Διαρκής Ιερά Σύνοδος: Ανακοίνωση για τα θρησκευτικά – προειδοποίηση στον υπ. παιδείας κ. Αρβανιτόπουλο

Συνήλθε σήμερα Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2012, στην πρώτη Συνεδρία Της για τον μήνα Νοέμβριο η Διαρκής Ιερά Συνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπό την Προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.

Κατά την σημερινή Συνεδρία :

Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος επικύρωσε τα Πρακτικά της Εξουσιοδοτήσεως.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος ανέγνωσε Εισήγηση σχετικά προς το μάθημα των Θρησκευτικών. Συνοψίζοντας ανέφερε ότι :

«Το μάθημα των Θρησκευτικών πρέπει να διατηρή τον γνωστικόν και παιδαγωγικόν του χαρακτήρα. Θα εκφράζεται μέσα από μίαν ενιαίαν δομήν, με τρόπον επαγωγικόν, συμφώνως και με τα σύγχρονα παιδαγωγικά χαρακτηριστικά της ηλικίας και των μορφωτικών αναγκών. Δεν είναι δυνατόν να αποτελή απλήν συσσώρευσιν γνώσεων, ούτε να επιδιώκη προβολή μεταφυσικών και ιδεολογικών προεκτάσεων, ερμηνευτικών προσεγγίσεων η ακροβατισμών αλλά δια της διδασκαλίας θα επιδιώκεται η προβολή και αι συνέπειαι διαμορφώσεως ενός προτύπου ζωής, δηλαδή του πολιτισμού και της κοινωνίας.

Επί τη βάσει των συντεταγμένων αυτών θα πρέπει να διαμορφωθή εν πρόγραμμα, το οποίον θα ξεκινά και θα έχη ως επίκεντρον την ελληνορθόδοξον παράδοσιν του τόπου, επί τη βάσει του οποίου εξεφράσθη ως ήθος, και διεμορφώθη ως ζωή, και ως αύτη η παράδοσις απετυπώθη εις τα μνημεία του πολιτισμού μας.

Ἕκαστος μαθητής η μαθήτρια, ανεξαρτήτως της θρησκευτικής του ιδιοπροσωπείας, είναι απαραίτητον και πολύτιμον να γνωρίζη την θρησκευτικήν παράδοσιν του τόπου, ως πίστιν, λατρείαν, ζωήν, τέχνην και πολιτισμόν. Τούτος θα πρέπη να είναι ο πρώτος και βασικός κύκλος του μαθήματος.

Ο δεύτερος κύκλος θα αφορά τας μεγάλας χριστιανικάς παραδόσεις εκτός της Ορθοδοξίας, αι οποίαι συναντώνται εις τον ελλαδικόν χώρον και γενικώτερον εις τον κόσμον, όπως στοιχεία του Ρωμαιοκαθολικισμού και του Προτεσταντισμού.

Ο τρίτος κύκλος θα πρέπη να περιλαμβάνη ορισμένα στοιχεία από τα μεγάλα Θρησκεύματα και ιδίως όσα ενδιαφέρουν την ελληνικήν κοινωνίαν περισσότερον, δηλαδή, τας μονοθεϊστικάς παραδόσεις του Ιουδαϊσμού και του Ισλάμ, τον Ινδουϊσμόν και τον Βουδισμόν, προκειμένου εις επίπεδον γνωσιακόν οι διδασκόμενοι να αποκτήσουν “πείραν”».

Κατόπιν της ανωτέρω εισηγήσεως και της συζητήσεως που ακολούθησε, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος αποφάσισε :

1. Να ζητήσει να της αποσταλεί το υπό διαμόρφωση νέο Αναλυτικό Πρόγραμμα Σπουδών.

2. Να ζητήσει το μάθημα να εξακολουθήσει να ονομάζεται «Μάθημα Θρησκευτικών» και να είναι υποχρεωτικό.

3. Στις τάξεις της Β´ και Γ´ Λυκείου να υπάρχει δίωρη διδασκαλία του μαθήματος.

4. Για τον διορισμό των Καθηγητών του μαθήματος των Θρησκευτικών στην Εκπαίδευση, να προϋποθέτει και την «Συμμαρτυρία» του Επισκόπου της τοπικής Εκκλησίας.

