», 7 Δεκεμβρίου 2007) και ο δεύτερος «
Το
ελληνικό κράτος ήταν πανσπερμία αν­θρώπων, γενών, ιδεών, γλωσσών, που
έπρεπε να μπουν σε ένα καλούπι και να φτιάξουν το ελληνικό έθνος
.»

Τις παραπάνω απόψεις τους δεν τις είδα να τις αναφέρουν και
καλό είναι μιας και μιλάνε για εθνική ταυτότητα και μάλιστα την
Ελληνική, να απαντήσουν ξεκάθαρα στην ερώτηση. Να ξεκαθαρίσουν ποιο
έθνος γεννήθηκε το 1821 και εάν είναι διαφορετικό και που με αυτό που
υπήρχε κατά την Τουρκοκρατία. Κλείνοντας θα ήθελα να βάλω ένα διδακτικό
απόσπασμα από το βιβλίο «
on defence of history» του Καθηγητή του Κέιμπριτζ Richard  J. Evans, όπου επισημαίνει:
«Πράγματι, στην πιο ακραία εκδοχή του μεταμοντερνισμού, η επίγνωση αυτού του προβλήματος(παραβίαση των ίδιων των αρχών, όταν εφαρμόζονται στον ίδιο)  οδηγεί
σε μια συνειδητή παιγνιότητα και αυθαιρεσία της γλώσσας, η οποία βρίθει
από λογοπαίγνια και μεταφορές, ασάφειες και διαφορετικές έννοιες
συνδεδεμένες με­ταξύ τους με υπόρρητες μεταμοντέρνες αποχρώσεις, με
αποτέλεσμα το ατέλειωτο παιχνίδι των σημασιών να αρχίζει στο εσωτερικό
του ίδιου του κειμένου
.
Στην πράξη όμως, ακόμα και οι πιο ακραίοι αποδομιστές δεν δέχονται ότι οι θεωρίες τους μπορούν πραγματικά να εφαρμοστούν στο δικό τους έργο. Αντίθετα, επιθυμούν να διατηρούν τη συγγραφική τους ταυτότητα και τον έλεγχο των ερμηνειών στις οποίες υπόκεινται τα δικά τους κείμενα.
Πράγματι, όπως είδαμε, όταν
χρησιμοποιούν τη δική τους τεχνική ορολογία, προβάλλουν απόλυτη αξίωση
στην ανάπτυξη μιας επιστημονικής μεθόδου ανάλυσης των κειμένων, για την
οποία πιστεύουν ότι έχει μεγαλύτερη εγκυρότητα από άλλες μεθόδους
.
Στην πράξη όμως,
τίποτε απ’ όλα αυτά δεν εμποδίζει κανένα να εφαρμόσει στους
μεταμοντέρνους συγγραφείς τις ίδιες έννοιες και μεθόδους που και οι
ίδιοι εφαρμόζουν στους άλλους. Άπαξ και ανοίξει η πνευματική πύλη προς τον καθολικό σχετικισμό, δεν μπορεί να κλείσει ξανά προς όφελος της μιας προνομιούχας θεωρίας έναντι της άλλης

 Ας
το λάβουμε υπόψη όταν συνεχίσουμε να βλέπουμε αυτήν την τηλεοπτική
σειρά, που αναθεωρεί το κορυφαίο  γεγονός της σύγχρονης Ελληνικής
ιστοριογραφίας.

http://akritas-history-of-makedonia.blogspot.com/2011/01/1821-1.html

.

 

(686) αναγνώσεις

2 comments

  1. Περίεργο που αναφέρεσαι στα λεγόμενα του κ. Evans μιας και εσύ το ίδιο κάνεις.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *