Η Aλωση της εθνικης μας ταυτοτητας

Στις 29 Μαίου κάθε χρόνο τιμούμε αυτούς που αγωνίσθηκαν και έπεσαν υπέρ Πίστεως και Πατρίδος στα τείχη της Βασιλεύουσας το 1453. Θυμόμαστε την υπερήφανη απάντηση του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου προς τον Μωάμεθ τον Πορθητή, μία απάντηση που έρχεται να προστεθεί στη χορεία των πολλών ΟΧΙ του Ελληνισμού. Και διδασκόμαστε από τα γεγονότα μετά την Άλωση. Για να γίνει η Ιστορία δίδαγμα για το παρόν και το μέλλον πρέπει να μαθαίνουμε από τα παθήματα του Γένους και να αντλούμε δυνάμεις από τις ζωογόνες πηγές που κράτησαν όρθιους τους προγόνους μας. Που τους βοήθησαν να μην τουρκέψουν. Οι δυνάμεις αυτές, οι οποίες διατήρησαν την εθνική ταυτότητα και το αντιστασιακό πνεύμα των Ελλήνων, ήσαν η Ορθόδοξη Εκκλησία, η αγάπη για την Παιδεία και τα γράμματα, η Μεγάλη Ιδέα, η συνείδηση της συνέχειας και της διαχρονικότητας του Ελληνισμού, η αλληλεγγύη, ο θεσμός των κοινοτήτων, το εμπορικό μας δαιμόνιο. Όπως γράφει ο αείμνηστος Βρετανός Βυζαντινολόγος Στήβεν Ράνσιμαν: «Κατά τη διάρκεια της δουλείας η Ορθόδοξη Εκκλησία ήταν ο παράγοντας που διαφύλαξε τον Ελληνισμό. Αλλά και χωρίς την ηθική δύναμη του Ελληνισμού πιθανόν η Ορθοδοξία να είχε μαραζώσει» (στον επίλογο του βιβλίο του «Η Μεγάλη Εκκλησία εν αιχμαλωσία»).

Κατά τις τελευταίες δεκαετίες οι πνευματικές αυτές δυνάμεις, τα πολύτιμα εφόδια του Έθνους, πλήττονται και χλευάζονται από θορυβώδεις μειοψηφίες. Είτε στο όνομα του μαρξιστικού υλισμού, είτε χάριν της αποτυχημένης σε όλη την Ευρώπη πολυπολιτισμικότητας, είτε στον βωμό μιας νεοφιλελεύθερης και ισοπεδωτικής παγκοσμιοποιήσεως, η Πίστη μας, η γλώσσα μας, η Ιστορία μας, οι παραδόσεις μας και το αγωνιστικό μας πνεύμα υπονομεύονται συστηματικά και μάλιστα στις διάφορες βαθμίδες της Παιδείας. Η πλειοψηφία των εκπαιδευτικών μας ανθίσταται, αλλά τα σχολικά βιβλία στις περισσότερες περιπτώσεις καλλιεργούν την αδιαφορία προς κάθε τι χριστιανικό και ελληνικό. Η Ιστορία γράφεται από αυτές τις μειοψηφίες με στόχο να μην δυσαρεστήσουμε τους Τούρκους. Για τα Θρησκευτικά γίνεται προσπάθεια να αποκοπούν από τη μάνα μας, την Ορθοδοξία, και να μετατραπούν σε έναν πολυπολιτισμικό χυλό που θα ονομάζεται «θρησκειολογικό μάθημα». Η γλώσσα των νέων μας αποτελείται από ένα φτωχό λεξιλόγιο. Ο θεσμός της οικογένειας χάνει την ιερότητά του και τείνει να αντικατασταθεί από σύμφωνα συμβιώσεως ατόμων διαφορετικού ή του ιδίου φύλου, τα οποία οδήγησαν άλλες κοινωνίες στον αλκοολισμό και στα ναρκωτικά. Η ιστορική συνέχεια του Ελληνισμού αμφισβητείται από βιβλία και τηλεοπτικά ντοκιμαντέρ, ενώ η τουρκολαγνεία επιβάλλεται μέσω τηλεοπτικών σειρών!

