«Όταν ξέσπασε ο σάλος για το βιβλίο της Ιστορίας της Στ΄ Δημοτικού και τα άλλα συναφή σαλογραφήματα, οι συγγραφείς και οι συνεργοί τους κατέφυγαν στο γνωστό καταφύγιο των δειλών: την ιδεολογία! Ότι τάχα αυτοί εκφράζουν την πρόοδο και οι επικριτές τους τη συντήρηση! Χρόνια λέγεται αυτό το ”παραμύθι για κουτά παιδιά”, που τους συντηρεί, διότι ευνοεί την ιδεολογικοποίηση της αμάθειας! Ο προοδευτισμός ήταν και είναι το άσυλο της αγραμματοσύνης. Συγγραφείς που δεν έχουν γράψει καμμιά σπουδαία εργασία, αναλαμβάνουν κατ’ ανάθεση τη συγγραφή σχολικών εγχειριδίων, με σκοπό να υπηρετήσουν κάποια θολά ιδεολογήματα και όχι την παιδαγωγική λειτουργία. Οπότε και η Ελληνική Ιστορία θυσιάζεται σαν νέα Ιφιγένεια στο βωμό ευτελών πολιτικών σκοπιμοτήτων.»