Νικηφόρος Διαμαντούρος: κύκλοι πιέζουν να είναι ο πρωθυπουργός κοινής αποδοχής μετά τις εκλογές

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.

Αποκαλύπτουμε ένα «κοινό μυστικό» που κυκλοφορεί έντονα τις τελευταίες εβδομάδες στους πολιτικοδημοσιογραφικούς κύκλους των Αθηνών.

2c260fe4-2229-4e1a-a2ee-7952a0209862

Ο Νικηφόρος Διαμαντούρος δέχθηκε την πρώτη θέση στο ψηφοδέλτιο επικρατείας του Ποταμιού με την υπόσχεση ότι αυτός θα γίνει ο επόμενος πρωθυπουργός σε κυβέρνηση συνεργασίας μετά τις εκλογές.

Ταυτόχρονα, ασκούνται ασφυκτικές πιέσεις στα δύο μεγαλύτερα κόμματα, στον ΣΥΡΙΖΑ και στη Νέα Δημοκρατία.

Το όνομά του είναι πολύ γνωστό, ως Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής, μία πραγματικά πολύ υψηλή θέση στα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά πολύ λίγες πληροφορίες είναι ευρύτερα γνωστές.

Η πραγματικότητα είναι ότι έχει κάνει μία πολύ προσεκτική δουλειά στο υπόβαθρο,

Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο λοιπόν, κρίνουμε ότι θα πρέπει να γνωρίζουν οι Έλληνες ψηφοφόροι τις ιδεολογικές του καταβολές, το συγγραφικό του έργο, το στίγμα του και την οπτική του στα πράγματα. Η θέση του στα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν αρκεί.

Ο Νικηφόρος Διαμαντούρος είναι ένα από τα ελάχιστα πρόσωπα που διαμόρφωσαν το φιλοσοφικό και ιστορικό υπόβαθρο του πολιτικού ρεύματος, το οποίο ονομάστηκε «εκσυγχρονισμός» και το οποίο χρεώθηκε στον Κώστα Σημίτη. Υπήρξαν και άλλα πρόσωπα στο ίδιο περιβάλλον. Ο Νικηφόρος Διαμαντούρος αποτελούσε έναν από τους μέντορες του τέως πρωθυπουργού.

Στον ακόλουθο σύνδεσμο βλέπουμε κείμενά του και ομιλίες του από το 1992 στο «Αρχείο Σημίτη». Δυστυχώς, τα κείμενα δεν είναι όλα προσβάσιμα στο ευρύ κοινό.

Στα μέσα του 2000, όταν η περίοδος Σημίτη ήταν στην κορύφωσή της, έχοντας μάλιστα ήδη κερδίσει στο νήμα τη δεύτερη θητεία της, τον βλέπουμε να συμμετέχει (μαζί με τον Γ.Α.Παπανδρέου) στη συνεδρίαση της λέσχης Μπίλντερμπεργκ. Πρόσωπα που εκφράζουν το βάθος ορισμένων κυβερνήσεων καλούνται εκεί περιστασιακά για να δώσουν το στίγμα και την πορεία της χώρας στα σταθερά μέλη. Εδώ ο σύνδεσμος από τα επίσημα πρακτικά με όλους τους συμμετέχοντες όπως ανακοινώθηκαν.

Στις αρχές του 2003 διαβάζουμε την είδηση ότι με 293 ψήφους εξελέγη στη θέση του Ευρωπαίου Συνηγόρου του Πολίτη (Ombudsman). Αυτή είναι η γνωστότερή του ιδιότητα.

Θα σταχυολογήσουμε ορισμένους άξονες των παρεπόμενων του «εκσυγχρονισμού» και της σφραγίδας που άφησε στην ελληνική κοινωνία.