Τέλος η Διαρκής Ιερά Σύνοδος έλαβε αποφάσεις σχετικά με τρέχοντα υπηρεσιακά ζητήματα.

 

 ============για το ίδιο θέμα================

 Κραυγή αγωνίας του Μητροπολίτη Σπάρτης

Την έντονη ανησυχία του εκφράζει προς τον Υπουργό Παιδείας, Δια βίου μάθησης και Θρησκευμάτων κ. Αρβανιτόπουλο, ο Σεβ. Μητροπολίτης Σπάρτης κ. Ευστάθιος.

Διαβάστε ολόκληρη την επιστολή:

Αγαπητέ μου κ. Υπουργέ,

Τα τελευταία χρόνια η ελληνική Πολιτεία με διάφορες πράξεις της η παραλείψεις της φαίνεται να μην εκτιμά στον πρέποντα βαθμό την ύψιστη αποστολή και την πολυσχιδή προσφορά στο Έθνος και στην κοινωνία της Ορθόδοξης Θεολογικής παιδείας, στο πλαίσιο μιας εκσυγχρονιστικής συμπόρευσης του σύγχρονου σχολείου με τις κυρίαρχες τεχνοκρατικές και υλιστικές, ήτοι αθεϊστικές επιταγές.

Μάλιστα, η μείωση των διδακτικών ωρών του μαθήματος των Θρησκευτικών στο «Νέο Λύκειο» και οι μηδενικές, αντίθετα μ’ άλλους κλάδους, προσλήψεις Θεολόγων καθηγητών κατά το τρέχον έτος, που έχουν ως συνέπεια θλιβερή σε αρκετά σχολεία να μη διδάσκεται το μάθημα η να «διδάσκεται» από εκπαιδευτικούς άλλων ειδικοτήτων, ερμηνεύονται και ως σταδιακή κατάργησή του από τα Αναλυτικά Σχολικά Προγράμματα.

Έχει επισημανθεί πλειστάκις ότι η αξία του μαθήματος των Θρησκευτικών δεν αποτελεί έναν μεμονωμένο, ανεδαφικό και παρωχημένο ισχυρισμό, αλλά γενικότερη πεποίθηση και ομολογία, που θεμελιώνεται σε πολλαπλά τεκμήρια.

Καταρχήν, το εν λόγω μάθημα προσφέρει στον ταλαιπωρημένο νέο τον κατελθόντα, σαρκωθέντα και ενανθρωπήσαντα Υιό και Λόγο του Θεού, που είναι «η οδός και η αλήθεια και η ζωή» (Ιω. 14,β).

Με τη συνεχή γνώση και εγκόλπωση της Αλήθειας ο άνθρωπος αποκτά την ακριβοθώρητη πραγματική ελευθερία.

Η ελευθερία αυτή μεταφράζεται πρωτίστως σ’ αποδέσμευση από το κράτος των εσωτερικών σωματικών και ψυχικών προσωπικών παθών και αδυναμιών, η οποία επιτρέπει και τη χειραφέτηση από εξωτερικές δοκιμασίες και καταπιέσεις, -που σήμερα πλεονάζουν.

Επιπλέον, ένας τέτοιος άνθρωπος, ελεύθερος, φύσει και θέσει ανήσυχος, γνώστης της αυθεντικής αλήθειας, του ορθού και του δικαίου μπορεί να νιώθει, αλλά και να εμπνέει σιγουριά, ασφάλεια, ελπίδα, όραμα, αισιοδοξία.

Μέσα στη σημερινή υλόφρονα κοινωνία της τεχνολογικής αποθέωσης, της βρώσης και της πόσης, του άκρατου υποκειμενισμού, της καχυποψίας, της αβεβαιότητας, του ψυχικού κενού ο πραγματικά ελεύθερος άνθρωπος γνωρίζει από που έρχεται, που καταφεύγει και που κατευθύνεται.

Η φυσική του οξύνοια, διαφωτιζόμενη από τη γνώση της Αλήθειας και διαποτιζόμενη από την αρετή της χριστιανικής αγάπης, δεν εκφυλίζεται σε πονηρία, κακία, μοχθηρία και αδικία, παράγοντες πολλών δεινών και αντικοινωνικών συμπεριφορών.

