Λὼτ – Ἡ πλήρη ἀναβίωση του ἐφιάλτη του μετά ἀπὸ 3800 χρόνια.
Ναυαρίνου: Το Πάρκο της Αθήνας που δημιουργήθηκε από τους ίδιους τους κατοίκους
Περί τεκνοθεσίας ομοφύλων ζευγαριών.
Θάνατος και Ανάσταση απέναντι στον μηδενισμό των φανεροδειπνιστών
Προδοσία = η αθέτησις των προς ασφάλειαν της πατρίδος υποχρεώσεων
Αν μας πιάσει καμμιά μέρα το ελληνικό μας…
Ηχηρή παρέμβαση. Βασίλειος Μαρκεζίνης: «Tο Παλλαïκό Συλλαλητήριο και οι Συνέπειές του.»
Τζίμης Πανούσης – Κάμποσα χρόνια μπροστά
Η αριστερά (και όχι μόνον) είναι γυμνή
Το συλλαλητήριο μίλησε: Επιστροφή στην εθνική θέση.
Χίλιες φορές ΟΧΙ στο Μακεδονία ή παράγωγα
Ανοιχτή επιστολή στον Πρωθυπουργό και τους Αρχηγούς των Κομμάτων
«Καλός χρόνος στην αφεντιά σας…»
Μαρξίζων Ράμφος στη Νέα Δημοκρατία
«Πιστεύω σαν τη μάνα μου, πιστεύω σαν παιδάκι»
Δωρεάν προσφορές, άνευ ανταλλάγματος, ως συνήθως
Να ξεπηδήσει κάποιος τιμωρός απ’ τα κόκκαλα βγαλμένος των Ελλήνων τα ιερά
Το θωρηκτό Αβέρωφ και η ελληνορθόδοξη θωράκισή μας
Επίσκεψη Ερντογάν: «Μη τι συλλέγουσιν από ακανθών σταφυλήν»;
Βαρύ λάθος η πρόσκληση. Ακύρωση ή τουλάχιστον αναβολή
Οι κακούργοι δεν αλλάζουν με τίποτε
Κομμουνισμός και νεοφιλελευθερισμός: επίκαιρα σημεία σύμπτωσης σε καταγωγικώς άγονο έδαφος
Κακούργημα χωρίς τιμωρία η τραγωδία της Μάνδρας
Το δημόσιο ήθος στην κλασσική Ελλάδα και σήμερα – οδυνηρή σύγκριση
«Αλωπεκίζειν προς ετέραν αλώπεκα»
Για την Ομογένεια το ξυπνητήρι βρίσκεται στην Αθήνα…
Τι σημαίνει για τα παιδιά μας μια εθνική επέτειος;
«Ύβρις τέκος (= παιδί) δυσσεβείας»
Υπεραναπλήρωση «προοδευτικότητας»
Να αντιμαχόμαστε κατά μέτωπο την άδικη δύναμη
«Κάνε κουράγιο Ελλάδα μου / κι όσο μπορείς κρατήσου»
Να γίνουμε το κορυφαίο Διεθνές Κέντρο Κλασικών και Πατερικών Σπουδών
Οι αντιδράσεις μας στην επέλαση της αποδόμησης ολίγιστες
«Θρησκεία, Πατρίς, Οἰκογένεια»
«Έτσι θα ζήσει γαλήνια κι ωραία / σαν υπουργός της κυβερνήσεως»
Άρθρο του Ανδρέα το 1987 αποκαλύπτει πόσο ψεύτης ήταν.