Μετά την Άλωση της Πόλης ο Ελληνισμός επιβίωσε με κρυφά και φανερά σχολειά, με Νεομάρτυρες, με κλεφταρματολούς. Σήμερα η αντίσταση στις εξωτερικές απειλές και στα σχέδια των νεογενιτσάρων γίνεται με θαυμαστό τρόπο από τη σιωπηλή πλειοψηφία. Εκεί που νομίζουν ορισμένοι ότι ο λαός  καθεύδει ασχολούμενος με την καθημερινότητα, ακούεται βροντερή η φωνή του υπέρ της εθνικής μας αξιοπρέπειας, της πολιτιστικής μας ταυτότητας, των οσίων και ιερών. Με μαζικές διαμαρτυρίες αποτρέψαμε την παραχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας. Αντιδράσαμε στην προσπάθεια διαγραφής της Ορθοδοξίας από τις αστυνομικές μας ταυτότητες κα κατ’ επέκτασιν από την εθνική μας ταυτότητα. Επιτύχαμε την απόσυρση ανιστόρητων βιβλίων που αθώωναν τους Οθωμανούς και τους Νεοτούρκους. Στηρίξαμε τα αδέλφια μας στην Κύπρο και μπόρεσαν να αντιτάξουν το ΟΧΙ τους στο ρατσιστικό σχέδιο Ανάν.

Μετά  την Άλωση του 1453 από τους Τούρκους η Μεγάλη Ιδέα και ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς ήταν το βάλσαμο που θεράπευε την εθνική μελαγχολία και έδινε μήνυμα ελπίδας στους υποδούλους. Σήμερα, σε εποχή ποικιλώνυμης κρίσης, ο αγώνας για τη διαφύλαξη της ελληνορθόδοξης ταυτότητας είναι απαραίτητος για να αποφύγουμε την εθνική κατάθλιψη.

Κ.Χ. 25.5.2013

(1261) αναγνώσεις

3 comments

  1. Πάλι οι ταυτότητες;;;
    Στην Κύπρο δεν γραφεται το θρησκευμα στις ταυτοτητες…Ειναι λιγοτερο Χριστιανοί??
    Δικαιούται ο “Καίσαρ” ήτοι το Κρατος να με ρωταει σε ποιόν θεό πιστευω και πώς τον λατρεύω??
    Για όλα αυτα , μετα το συλλαλητηριο του Χριστοδουλου με το λάβαρο της Αγ. Λαύρας και τις υποκρισίες των πολιτικών που καλούσαν τις κάμερεςγια να βλέπουμε όλοι ότι υπογραφουν για το δημοψηφισμα. πήγα και άλλαξα την ταυτότητά μου.Ειμαι λιγοτερο χριστιανός τωρα πουεφυγε το Χ.Ο.;;;

  2. Πιάνομαι από την τελευταία σας παράγραφο, για να σας πώ: Κύριε Χολέβα έχετε συνείδητοποιήσει σε τι κόσμο ζούμε; Η ζωή σήμερα όλων των ατόμων που γεννιούνται προσδιορίζεται από τον τρομακτικό κόσμο της σύγχρονης οικονομικής πραγματικότητας, η οποία και θα συνεχίσει να τις προσδιορίζει μέχρι να καεί και ο τελευταίος τόνος απολιθωμένου κάρβουνου. Για την φορά εξέλιξης του Δυτικού πολιτισμού που έχει επικρατήσει στον πλανήτη, τεράστιο ρόλο έπαιξαν τα θρησκευτικά δόγματα στη Δύση με αιχμή του δόρατος την πουριτανική ηθική των προτεσταντών και ιδίως του Καλβινισμού. Στα καθ’ημάς η Ορθοδοξία διαπνεόμενη από ένα ησυχαστικό πνεύμα και στραμμένη περισσότερο στην μετά θάνατο μακαριότητα, δεν κατάφερε ποτέ να επηρεάσει ουσιαστικά την κοινωνική ζωή και τον πολιτισμό παρά μόνο ως αποφατική δύναμη και γι’αυτό υπέκυψε. Αν πιστεύετε ότι μπορούμε να επανέλθουμε σε προγενέστερες παραδοσιακές κοινωνίες είστε απλώς εκτός πραγματικότητος. Πολύ περισσότερο αν θεωρείτε ότι το σύγχρονο κράτος και η συμμορία των μπράβων που το διαχειρίζεται μπορεί να εξωραϊστεί με τη «διαφύλαξη της ελληνορθόδοξης ταυτότητας»

  3. Είναι γεγονός πως οι οπαδοί της “προοδευτικής διανόησης” έχουν καταστεί πλέον “φάμπρικες για καβαλίνα”. Υπάρχει όμως η πλειοψηφία του ελληνικού λαού, που πιστεύει ακόμη στις αξίες της Ορθοδοξίας και του Ελληνικού Πνεύματος. Κι αυτό θα το δούμε πολύ σύντομα, όταν σταματήσει ο θόρυβος που κάνουν οι άδειοι τενεκέδες της παγκοσμιοποίησης!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *