Η Αριστερά είναι το όπιο του λαού

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.
Δημοσιεύθηκε στην Εστία στις 18 Οκτωβρίου 2016.

marx

Το 1843 στην εισαγωγή της εργασίας «Κριτική της Εγελιανής Φιλοσοφίας του Δικαίου» γράφει ο Μαρξ: «Η θρησκεία είναι ο αναστεναγμός των καταπιεσμένων, η καρδιά ενός άκαρδου κόσμου και η ψυχή των άψυχων (κοινωνικών) συνθηκών. Είναι το όπιο του λαού». Με την θρησκεία δεν ασχολήθηκε ιδιαίτερα στα έργα του. Ολόκληρη η σχετική παράγραφος των 10-12 περίπου φράσεων, είναι μακράν η εκτενέστερη αναφορά του στη  θρησκεία.

Το θέμα της παραγράφου όμως δεν είναι η θρησκεία, αλλά η κριτική κατά της της αδικίας που ενδημεί στην κοινωνία και μέσα σ’ αυτήν η θρησκεία λειτουργεί παρηγορητικά για τα μέλη της. «Ο πόλεμος κατά της θρησκείας δεν έχει νόημα», γράφει επί λέξει ο Μαρξ εβρισκόμενος στον αντίποδα όσων διατυμπανίζουν οι «μαρξιστές» έκτοτε όταν σηκώνουν αντικληρικαλιστική παντιέρα. Όταν εξαλειφθεί η αδικία από τον κόσμο, τότε –συνεχίζει ο Μαρξ- η θρησκεία δεν θα είναι απαραίτητη και θα σβήσει.

Ενδιαφέρον είναι επίσης ότι το όπιο την εποχή του Μαρξ κυκλοφορούσε ελεύθερα. Χρησιμοποιούνταν ως φάρμακο, πχ για παυσίπονο, για ασθένειες όπως η χολέρα κλπ. Αν ζούσε σήμερα ο Μαρξ, θα έγραφε ίσως ότι «η θρησκεία είναι η παρακεταμόλη του λαού». Η κατάχρηση της σχετικής φράσης λοιπόν είναι παραπλανητική. Ίσως περισσότερο από κάθε άλλη στην Ιστορία.

Σήμερα έχουμε κάτι διαφορετικό, που δεν δρα απλώς ως νόμιμη καταπραϋντική ουσία, ούτε ως αντίδοτο στην εγγενή κοινωνική αδικία. Δεν είναι ούτε η παρακεταμόλη του 2016, ούτε το όπιο του 1843. Είναι μάλλον το όπιο του 2016. Δρα στο μυαλό των ανθρώπων ως παραισθησιογόνος ουσία, διαστρεβλώνοντας την πραγματικότητα χωρίς όμως να λειτουργεί ως αντίδοτο σε κάποιον εξωγενή παράγοντα κοινωνικής αδικίας. Το αποτέλεσμα είναι να εφησυχάζει, να κοιμίζει, να παραμυθιάζει, να παραπλανά.

Αυτό λοιπόν είναι η αριστερά· η αριστερά της σημερινή κυβέρνησης.

Την Τετάρτη βγαίνουν σε πλειστηριασμό φτωχά σπίτια πρώτης κατοικίας στη Θεσσαλονίκη και την Πέμπτη μαζεύονται οι κυβερνητικοί βουλευτές στου Μαξίμου. Γλεντούν και τραγουδούν αριστερά επαναστατικά τραγούδια πριν πέσουν ήσυχοι για ύπνο. Την Παρασκευή βγαίνει υπουργός και δηλώνει υπερηφάνως «είμαι κομμουνιστής από τα 15 μου μέχρι σήμερα».

Δεν είναι μόνο τα συνειδητά ψεύδη στις υποσχέσεις, φερ’ ειπείν περί κατάργησης του Μνημονίου «από το βράδυ των εκλογών του Ιανουαρίου 2015», κατάργησης του ΕΝΦΙΑ με προσφορά νομικού οπλοστασίου για να μην το πληρώσει κανείς ή των λοιπών υποσχέσεων. Είναι το θράσος ότι υλοποίησαν τα υπεσχημένα!

