«ἐγὼ μὲν οὖν οἶμαι δεῖν ὑμᾶς ἀντιλαμβάνεσθαι τῶν πραγμάτων τούτων ἐρρωμένως, καὶ πράττειν ἄξια τῆς πόλεως, ἐνθυμουμένους ὅτι χαίρετ᾽ ἀκούοντες, ὅταν τις ἐπαινῇ τοὺς προγόνους ὑμῶν καὶ τὰ πεπραγμέν᾽ ἐκείνοις διεξίῃ καὶ τὰ τρόπαια λέγῃ. Νομίζετε τοίνυν ταῦτ᾽ ἀναθεῖναι τοὺς προγόνους ὑμῶν οὐχ ἵνα θαυμάζητ᾽ αὐτὰ θεωροῦντες, ἀλλ᾽ ἵνα καὶ μιμῆσθε τὰς τῶν ἀναθέντων ἀρετάς.» Απόδοση στα νέα ελληνικά. «Εγώ, λοιπόν, θεωρώ ότι πρέπει να αναλάβετε αυτά τα ζητήματα με αποφασιστικότητα και να πράξετε αντάξια της πόλης σας, έχοντας κατά νου ότι νιώθετε χαρά όταν κάποιος επαινεί τους προγόνους σας, εξιστορεί τα κατορθώματά τους και μιλάει για τα τρόπαιά τους. Σκεφτείτε, λοιπόν, ότι οι πρόγονοί σας δεν ανέστησαν αυτά τα τρόπαια για να τα θαυμάζετε βλέποντάς τα, αλλά για να μιμηθείτε τις αρετές εκείνων που τα ανέστησαν.»