Γράφει ο Ευστάθιος Δαφνομήλης.
Μετά το εγκληματικό πλήγμα των Ουκρανών σε ρωσική παραλία όπου φονεύθηκαν λουόμενοι, η ρωσική απάντηση ήταν μαζικός βομβαρδισμός του Κιέβου με βαλλιστικούς πυραύλους.
Ο Ιρανός αναλυτής αναφέρει πως το αποτέλεσμα του πολέμου (που προκάλεσε και εξεβίασε το Ισραήλ) των ΗΠΑ με το Ιράν, είναι η εξάντληση των αποθεμάτων Patriot και THAAD και αυτό έχει επιπτώσεις για την Ουκρανία καθώς πλέον δεν μπορεί να αναχαιτίσει ούτε έναν ρωσικό βαλλιστικό πύραυλο όχι στο μέτωπο, αλλά στα μετόπισθεν, στην πρωτεύουσά της το Κίεβο.
Αν σε αυτή τη φάση τα αποθέματα είναι τόσο χαμηλά (και προβλέπεται να αναπληρωθούν σε τουλάχιστον 3 χρόνια από τώρα υπό κανονικές συνθήκες και όχι με πολέμους εν εξελίξει), πόσο σίγουροι μπορεί να είμαστε για ενισχύσεις σε περίπτωση που δεχθούμε επίθεση κι εμείς από γειτονική χώρα με δική της εγχώρια παραγωγή βαλλιστικών πυραύλων. Αν ο πυρήνας του ΝΑΤΟ (δηλαδή οι ΗΠΑ) αδυνατεί να καλύψει τις ανάγκες στην σφαίρα συμφερόντων κατ’ ενός αντιπάλου του ΝΑΤΟ, είναι βέβαιο πως θα αποφύγει να εμπλακεί για ζητήματα εντός ΝΑΤΟ ανάμεσα σε δύο κράτη.
Σημειωτέον, στο λογάριασμα της αξίας των συμμάχων, αυτήν την περίοδο κερδίζει πόντους αυτός που εμφανίζει αυτάρκεια, παραγωγικές δυνατότητες και κρατάει κλειδιά στρατηγικών περιοχών και συμμάχων (Συρία, Στενά Ελλησπόντου κ.λ.π.).
Δεν αρνείται κανείς την αξία της πολυστρωματικής άμυνας και την επιστέγαση αυτής με τα ισραηλινά συστήματα, όμως, η χώρα έπρεπε προ πολλού να έχει εξασφαλίσει την δική της αμυντική αυτάρκεια με συνεργασίες και αδειοδότηση για παραγωγή αμυντικών συστημάτων, πυραύλων ΑΑ άμυνας ή επιθετικών όπλων σε περίπτωση που πρέπει να επιδείξει αποτελεσματικά αντίμετρα.