Είναι ότι πανηγυρίζουν ότι έβαλαν την τελευταία υπογραφή στις ίδιες συμβάσεις για τις οποίες έβγαιναν στους δρόμους διαμαρτυρόμενοι και φώναζαν «αν είναι να τα κάνουμε εμείς αυτά, καλύτερα να μην μας ψηφίσετε», πχ το Ελληνικό, το λιμάνι του Πειραιά και τα περιφερειακά αεροδρόμια. Την ώρα μάλιστα που παραδίδουν όλη τη δημόσια περιουσία στο  υπερταμείο για 99 χρόνια, το οποίο μπορεί να την διαχειριστεί χωρίς να ξαναρωτήσει τη Βουλή και στο οποίο ο πρόεδρος απαγορεύεται να είναι Έλληνας. Εξωφρενικό.

Είναι οι υποσχέσεις ότι ο γάϊδαρος πετάει και ότι αφού τελικά τον θάψανε, δείχνουν το σύννεφο και λένε «δείτε, πετάει!». Και ο κόσμος ακολουθεί. Ποια ανάγκη κρύβεται πίσω λοιπόν; Ποια εξάρτηση; Ποια εγγενή κοινωνική αδικία απαλύνει να πιστεύει κανείς στις πολιτικές παραισθήσεις τέτοιου μεγέθους; Λειτουργεί η αριστερά ως παρακεταμόλη ή ως όπιο; Αφήνεται στον αναγνώστη.

(770) αναγνώσεις

19 comments

  1. Είναι το αποτέλεσμα της πλύσεως εγκεφάλου που εδέχθη ο ελληνικός λαός από τον ανταρτοπόλεμο και μετά. Μπορεί η δεξιά να κέρδισε στο πεδίο των μαχών, όμως η αριστερά δουλεύοντας μεθοδικώς και υπογείως (τουλάχιστον στην αρχή) κατάφερε ως ιδεολογία να υπερισχύσει Ειδικά από την επταετία και μετά, με το ηθικό πλεονέκτημα που απέκτησε παίζοντας το ρόλο του θύματος, επανέγραψε την ιστορία, υπερίσχυσε στον πνευματικό και πολιτιστικό τομέα και με μπόλικη προπαγάνδα (που είναι το δυνατό χαρτί τους) ήρθε σιγά σιγά το επιθυμητό αποτέλεσμα.
    Πλέον τα αισθητήρια όργανα όργανα του ελληνικού λαού έχουν “καεί”. Δυστυχώς φοβάμαι ότι ακόμα και μετά από τη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, ο ελληνικός λαός δεν θα μπορέσει να δει την αλήθεια.

  2. Το πιο ενδιαφέρον απόσπασμα του Καρλ Μαρξ για τη θρησκεία βρίσκεται στο έργο του “Κριτική της Εγελιανής φιλοσοφίας, του κράτους και του δικαίου”:

    «…η θρησκεία είναι η αυτοσυνείδηση και η αυτοσυναίσθηση του ανθρώπου,
    που ακόμη δεν έχει βρει τον εαυτό του, ή που τον έχει ξαναχάσει.
    Είναι η φαντασμαγορική πραγμάτωση της ανθρώπινης ουσίας,
    γιατί η ανθρώπινη ουσία δεν έχει
    πραγματωθεί αληθινά.»

    Και είναι εντελώς σωστό για κάποιες περιπτώσεις, όπως αυτές των ισλαμιστών βομβιστών που αυτοκτονούν στο όνομα του Θεού, ευελπιστώντας να κερδίσουν τον ελκυστικό ισλαμικό Παράδεισο, ή ακόμα των φονταμενταλιστών Προτεσταντών που άνοιξαν τον ασκό του Αιόλου στη Μέση Ανατολή, ή των Ναϊτών ιπποτών που με το σπαθί υποκαθιστούσαν την ελλειπή ανθρώπινη ουσία τους, σφάζοντας “απίστους” στο όνομα του δικού τους αιμοσταγή θεού….

    Όσον αφορά τα της Αριστεράς και της γοητείας που ασκεί σε μια μερίδα του κόσμου, η ερμηνεία μπορεί να αναζητηθεί μόνο στις απαρχές της συγκρότησης των εννοιών Αριστερά και Δεξιά. Ένα ενδιαφέρον κείμενο που που αναζητά απαντήσεις σ’ αυτή την κατεύθυνση είναι το εξής: “Περί Δεξιάς, Αριστεράς και των χαμένων νοημάτων” https://kars1918.wordpress.com/2016/10/09/left-right/

  3. Ευχαριστώ για το σχόλιο και την παραπομπή. Για το ίδιο έργο και την ίδια παράγραφο μιλάμε (μου διέφυγε το «Κράτος» στην παρέθεση του τίτλου του έργου του Μαρξ).

