«Εἶναι ὅμως παρήγορον, ὅτι ἡ πρόοδος τοῦ Ἑλληνικοῦ γένους συμπίπτει ταῖς εὐγενεστέραις τῆς Εὐρώπης ἐποχαῖς καὶ τοῖς ἀνδράσιν ἐκείνοις, ὧν τὸ κλέος αἱ δέλτοι τῆς ἱστορίας θέλουσι διατηρήσῃ ἄφθιτον. Τὰ ὀνόματα φιλέλλην καὶ ἰδεολόγος, μισέλλην καὶ ὑλιστὴς δὲν διαφέρουσι πολὺ ἀλλήλων. Ὁ ὑλιστὴς ἐκεῖνος τῶν νεωτέρων χρόνων, ὅστις εἶπεν, ὅτι ὁ εἰσαγαγὼν εἰς τὴν Εὐρώπην τὰ γεώμηλα ὠφέλησε πολὺ πλέον τὸ ἀνθρώπινον γένος ἢ ὁ Ὅμηρος μετὰ τῆς Ἰλιάδος καὶ τῆς Ὀδυσσείας, ὁ ὑλιστής, λέγω, ἐκεῖνος καὶ οἱ ὀπαδοὶ αὐτοῦ δὲν δύνανται νὰ ἔχωσιν εὐγενῇ αἰσθήματα πρὸς λαόν, ὅστις ἠγνόησεν μὲν τὴν ὕπαρξιν τῶν γεωμήλων, ἀλλὰ τὸ ὅλον ἀνθρώπινον γένος ἀπὸ τῆς βαρβάρου αὐτοῦ διαιτήσεως μέχρι μεταφυσικῶν κόσμων ἀνεβίβασεν.»