Ιδρυτική πράξη της περιόδου διακυβέρνησης Σημίτη ήταν η υπόθεση των Ιμίων και το «ευχαριστώ την κυβέρνηση των Αμερικανών», σε συνδυασμό με τη συμφωνία της Μαδρίτης, τα οποία όλα μαζί εγκαινίασαν τον όρο «γκρίζες ζώνες» στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και στις διπλωματικές μάχες που ακολούθησαν την περίοδο αυτή του 1996/97. Επακόλουθο αυτής της περιόδου ήταν η παράδοση Οτσαλάν τον Φεβρουάριο του 1999 στις Τουρκικές αρχές από την ελληνική πρεσβεία στην Κένυα.

Μετά το 2000, οι άνθρωποι του περιβάλλοντος Σημίτη ανέβασαν στροφές σε έναν εσωτερικό πόλεμο αξιών με την αφαίρεση του θρησκεύματος από τις αστυνομικές ταυτότητες και την περίφημη συνέντευξη του Μιχάλη Σταθόπουλου, ο οποίος λειτούργησε ως αφέτης μίας επιθετικής πολιτικής του κράτους εναντίον της Εκκλησίας σε μία πλειάδα θεμάτων. Η επιθετική αυτή πολιτική σταμάτησε λίγο μετά, λόγω των αντιδράσεων που προκλήθηκαν, όμως το υπόβαθρο είχε αρχίσει να χτίζεται από τότε.

Αργότερα, συλλήβδην όλοι οι άνθρωποι του εν λόγω περιβάλλοντος συμμετείχαν στις διαπραγματεύσεις και στη συγγραφή, αλλά στο τέλος και στη δημόσια υπεράσπιση του Σχεδίου Ανάν για τη λύση του Κυπριακού. Μία λύση, η οποία κατόπιν του εκκωφαντικού ΟΧΙ του Κυπριακού λαού θεωρήθηκε άδικη ακόμα και από διεθνείς παράγοντες που προσπαθούσαν να την επιβάλλουν.

Στον χώρο της παιδείας, είναι γνωστό ότι η κυβέρνηση Σημίτη παρήγγειλε τη συγγραφή περίπου 150-200 σχολικών εγχειριδίων, τα οποία αργότερα γράφτηκαν, έγιναν αποδεκτά από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, και έγιναν δεκτά από την κυβέρνηση του Κ. Καραμανλή και της Νέας Δημοκρατίας να εισαχθούν στα σχολεία της χώρας. Ένα από αυτά ήταν το περιβόητο βιβλίο Ιστορίας της Στ’ Δημοτικού. Στην ύλη αυτών των βιβλίων γλώσσας των σχολικών αυτών εγχειριδίων συμπεριελήφθηκε μέχρι και κείμενο του ιδίου του Κώστα Σημίτη (βιβλίο Γλώσσας Γ Γυμνασίου). Ο συνεργάτης του Αντίβαρου δάσκαλος Δημήτρης Νατσιός έχει ασχοληθεί εκτενώς στην αρθρογραφία του με τα σχολικά εγχειρίδια αυτής της περιόδου.

Ο χώρος της Ιστορίας ήταν προνομιακό πεδίο για τον ίδιο τον Νικηφόρο Διαμαντούρο. Το πόνημά του «Οι απαρχές της συγκρότησης του σύγχρονου κράτους στην Ελλάδα 1821-1821», το οποίο αν δεν κάνω λάθος ήταν το αντικείμενο της διδακτορικής του διατριβής, εκδόθηκε το 2002. Το βιβλίο αυτό δέχθηκε τη σκληρή κριτική του Κωστή Παπαγιώργη στο Άρδην τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους (το άρθρο βρίσκεται και εδώ) από την άποψη ότι ευνοεί την ανάγνωση της ιστορίας από τη σκοπιά των «εκσυγχρονιστών» (εκείνης της εποχής).

