«Στον αρχαίο κόσμο, οι διδασκαλίες του Ιησού Χριστού άλλαξαν δραματικά κάποια από τα βάναυσα πρότυπα ηθικής και τα εξύψωσαν, σταμάτησαν τις βρεφοκτονίες, χειραφέτησαν σε μεγάλο βαθμό τις γυναίκες, κατάργησαν τη δουλεία, ενέπνευσαν φιλανθρωπικές οργανώσεις και οργανώσεις αρωγής, δημιούργησαν πολλά νοσοκομεία, ίδρυσαν ορφανοτροφεία και σχολεία. Κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους, ο Χριστιανισμός, σχεδόν από μόνος του, διατήρησε την κλασική λογοτεχνία ζωντανή με την ανατύπωση χειρογράφων, την οικοδόμηση βιβλιοθηκών, μίλησε για την αξιοπρέπεια της εργασίας και επέκτεινε το φως του πολιτισμού στους βαρβάρους στα σύνορα του τότε χριστιανικού κόσμου. Στη σύγχρονη εποχή, η χριστιανική διδασκαλία, όσο κι αν κάποιοι πιστεύουν το αντίθετο, προώθησε την επιστήμη, ενστάλαξε στην κοινωνία έννοιες πολιτικής, κοινωνικής και οικονομικής ελευθερίας, ενθάρρυνε τη δικαιοσύνη και παρείχε μια μοναδική πηγή έμπνευσης για θαυμάσια επιτεύγματα στην τέχνη, την αρχιτεκτονική, τη μουσική και τη λογοτεχνία.»