    Στον σύνδεσμο του άρθρου υπάρχει ένα παλαιότερο άρθρο (του 2008 εδώ – http://www.antibaro.gr/article/248 ), όπου εμπεριέχεται ολόκληρη η σχετική παράγραφος στα αγγλικά. Η εξής.

    Religion is, indeed, the self-consciousness and self-esteem of man who has either not yet won through to himself, or has already lost himself again. But man is no abstract being squatting outside the world. Man is the world of man—state, society. This state and this society produce religion, which is an inverted consciousness of the world, because they are an inverted world. Religion is the general theory of this world, its encyclopedic compendium, its logic in popular form, its spiritual point d’honneur, its enthusiasm, its moral sanction, its solemn complement, and its universal basis of consolation and justification. It is the fantastic realization of the human essence since the human essence has not acquired any true reality. The struggle against religion is, therefore, indirectly the struggle against that world whose spiritual aroma is religion. Religious suffering is, at one and the same time, the expression of real suffering and a protest against real suffering. Religion is the sigh of the oppressed creature, the heart of a heartless world, and the soul of soulless conditions. It is the opium of the people. The abolition of religion as the illusory happiness of the people is the demand for their real happiness. To call on them to give up their illusions about their condition is to call on them to give up a condition that requires illusions. The criticism of religion is, therefore, in embryo, the criticism of that vale of tears of which religion is the halo.

    Η παραπομπή είναι από εδώ – https://en.wikipedia.org/wiki/Opium_of_the_people

    Εκείνο το άρθρο του 2008 είχε δημοσιευθεί αυτούσιο και στο Άρδην (εδώ – http://www.ardin.gr/?q=node/184 )

    Η μοναδική αλλαγή στο άρθρο ήταν να παραθέσει τη σχετική παράγραφο του Μαρξ σε ελληνική μετάφραση και όχι τη δική μου αρχική μετάφραση στα αγγλικά. Εδώ η ελληνική μετάφραση

    «Βέβαια, η θρησκεία είναι η αυτοσυνείδηση και η αυτοσυναίσθηση του ανθρώπου, που ακόμη δεν έχει βρει τον εαυτό του, ή που τον έχει ξαναχάσει. Ο άνθρωπος όμως δεν είναι μια αφηρημένη ουσία κουρνιασμένη κάπου έξω από τον κόσμο. O άνθρωπος είναι ο κόσμος του ανθρώπου, το Κράτος, η κοινωνία. Το Κράτος αυτό, η κοινωνία αυτή, παράγουν τη θρησκεία, μια ανεστραμμένη συνείδηση του κόσμου, γιατί αυτά τα ίδια είναι ένας κόσμος ανεστραμμένος. Η θρησκεία είναι η καθολική θεωρία του κόσμου τούτου, η εγκυκλοπαιδική του συνόψιση, η εκλαϊκευμένη λογική του, το σπιριτουαλιστικό του point d’ honneur, ο ενθουσιασμός του, η ηθική του κύρωση, το μεγαλόπρεπο συμπλήρωμα του, το καθολικό θεμέλιο της παραμυθίας του και της δικαίωσης του. Είναι η φαντασμαγορική πραγμάτωση της ανθρώπινης ουσίας, γιατί η ανθρώπινη ουσία δεν έχει πραγματωθεί αληθινά. Πάλη λοιπόν ενάντια στη θρησκεία σημαίνει πάλη ενάντια στον κόσμο, που πνευματικό του άρωμα είναι η θρησκεία. Η θρησκευτική καχεξία είναι, κατά ένα μέρος, η έκφραση της πραγματικής καχεξίας και, κατά ένα άλλο, η διαμαρτυρία ενάντια στην πραγματική καχεξία. Η θρησκεία είναι ο στεναγμός του καταπιεζόμενου πλάσματος, η θαλπωρή ενός άκαρδου κόσμου, είναι το πνεύμα ενός κόσμου απ’ όπου το πνεύμα έχει λείψει. Η θρησκεία είναι το όπιο του λαού. Ξεπέρασμα της θρησκείας σαν απατηλής ευτυχίας του λαού σημαίνει την απαίτηση της πραγματικής του ευτυχίας. Η απαίτηση να αρνηθεί τις αυταπάτες σχετικά με την κατάσταση του σημαίνει απαίτηση να αρνηθεί μια κατάσταση που έχει ανάγκη από αυταπάτες. Η κριτική της θρησκείας είναι λοιπόν εν σπέρματι η κριτική της κοιλάδας αυτής των δακρύων, που η θρησκεία αποτελεί το φωτοστέφανό της.»

    Η μετάφραση που παρέθεσε το Άρδην ήταν από τη δόκιμη μετάφραση ολόκληρου του έργου από τις Εκδόσεις Παπαζήση, του Μπάμπη Λυκούδη. Βλέπε και http://www.marxistbooks.gr/likoudi.htm

    Ανδρέας.

  4. Δυστυχως το αρθρο ειναι απολυτως σωστο. Δεκαετιες τωρα κραταει το παραμυθι της Αριστερας. Μιλαμε για πολυ σκληρο ναρκωτικο. Οχι απλα οπιο, αλλα κοκαϊνη, Ecstasis , και βαλλε…………….

    Εθιστηκε ο Λαος, δεν μπορουσε να ξεκοψει, ηθελε ολο και περισσοτερο, ηθελε συνεχεια να εχει πραμα για να φτιαχνεται. Οταν καμμια φορα καποιος σωφρων πολιτικος (πχ Μητσοτακης) προσπαθουσε να μας κοψει την πρεζα και να μας βαλλει σε…..”προγραμμα απεξαρτησης”, μας επιανε στερητικο συνδρομο, οποτε τον διωχναμε με τις κλωτσιες και φερναμε αλλον, που ηταν προθυμος να παρει δανεια, ωστε με αυτα να αγοραζει πραμα απο τους εμπορους, και να μας δινει να φτιαχνομαστε.

    Καιρος να κοψουμε ως Λαος την πρεζα, να ξεφυγουμε απο τον “τεχνητο παραδεισο”, να δουμε πώς θα σταθουμε στον πραγματικο κοσμο.

  5. Ἡ δικὴ μου ἐκτίμησις πολλάκις καὶ πολλαχοῦ διατυπωμένη εἶναι ὅτι ὅλη ἡ συζήτησις περὶ ἰδεολογιῶν εἶναι ἄσκοπος. Οὶ πολίτες, ἰδίως στὴν Ἐλλάδα, ἔχουν πολυ κακομάθει άπὸ πελατειακὲς παροχές, σὲ σημεῖο ὥστε νὰ ἔχει καταστῆ ἄνευ περιεχομένου ἡ πάλη τῶν ἰδεῶν.
    Κατὰ σύμπτωσιν, ἡ «Καθημερινὴ» τῆς Πέμπτης, 20ῆς Ὀκτωβρίου 2016, δημοσιεύει μιὰ ἐπιστολὴ μὲ τίτλο «Τὸ ὄπιο τοῦ λαοῦ καὶ ὁ σοσιαλισμός», τοῦ Ν. Ι. Μέρτζου. τὸ ἀπόσπασμα πού ἀπεμόνωσα δείχνει πόσο λίγο νοιάζονται οἱ ἑκάστοτε κρατοῦντες, ὄχι μόνον γιὰ τὶς ἰδέες, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὰ ἱερὰ καὶ τὰ ὅσια. Μάλιστα, πιὸ θεοσεβὴς φαίνεται νὰ εἶναι ὁ κομμουνιστὴς δικτάτορας άπὸ τὸν Ἑλληνοχριστιανὸ δῆθεν ἐκλεγμένο πρωθυπουργό !
    Η κομμουνιστική Βουλγαρία ήταν ο πιστότερος σύμμαχος της Σοβιετικής Ενώσεως. Ωστόσο, διεπίστωσε ότι δίχως το όπιο του λαού ήταν αδύνατον να σταθεροποιηθεί. Ο πρόεδρός της Τoντόρ Ζίβκοφ, γενικός γραμματέας του ΚΚΒ, επανίδρυσε το Πατριαρχείο Βουλγαρίας. Κάθε Κυριακή σε όλες τις κατάμεστες εκκλησίες οι ψάλτες και οι ιερείς έψαλλαν κατανυκτικά το Πολυχρόνιο του άθεου προέδρου!
    Ημουν στη συνάντηση Ζίβκοφ-Καραμανλή στην Κέρκυρα και τους άκουσα:
    −Καλά, ρε Θόδωρε! Αφήνεις και σε κοροϊδεύουν οι παπάδες; Πολυχρόνιο και κομμουνισμός γίνεται; Ολούρμου;
    −Ολούρμου γιατί έτσι στεκόμαστε. Οταν διέταξε να μου ψάλουν το Πολυχρόνιο, κάλεσα τον Πατριάρχη και τον ευχαρίστησα. Είναι χωριανός μου για να έχω ήσυχο το κεφάλι μου. Του λέω: «Ευχαριστώ πολύ. Είναι μεγάλη μου τιμή. Αλλά τι λες στους πιστούς σου; Παρακαλείτε τον Θεό να κρατήσει πολυχρόνιον έναν άθεο κομμουνιστή;».
    Μου λέει ο κερατάς: «Τους λέω πως κανένας δεν υπηρετεί την Εκκλησία όσο εσύ. Μονάχα εσύ ανάγκασες όλον τον λαό να νηστεύει νύχτα-μέρα».
    Ακούστηκαν τότε γεροί οι καγχασμοί των δύο.

