«Ὡς οὐδέν γλύκιον ἧς Πατρίδος οὐδέ τοκήων γίγνεται, εἴ περ καί τις ἀπόπροθι πίονα οἶκον γαίῃ ἐν ἀλλοδαπῇ ναίει ἀπάνευθε τοκήων» (= δεν υπάρχει τίποτα πιο γλυκό στον κόσμο από την πατρίδα κι απ’ τους γονιούς, ακόμη κι αν κάθεσαι σε αρχοντικά παλάτια, μέσ’ στην πικρή την ξενιτειά κι απ’ τους γονιούς σου αλάργα).