Αντίθετα, η φυσική ευστροφία ανυψώνεται σ’ ευφορία, σε καρποφορία, σε κοινωνική και εθνική προσφορά. Περαιτέρω, η εγγυημένη ασφάλεια και βεβαιότητα και η παραγωγή κοινωνικού έργου χαρίζουν ψυχική πλήρωση, χαρά, ευτυχία, ευφροσύνη, γαλήνη.

Ο Κύριος το λέγει σαφώς: «Ταύτα λελάληκα υμίν ίνα η χαρά η εμή εν υμίν η και η χαρά υμών πληρωθή»( Ιω. 15,11).

Γενικότερα, όπως ομολογούν κορυφαίοι θεράποντες της επιστήμης και της διεθνούς πολιτικής σκηνής, τα μηνύματα του Ευαγγελίου και της Ορθοδοξίας συντελούν στην επικράτηση αξιών και αρχών για τις οποίες δείχνουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον οι σημερινές προηγμένες κοινωνίες.

Σταχυολογούμε και μνημονεύουμε την υπερνίκηση των φυλετικών διακρίσεων, την κοινωνική δικαιοσύνη, την ελευθερία συνειδήσεως, την εξύψωση της γυναίκας, την ειρήνη, το δημοκρατικό φρόνημα, την οικολογική ευαισθησία, την αλληλεγγύη προσώπων και λαών κ. α.

Αυτές οι αξίες, που εισήχθησαν και δια της διαδόσεως του χριστιανικού πνεύματος, συμβάλλουν οπωσδήποτε και στην ενότητα των ευρωπαϊκών πολιτειών και στην ορθή παγκοσμιότητα.

Τελικά, η θρησκευτική σχολική παιδεία, εφόσον βέβαια έχει κατηχητικό και όχι θρησκειολογικό περιεχόμενο και παρέχεται από ορθόδοξους Θεολόγους με γνωστικά και πνευματικά προσόντα και χρηστό ήθος, συνεργεί στη διαμόρφωση ισορροπημένων πολιτών και της Ελληνικής Πολιτείας και της Ευρωπαϊκής Κοινοπολιτείας.

Τέτοιοι πολίτες δε θα αναζητούν σε ψυχοφθόρα και σωματοκτόνα κέντρα επίπλαστους παραδείσους και συγχρόνως θα είναι απαλλαγμένοι από επιθετικές συμπεριφορές και αντικοινωνικές τάσεις.

Επομένως, δεν είναι μόνο καθήκον, επιβεβλημένο και από το Σύνταγμα, αλλά και συμφέρον της Πολιτείας να ενισχύει το μάθημα των Θρησκευτικών και να σέβεται τον καθηγητή-δάσκαλο αυτού του μαθήματος, να τον υποστηρίζει, να αναγνωρίζει τη σοβαρότητα της αποστολής του και να τον αντιμετωπίζει ως ισότιμο με τους εκπαιδευτικούς των υπόλοιπων γνωστικών αντικειμένων.

Εκφράζοντας, για τους παραπάνω λόγους, την προσδοκία ότι η Ελληνική Πολιτεία, παρά τις ποικίλες συμπληγάδες, όχι μόνο δε θα υποβαθμίσει περισσότερο, αλλά θα ενδιαφερθεί ουσιαστικά για τη θρησκευτική αγωγή των νέων μας, την πεμπτουσία της διαπαιδαγώγησής τους, διατελώ,

Μετά τιμής και ευχών

+ Ο ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΣΠΑΡΤΗΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ

 

===========για το ίδιο θέμα=========

Ανακοίνωση συλλόγων Θεολόγων Ελλάδας

Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος στη συνεδρίαση της Δευτέρας 5 Νοεμβρίου 2012 ασχολήθηκε με το μάθημα των Θρησκευτικών.