    Σημ.: «ὀλούρμου» εἶναι ἡ Τουρκικὴ ἐρωτηματικὴ φράσις «olur mu» καὶ σημαίνει «ὑπάρχει μήπως ;» «γίνεται ;»
    Σημ. 2 : Πολύ ὡραῖος ὁ Πατριάρχης Βουλγαρίας !

  6. Ωραίος ο Βλάχος (Μέρτζος).Ο πρωην Πρόεδρος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών είναι πολύ σημαντικός (πραγματικός) Δεξιός και (πραγματικός) πατριώτης.Και φυσικά (παλαιο)Μητσοτακικός.

  7. Νομίζω ὅτι κάνουμε τὸ λάθος νὰ συγχέουμε θρησκεία μὲ Χριστιανισμό. Εἶναι λίγο δύσκολο νὰ κατανοήσουμε τὴν διαφορά. Παραπέμπω στὶς μονογραφίες τοῦ καθηγητοῦ τοῦ Ἀριστοτελεῖου Παν. Θεσ/νίκης Νικολάου Ματσούκα,
    Δογματική και Συμβολική Θεολογία (τόμος Α εἰσαγωγὴ στὴν Θεολογική γνωσιολογία,
    τόμος Β Ἔκθεση τῆς ὀρθοδόξου πίστεως σὲ ἀντιπαράθεση μὲ τὴν Δυτικὴ Χριστιανοσύνη)
    Εκδόσεις Π.Πουρναρα.

  8. Αν και ξεφεύγουμε από το θέμα μας, συμφωνώ με τον Φου μπαρ. Θρησκεία είναι η κίνηση του ανθρώπου προς τον Θεό (σε όποιον Θεό πιστεύει). Αντιθέτως ο χριστιανισμός είναι η κίνηση του Θεού προς τον άνθρωπο, καθώς είναι “θρησκεία” εξ αποκαλύψεως.

  9. @ Δεξιός

    “Δεξιός και (πραγματικός) πατριώτης.Και φυσικά (παλαιο)Μητσοτακικός”

    Μα τι λέτε τώρα…;

    Για ξαναδιαβάστε την ουσία στο σχόλιο του κ. Γεωργάνα και μην πέφτετε στην αριστερή παγίδα των χαρακτηρισμών (άνευ ουσίας και λογικής στη συγκεκριμένη περίπτωση).

    Που τη βρήκατε την πολιτική εκπροσώπηση της Δεξιάς στην Ελλάδα και δεν το καταλάβαμε εμείς οι “άστεγοι”;;;

  10. @Kostas Dimopoulos

    Δε σου κανει ο Κουλης και η ΝΔούλα αγαπητε ; 🙂

  11. @NF

    Χαχα…….Για κάποιο απροσδιόριστο λόγο…..ΟΧΙ!!! Καλά το είπε ο κ. Γεωργάνας….Η ιδεολογία εξαφανίστηκε από το ορατό πολιτικό φάσμα. Και τους έμεινε η μάσα…και οι κομματόδουλοι προσωπολάτρες που περιτρυγυρίζουν τους βολευθέντες εν τη Ελληνική βολή δεινόσαυρους και μη, περιμένοντας τα ψιχουλάκια που πέφτουν από το τραπέζι. Αλλά με τα λιγούρια που ανανεώνονται κάθε τόσο, ούτε πιάτο δε θα μείνει….

  12. @Κostas Dimopoulos:

    Αχ αγαπητε, υποψιαζομαι οτι εσυ εισαι της παλαιας Εθνικης Δεξιας, του μπαρμπα-Γιαννη του Μεταξα, του Παναγη Τσαλδαρη, του Αλεξανδρου Παπαγου, του Παναγιωτη Κανελλοπουλου………..
    Σε βρισκω πολυ ντεμοντε……….

