«Τὸ Εἰκοσιένα ὁλόϊσα βγαίνει ἀπὸ τὴν αἰωνόβια ἐθνική μας παράδοση. Τίποτα τὸ ξενικό. Παρεξηγοῦν κι’ ἀδικοῦν τὸ τεράστιο αὐτὸ κίνημα ὅσοι θέλουν νὰ τὸ νομίζουν ἀντίλαλο τῆς Γαλλικῆς ἐπανάστασης. Καὶ ὁ βαθύτατος Σολωμὸς λαμπρὰ τὸ εἶδε, ὅταν χαιρετοῦσε τὴ λευτεριά, “ἀπὸ τὰ κόκκαλα βγαλμένη τῶν Ἑλλήνων τὰ ἱερά”. Καμμιὰ ὁμοιότητα δὲν ἔχει μὲ τὴ Γαλλικὴ ἐπανάσταση. Ἐκείνη ἤτανε κοινωνική. Τὸ Εἰκοσιένα δὲν μπαίνει μὲ κανένα τρόπο στὸ σχῆμα τῶν ταξικῶν ἀγώνων. Εἶναι κίνημα καθαρὰ ἐθνικό: Μιὰ φυλὴ ἀνώτερη, περήφανη καὶ γενναία συνεχίζει τὴν ἡρωϊκή της παράδοση τῆς λευτεριᾶς καὶ τῆς ἀνθρώπινης ἀξιοπρέπειας, τσακίζοντας, μ’ ἀγώνα ὑπεράνθρωπο τὸ ζυγὸ τὴς σκλαβιᾶς. Ξαναφτιάχνει Μαραθῶνες καὶ Σαλαμίνες. Γίνεται παράδειγμα σ’ ὅλους τοὺς λαούς, ποὺ ἀκολουθοῦν, ὁ ἕνας μετὰ τὸν ἄλλον καὶ δημιουργεῖ νέο Διεθνὲς Δίκαιο, καθιερώνοντας τὴν ἀρχὴ τῶν «ἐθνοτήτων». Ἡ Γαλλικὴ ἐπανάσταση στάθηκε ἀντικληρική. Τὴ σημαία τοῦ Εἰκοσιένα κρατεῖ ἕνας δεσπότης. Καὶ τὸ ράσο του εἶναι σύμβολο διπλό: Θρησκεία καὶ Παιδεία – Χριστιανισμὸς κι’ ἑλληνισμός».