Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης.
Πέρασαν οκτώ χρόνια από την ημέρα που γράφτηκε μία από τις πλέον αμφιλεγόμενες σελίδες της νεότερης ελληνικής διπλωματικής ιστορίας. Μία ημέρα που για πολλούς Έλληνες δεν αποτελεί απλώς μια πολιτική επιλογή, αλλά μια βαθιά ιστορική και εθνική πληγή. Η Συμφωνία των Πρεσπών μπορεί να έφερε την υπογραφή κυβερνήσεων και κρατικών εκπροσώπων, αλλά η συνείδηση ενός λαού δεν σφραγίζεται με μελάνι ούτε σιωπά με διεθνή πρωτόκολλα.
Η Μακεδονία δεν είναι απλώς ένας γεωγραφικός όρος αλλά το τιμημένο χώμα που ποτίστηκε από τον ιδρώτα και το αίμα γενεών Ελλήνων. Είναι η γη όπου περπάτησαν οι πρόγονοί μας, η γη του Φιλίππου και του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η γη των Μακεδονομάχων, των αγωνιστών που κράτησαν ζωντανή την ελληνική ψυχή σε δύσκολους καιρούς.Η ιστορία δεν είναι εμπόρευμα προς διαπραγμάτευση ούτε κληρονομιά που παραδίδεται με πολιτικές υπογραφές. Οι λαοί που ξεχνούν τις ρίζες τους είναι καταδικασμένοι να χάσουν τον προσανατολισμό τους μέσα στην θύελλα των γεγονότων. Η εθνική μνήμη δεν είναι εκδίκηση αλλά ευθύνη που βαραίνει όλους μας.
Δεν υπάρχει ισχυρότερο δικαστήριο από την ιστορία και δεν υπάρχει αυστηρότερος κριτής από τις επόμενες γενιές. Αυτές θα αποφασίσουν ποιοι στάθηκαν αντάξιοι των περιστάσεων, ποιοι υπερασπίστηκαν τις πεποιθήσεις τους και ποιοι επέλεξαν διαφορετικό δρόμο.Οι μεγάλες στιγμές ενός έθνους δεν μετριούνται μόνο με τις νίκες του αλλά και με την ικανότητά του να διατηρεί άσβεστη την μνήμη του. Όσο υπάρχουν άνθρωποι που μελετούν την ιστορία, που τιμούν τους προγόνους τους και που συμμετέχουν στον δημόσιο διάλογο με πάθος και ευθύνη, καμία ιστορική συζήτηση δεν μπορεί να θεωρείται οριστικά κλεισμένη.
Ο χρόνος κυλά, οι κυβερνήσεις αλλάζουν, οι πολιτικές αποφάσεις περνούν, αλλά η ιστορική συνείδηση των λαών παραμένει. Και η μνήμη, όταν είναι δεμένη με την ταυτότητα ενός λαού, δεν γνωρίζει ημερομηνία λήξεως.
Η Μακεδονία υπήρξε, είναι και θα παραμένει ένα από τα λαμπρότερα κεφάλαια της ελληνικής ιστορίας ένας φωτεινός φάρος μνήμης, πολιτισμού και αυτογνωσίας για κάθε νέα γενιά Ελλήνων.
Όσο θα κυματίζει η γαλανόλευκη στον ουρανό της πατρίδας μας, όσο η ελληνική καρδιά θα χτυπά με περηφάνια και η ιστορική μνήμη θα παραμένει άσβεστη, θα αντηχεί η ίδια αλήθεια από γενιά σε γενιά:
Η Μακεδονία ήταν, είναι και θα είναι μία και ελληνική!