  13. @NF

    Καλημέρα,

    Κοίταξε, ηλικιακά, δεν γίνεται να είμαι της οποιασδήποτε “Παλιάς…”. Πάντως -δυστυχώς- δεν βρίσκω καμία “Νέα…” που να εκφράζει ιδεολογικά έστω και τα μισά από τα “πιστεύω” μου.
    Τώρα, αν αυτό το θεωρείς ντεμοντέ, ε, ναι.

  14. Εγω παντως νομιζω οτι αυτο που χρειαζομαστε ειναι ακριβως το παλαιοβενιζελικο Κεντρο και η Παλαια Εθνικη Δεξια. Και ας ειναι ντεμοντε………

  15. @ NF

    Πιθανόν…αλλά τι το διαφορετικό;;; Να θυμήσω τον Εθνικό διχασμό;;; Του ξένους που μπήκαν στη χώρα και πολέμησαν Έλληνες;;; Τις δύο παράλληλες “κυβερνήσεις”;;;

    Αρκετά με τα σκουφάκια και λοιπά καλύματα κεφαλής.

    Αυτό που χρειαζόμαστε πάνω απ’όλα είναι κοινός Νους. Και περισσότερος Εθνικός εγωισμός εις βάρος του προσωπικού (ο οποίος μας φτάνει μέχρι μια θεσούλα στο δημόσιο με αντάλλαγμα την αξιοπρέπειά μας).

    Και κοιτάζοντας αποστασιοπημένα την Ελληνική Ιστορία, τα δάχτυλα του ενός χεριού περισσεύουν για να απαριθμήσουμε όσους βελτίωσαν πραγματικά και ανιδιοτελώς την Ελλάδα.

  16. Με πληροφόρησαν ότι σε πρόσφατο άρθρο του Μητροπολίτη Αμβροσίου υπάρχει αναφορά στο άρθρο μου αυτό. Δείτε το εδώ:

    http://mkka.blogspot.co.uk/2016/11/blog-post_7.html

    Το αντιγράφω:

    ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΕ, ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ!
    ΜΕ ΤΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ
    ΕΡΕΘΙΣΕ ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ ΟΛΩΝ
    ΤΩΝ ΔΑΙΜΟΝΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ!
    ________Με τις πρόσφατες δηλώσεις Του της 1ης Νοεμβρίου 2016 ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών καί πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος ετάραξε τα πνεύματα! Πλήν όμως όλοι όσοι αγαπούν τήν Ορθοδοξία μας και την Ελλάδα μας ένοιωσαν ψυχική ανακούφιση! Επί τέλους – μετά τις ευγενικές και χαμηλού τόνου αντιδράσεις της εκκλησιαστικής Διοικήσεως- ακούσθηκε ηχηρά η φωνή της Εκκλησίας!
    ________Αντιθέτως οι παράγοντες, που μισούν την Εκκλησία και καταστρέφουν τήν Ελλάδα, άνθρωποι και παράγοντες της αριστερής κουλτούρας, εταράχθησαν σφόδρα! Έχασαν τον ύπνο τους! Κυριολεκτικώς δαιμονίσθηκαν! Αυτό ήταν φανερό στο βραδυνό δελτίο ειδήσεων του τηλεοπτικού καναλιού Ε τής Πέμπτης 3.11.2016. Στο πάνελ, στην εκπομπή live NEWS του κ. Νικ. Ευαγγελάτου, ήταν εκπρόσωποι διαφόρων τάσεων, μεταξύ των οποίων πρώτος κάποιος εκπρόσωπος της εφημερίδος ΑΥΓΗ. Ο άνθρωπος αυτός, δεν ωμιλούσε. Κυριολεκτικώς ωρύετο! Είχε πάθει σόκ, είχε χάσει τα λογικά του, όταν ανεφέρετο στον Αρχιεπίσκοπο. Ας μη λησμονούμε, ότι ο ανεκδιήγητος τέως Υπουργός α-Παιδείας πια και πολέμιος της Εκκλησίας κ. Φίλης διετέλεσε διευθυντικό στέλεχος της Εφημερίδος.
    _________Το κλίμα είχε οξυνθή από το πρωΐ, καθώς οι εφημερίδες ΑΥΓΗ και ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ είχαν δημοσιεύσει στα πρωτοσέλιδα άρθρα τους καυστικά άρθρα μέ τίτλο «Μισαλλόδοξο κήρυγμα» από την πρώτη και «Το βαθύ Κράτος της Ιεραρχίας» από την δεύτερη εφημερίδα με επιθέσεις στο πρόσωπο του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου μας.
    _________Δεν μπορούν να κατανοήσουν, ότι όντως «Πρόσφυγες και Αριστερά αποτελούν απειλή για το Έθνος καί τη Θρησκεία», για να δανεισθούμε τον τίτλο από την ΑΥΓΗ. Καί όμως αυτό είναι το αυτονόητο. Στην έγκριτη εφημερίδα ΕΣΤΙΑ της 18ης Οκτωβρίου ε.έ. διαβάζουμε το περισπούδαστο άρθρο του κ. Ανδρέα Σταλίδη: «Η Αριστερά είναι το όπιο του λαού»!!! Ήδη από τό έτος 1843 σε ένα συγγραφικό έργο με τίτλο «Κριτική της Εγελιανής Φιλοσοφίας του Κράτους και του Δικαίου», διαβάζουμε:

