Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης.
Στη Φλώρινα, γη βαριά από ιστορία, όπου οι μνήμες των προγόνων μας αντηχούν σε κάθε πλατεία και σε κάθε δρόμο, ξεπροβάλλει η αλήθεια μιας ηγεσίας που δεν φοβάται να σταθεί απέναντι σε ό,τι απειλεί την ταυτότητά μας.
Ο Δήμαρχος Βασίλειος Γιαννάκης δεν στάθηκε απλώς θεατής των γεγονότων, επέλεξε να πράξει το αυτονόητο. Σε μια στιγμή που πολλοί γνωστοί άγνωστοι προκρίνουν την ουδετερότητα ως αρετή, εκείνος υπερασπίστηκε την ιστορία, την μνήμη και τον πολιτισμό της Φλώρινας. Δεν επέτρεψε σε φωνές ξένες προς την ελληνική παράδοση να μολύνουν τον χώρο μας με ψευδείς αφηγήσεις και ανθελληνικά μηνύματα.
Σήμερα, στη σκιά των πολιτιστικών συλλόγων και οργανώσεων που δραστηριοποιούνται με δήθεν πολιτιστικά προσχήματα, κρύβεται μια καλά οργανωμένη προσπάθεια αναγνώρισης της λεγόμενης «μακεδονικής» μειονότητας. Το γνωστό ουράνιο τόξο, που επιμένει σε αλυτρωτικές και ψευδεπίγραφες διεκδικήσεις, βρίσκει διόδους ακόμα και μέσα στο ελληνικό έδαφος, και όλα αυτά με τις ευλογίες ορισμένων κυβερνητικών πολιτικών, όπως η προηγούμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ που επέτρεψε στους Σκοπιανούς να μιλούν για «μακεδονική» μειονότητα εντός της χώρας μας, αλλά και η σημερινή Νέα Αριστερά, όπου η Βο (υ) λευτής της Πέτη Πέρκα, “πριν αλέκτορα φωνήσαι, τρις”, έσπευσε να βγει να καταδικάσει την στάση του Δημάρχου.
Και ενώ οι γνωστοί κύκλοι συνεχίζουν να μιλούν για «ουδετερότητα» και «δημοκρατία» δείχνουν μιαν ανεξήγητη αδυναμία να δουν τον πραγματικό κίνδυνο, ο Δήμαρχος πράττει το αυτονόητο προστατεύει την ιστορία, την ταυτότητα και τον πολιτισμό της Φλώρινας. Η Φλώρινα δεν είναι σκηνικό πειραματισμών ούτε εργαστήριο ιδεολογικών παιχνιδιών. Είναι τόπος που σφυρηλατήθηκε από πόνο, αντίσταση και αγώνες για την ελευθερία και την ταυτότητα. Και σήμερα, όπως χθες, η πόλη απαιτεί ηγέτες που δεν θα φοβηθούν να υπερασπιστούν τον πολιτισμό και την ιστορική μνήμη.
Ο Δήμαρχος δεν λογοκρίνει, προστατεύει. Δεν αντιδρά από μίσος, πράττει από γνώση. Δεν συμβιβάζεται με την αφέλεια, εκφράζει την ευθύνη που η ιστορία μας επιβάλλει.
Σήμερα, η Φλώρινα, με τη δύναμη των προγόνων της και την αποφασιστικότητα των σημερινών της ηγετών, δείχνει στον κόσμο ότι η δημοκρατία δεν σημαίνει αδυναμία. Η ιστορία δεν διαγράφεται, η ταυτότητα δεν αμφισβητείται, και η πίστη στα αυτονόητα δεν είναι ούτε μεροληψία ούτε σκοταδισμός αλλά καθήκον, τιμή και σεβασμός απέναντι στους ηρωικούς προγόνους μας που έπεσαν υπέρ πίστεως και πατρίδος για να μπορούν σήμερα κάποιοι να έχουν την δυνατότητα και την ελευθερία να μιλάνε για ουδετερότητα…