Όπως γράφει ο Ραφαήλ Καλυβιώτης, συνεργάτης του Αντίβαρου σε πρόσφατο άρθρο για τον Νικηφόρο Διαμαντούρο, (στο άρθρο θα βρείτε και μία σύνοψη σε άλλο σύγγραμά του σχετικά με τη «μεταρρυθμιστική» και «παρωχημένη» παράδοση στην Ελλάδα):

Πυρήνας της «εκσυγχρονιστικής» ιδεολογίας είναι η αντίληψη ότι το Έθνος είναι ένα τεχνητό κατασκεύασμα των Δυτικών Κρατών επέκεινα της περιόδου της Γαλλικής Επανάστασης και όχι κάτι προϋπάρχον. Άρα, για αυτούς το νεολληνικό Έθνος δεν προϋπήρχε της Γαλλικής Επανάστασης. Κατά αυτόν τον τρόπο, το «εκσυγχρονιστικό» ρεύμα προσπάθησε με επίμονο τρόπο να ταυτίσει τον Πατριωτισμό με τον εθνικισμό, τον σωβινισμό και τον ρατσισμό. Πιστεύει δε και στον «φεντεραλισμό», την δημιουργία δηλαδή «ευρωκράτους» χωρίς σύνορα και στην μετατροπή των Εθνών – Κρατών σε νομαρχίες.

Δεν είναι περίεργο λοιπόν, αυτό που κατήγγειλε ότι συνέβαινε στα χρόνια της περιόδου Σημίτη, ο τέως κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών κ. Εμ. Μικρογιαννάκης. Το κατήγγειλε στην ημερίδα του Αντίβαρου για το βιβλίο της Ιστορίας της Στ’ Δημοτικού τον Μάϊο του 2007. Είπε λοιπόν ο κ. Μικρογιαννάκης (ηχητικό) ότι στη συγκεριμένη σχολή υπήρχαν 2 θέσεις για υποτροφίες στην Ιστορία με θέμα την ελληνική επανάσταση. Τότε, έφυγε ο ίδιος για ακαδημαϊκή άδεια στην Κίνα (όπου θα δίδασκε) και όταν επέστρεψε διαπίστωσε ότι υπήρχε λίστα με 200 υποψήφιους διδάκτορες! Συνειδητοποιήσε ότι επρόκειτο για ένα φυτώριο ιστορικών, οι οποίοι θα άλωναν, στην κυριολεξία, τα πανεπιστημιακά τμήματα Ιστορίας όλης της χώρας, το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο και άλλες θέσεις με σκοπό να εμπεδωθεί από την κοινωνία μία συγκεκριμένη ιστορική ανάγνωση των πραγμάτων. Βεβαίως, δεν σημαίνει ότι όλοι αυτοί ακολούθησαν τη συγκεκριμένη γραμμή, όμως η γενική κατεύθυνση είχε δοθεί.

Μέσα σ’ αυτό το κλίμα, δεν είναι περίεργο ότι ο Νικηφόρος Διαμαντούρος είναι πρώτος υποψήφιος στη λίστα επικρατείας του Ποταμιού, στέλεχος του οποίου και εισηγητής της αναθεώρησης του Συντάγματος είναι ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου κ. Σταύρος Τσακυράκης, ο οποίος στη σχετική πρότασή του, πέραν του κόπου του και της αξιοπρόσεκτης εργασίας του για το ίδιο θέμα, εκπλήσσει τους αναγνώστες με τις ρηξικέλευθες προτάσεις, 1ον, να καταργηθεί το προοίμιο του Συντάγματος (το οποίο υπάρχει ανελλιπώς από το πρώτο ως το τελευταίο), 2ον, να καταργηθεί η λέξη «έθνος» στο άρθρο ένα διότι «προκαλεί σύγχυση και παρερμηνείες» και 3ον, να καταργηθεί ολόκληρο το άρθρο 3 (περί σχέσεων εκκλησίας-κράτους) χωρίς καν να προτείνει οτιδήποτε για την αντικατάστασή του!

Όλα αυτά τα αναφέρουμε με σκοπό, όπως γράφτηκε πιο πάνω, να γνωρίζουν οι ψηφοφόροι το περιβάλλον και το υπόβαθρο του προτεινόμενου ως υποψήφιου πρωθυπουργού σε μία κυβέρνηση συνεργασίας την επόμενη Δευτέρα.