    «Η θρησκεία είναι ο αναστεναγμός των καταπιεσμένων, η καρδιά ενός άκαρδου κόσμου και η ψυχή των άψυχων (κοινωνικών) συνθηκών».

    ________Από τήν άλλη πλευρά ο ως άνω συντάκτης του άρθρου παρουσιάζει τον ευτελισμό και τον αυτοεξευτελισμών των παραγόντων της αριστεράς, οι οποίοι συνεχώς εμπαίζουν τον ελληνικό Λαό και συγχρόνως γλεντούν την κατάκτηση της κυβερνητικής Εξουσίας. ‘Ιδού πως τους περιγράφει:

    «Τήν Τετάρτη βγαίνουν σε πλειστηρισμό φτωχά σπίτια πρώτης κατοικίας στη Θεσσαλονίκη και την Πέμπτη μαζεύονται οι κυβερνητικοί βουλευτές στου Μαξίμου. Γλεντούν και τραγουδούν αριστερά επαναστατικά τραγούδια, πρίν πέσουν ήσυχοι για ύπνο. Την Παρασκευή βγαίνει υπουργός και δηλώνει υπερηφάνως «είμαι κομμουνιστής από τά 15μου μέχρι σήμερα»

    _________Αυτοί, λοιπόν, που αποτελούν διαλυτικά καί καταστρε- πτικά στοιχεία της ανθρώπινης Κοινωνίας, οι αριστεροί, βγαίνουν, για να εναντιωθούν στον Προκαθήμενο της Εκκλησίας της Ελλάδος, που έχει σώσει καί τό Έθνος καί τόν Πολιτισμό του! Ξεχνούν τον Παλαιών Πατρών Γερμανό, την ορκομωσία των Αγωνιστών του 1821 στην Μονή της ιεράς Μονής της Αγίας Λαύρας, τον Εθνομάρτυρα Γρηγόριο τόν Ε, τήν ιστορική μάχη του Μεγάλου Σπηλαίου στίς 26 Ιουνίου 1826 εναντιόν του Ιμβραήμ Πασά, τό Κρυφό Σχολείο, τα πλήθη των εθνομαρτύρων, τον Αθανάσιο Διάκο, τον Παπαφλέσσα κλπ. κλπ. Και αυτά μεν από την ιστορία της Χώρας.
    ________Η προσφορά της Εκκλησίας όμως είναι συνεχής και αδιάκοπος! Π.χ. σήμερα η Εκκλησία τρέφει και διατρέφει κάποιες χιλιάδες πεινασμένων ανθρώπων! Τους πεινασμένους στην Ελλάδα μας εγέννησε η αριστερά διακυβέρνηση! Τούς αστέγους επίσης. Αυτούς, τους απελπισμένους, οι οποίο καθημερινώς θέτουν τέρμα στη ζωή τους, δηλ. αυτοκτονούν, απελπισμένοι από την εγκληματική συμπεριφορά της αριστερής κουλτούρας! Πράγματι, λοιπόν, στη σύγχρονη κοινωνία η Εκκλησία «είναι ο αναστεναγμός των καταπιεσμένων, η καρδιά ενός άκαρδου κόσμου και η ψυχή των άψυχων (κοινωνικών) συνθηκών».
    _________Εμείς π.χ. στην μικρή και ορεινή Επαρχία μας συντηρούμε δύο Γηροκομεία, δύο Μονάδες μη αυτοεξυπηρετουμένων προσώπων, ένα Νηπιαγωγείο, ένα Κοινωνικό Παντοπωλείο, μιά Κοινωνική ιματιοθήκη, μια Σχολή Αγιογραφίας, δύο Σχολές Βυζαντινής Μουσικής και άλλα.
