Την Ρωμιοσύνη μην την κλαίς, -εκεί που πάει να σκύψει με το σουγιά στο κόκκαλο, με το λουρί στο σβέρκο, Να’ τη, πετιέται αποξαρχής κι αντριεύει και θεριεύει Και καμακώνει το θεριό με το καμάκι του ήλιου.