«Δεν γνωρίζω τίποτε πιο αηδιαστικό και πιο ψεύτικο από τις απόπειρες ορισμένων από σας να θεμελιώσουν και να δικαιώσουν χριστιανικά τον διεθνισμό. Εντούτοις ο Χριστιανισμός δεν μπορεί παρά να είναι εχθρικός στον διεθνισμό γιατί είναι αντίθετος στο πνεύμα της ανυπαρξίας,στην καταστροφή των συγκεκριμένων πραγματικοτήτων στο όνομα των αφαιρέσεων. Για τον Χριστιανισμό υπάρχει πρώτα η ψυχή του κάθε ανθρώπου,του λαού και της ανθρωπότητας. Αγνοεί ο,τι δεν έχει ψυχή. Μια αφαίρεση δεν μπορεί να έχει ψυχή. Ο χριστιανισμός καλεί στην αδελφότητα των λαών όπως και στην αδελφότητα των ανθρώπων. Όμως η αδελφότητα των λαών υποθέτει την ύπαρξη των λαών, των εθνικών προσωπικοτήτων, όπως η αδελφότητα των ανθρώπων υποθέτει την ύπαρξη ανθρώπων και ανθρωπίνων προσώπων. Η ρωσική μου αγάπη για τον Γάλλο, τον Άγγλο ή τον Γερμανό δεν μπορεί να είναι μια αγάπη για τον αφηρημένο άνθρωπο, τον άνθρωπο γενικά,δεν μπορεί παρά να απευθύνεται παρά στον Γάλλο, τον Άγγλο ή τον Γερμανό, σε ο,τι αυτός έχει ιδιαίτερα εθνικό, στην ατομική του εικόνα.»