    ________Τελικά, είτε το δέχονται οι αριστεροί, είτε το απορρίπτουν, η Εκκλησία της Ελλάδος ήταν και παραμένει Μητέρα και Τροφός των Ελλήνων, παρηγοριά για τους απελπισμένους, στέγη για τους αστέγους, τροφή για τους πεινασμένους, ένδυμα για τους γυμνούς, στήριγμα για τους κλονιζομένους, μητέρα για τους ορφανούς και τόσα-τόσα άλλα.
    _________Τα κατορθώματα των αριστερών τα ζήσαμε κατά τόν εμφύλιο Πόλεμο, τον γνωστό ανταρτοπόλεμο (1944-1947), όταν δολοφονήθησαν τόσοι και τόσοι αδελφοί μας, κάηκαν τόσα χωριά, κρεμάσθηκαν τόσοι Ιερείς της Ορθοδοξίας, διχάσθηκε ο Ελληνικός Λαός και η Ελλάδα μας εγέμισε με ερείπια από την καταστρεπτική δράση των κομμουνιστών! Μισαλλόδοξη ήταν η συμπεριφορά των κομμουνιστών καί όχι οι Δηλώσεις του Αρχιεπισκόπου μας, οι οποίες εγέμισαν με υπερηφάνεια τις καρδιές όλων των γνησίων Ελλήνων και πιστών χριστιανών.
    __________Και αυτά μεν θα είχαμε να πούμε για την επικίνδυνη και καταστρεπτική συμπεριφορά των αριστερών, δηλ των κομμουνιστών, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. Όσον αφορά τον επερχόμενο κίνδυνο από την παράνομη είσοδο των Μουσουλμάνων και την καταπαγίωση των Ισλαμιστών στη Χώρα μας θα σας δώσουμε χαρακτηριστικά δείγματα παρακάτω.
    ___________Μακαριώτατε, στήθι εδραίος και αμετακίνητος! Είμεθα στο πλευρό Σας! Κληρικοί και λαϊκοί, επώνυμοι και ανώνυμοι, πλούσιοι και πένητες, πεπαιδευμένοι και απαίδευτοι, νέοι και γέροι, ΟΛΟΙ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ ΕΙΜΕΘΑ ΔΙΠΛΑ ΣΑΣ!

    + ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
    Αίγιον, 7 Νοεμβρίου 2016

  17. Ἐλπίζω, πάντως, ὁ Σεβασμιώτατος νὰ άναφέρῃ κάποτε καὶ τὸ ἀγαθὸ ποὺ ἔφερε σὲ πολλοὺς πλανημένους ἀνθρώπους ἡ ἀνάδειξις ἀριστερῶν στὴν κυβέρνηση τῆς χώρας. Βλέπω πολλοὺς απὸ αὐτούς, ποὺ πῆραν ὑπέυθυνες θέσεις, νὰ ἔχουν καταλάβει πόσο ἀνόητα ἦταν αὐτὰ πού κήρυτταν, συχνὰ ἐπὶ δεκαετίες. Ὁ Θεὸς, τελικῶς, τοὺς ἔχει καὶ αὐτοὺς παιδιά τους καὶ θὰ τοὺς καλέσῃ πολλὲς φορὲς νὰ τὸν άκολουθήσουν, ὁπότε ἐμᾶς δὲν μᾶς παίρνει νὰ τοὺς κρίνουμε ὁριστικῶς καὶ ἀμετακλήτως. Καὶ ἐάν, πράγματι, ἡ διαχείρισις τῶν κοινῶν ἀπὸ μέρους τους βλάπτει κι ἐμᾶς, ἂς σκεφθοῦμε ὅτι ὁ κοινὸς Πατέρας θέλει νὰ σώσῃ καὶ αὐτοὺς καὶ θὰ χρησιμοποιήσῃ καὶ μεγάλα καὶ ὀδυνηρά, κάποτε, μέσα, ὁπότε δὲν μᾶς συμφέρει οὔτε κι έμᾶς νὰ πολυγκρινιάζουμε.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *