«η συνέχεια μιας γλώσσας σημαίνει αυτή και μόνον την συνέχεια ενός κόσμου. ενός ολόκληρου χώρου από αισθήματα και πνευματικά διαβήματα, συνειδητά ή ασυνείδητα. η σημερινή Ελλάδα είναι η χώρα όπου εκτυλίσσεται ως ζώσα πρακτική και όχι ως νεκρή κληρονομιά η αδιάλειπτη ειμαρμένη που συνηθίζουμε να ονομάζουμε κοινώς ελληνική παράδοση»