«[…] Εσμέν γαρ ούν ών ηγείσθε τε και βασιλεύετε Έλληνες το γένος, ως ή τε φωνή και η πάτριος παιδεία μαρτυρεί· Έλλησι δε ουκ έστιν ευρείν ήτις άλλη οικειοτέρα χώρα ουδέν μάλλον προσήκουσα ή Πελοπόννησός τε και όση δη ταύτη της Ευρώπης προσεχής των τε αύ νήσων αι επικείμεναι. Ταύτην γάρ δη φαίνονται την χώραν Έλληνες αεί οικούντες οι αυτοί εξ ότου περ άνθρωπι διαμνημονεύουσιν, ουδένων άλλων προενωκηκότων ουδέ επήλυδες κατασχόντες, ώσπερ άλλοι συχνοί εξ ετέρας μεν ωρμημένοι, ετέραν δε οικούσι κατασχόντες άλλους τε εκβαλόντες και αυτοί υφ’ ετέρων το αυτό έστιν ότε πεπονθότες, αλλ’ Έλληνες τήνδε την χώραν τουναντίον αυτοί τε αεί φαίνονται κατέχοντες και από ταύτης ορμώμενοι περιουσία οικητόρων ετέρας τε ουκ ολίγας κατασχόντες, ούτε ταύτην εκλιπόντες. Συμπάσης δε ταύτης της χώρας αυτή Πελοπόννησος ομολογείται τα πρώτα τε και γνωριμώτατα ενεγκούσα των Ελλήνων γένη, και από ταύτης ορμώμενοι τα μέγιστά τε και ενδοξότατα Έλληνες έργα απεδείξαντο.[…]»