Wednesday, April 1, 2026
Home «Ο τότε καθηγητής της Βυζαντινής Φιλολογίας κ. Τωμαδάκης μού έκανε την τιμή...

    «Ο τότε καθηγητής της Βυζαντινής Φιλολογίας κ. Τωμαδάκης μού έκανε την τιμή να με προσλάβει ως (άμισθο) βοηθό του, και η σχετικά ολιγόχρονη αλλά έντονη επίδοσή μου στην μελέτη των μεσαιωνικών κειμένων μού προσπόρισε ένα μόνιμο πνευματικό όφελος, και μάλιστα υπό διπλή έννοια: με βοήθησε να δω την γέφυρα που συνδέει τον Όμηρο και τον Αισχύλο με τον Παλαμά και τον Ελύτη, και να συλλάβω, έτσι, την θεμελιώδη ενότητα της ελληνικής γλώσσας καθώς και τον έντονο δυναμισμό, ο οποίος απορρέει από την ενότητα αυτή, γεννώντας αδιάκοπα λογοτεχνία υψηλής στάθμης· και οι διαπιστώσεις αυτές μου έδειξαν, με την σειρά τους, την πνευματική στειρότητα κάθε μορφής γλωσσικής μισαλλοδοξίας».

    0
    26
    Previous article«Ever since our rough crusading forefathers first saw Constantinople and met, to their contemptuous disgust, a society where everyone read and wrote, ate food with forks and preferred diplomacy to war, it has been fashionable to pass the Byzantines by with scorn and to use their name as synonymous with decadence… All the historians in chorus treated of a thousand years of empire as a short sinister unbroken decline.» […] «But even in the army the poorest could rise on their merits to the top. This lack of snobbishness was characteristic of the whole of Byzantine society. It is true that later chroniclers, wishing to insult Theophano, called her an innkeeper’s daughter; but society would have to be very democratic where such a past would not be thought a little undignified for an Empress; while the fact that an innkeeper’s daughter could become Empress shows a certain elasticity in the social divisions. It was lack of education rather than lack of birth that was considered a subject for mockery.» […] «The Byzantines prided themselves on their culture. Every self-respecting citizen could recognize a quotation from Homer or the Bible, and was well acquainted with the works of the Fathers and many of the masterpieces of the classics. The University…radiated intellectual activity throughout Constantinople; and the Court prided itself on the patronage of literature and the arts.»
    Next article«Αν οὖν διὰ τούτων τῶν σλαβικῶν ἐποικήσεων σταγόνες τινὲς σκυθικοῦ αἵματος ἐνδέχεται νὰ ρέωσιν εἰς τὰς φλέβας ἐκείνων, οἵτινες θεωροῦσιν ἑαυτοὺς ὡς ἰθαγενεῖς ἀπογόνους τῶν ἀρχαίων ῾Ελλήνων, αὐτὸ τὸ μίγμα εἶναι βεβαίως μικρόν. Μετά τινας ἀνθρώπων γενεὰς τὸ ΣΛΑΒΙΚΟΝ ΣΤΟΙΧΕΙΟΝ ΗΦΑΝΙΣΘΗ ὑπὸ τοῦ κατά τε τὴν ποσότητα καὶ τὸ πνεῦμα ὑπερέχοντος ἑλληνικοῦ· μόνον τὰ ὀνόματα τῶν χωρίων αὐτῶν, ὧν οἱ κάτοικοι θὰ ἀνίχνευον δυσκόλως τὴν γενεαλογίαν εἰς τοὺς Σλάβους τῆς θ΄ ἑκατονταετηρίδος, καὶ τύποι τινὲς ἀναντιρρήτως σλαβικοὶ ἐνθυμίζουσι τὸ μίγμα τοῦ ἑλληνικοῦ αἵματος μετὰ τοῦ σλαβικοῦ, ὅπερ διετηρήθη μέχρι τοῦδε ἄμικτον, πλὴν τῶν Τζακόνων (τῶν ἀρχαίων τούτων Ελλήνων καὶ Πελασγῶν τοῦ Φαλλμεράϋρ καὶ ἄλλων!) Διὰ τῶν εἰρημένων ἡ θεωρία τοῦ Φαλλμεράϋρ ἔπρεπε νὰ περιορισθῇ ἐντὸς τοῦ ἁρμοδίου μέτρου· ναὶ μὲν ὑπῆρξαν σλαβικαὶ ἐποικήσεις ἐν τῇ ἑλληνικῇ ἠπείρῳ, ἀλλ᾽ οὔτε πανσλαβισμὸς οὔτε ὁλοσχερὴς ἐξόντωσις τοῦ ἑλληνισμοῦ.»