του Ιωάννη Κουζίου, Πολιτισμολόγου, Istorikoxronologio facebook, Istorikoxronologio.blogspot.com Το παρόν άρθρο είναι αφιερωμένο στην επέτειο των 200 ετών από την απελευθέρωση του Ναυπλίου. Το 1822 ο πολεμικός αγώνας των...

Ιστορία: Αρχαιότητα

Ο λόγος των Κορινθίων στο συνέδριο της Πελοποννησιακής Συμμαχίας. Οι αντιδράσεις των Σπαρτιατών και τα πραγματικά αίτια του Πελοποννησιακού Πολέμου.

9 November, 2022

Του Ιωάννη Κουζίου, Πολιτισμολόγου, Istorikoxronologio facebook, Istorikoxronologio.blogspot.com Μετά το τέλος των Περσικών πολέμων η Αθήνα έγινε η κυρίαρχη πόλη-κράτος του Ελλαδικού χώρου. Μέσα σε πενήντα χρόνια (479 π.Χ.-...

Εκκλησία

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο στα πλαίσια των Ελληνοτουρκικών σχέσεων

25 October, 2022

Του Ιωάννη Δ. Κουζίου, Το Οικουμενικό Πατριαρχείο ή η Αγία και Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία, εδρεύει στην συνοικία Φανάρι της Κωνσταντινούπολης από το 1601. Σύμφωνα...

1830-Απελευθέρωση-Βαλκανικοί

Η Συνθήκη της Αδριανούπολης 14 Σεπτεμβρίου 1829 και η σημασία της για το Ελληνικό Ζήτημα

27 September, 2022

του Ιωάννη Κουζίου, Πολλοί υπερτονίζουν την αξία της ναυμαχίας του Ναυαρίνου, θεωρώντας της ως το στρατιωτικό εκείνο γεγονός που έσωσε την επανάσταση του 21 και...

1821-Επανάσταση

Η μάχη στα Δερβενάκια

14 September, 2022

26 ΙΟΥΛΙΟΥ 1822 Η ΜΑΧΗ ΣΤΑ ΔΕΡΒΕΝΑΚΙΑ του Ιωάννη Κουζίου Ιστορικού ερευνητή, Πτυχιούχου Ελληνικού Πολιτισμού ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΡΟ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ Το 1822 η επανάσταση βρίσκεται στο...

Stay Connected

Ρήση

“Ο εικοστός αιώνας δεν κατασκεύασε το ελληνικό πρότυπο. Ο Διαφωτισμός, η Αναγέννηση, ο Μεσαίωνας και οι Ρωμαίοι, με τη σειρά, έβλεπαν την τέχνη και τον πολιτισμό τους είτε ως υποστήριξη είτε ως αντίδραση εναντίον της ελληνικότητας. Ήταν ένα μέτρο από το οποίο δεν μπορούσαν να ξεφύγουν και το οποίο έβλεπαν ως ενιαία, αναγνωρίσιμη κληρονομιά που ήταν δική τους. Κάτι πρέπει να συνέδεε τόσο ανόμοιες κοινωνίες μέσα από βουνά, χιόνια και αιώνες του παρελθόντος. Κάτι εξηγεί το γιατί ένας Αμερικανός ή ένας Γερμανός που πιάνουν τώρα στα χέρια τους την Μήδεια ή την ιστορία του Θουκυδίδη αναγνωρίζουν αμέσως κάτι σύγχρονο, αν όχι κάτι που να απηχεί τη δική τους πολιτιστική εμπειρία, με ένα τρόπο που δεν ισχύει για τις θυσίες των Αζτέκων, την κινέζικη ποίηση, το Κοράνι ή τα ιερογλυφικά. Αυτό το κάτι – όχι φυλή αλλά πολιτισμός- είναι μια πολύ ασυνήθιστη παράδοση που αρχίζει με τους Έλληνες και παραμένει μαζί μας ακόμη και σήμερα” […] “Δεν έχουμε κατασκευάσει τη χίμαιρα ‘ελληνικότητα’ για να επικυρώσουμε τις δικές μας πολιτισμικές υποθέσεις. Μάλλον, κατά την έρευνά μας να ανακαλύψουμε γιατί είμαστε ό,τι είμαστε, συνεχώς ‘σκοντάφτουμε’ – στο χώμα, στην πέτρα, στα κείμενα, στα νομίσματα – πάνω σε αυτούς τους παράξενους κάποιους, αυτό το μοναδικό λαό που ονομάζεται ‘Έλληνες” Victor Davis Hanson & John Heath
“Ποιός σκότωσε τον Όμηρο;”, εκδόσεις “Κάκτος”, σε μετάφραση Ρένας Καρακατσάνη, σελ. 62 τέλος, 63 παρ.2.