Ενόψει της συνεδρίασης αυτής η Ολομέλεια των Συλλόγων Θεολόγων Ελλάδος εξέδωσε στις 2 Νοεμβρίου Ανακοίνωση – Ψήφισμα το οποίο επέδωσε προς τα μέλη της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος:

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΗΣ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑΣ ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ

Προς τη Διαρκή Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος
Αθήνα, 2 Νοεμβρίου 2012

Μακαριώτατε,
Σεβασμιώτατοι Άγιοι Αρχιερείς

Η Ολομέλεια των Συλλόγων Θεολόγων της χώρας, αποτελούμενη από τους εξής Συλλόγους: α) Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων, β) Σύνδεσμος Θεολόγων Μακεδονίας – Θράκης, γ) Παράρτημα Π.Ε. Θεολόγων Αγρινίου, δ) Παράρτημα Π.Ε. Θεολόγων Άργους, ε) Παράρτημα Π.Ε. Θεολόγων Βόλου, στ) Παράρτημα Π.Ε. Θεολόγων Καλαμάτας, ζ) Παράρτημα Π.Ε. Θεολόγων Καρδίτσας, η) Παράρτημα Π.Ε. Θεολόγων Κατερίνης, θ) Παράρτημα Π.Ε. Θεολόγων Κέρκυρας, ι) Παράρτημα Π.Ε. Θεολόγων Κορίνθου, ια) Παράρτημα Π.Ε. Θεολόγων Λαμίας, ιβ) Παράρτημα Π.Ε. Θεολόγων Λάρισας, ιγ) Παράρτημα Π.Ε. Θεολόγων Λευκάδας, ιδ) Παράρτημα Π.Ε. Θεολόγων Μυτιλήνης, ιε) Παράρτημα Π.Ε. Θεολόγων Πάτρας, ιστ) Παράρτημα Π.Ε. Θεολόγων Πύργου, ιζ) Παράρτημα Π.Ε. Θεολόγων Τρικάλων, ενόψει της επικείμενης συνεδρίασης της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, όπου πρόκειται να συζητηθεί το θέμα του προτεινόμενου Προγράμματος  Σπουδών για το Μάθημα των Θρησκευτικών, και με αφορμή  τη σοβαρή αναταραχή που έχει δημιουργηθεί στο εκκλησιαστικό και θεολογικό κόσμο, σχετικά με την επιχειρούμενη μετατροπή του Μαθήματος των Θρησκευτικών σε Μάθημα Θρησκειολογίας – Κοινωνιολογίας της Θρησκείας, μέσα από το προτεινόμενο Πρόγραμμα, τοποθετείται ως εξής:

1. Διαφωνεί με τη γενική κατεύθυνση και φιλοσοφία του Προγράμματος. Η γραμμή αυτή κατατείνει στη θρησκειολογική γνωσιολογία, καθώς και στην κοινωνική και ανθρώπινη όψη των θρησκειών, που περισσότερο αρμόζει σε Πρόγραμμα Σπουδών για το Μάθημα της Κοινωνικής Αγωγής του μαθητή (Κοινωνιολογία), παρά σε Πρόγραμμα Σπουδών για το Μάθημα των Θρησκευτικών.

2. Εκφράζει τη ριζική αντίθεσή της με την εκτός τόπου και χρόνου επιχειρούμενη μετατροπή του χαρακτήρα του Μαθήματος των Θρησκευτικών. Σε μια περίοδο όπου η χώρα μαστίζεται από εμφανή πνευματική κρίση -πέραν της οικονομικής- θα έπρεπε να γίνεται προσπάθεια ώστε να ανακαινιστούν στην ελληνική κοινωνία όλα εκείνα τα στοιχεία που συνιστούν την ταυτότητα, την ιστορία, τον πολιτισμό και τις πανανθρώπινες αξίες του ελληνικού λαού, μεταξύ αυτών και το πολυσήμαντο στοιχείο του ορθόδοξου χριστιανισμού.

3. Θεωρεί, σύμφωνα με τις θεμελιώδεις και γενικά αποδεκτές αρχές της παιδοψυχολογίας, ότι δεν είναιδυνατή μαθησιακά η συγκεχυμένη πρόσληψη τέτοιου είδους και τέτοιας ποσότητας θρησκειολογικών γνώσεων και πληροφοριών σε μαθητές 8 – 14 ετών. Είναι εμφανές ότι το Πρόγραμμα πάσχει σ’ ό, τι αφορά τη συγκεκριμένη παιδαγωγική πτυχή.