(1850) αναγνώσεις

3 comments

  1. Ο Συνήγορος του Πολίτη, οι διάφορες ανεξάρτητες αρχές, οι αυτονομημένες γενικές γραμματείες, οι ΜΚΟ, οι περίεργα ημιαυτόνομες περιφέρειες και τα λοιπά “εξωτικά” φρούτα, είναι στην πραγματικότητα η πλήρης εφαρμογή του κινήματος των Δικαιωματιστών και της επιλογής του Κρατος Δικαίου αντί της Δημοκρατικής Πολιτείας.
    Περιγράφηκαν σαφώς από Χάγιεκ – Φρήντμαν στις αρχές της δεκαετίας του 70 και εκτοτε εφαρμόσθηκαν από τους νεοφιλελεύθερους μηχανισμούς όπου δει.
    Στην χώρα μας εφαρμόσθηκαν κυρίως απο το μεταπαπανδρεικό πασοκ και απο την αναθεωρητική αριστερά, μαζί με όλες της παραφυάδες της σε χώρους αναρχοαυτόνομους αλλά και σε δήθεν οικολογικά κινήματα.
    Δυστυχώς οι συντηρητικοί πολίτες της χώρας μας δεν αντέδρασαν, κυρίως γιατί η ΝΔ δεν τους κινητοποίησε.
    Τελευταία προσπάθεια ήταν αυτή του προηγούμενου Αρχιεπισκόπου κ. Χριστόδουλου με το θέμα του θρησκεύματος στις ταυτότητες.
    Ο κ. Καραμανλής παρόλο που στάθηκε κοντά του ηθικά και επικοινωνιακά δεν αξιοποίησε τον μεγάλο αριθμό υπογραφών και να απαιτήση δημοψήφισμα.
    Πολύ πιθανά θα είχε πετύχει πτώση της κυβέρνησης Σιμίτη πρίν απο το 2000 και μη συμμετοχή μας στην ΟΝΕ.
    Πολύ αργότερα, κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Σαμαρά, έγινε φανερό ότι και η ΝΔ έχει αλλωθή από τους νεοφιλελεύθερους.
    Εχει χάσει έτσι το δικαίωμα να ηγείται των συντηρητικών πολιτών.

  2. Οπωσδήποτε και κύκλοι υπερατλαντικοί έχουν κάθε λόγο να προωθούν τον πρώην Έλληνα και Ευρωπαίο Συνήγορο του Πολίτη, καθότι είχε επίσης στο παρελθόν μακρά θητεία στο ελληνοαμερικανικό εκπαιδευτικό ίδρυμα, το λεγόμενο και Αμερικανικό Κολλέγιο Αθηνών…

  3. Πολύ φοβούμαι ότι στην υποτιθέμενη νέα για 2η φορά κυβέρνηση αριστεράς ΥΠΕξ θα είναι η τουρκοφιλέστερη από όλους στο ΣΥΡΙΖΑ και η φανατικότερη του σχεδίου Ανάν Σια Αναγνωστοπούλου. Εξάλλου στο χθεσινοβραδινό(20/9/2015) περίπατο του Τσίπρα στην πλατεία Κλαυθμώνος δενήταν καθόλου τυχαίος ο εναγκαλισμός της και τα φιλιά με τον Αλέξη και μετά χάθηκε στο σκοτάδι. (μπορείτε να δείτε πλάνα για να το πιβεβαιώσετε) : τι θελω να πώ :ότι η (ειρηνική) παράδοση της Ελλάδας, της Θράκης και της Κύπρου στην Τουρκία είναι θέμα εβδομάδων και πολύ φοβάμαι επίσης ότι ο Τσίπρας (μάλλον θα αναγκαστεί ή και θα το κάνει σκόπιμα) να γίνει Σημίτης αλλά Ιμία εκτ΄ςο το υότι θα παραδώσει την Ελλάδα στοςυ χιλιάδες πρόσφυγες οι οποίοι και θα εγκλωβιστούν εδώ. Ελλάδα τέλος

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *