<<Στέκουμαι μπροστά ἀπό τ’ ἀνάγλυφα τοῦ Παρθενῶνα καί νιώθω πώς τό μεγάλο μυστικό τῆς τελειότητας στή ζωή καί στήν τέχνη λέγεται: ἰσορρόπηση. Ἡ σάρκα ἐδῶ, στήν ἑλληνική τέχνη, δέν βάρυνε γιά ν’ ἀποχτήσει δύναμη, μήτε ἔγινε ἀνάλαφρη γιά ν’ ἀποχτήσει χάρη. Κατόρθωσε ν’ ἀλαφρώσει ἀκριβῶς ἴσια μέ τό σημεῖο ὅπου ἀρχίζει ἡ χάρη. Βρῆκε καί στάθηκε στό ἀόρατο στό γυμνό μάτι σύνορο, τῆς τέλειας ἰσορροπίας. Αὐτό εἶναι τό ἑλληνικό θαῦμα.>>.