4. Διαπιστώνει ότι με το Πρόγραμμα δεν καλύπτεται η συνταγματική επιταγή για την ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης των μαθητών, όπως αυτή εξειδικεύεται στο θεμελιακό άρθρο 1 του Ελληνικού Εκπαιδευτικού Νόμου 1566/1985, που οριοθετεί ως ειδικότερο σκοπό οι μαθητές “να γίνονται ελεύθεροι, υπεύθυνοι, δημοκρατικοί πολίτες, να υπερασπίζονται την εθνική ανεξαρτησία, την εδαφική ακεραιότητα της χώρας και τη δημοκρατία, να εμπνέονται από αγάπη προς τον άνθρωπο, τη ζωή και τη φύση και να διακατέχονται από πίστη προς την πατρίδα και τα γνήσια στοιχεία της ορθόδοξης χριστιανικής παράδοσης” (ΦΕΚ Α’ 167/1985).

5. Κρίνει ως άστοχη, μεταξύ άλλων, τη βασική επιδίωξη του Προγράμματος “να χειραφετήσει το μαθητή από ό, τι ονομάζεται “πρόσδεση στο παρελθόν» (ΠΣ, σελ. 21) και «να οικοδομήσει λογικά τη θρησκευτική αγωγή των παιδιών και των εφήβων» (ΠΣ, σελ. 21), φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να χαρακτηρίζει το Χριστό “ως δάσκαλο, συνοδοιπόρο και οδηγό” (ΠΣ, σελ. 48) και ταυτόχρονα να Τον παραλληλίζει ισότιμα και ισάξια με τους “μεγάλους δασκάλους θρησκειών του κόσμου: Μωάμεθ, Κομφούκιο και Βούδα” (ΠΣ, σελ. 48), αποδομώντας Τον ως Θεάνθρωπο στη συνείδηση των μαθητών• ή φτάνοντας επίσης στο σημείο να καταγράφει ως Αγίους ανθρώπους, μεταξύ άλλων, το “Βούδα, Κομφούκιο, Μωάμεθ, Βισνού (Κρίσνα), Δαλάι Λάμα, Γκάντι και πολλά άλλα πρόσωπα, ιστορικά και μυθικά”, (ΠΣ, σελ. 57).

6. Σημειώνει με έμφαση τη διαφαινόμενη διάκριση και άνιση μεταχείριση σε βάρος των ορθοδόξων μαθητών. Την ώρα που επιχειρείται η μετατροπή του χαρακτήρα του Μαθήματος των Θρησκευτικών σε Θρησκειολογία – Κοινωνιολογία των Θρησκειών, σε όλα τα σχολεία της χώρας, στα σχολεία της Θράκης όπου φοιτούν μαθητές της μουσουλμανικής κοινότητας θα διδάσκονται αποκλειστικά τη Θρησκεία του Ισλάμ. Προσπερνάται στην περίπτωση αυτή, το προσφιλές σύνθημα της συντακτικής επιτροπής “θρησκευτικά για όλους”, που δήθεν αποτελεί το γνώμονα του Προγράμματος.

7. Θεωρεί απαράδεκτο και καταγγέλλει το γεγονός ότι, για μια τέτοιας μορφής και έκτασης επιχειρούμενη μετατροπή του χαρακτήρα του Μαθήματος των Θρησκευτικών δεν ζητήθηκε η γνώμη ούτε της Εκκλησίας, ούτε των Θεολογικών Σχολών, ούτε των Θεολογικών Ενώσεων της χώρας, πριν από τη σύνταξη του Προγράμματος. Αντίθετα, η συντακτική επιτροπή εξέφρασε δήθεν ενδιαφέρον για διάλογο μετά την ολοκλήρωση και πιλοτική εφαρμογή των Προγραμμάτων, εμπαίζοντας ευθέως μ’ αυτόν τον τρόπο το θεολογικό και εκκλησιαστικό κόσμο. Χωρίς τις απαραίτητες ζυμώσεις στο θεολογικό και εκκλησιαστικό κόσμο και κυρίως στον ίδιο το λαό, η αυταρχική επιβολή οποιουδήποτε Προγράμματος είναι αθέμιτη και καταδικασμένη να αποτύχει.

8. Εκφράζει την απορία της, γιατί η Εκκλησία της Ελλάδος δεν εξέφρασε μέχρι σήμερα επίσημα και στο πλαίσιο της ολομέλειας της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας την αυτονόητη ορθόδοξη τοποθέτησή της για την επιχειρούμενη μετατροπή του χαρακτήρα του Μαθήματος των Θρησκευτικών, παρότι κακοποιείται βάναυσα η διδασκαλία της και παύει να προβάλλεται στους μαθητές ο αγιοπνευματικός ρόλος της Πίστης στο Χριστό, ενώ παράλληλα το Ορθόδοξο Χριστιανικό Μήνυμα της Σωτηρίας απομυθοποιείται και υποβιβάζεται σε απλή θρησκειολογική πληροφορία.

9. Εκφράζει την πλήρη αντίθεσή της με τις απαράδεκτες δημόσιες τοποθετήσεις της συντακτικής επιτροπής, στις οποίες προβάλλονται παραπλανητικές ανακρίβειες και αποπροσανατολιστικές αναφορές, εμφανίζοντας ότι το Πρόγραμμα δήθεν έχει ορθόδοξο χαρακτήρα, ενώ παράλληλα εξαπολύονται πρωτοφανείς για ήθος θεολόγων -και δη πανεπιστημιακών- ύβρεις και απαξιωτικοί χαρακτηρισμοί, εναντίον όλων όσων ευλόγως διαμαρτύρονται και όσων ασκούν έγκριτη επιστημονική κριτική για την επιχειρούμενη μετατροπή. Δεν περιποιεί δε τιμή η αναφορά της συντακτικής επιτροπής σε  “στράτευση” εκκλησιαστικών προσώπων, η οποία υποτιμά και προσβάλλει την προσωπικότητα και τη βούληση πλήθους σεβασμίων Ιεραρχών και σημαντικών προσωπικοτήτων του σύγχρονου ορθόδοξου χριστιανισμού, που έχουν εκφράσει ελεύθερα τη διαφωνία τους στο Πρόγραμμα.

Μακαριώτατε,
Σεβασμιώτατοι Άγιοι Αρχιερείς

Εν κατακλείδι, δηλώνουμε πλήρως ικανοποιημένοι και συντασσόμαστε με την εκπεφρασμένη ορθοτόμο θέση της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου, κατά την αναγόρευσή του ως επιτίμου Διδάκτορος του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας:

“Έχομεν πεισθή ότι η χριστιανική θρησκευτική αγωγή συντελεί εις το να αποκτήση ο νέος ηθικάς αρχάς συμπεριφοράς” λέγει η Α.Θ.Π. ο Οικουμενικός Πατριάρχης, συμπληρώνοντας: “και αν ακόμη προσωπικώς δεν μετέχομεν της Χριστιανικής Ορθοδόξου Πίστεως, θα πρέπει να επικροτήσωμεν την διδασκαλίαν αυτής εις τα δημόσια σχολεία, ιδία κατά το ηθικόν μέρος αυτής, διότι εξ αυτής θα προέλθουν μεγάλα κοινωνικά οφέλη”(περιοδικό ΕΚΚΛΗΣΙΑ, αριθμός 9, Οκτώβριος 2005, σελ. 725).

Τέλος, ζητούμε από τη Διαρκή Ιερά Σύνοδο να παραπεμφθεί τυχόν απόφαση για το θέμα του Προγράμματος Σπουδών για το Μάθημα των Θρησκευτικών, λόγω της εξαιρετικής σπουδαιότητάς του, στην επόμενη Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας.

ΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΘΕΟΛΟΓΩΝ

α) ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ  ΘΕΟΛΟΓΩΝ
β) ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ Π.Ε. ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ – ΘΡΑΚΗΣ
γ) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Π.Ε. ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΑΓΡΙΝΙΟΥ
δ) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Π.Ε. ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΆΡΓΟΥΣ
ε) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Π.Ε. ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΒΟΛΟΥ
στ) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Π.Ε. ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ
ζ) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Π.Ε. ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ
η) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Π.Ε. ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ
θ) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Π.Ε. ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΚΕΡΚΥΡΑΣ
ι) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Π.Ε. ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΚΟΡΙΝΘΟΥ
ια) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Π.Ε. ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΛΑΜΙΑΣ
ιβ) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Π.Ε. ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΛΑΡΙΣΑΣ
ιγ) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Π.Ε. ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΛΕΥΚΑΔΑΣ
ιδ) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Π.Ε. ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ
ιε) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Π.Ε. ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΠΑΤΡΑΣ
ιστ) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Π.Ε. ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΠΥΡΓΟΥ
ιζ) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Π.Ε. ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΤΡΙΚΑΛΩΝ

 

 

(807) αναγνώσεις

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *